Ҷумъа 30 Июл 2021 мелодӣ баробар бо 20 Зулҳиҷҷа 1442 ҳиҷрӣ қамарӣ

Мансури Ҳошимии Хуросонӣ

(69) Лузуми табаъият аз раъйи аксари мардум қатъи назар аз мувофиқат ё мухолифати он бо ҳақ, бар хилофи возеҳот ва заруриёти Исломи аст, то ҷойе ки эътиқод ба он ҷуз бо хуруҷ аз Ислом мумкин нест ва бо ин васф, касоне ки қонунгузорӣ ва тасаддии ҳокимияти ҷомеъаро мубтанӣ бар раъйи аксари мардум ва на мубтанӣ бар ҳукми Худованд медонанд, мушриканд ва агар иддаъои мусалмонӣ дошта бошанд, мунофиқ маҳсуб мешаванд. (Нақд ва баррасии 64)
loading
Ошноӣ бо Мансури Ҳошимии Хуросонӣ, осор, пойгоҳ ва наҳзати эшон
Китобҳои аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Номаҳои аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Гуфторҳои аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Дарсҳои аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Пурсишҳо ва посухҳо дар бораи андешаҳои Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Нақдҳо ва баррасиҳо бар мабонӣ, дидгоҳҳо ва иқдомоти Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Мақолаҳо ва нуктаҳо дар пайванд бо осор ва андешаҳои аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Нигорхона
Узвияти фаъол дар пойгоҳ, дарвозаи вуруд ба наҳзати Бозгашт ба Ислом
Матолиби рӯз
Номаи рӯз
номаҳо
Номаи арзишманд аз он ҳазрат ки ҳовии си дастури ахлоқӣ аст.

Яке аз ёронамон моро хабар дод, гуфт: Барои Мансури Ҳошимии Хуросонӣ аъядуллоҳи таъоло номае навиштам ва аз ӯ хостам ҳар амале ки пас аз шинохти ҳақ ва ёрии он бояд анҷом диҳам то растгор шавамро бароям бинависад. Пас бароям навишт:

«Ва аммо баъд;

[1 .] Намозро дар аввали вақти он барпо дор.

[2 .] Нофилаи шабро тарк накун ва дар саҳаргоҳ ба истиғфор кӯш.

[3 .] Агар метавонӣ ки лаҳзае аз Худованд ғофил набошӣ пас набош; Чароки ғафлат аз Ӯ решаи ҳар гуноҳе аст.

[4 .] Маргро бисёр ёд кун ва ба зиёрати қабрҳо бирав; Чароки дере бар замин нахоҳӣ монд.

[5 .] Панҷшанбеи аввал ва охар ва чоҳоршанбеи васати ҳар моҳро рӯза бигир; Чароки ин суннат аст.

[6 .] Садақа бидеҳ; Чароки гоноҳонатро фуру мерезад.

[7 .] Бо падар ва модарат некӣ кун,...

Гуфтори рӯз
гуфторҳо
Чаҳор гуфтор аз он ҳазрат дар бораи инки замин аз халифаи Худованд холӣ намемонад.

Тарҷумаи гуфтор:

Аҳмад ибни Абдурраҳмони Толиқонӣ моро хабар дод, гуфт: Аз Мансури Ҳошимии Хуросонӣ дар бораи сухани Худованди баландмартаба пурсидам ки мефармояд: «Ҳароина Ман дар замин халифаеро қарор диҳандаам»[1], пас фармуд: Ҳароина замин аз халифае ки Худованд қарор диҳандаи ӯ бошад холӣ намемонад ва агар ҳолӣ бимонад аҳли худро фуру мебарад ва ҳар кас бимирад дар ҳоле ки ин халифаро намешиносад, ба марги ҷоҳилият мурдааст! Сипас муддате сукут намуд то ҷойе ки ирода кардам аз назди ӯ бархезам, пас идома дод: Худованд аз ҳангоме ки инро фармуд ҳамвора дар замин халифаеро қарор додааст ва агар мефармуд: «Қарор медиҳам» мумкин буд аз Ӯ як қарор додан бошад, вале фармуд: «Қарор диҳандаам» ва қарор диҳанда касе аст ки қарор додан аз Ӯ истимрор меёбад ва ҳар халифае барои Худованд дар замин, ба чизе ки Худованд дар он халқ карда, ҳидоят ёфтааст то онро дар ҷойе ки Худованд мехоҳад қарор диҳад...

↑[1] . Бақара/ 30
Дарси рӯз
дарсҳо

Тарҷумаи дарс:

[Ҳадиси 1]

Аммо ҳадиси яккум чизе аст ки Алӣ ибни Бобувей дар китоби «Ал-Имома вал Табсира»[1], аз Саъд ибни Абдуллоҳ, аз Ҳаман ибни Мӯсо Ал-Хашшоб, аз Абдурраҳмон ибни Абӣ Наҷрон, аз Абдулкарим ва дигарон, аз Абу Абдуллоҳ -яъне Ҷаъфар ибни Муҳаммад Содиқ- алайҳи салом ривоят кардааст ки фармуд:

Ҷабраъил алайҳи салом бар Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам нозил шуд ва барои ӯ аз Парвардигораш хабар овард ки эй Муҳаммад! Ҳароина Ман заминро во намегузорам магар инки дар он олиме бошад ки итоъат ва ҳидояти Манро бишносанд ва аз вақти даргузашти Паёмбар то хуруҷи Паёмбари дигар, мояи наҷот бошад ва ҳаргиз иблисро во намегузорам ки марумро гумроҳ кунад, бидуни инки дар замин ҳуҷҷате барои Ман ва даъват кунандае ба сӯӣ Ман ва ҳидоятгаре ба роҳи Ман ва ошнойи бо амри Ман вуҷуд дошта бошад ва Ман барои ҳар қавме ҳидоятгареро муқаддар Кардаам то...

↑[1] . с31
Пурсиш ва посухи рӯз
пурсишҳо ва посухҳо

Пурсиш:

Дар чи мавоқеъе дурӯғ гуфтан ҷойиз аст?

Посух:

«Дурӯғ» бар хабаре итлоқ мешавад ки бо воқеъ мутобиқат надорад ва бо ин васф, «Дурӯғ гуфтан» ба маънои додани чунин хабаре аст, хоҳ диҳандаи он ба мухолифати он бо воқеъ илм дошта бошад ва хоҳ аз рӯӣ ҷаҳли мураккаб, онро мутобиқ бо воқеъ пиндошта бошад ва дар ҳар ду сурат, қабоҳати он фитрӣ ва бадеҳӣ аст; Чунонки Худованд дар бораи аввалӣ фармудааст: ﴿وَيَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُونَ[1]; «Ва бар Худованд дурӯғ мебанданд дар ҳоле ки илм доранд» Ва дар бораи дуввумӣ фармудааст: ﴿مَا لَهُمْ بِهِ مِنْ عِلْمٍ وَلَا لِآبَائِهِمْ ۚ كَبُرَتْ كَلِمَةً تَخْرُجُ مِنْ أَفْوَاهِهِمْ ۚ إِنْ يَقُولُونَ إِلَّا كَذِبًا[2]; «На онон ва на падаронашонро ба он илме нест, сухани газзофе аст ки аз даҳонҳошон берун меояд, онон ҷуз дурӯғ намегӯянд», балки онро аз фарти қабоҳаташ дар радифи бутпарастӣ қарор дода ва фармудааст: ﴿فَاجْتَنِبُوا الرِّجْسَ مِنَ الْأَوْثَانِ وَاجْتَنِبُوا قَوْلَ الزُّورِ[3];...

↑[1] . Оли Имрон/ 75
↑[2] . Каҳф/ 5
↑[3] . Ҳаҷ/ 30
Нақд ва баррасии рӯз
нақдҳо ва баррасиҳо

Нақд:

Аз матолиби шумо истифода мекунем. Худованд ҳазрати Мансур ва ёрони ӯро тӯли умр ва офият ато фармояд. Саволе дорам ва албатта бандаи ҳақир аз уламо ҳастам. Дар посух ба пурсише фармуда будед ки то имом Маҳдӣ наёяд зулм ва ҷавр ва ситам ва гуруснагӣ аз байн нахоҳад рафт ва то ҳокимияти Худованд тавассути фиристодаи Ӯ таҳаққуқ наёбад замин шӯразор хоҳад буд ва вазъ ба ҳамин минвол аст. Савол ин аст ки дар тарихи зиндагонии башар ҳамеша ҳам замин холӣ аз ҳукумати ҳуҷҷати Худованд набуда ва Доввуди набӣ ва Сулаймон ва ҳазрати Маҳаммад ва ҳазрати Алӣ ва ... ҳуҷатҳо ва фиристодагони Худо дар замин ҳукумат доштаанд, вале дар замони онон вазъият гулу булбул он таври ки шумо тасвир мекунед нашудааст. Бар акс ҷангҳо ва дасисаҳо ва хунрезиҳо бештар ҳам шуда. Шумо бо истинод ба кадом собиқа мефармойед ки агар валии Худо ҳукумат кунад ҳама чиз хуб хоҳад буд????

Фармуда будед ки дар он вақт дигар ба навъи башар ки ҳеҷ балки ба ҳайвонот ҳам зулм нахоҳад шуд...

Нуктаи рӯз
мақолаҳо ва нуктаҳо
Ҳазораи аҳриман
Илёс Ҳакимӣ

Замин, гашта ва гардидааст ва замон, омадааст ва рафтааст. Ҳама чиз, ба фаровонии теъдоди солҳо ва моҳҳо ва рӯзҳо дигаргун шудааст, аммо як савти шунида ва ношунида ва мармуз, ҳамвора дар гӯши замин ва замон, харош харош, идома ёфта ва хомӯш нашудааст... савтӣ пинҳон дар буъди замон ки ба зудӣ такаллуми аъйнии ӯ ҳам рӯнамойи хоҳад шуд ва бо неруҳои пуршумораш дар баробари инсон хоҳад истод; Чароки ҳанӯз ношинохта мондан ва ваҳмолуд буданро ба суди хеш мебинад. Оре, соҳиби ин садо дар тӯли ҳазор сол ҳар чи хоста карда ва беш аз ончиро ки хоста, башар барояш анҷом додааст. Чи, башар ба ҳукми нафсаш, дар воқеъ бениёз аз илҳомот ва илқоъот ва иғвоъоти ӯст.

Он пич пич ва пис пис мувзиёнаи ҳазор сола ва он савт ва савти машкук ва ошкор ва ниҳон, садои иблис будааст. Ин ҳақиқатӣ инкор нашуданӣ аст ки башар бо ҷаҳли худ, аз ҳар душмане барои хеш душмантар аст, лекин иблиси лаъини раҷим, нафси бемор ва заъифи ӯро гумроҳ карда ва роҳи оташро барояш наздиктар сохт...

Нигорхона
Акси рӯз
Китоби Ал-Калимуттаййиб
Намоҳанги рӯз
Наҳзати Бозгашт ба Ислом (1)
Ахбори пойгоҳ
Тоблои эълонот
Охарин матолиби пойгоҳ
Номаҳо
Фарозе аз номаи он ҳазрат барои яке аз ёронаш ки дар он ӯро панд медиҳад ва аз ҳамнишини бад барҳазар медорад.Номаӣ шигифт аз он ҳазрат дар итоб бо касоне ки ҳаққонияташро мебинанд ва ба ёриаш намешитобанд.Фарозе аз номаи он ҳазрат дар бораи яке аз ёронаш ки дар он ӯро панд медиҳад ва аз Худованд метарсонад.
Гуфторҳо
Ду гуфтор аз он ҳазрат дар бораи барзах ва пурсиш дар қабрЧаҳор гуфтор аз он ҳазрат дар наҳйи аз пӯшидани либоси шӯҳрат ва баёни инки либоси руҳоният аз либоси шӯҳрат аст.Ҳафт гуфтор аз он ҳазрат дар бораи аҳкоми ҳайз ва истиҳоза
Шарҳҳо
Дарси панҷоҳу севвум: Ривоҷи ҳадисгароӣ (3)Дарси панҷоҳу дуввум: Ривоҷи ҳадисгароӣ (2)Дарси панҷоҳу якум: Ривоҷи ҳадисгароӣ (1)
Пурсишҳо ва посухҳо
Теъдоди дигаре аз суъолоти дӯстон тақдим мегардад: 1 . Бархӣ аз муфассирони Қуръон Зулқарнайнро ҳамон Куруш подшҳои бузурги Эрон медонанд. Назари алломаи Хуросонӣ дар ин маврид чист? 2 . Тафсири алломаи Хуросонӣ дар мавриди яъҷуҷ ва маъҷуҷ чист?Оё ақли ҳар фард инқадр болиғ ҳаст ки битавонад меъёри ташхис бошад?Оё мард метавонад бе далил ва аз рӯйи майл занашро талоқ диҳад? Оё мард метавонад ғиёбӣ дар ҳузури ду шоҳид занашро талоқ диҳад? Оё зан метавонад ба далили мушкилдор будани мард дар бачадор шудан аз ӯ талоқ бигирад? Таклифи зан чист? Хуб зан бача мехоҳад вале мард мушкил дорад.
Нақдҳо ва баррасиҳо
Оё ақли ҳар фард инқадр болиғ ҳаст ки битавонад меъёри ташхис бошад?Ҳамон тавр ки мустаҳзиред, ғайбати халифаи Худованд амрӣ масбуқ ба собиқа аст ва Худованд гоҳе бино бар маслиҳат иқдом ба он кардааст; Монанди ғайбати чиҳил рӯзаи Мӯсо ва ғайбати Солеҳ ва Хизр алайҳиму салом. Оё илали ғайбати ин анбиё бо мабнои ҳазарти Мансури Ҳошимии Хуросонӣ мунофоте надорад?Лутфан дар сурати салоҳдид, ҳадиси зерро дар сойт дарҷ намойед: Расули Худо саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам фармуд: <<Ҳангоме ки парчамҳои сиёҳ аз Хуросон ба роҳ афтод ба сӯяш бишитобед агарчи бо синахез рафтан бар рӯйи барфҳо; Чароки соҳибони он парчамҳо аҳл ҳақ ҳастанд. Ҳақро мутолиба мекунанд, вале ба онҳо дода намешавад, бори дигар мутолиба мекунанд, вале ба онҳо дода намешавад, пас набард мекунанд ва пирӯз мешаванд ва ончи мехостад ба онҳо дода мешавад, вале дигар намепазиранд...
Дидгоҳҳо
Мақолаи «Иҳонати ғарб ба Расули Худо саллаллоҳу алйҳи ва олиҳи ва саллам; Авомил ва роҳкорҳо» навишта шуда тавассути «Дуктур Зокир Маъруф»Мақолаи «Тавзеҳе дар бораи таъйини рӯзи аввал ва охари моҳи мубораки Рамазон» навишта шуда тавассути «Дуктур Зокир Маъруф»Нуктаи «Ҳазораи аҳриман» навишта шуда тавассути «Илёс Ҳакимӣ»Нуктаи «Як қадам монда ба субҳ» навишта шуда тавассути «Илёс Ҳакимӣ»