Панҷшанбе 20 сентябр 2018 мелодӣ баробар бо 10 муҳаррам 1440 ҳиҷрӣ қамарӣ فارسی English العربية
Мансури Ҳошимии Хуросони
* Бахши «Номаҳо» ҳовии номаҳое аз ҳазрати аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ ҳафизаҳуллоҳ таъоло роҳандозӣ шуд. * Дарсҳои шайх Солеҳи Сабзаворӣ бо мавзӯъи шарҳи китоби «Бозгашт ба Ислом» дар бахши «Шарҳҳо» қобили дастрасӣ аст. * Китоби шарифи <<Бозгашт ба Ислом>> навиштаи ҳазрати Мансури Ҳошимии Хуросонӣ бо хазинаи ҷамъе аз мӯъминони некукор ва ба сурати вақф мунташир шуд. * Саҳифаи расмӣ дафтари ҳифз ва нашри осори Мансури Ҳошимии Хуросонӣ дар шабакаи иҷтимоъии фесбук роҳандозӣ шуд.
loading
Намоз - Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Намоз

Намозро дар вақти он барпо дор.

(Номаи шонздаҳум)

Намози шаб - Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Намози шаб

Нофилаи шабро тарк накун ва дар саҳаргоҳ ба истиғфор кӯш.

(Номаи шонздаҳум)

Ёди Худо - Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Ёди Худо

Агар метавонӣ ки лаҳзае аз Худованд ғофил набошӣ пас набош; Чароки ғафлат аз Ӯ решаи ҳар гуноҳе аст.

(Номаи шонздаҳум)

Ёди марг - Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Ёди марг

Маргро бисёр ёд кун ва ба зиёрати қабрҳо бирав; Чароки дере бар замин нахоҳи монд.

(Номаи шонздаҳум)

Рӯза - Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Рӯза

Панҷшанбеи аввал ва охир ва чаҳоршанбеи васати моҳро рӯза бигир; Чароки ин суннат аст.

(Номаи шонздаҳум)

Садақа - Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Садақа

Садақа бидеҳ; Чароки гуноҳонатро фуру мерезад.

(Номаи шонздаҳум)

Некӣ бо падару модар - Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Некӣ бо падару модар

Бо падар ва модарат некӣ кун, агарчи бо ту бадӣ кунанд; Чароки ба андозаи кофӣ бо ту некӣ кардаанд.

(Номаи шонздаҳум)

Силаи раҳим - Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Силаи раҳим

Раҳими хешро қатъ накун, агарчи ба тори мӯйе овехта бошад.

(Номаи шонздаҳум)

Садоқат - Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Садоқат

Дурӯғ нагӯ, магар онки битарсӣ кушта шавӣ ё касеро ба куштан диҳӣ.

(Номаи шонздаҳум)

Парҳез аз ғайбат - Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Парҳез аз ғайбат

Ғайбат накун, магар онки кофир ё фосиқе бошад. Пас чун бар дигарон дар ғаиёби онон хӯрда мегирӣ бигӯ: Касоне ки чунин мекунанд ё чунон мегӯянд ва номе аз онон набар.

(Номаи шонздаҳум)

Парҳез аз ҷидол - Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Парҳез аз ҷидол

Ҷидол накун, агарчи ҳақ бо ту бошад, балки далилатро бигӯ ва сукут кун, агарчи муттаҳам ба шикаст шавӣ.

(Номаи шонздаҳум)

Иқрор ба хатои худ - Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Иқрор ба хатои худ

Хатоятро бипазир, агарчи биният ба хок молида шавад.

(Номаи шонздаҳум)

Амр ба маъруф ва наҳй аз мункар - Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Амр ба маъруф ва наҳй аз мункар

Аз ҳар кори баде ки мебинӣ наҳй кун ва ба ҳар кори хубе ки намебинӣ амр кун. Ин калиди ислоҳи ҷаҳон аст.

(Номаи шонздаҳум)

Парҳез аз пургӯйи - Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Парҳез аз пургӯйи

Пургӯйи накун то солим бимонӣ; Чароки гуфтори фаровон холӣ аз айб нест.

(Номаи шонздаҳум)

Парҳез аз мазоҳи нораво - Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Парҳез аз мазоҳи нораво

Мазоҳ накун, магар онки рост бигӯйи.

(Номаи шонздаҳум)

Парҳез аз дашном ва тӯҳмат - Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Парҳез аз дашном ва тӯҳмат

Ба касе дашном надеҳ ва тӯҳмат назан, агарчи шойистаи марг бошад.

(Номаи шонздаҳум)

Пойбандӣ ба ваъда - Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Пойбандӣ ба ваъда

Ба ваъдаат поянда бош, агарчи бо кӯдаке бошад.

(Номаи шонздаҳум)

Ҳифзи обурӯйи мӯъмин - Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Ҳифзи обурӯйи мӯъмин

Обурӯи мӯъминро нарез; Чароки обурӯят рехта хоҳад шуд.

(Номаи шонздаҳум)

Парҳез аз хашм - Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Парҳез аз хашм

Хашм нагир, магар инки онро фуру диҳӣ; Чароки хашм дарвозае аз дарвозаҳои дӯзах аст

(Номаи шонздаҳум)

Парҳез аз сахт гирӣ бар мардум - Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Парҳез аз сахт гирӣ бар мардум

Бар мардум сахт нагир то бар ту сахт нагиранд; Яъне айбҷӯйи, мушикофӣ, шамотат ва талофӣ накун.

(Номаи шонздаҳум)

Наяндохтани кори худ бар дӯши дигарон - Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Наяндохтани кори худ бар дӯши дигарон

Корҳоятро ба дигарон наспор магар он гоҳ ки фуру мемонӣ.

(Номаи шонздаҳум)

Парҳез аз пурхурӣ - Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Парҳез аз пурхурӣ

Шикаматро пур накун ва чизе ки муносиб табъат нест нахур.

(Номаи шонздаҳум)

Покдоманӣ - Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Покдоманӣ

Ғаризаи ҷинсият девӣ гурусна ва хуфта аст. Зинҳор онро бедор накун ки туро хоҳад хӯрд.

(Номаи шонздаҳум)

Парҳез аз изҳори назар бидуни илм - Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Парҳез аз изҳори назар бидуни илм

Дар бораи чизе ки намедонӣ, изҳори назар накун; Чароки ба газзофагӯӣ дучор хоҳӣ шуд.

(Номаи шонздаҳум)

Ба андоза хобидан - Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Ба андоза хобидан

Камтар аз панҷ соъат ва бештар аз ҳашт соъат нахоб; Чароки ба худ зиён хоҳӣ расонд.

(Номаи шонздаҳум)

Парҳез аз нақли шойеъот - Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Парҳез аз нақли шойеъот

Ҳар хабаре ки мешунавиро ҳикоят накун; Чароки мумкин аст дурӯғ бошад.

(Номаи шонздаҳум)

Истифодаи беҳуда аз вақт - Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Истифодаи беҳуда аз вақт

Вақти ту аз алмос гаронбаҳотар аст. Пас онро барои бозӣ ва коре ки фоидае надорад сарф накун.

(Номаи шонздаҳум)

Мутолеъа - Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Мутолеъа

Мутолеъа кун; Чароки ҳанӯз чизҳои бисёре ҳаст ки намедонӣ.

(Номаи шонздаҳум)

Варзиш - Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Варзиш

Варзиш кун; Чароки мӯъмини қавӣ аз мӯъмини заъиф беҳтар аст.

(Номаи шонздаҳум)

Назофат ва оростагӣ - Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Назофат ва оростагӣ

Покиза ва ороста бош, агарчи рӯзнома бар тан дошта бошӣ.

(Номаи шонздаҳум)

Ёддошти рӯз

Номае аз он ҳазрат дар тавсифи адолат ва даъват ба сӯӣ итрат ва аҳли байти Паёмбар салаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам

بسم الله الرّحمن الرّحیم

Сипос мигузорам Парвардигореро ки ҷуз Ӯ Парвардигоре нест; Додгаре ки ситам намекунад ва тавоное ки нотавон намегардад ва доное ки бехабар намемонад ва бедоре ки ба хоб намеравад ва зиндае ки намемирад; Худойе ки ба зоти худ сутуда аст ва аз ҳар костӣ ва кажӣ пироста; Худойе ки ба зоти худ қоъим аст ва дар қавоми худ доъим; Худойе ки дар авҷи зуҳур пинҳон аст ва дар пушти ҳазор парда намоён; Худойе ки замину осмон ва ҳар чи миёни он ду астро дар шаш рӯз биёфарид то далиле бошад бар рубубияти Ӯ; Худойе ки фариштагонро бо раҳмат ва қудрати хеш биёфарид ва дар ситорагон ва сайёрот ҷой дод то Ӯро биситоянд ва хидмат кунанд; Худойе ки инсонро бо ҳикмат ва қудрати хеш биёфарид ва ӯро бар бисёрӣ аз офаридагони хеш бартарӣ дод то Ӯро бишносад ва парастиш кунад. Пас ӯро дар биҳишти хеш маскан дод ва аз ҳар неъмате бархурдор намуд, то он гоҳ ки ӯ бартарӣ ҷуст ва нофармон гардид, пас ӯро ба заминӣ ноҳамвор табъид кард то қадри биҳишро бидонад ва фармонбардориро биёмӯзад ва аз ӯ аҳд гирифт ки ҳаргоҳ ҳидояте аз ҷониби Вай барои ӯ омад, аз он пайравӣ кунад то андӯҳ ва ҳаросе барои ӯ набошад ва гумроҳу бадбахт нашавад; Чунонки фармудааст: «قُلْنَا اهْبِطُوا مِنْهَا جَمِيعًا ۖ فَإِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ مِنِّي هُدًى فَمَنْ تَبِعَ هُدَايَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ» [Бақара/ 38]; <<Гуфтем ҳамагӣ аз он (биҳишт) фуруд ойед, пас ҳаргоҳ аз ҷониби Ман барои шумо ҳидояте омад, пас ҳар кас аз ҳидояти Ман пайравӣ кунад на тарсе бар ӯ хоҳад буд ва на андӯҳе>> Ва фармуд: «فَإِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ مِنِّي هُدًى فَمَنِ اتَّبَعَ هُدَايَ فَلَا يَضِلُّ وَلَا يَشْقَىٰ» [Тоҳо/ 123]; <<Пас ҳаргоҳ аз ҷониби Ман барои шумо ҳидояте омад, пас ҳар кас ҳидояти Маро пайравӣ кунад на гумроҳ мешавад ва на бадбахт>> Ва ин аҳд, калиде буд ки Худованд ба инсон бахшид то ба василаи он дарҳои бастаи растгориро бигушояд ва ба сӯӣ ҷойгоҳи нахустини хеш боз ояд. Сипас дар ин замини ноҳамвор, модарон зойиданд ва фарзандон болиданд ва наслҳо аз пайи наслҳо харомиданд ва мардумон фузунӣ ёфтанд ва дар кӯҳҳо ва биёбонҳо ва ҷангалҳо ва дарёҳо пароканда гардиданд ва ба тадриҷ дар гузори замин, пешинаи хешро аз ёд бурданд ва офаридагори хешро гум карданд ва пайванди хешро нодида гирифтанд ва бархӣ душманони бархӣ дигар шуданд; Чунонки Худованд аз пеш хабар дода ва фармуда буд: «قَالَ اهْبِطُوا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۖ وَلَكُمْ فِي الْأَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَمَتَاعٌ إِلَىٰ حِينٍ» [Аъроф/ 24]; <<Гуфт (аз биҳишт) фуруд ойед! Бархӣ аз шумо барои бархӣ дигар душман хоҳед буд ва барои шумо дар замин қарогоҳе ва баҳрае муваққат аст>>, вале онон баҳраи хеш дар заминро ҷовидон пиндоштанд ва гумон бурданд ки ба сӯӣ Парвардигорашон боз намегарданд. Пас бархӣ бар бархӣ дигар бартарӣ ҷустанд ва бархӣ бар бархӣ дигар ситам карданд, то он гоҳ ки дарё ва хушкӣ аз табоҳии онон оканда шуд; Чунонки Худованд фармудааст: «ظَهَرَ الْفَسَادُ فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ بِمَا كَسَبَتْ أَيْدِي النَّاسِ» [Рум/ 41]; <<Табоҳӣ дар хушкӣ ва дарё падид омад ба сабаби чизе ки дастҳои мардум фаро овард>>;...

Донлуди китоб ва нармафзор

* Барои донлуд бар рӯӣ яке аз гузинаҳои зер клик кунед.

Ҳар гуна истифода ва бардошт аз матолиби ин пойгоҳ бо зикри манбаъ биломонеъ аст.