Панҷшанбе 2 Декабр 2021 мелодӣ баробар бо 27 Рабиъу-л-охир 1443 ҳиҷрӣ қамарӣ

Мансури Ҳошимии Хуросонӣ

(6) Китоби «Бозгашт ба Ислом» тақрири дарсҳои аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ ҳафизаҳуллоҳ таъоло аст ки ба мабнои як наҳзати фарҳангии муборак ва шиъори мусалмонони мустазъаф ва озодихоҳ дар саросари ҷаҳон табдил шудааст. (Ошноӣ бо осор)
loading
Ошноӣ бо Мансури Ҳошимии Хуросонӣ, осор, пойгоҳ ва наҳзати эшон
Китобҳои аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Номаҳои аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Гуфторҳои аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Дарсҳои аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Пурсишҳо ва посухҳо дар бораи андешаҳои Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Нақдҳо ва баррасиҳо бар мабонӣ, дидгоҳҳо ва иқдомоти Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Мақолаҳо ва нуктаҳо дар пайванд бо осор ва андешаҳои аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Нигорхона
Узвияти фаъол дар пойгоҳ, дарвозаи вуруд ба наҳзати Бозгашт ба Ислом
Матолиби рӯз
Номаи рӯз
номаҳо
Фарозе аз номаи он ҳазрат ки дар он аз рӯзи растохез ёд мекунад ва аз фарҷоми дунёгароӣ бим медиҳад.

Ин қавмро бубин ки чигуна дар ҳам омехтаанд ва барои даст ёфтан ба бартарӣ по бар сари ҳам мегузоранд; Бо дурғҳо ва найрангҳо, бо ғайбатҳо ва тӯҳматҳо, бо дашномҳо ва таҳқирҳо, бо чоплусиҳо ва дурӯйиҳо, бо ҳасодатҳо ва хиёнатҳо, бо худхоҳиҳо ва тангназариҳо, бо айбҷӯйиҳо ва лаҷбозиҳо, бо сухан чиниҳо ва пардадариҳо, бо кинатузиҳо ва буридани пайвандҳо; Монанди магасҳое ки барои нишастан бар мадфуъе бо ҳам меситезанд! Оё мепиндоранд ки фурсат доранд то ба ҳар ончи мехоҳанд даст ёбанд! Мегӯянд ки имсол чунин хоҳем кард ва соли дигар чунон, дар ҳоле ки намедонанд фардо зинда хоҳанд буд ё мурда ва тандуруст хоҳанд буд ё бемор ва бениёз хоҳанд буд ё таҳидаст ва озод хоҳанд буд ё гирифтор ва дар амон хоҳанд буд ё ҳаросон! Чунин нест, балки умраҳошон кӯтоҳтар аз орзуҳошон аст ва маргҳошон наздиктар аз чизе аст ки меҷӯянд; Ҳангоме ки ҳодиса ононро ғофилгир мекунад ва ҷонро аз пайкарашон берун мекашад, чунон ки сихеро аз кабоб;...

Гуфтори рӯз
гуфторҳо
Гуфторе аз он ҳазрат дар баёни инки омил касе аст ки аз рӯӣ ақл амал мекунад, на аз рӯӣ одат ё эҳсосот ё тақлид.

Тарҷумаи гуфтор:

Абдуллоҳ ибни Муҳаммади Балхӣ –дар ҳоле ки дастҳои худро ба сӯӣ осмон баланд карда буд– моро хабар дод, гуфт: Худоё! Ту медонӣ ки ман олимтар аз Мансур ба чизе ки нозил кардаи ва меҳрубонтар аз ӯ ба касоне ки офаридаи надидаам! Ба ҳамроҳи ӯ будам дар ҳоле ки бар канораи руди Ҷайҳун будем, пас дасти манро гирифт ва фармуд: Эй фарзандам! Ақлро дар ҳамаи корҳои худ ба кор бигир ва ҳеҷ гоҳ одат ё эҳсос ё тақлиде бар ту дар бораи он чирагӣ наёбад! Ва фармуд: Аз рӯӣ ақл амал кун то омил шумурда шавӣ ва аз рӯӣ одат ё эҳсос ё тақлид амал накун; Зеро касе ки аз рӯӣ ин чизҳо амал мекунад амалаш монанди хокистаре дар рӯзӣ тӯфонӣ аст ки чизе аз ончи касб карданд барояшон намемонад! Ҳамоно Худованди баландмартаба мефармояд: «Ва ба суроғи амале ки анҷом доданд меойим, пас онро ба резгарде пароканда табдил мекунем»[1]!

↑[1] . Фурқон/ 23
Дарси рӯз
дарсҳо

Тарҷумаи дарс:

[Ҳадиси 1]

Аммо ҳадиси яккум чизе аст ки Алӣ ибни Бобувей дар китоби «Ал-Имома вал Табсира»[1], аз Саъд ибни Абдуллоҳ, аз Ҳаман ибни Мӯсо Ал-Хашшоб, аз Абдурраҳмон ибни Абӣ Наҷрон, аз Абдулкарим ва дигарон, аз Абу Абдуллоҳ -яъне Ҷаъфар ибни Муҳаммад Содиқ- алайҳи салом ривоят кардааст ки фармуд:

Ҷабраъил алайҳи салом бар Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам нозил шуд ва барои ӯ аз Парвардигораш хабар овард ки эй Муҳаммад! Ҳароина Ман заминро во намегузорам магар инки дар он олиме бошад ки итоъат ва ҳидояти Манро бишносанд ва аз вақти даргузашти Паёмбар то хуруҷи Паёмбари дигар, мояи наҷот бошад ва ҳаргиз иблисро во намегузорам ки марумро гумроҳ кунад, бидуни инки дар замин ҳуҷҷате барои Ман ва даъват кунандае ба сӯӣ Ман ва ҳидоятгаре ба роҳи Ман ва ошнойи бо амри Ман вуҷуд дошта бошад ва Ман барои ҳар қавме ҳидоятгареро муқаддар Кардаам то...

↑[1] . с31
Пурсиш ва посухи рӯз
пурсишҳо ва посухҳо

Пурсиш:

Назари алломаи Хуросонӣ дар мавриди судҳои бонкӣ чист? Дар сурате ки назари эшон бар ҳаром будани куллияи судҳои бонкӣ аст, афроде ки қодир нестанд бо пул ва сармояи худ кор кунанд ва шахси қобили эътимодеро низ ҷиҳати мушорикат ва кори тавлидӣ намешиносад чи кор бояд бикунад?

Посух:

Яке аз гунаҳои рибо, супурдани мол ба дигарӣ ба шарти бозпардохти он бо миқдорӣ бештар аст ва бо ин васф, ҳар суди маълуме ки бонк ба нисбат супурда барои супурдагузор шарт мекунад ва ба ӯ мепардозад, рибо шумурда мешавад ва бино бар китоби Худованд ҳаром аст; Чунонки яке аз ёронамон моро хабар дод, гуфт:

«سَأَلْتُ الْمَنْصُورَ أَیَّدَهُ اللّهُ تَعَالَى عَنِ الْمَصْرَفِ یُودِعُهُ الرَّجُلُ مِنْ مالِهِ مِائَةَ دِینارٍ لِیَعْمَلَ بِهِ إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّی عَلَى أَنْ یُؤْتِیَهُ عِشْرِینَ دِیناراً مِنَ الرِّبْحِ، قالَ: هَذَا وَاللّهِ رِباً فَاجْتَنِبُوهُ! قُلْتُ: إِنَّهُمْ یَقُولُونَ ما هُوَ إِلّا مُضارَبَةٌ! قالَ: کَذَبُوا! أَلَمْ یَعْلَمُوا أَنَّ رِبْحَ الْمُضارَبَةِ غَیْرُ مَعْلُومٍ وَ لا مَشْرُوطٍ؟!»;...

Нақд ва баррасии рӯз
нақдҳо ва баррасиҳо

Нақд:

Аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ ки тақлид аз олимонро кофӣ намедонад, чи нақша ё вазифае барои онон қоъил аст? Ё ба назари эшон уламои мусалмон ҳеҷ нақш ва вазифаи хоссе надоранд?!

Барраси:

Аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ, худ яке аз уламои мусалмон аст ва табъан ҳамон нақшаеро барои онон қоъил аст ки барои худ қоъил аст ва он заминасозӣ барои иқомаи Исломи холис ва комил дар ҷаҳон аз тариқи эҷод ва ҳифзи ҳокимияти Худованд дар замин ба тартибе аст ки дар китоби шарифи «Бозгашт ба Ислом» табйин фармудааст. Бинобарин, аз назари эшон уламои мусалмон мувазафанд ки ба ҷои даъват ба сӯӣ худ, ба сӯӣ халифаи Худованд дар замин даъват кунанд ва ба ҷои эҷод ва ҳифзи ҳокимияти худ, ба эҷод ва ҳифзи ҳокимияти ӯ бипардозанд; Чароки ин кор дар сурате ки муқаддамоти он тавассути мусалмонон таъмин шавад, мумкин аст ва муқаддамоти он камобеш монанди муқаддамоти эҷод ва ҳифзи соири ҳукуматҳост...

Мақолаи рӯз
мақолаҳо ва нуктаҳо
Хоҳӣ нашавӣ расво, ҳамранги <<Ҳақиқат>> шав!
Тоҳо Разавӣ

Аз ибтидои хилқати инсон то кунун ҳамвора ҷараёнҳои мавҷуд дар ин курраи хокӣ ба ду даста тақсим мешудаанд: Дастаи аввал ҷараёнҳои Илоҳӣ ва пок ки ҳамеша мазҳари «Ҳақиқат» будаанд ва аз Худованд сарчашма мегирифтаанд ва гумоштагони Худованд, ҳидоят ва раҳбарии онҳоро бар ӯҳда доштаанд ва ҳадафи онҳо танҳо таҳаққуқи ҳукумати «Аллоҳ» бар ҷаҳон будааст ва ҷуз ба сӯӣ байъат бо Худованд фаро намехондаанд. Раҳбарони ин ҷараёнҳои Илоҳӣ ҳаргиз хостори таъамини мақосиди шахсӣ ва ҳусули манофеъи дунявии худ аз қабили қудрату сарват ва шӯҳрат набудаанд ва ҳатто барои расидан ба ҳадафи муқаддаси худ низ аз тариқи савоб удул нанамудаанд. Дар воқеъ ҳамвора ормони ниҳойии ин даста он аст ки бо таҳаққуқи ҳокимияти Худованд дар ҷаҳон аз тариқи пешвойӣ ҳокими мансубаш, заминаи рушд ва шукуфо шудани ҳамаи истеъдодҳо барои тамомӣ инсонҳо дар саросари ҷаҳон фароҳам шавад ва бо барқарории адолат ба маънои «Том» ва «Ҳақиқии» он,...

Нигорхона
Акси рӯз
Аҳкоми мубтилоти рӯза; Сирум ва омпул ҳовии маводди ғазойи
Намоҳанги рӯз
Пойгоҳи иттилоърасонии дафтари ҳифз ва нашри осонри Мансури Ҳошимии Хуросонӣ (1)
Ахбори пойгоҳ
Тоблои эълонот
Охарин матолиби пойгоҳ
Номаҳо
Фарозе аз номаи он ҳазрат ки дар он дар бораи шиддат гирифтани бало ҳушдор медиҳад ва иллати он ва роҳи пешгирӣ аз онро табйин мекунад.Фарозе аз номаи он ҳазрат барои яке аз ёронаш ки дар он ӯро панд медиҳад ва аз ҳамнишини бад барҳазар медорад.Номаӣ шигифт аз он ҳазрат дар итоб бо касоне ки ҳаққонияташро мебинанд ва ба ёриаш намешитобанд.
Гуфторҳо
Ду гуфтор аз он ҳазрат дар бораи ҳукми қарз додан ба шарти ақдӣ машрӯъ ва пас гирифтани он бо нархи рӯзДу гуфтор аз он ҳазрат дар бораи барзах ва пурсиш дар қабрЧаҳор гуфтор аз он ҳазрат дар наҳйи аз пӯшидани либоси шӯҳрат ва баёни инки либоси руҳоният аз либоси шӯҳрат аст.
Шарҳҳо
Дарси панҷоҳу севвум: Ривоҷи ҳадисгароӣ (3)Дарси панҷоҳу дуввум: Ривоҷи ҳадисгароӣ (2)Дарси панҷоҳу якум: Ривоҷи ҳадисгароӣ (1)
Пурсишҳо ва посухҳо
Назари ҳазрати Мансури Ҳошимии Хуросонӣ дар мавриди бозорёбии шабакаи чист? Ба ин сурат ки ширкате аз мизони хариди муштариёне ки ман муъаррифӣ мекунам ё мизони хариди муштарии муштариёнам ва ило охир ба ман працент ва фисади мушаххасе медиҳад. Масалан зермаҷмӯъаи ман 100 ҳазор сомон харид доштаанд ширкат ба хотири инки ман онҳоро муъаррифӣ кардаам ё зер гурӯҳи ман онҳоро муъаррифӣ карда 4 дарсад маблағи фавқро ба ҳисоби ман мегузаронад...Дар кадом мавоқеъе ғайбат кардан ҷойиз аст?Теъдоди дигаре аз суъолоти дӯстон тақдим мегардад: 1 . Бархӣ аз муфассирони Қуръон Зулқарнайнро ҳамон Куруш подшҳои бузурги Эрон медонанд. Назари алломаи Хуросонӣ дар ин маврид чист? 2 . Тафсири алломаи Хуросонӣ дар мавриди яъҷуҷ ва маъҷуҷ чист?
Нақдҳо ва баррасиҳо
Оё ақли ҳар фард инқадр болиғ ҳаст ки битавонад меъёри ташхис бошад?Ҳамон тавр ки мустаҳзиред, ғайбати халифаи Худованд амрӣ масбуқ ба собиқа аст ва Худованд гоҳе бино бар маслиҳат иқдом ба он кардааст; Монанди ғайбати чиҳил рӯзаи Мӯсо ва ғайбати Солеҳ ва Хизр алайҳиму салом. Оё илали ғайбати ин анбиё бо мабнои ҳазарти Мансури Ҳошимии Хуросонӣ мунофоте надорад?Лутфан дар сурати салоҳдид, ҳадиси зерро дар сойт дарҷ намойед: Расули Худо саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам фармуд: <<Ҳангоме ки парчамҳои сиёҳ аз Хуросон ба роҳ афтод ба сӯяш бишитобед агарчи бо синахез рафтан бар рӯйи барфҳо; Чароки соҳибони он парчамҳо аҳл ҳақ ҳастанд. Ҳақро мутолиба мекунанд, вале ба онҳо дода намешавад, бори дигар мутолиба мекунанд, вале ба онҳо дода намешавад, пас набард мекунанд ва пирӯз мешаванд ва ончи мехостад ба онҳо дода мешавад, вале дигар намепазиранд...
Дидгоҳҳо
Мақолаи «Иҳонати ғарб ба Расули Худо саллаллоҳу алйҳи ва олиҳи ва саллам; Авомил ва роҳкорҳо» навишта шуда тавассути «Дуктур Зокир Маъруф»Мақолаи «Тавзеҳе дар бораи таъйини рӯзи аввал ва охари моҳи мубораки Рамазон» навишта шуда тавассути «Дуктур Зокир Маъруф»Нуктаи «Ҳазораи аҳриман» навишта шуда тавассути «Илёс Ҳакимӣ»Нуктаи «Як қадам монда ба субҳ» навишта шуда тавассути «Илёс Ҳакимӣ»