شومی زمان‌ها و مکان‌ها، تابعی از شومی اهل آن‌هاست؛ چنانکه خداوند فرموده است: ﴿طَائِرُكُمْ مَعَكُمْ﴾[۱]؛ «شومی شما با خودتان است» و با این وصف، هر زمان و مکانی برای کسانی که در آن بدبخت می‌شوند، شوم و برای کسانی که در آن خوشبخت می‌شوند، مبارک است. بنابراین، هیچ روزی ذاتاً نحس یا مبارک شمرده نمی‌شود. آری، ممکن است برخی روزهای سال، نظر به مواقع نجوم و حالات طبیعت و آثار آن بر مزاج آدمی، برای برخی کارها مانند حجامت و نزدیکی با همسر، مناسب باشد یا نباشد و به این اعتبار، مبارک یا نحس شمرده شود، در حالی که برای کارهای دیگر، خاصیتی ندارد و تبعاً مبارک یا نحس نیست.