Душанбе 24 Январ 2022 мелодӣ баробар бо 21 Ҷумода-л-охира 1443 ҳиҷрӣ қамарӣ

Мансури Ҳошимии Хуросонӣ

(10) Бар ҳамаи мусалмонон воҷиб аст ки аз як сӯ «Ақл» ро меъёри шинохт қарор диҳанд ва бо тазкияи анфус аз ҷаҳл, тақлид, аҳвоъи нафсонӣ, дунёгароӣ, таъассуб, такаббур ва хурофагаройи, заминаи фаҳми саҳиҳ ва иҷрои комили Қуръонро фароҳам созанд ва аз сӯӣ дигар халифаи Худованд дар заминро бишносанд ва бо ҳимояти кофӣ аз ӯ зоҳираш созанд то ихтилофоти ононро ҳал ва инҳирофоташонро ислоҳ кунад. Ин дарвозаи саъодат ва ресмони наҷот аст ки Мансури Ҳошимии Хуросонӣ ба сӯӣ он даъват мекунад. (Бахшӣ: Пурсишҳо ва посухҳо)
loading
Ошноӣ бо Мансури Ҳошимии Хуросонӣ, осор, пойгоҳ ва наҳзати эшон
Китобҳои аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Номаҳои аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Гуфторҳои аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Дарсҳои аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Пурсишҳо ва посухҳо дар бораи андешаҳои Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Нақдҳо ва баррасиҳо бар мабонӣ, дидгоҳҳо ва иқдомоти Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Мақолаҳо ва нуктаҳо дар пайванд бо осор ва андешаҳои аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Нигорхона
Узвияти фаъол дар пойгоҳ, дарвозаи вуруд ба наҳзати Бозгашт ба Ислом
Матолиби рӯз
Номаи рӯз
номаҳо
Фарозе аз номаи он ҳазрат ки дар он ба сӯӣ ҳукумати Худованд даъват мекунад ва аз ҳукумати ғайри Ӯ боз медорад.

«Ҳон эй мардум! Аз ман бишнавед, агар гӯши шунаво доред; Чароки барои шумо масале мезанам: Ҳароина масали шумо дар зиндагии дунё масали кӯдаке будааст ки модари хешро дар анбӯҳи ҷамъият гум карда бошад, пас ба умеди даст ёфтан бар ӯ ба домони ҳар зане чанг мезанад ва муддате дар пайи ӯ равон мегардад, то он гоҳ ки аз ӯ бемеҳрӣ мебинад ва дар меёбар ки ӯ модар нест, пас шевонкунон ӯро во мегузорад ва ба домони дигарӣ меовезад, то он гоҳ ки торикии шаб ӯро фаро мегирад ва сармои он ӯро талаф мекунад, дар ҳоле ки ёрӣ кунандае барои ӯ нест! Ин будааст масали шумо дар зиндагии дунё ки ба умиди даст ёфтан бар адолат, ба ҳар ҳукумате дил бастаед ва муддате аз он пайравӣ кардаед, то он гоҳ ки аз он зулм дидаед ва дарёфтаед ки дар он адолат нест, пас фарёдкунон онро бар андохтаед ва ба ҳукумати дигарӣ рӯй овардаед! Пас ин гуна, дар ҷустуҷӯӣ адолат, гоҳе ба шарқ майл кардаед ва гоҳе ба ғарб; Гоҳе ба чап давидаед ва гоҳе ба рост;...

Гуфтори рӯз
гуфторҳо
Гуфторе аз он ҳазрат дар васфи некони рӯзгор

Яке аз ёронамон моро хабар дод, гуфт: Шабе ба хидмати ҳазрати Мансури Ҳошимии Хуросонӣ расидам, дар ҳоле ки танҳо буд ва аз паси панҷара ба ситорагони осмон менигарист. Арз кардам: «Фидоят шавам, ба чи меандешӣ?» бе онки нигоҳи худро аз ситорагони осмон бардорад, фармуд:

«Фалонӣ! Худованд дар гиру дори ин даврон, дар ин рӯзгоре ки офтоби дин дар паси аброҳои тира пинҳон аст, бандагоне дорад ки ҳамвора дар дилҳои онон аст. Онҳо дар дидаҳо аз нури бедорӣ чароғӣ меафрӯзанд ва мардумро ба ёди рӯзҳои Худо меандозанд ва фарҷоми ибратомези гузаштагонро хотирнишон месозанд. Онҳо ҳамчун роҳнамоёни биёбонҳои ҳувлнок ва бенишонаанд. Он ки ба ҳақ пайвастро башорат медиҳад ва он ки ба ботил гаройидро метарсонанд. Оре, барои Худованд дар гӯша ва канори ин замини паҳновар касоне ҳастанд ки аз дилбастагиҳои дунё зикри Ӯро баргузидаанд ва доду ситад, онҳоро аз намози аввали вақт боз намедорад...

Дарси рӯз
дарсҳо

Тарҷумаи дарс:

[Ҳадиси 1]

Аммо ҳадиси яккум чизе аст ки Алӣ ибни Бобувей дар китоби «Ал-Имома вал Табсира»[1], аз Саъд ибни Абдуллоҳ, аз Ҳаман ибни Мӯсо Ал-Хашшоб, аз Абдурраҳмон ибни Абӣ Наҷрон, аз Абдулкарим ва дигарон, аз Абу Абдуллоҳ -яъне Ҷаъфар ибни Муҳаммад Содиқ- алайҳи салом ривоят кардааст ки фармуд:

Ҷабраъил алайҳи салом бар Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам нозил шуд ва барои ӯ аз Парвардигораш хабар овард ки эй Муҳаммад! Ҳароина Ман заминро во намегузорам магар инки дар он олиме бошад ки итоъат ва ҳидояти Манро бишносанд ва аз вақти даргузашти Паёмбар то хуруҷи Паёмбари дигар, мояи наҷот бошад ва ҳаргиз иблисро во намегузорам ки марумро гумроҳ кунад, бидуни инки дар замин ҳуҷҷате барои Ман ва даъват кунандае ба сӯӣ Ман ва ҳидоятгаре ба роҳи Ман ва ошнойи бо амри Ман вуҷуд дошта бошад ва Ман барои ҳар қавме ҳидоятгареро муқаддар Кардаам то...

↑[1] . с31
Пурсиш ва посухи рӯз
пурсишҳо ва посухҳо

Пурсиш:

Оё фурӯ бурдани тамоми сар дар об рӯзаро ботил мекунад?

Оё задани сируми (капелницаи) қандӣ ё намакӣ ва ё омпули (уколи) витомин бидуни дастури пизишк рӯзаро ботил мекунад?

Посух:

Се чиз аст ки рӯзаро ботил мекунад: Наздикӣ кардан, хӯрдан ва ошомидан; Чунонки Худованд фармудааст: ﴿فَالْآنَ بَاشِرُوهُنَّ وَابْتَغُوا مَا كَتَبَ اللَّهُ لَكُمْ ۚ وَكُلُوا وَاشْرَبُوا حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَكُمُ الْخَيْطُ الْأَبْيَضُ مِنَ الْخَيْطِ الْأَسْوَدِ مِنَ الْفَجْرِ ۖ ثُمَّ أَتِمُّوا الصِّيَامَ إِلَى اللَّيْلِ ۚ[1]; «Акнун бо онон наздикӣ накунед ва чизе ки Худованд бароятон муқаррар доштаастро биҷӯйед ва биёшомед то он гоҳ ки хатти сапедаи фаҷр бароятон аз хатти сиёҳ мутамойиз шавад, он гоҳ рӯзаро то шаб идома диҳед». Бо ин васф, фуру бурдани сар дар об дар сурате ботил кунандаи рӯза аст ки мисдоқи ошомидани об бошад; Ба ин тартиб ки аввалан аз рӯӣ амд бошад,...

↑[1] . Бақара/ 187
Нақд ва баррасии рӯз
нақдҳо ва баррасиҳо

Нақд:

Яке аз шубаҳоте ки душманон ба манзури тахриби Ислом ворид мекунанд дар мавриди издивоҷҳои мутаъаддиди ҳазарти Расули Акрам саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам аст. Назари алломаи Хуросонӣ дар мавриди далил ва ҳикмати ин издивоҷҳо чист? Чаро мӯъминон ҳамзамон метавонанд ҳаддиаксар чаҳор ҳамсари дойимӣ дошта бошанд, вале Расули Худо саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи бештар аз чаҳор ҳамсари доим доштанд?

Барраси:

Душманони Ислом ҳамеша баҳонае барои таблиғ бар зидди Ислом меёбанд, вале ҳаргиз наметавонанд айбӣ воқеъӣ дар он биёбанд ва айби воқеъӣ ақида ё амале аст ки бо ақли салим мунофот дорад, на ақида ё амале ки бо урф ё салиқаи кунунии душманони Ислом мунофот дорад; Зкро бадеҳи аст ки урф ё салиқаи кунунии душманони Ислом, меъёри шинохт нест, бал ақли салим аст ки меъёри шинохт аст...

Мақолаи рӯз
мақолаҳо ва нуктаҳо
Наҳзати Бозгашт ба Ислом ва ҷаҳонисозӣ
Маҳдии Разавӣ

(Анбиёъ/ 105) ﴿وَلَقَدْ كَتَبْنَا فِي الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّكْرِ أَنَّ الْأَرْضَ يَرِثُهَا عِبَادِيَ الصَّالِحُونَ

«Ва дар Забур пас аз Таврот навиштем ки заминро бандагони шойисаи Мо ба ирс хоҳанд бурд.»

Вожаи ҷаҳонӣ (Global) аз чаҳорсад соли пеш ва истилоҳоте ҳамчун ҷаҳонӣ шудан (Globalization), ҷаҳонисози (Globalizing) ва ҷаҳонигаройи (Globalism) аз даҳаи 1960 дар мутуни илмӣ ва адабӣ ба кор гирифта шуданд. Дар забони Арабӣ низ калимоти «العولمة» ва «الکوکبة» муъодили ҷаҳонӣ шудан ё ҷаҳонгаройи тарҷума шудаанд ки умдатан калимаи «العولمة» мавриди истифода қарор мегирад.

Шояд вожаҳойе ҳамчун ҷаҳонисозӣ ва ҷаҳони шуданро зиёд шунида бошем. Кишварҳо ва миллатҳо дар ҳоли ҷаҳонӣ шудан ҳастанд. Дар воқеъ кишварҳо ва миллатҳо дар ҳоли якӣ шудан ё ба истилоҳ вҳдат ҳастанд. Маҳв шудани марзҳои ҷудо кунандаи ҷаҳон ва...

Нигорхона
Акси рӯз
Покдоманӣ
Намоҳанги рӯз
Наҳзати Бозгашт ба Ислом (2)
Ахбори пойгоҳ
Тоблои эълонот
Охарин матолиби пойгоҳ
Номаҳо
Фарозе аз номаи он ҳазрат ки дар он дар бораи шиддат гирифтани бало ҳушдор медиҳад ва иллати он ва роҳи пешгирӣ аз онро табйин мекунад.Фарозе аз номаи он ҳазрат барои яке аз ёронаш ки дар он ӯро панд медиҳад ва аз ҳамнишини бад барҳазар медорад.Номаӣ шигифт аз он ҳазрат дар итоб бо касоне ки ҳаққонияташро мебинанд ва ба ёриаш намешитобанд.
Гуфторҳо
Ду гуфтор аз он ҳазрат дар бораи ҳукми қарз додан ба шарти ақдӣ машрӯъ ва пас гирифтани он бо нархи рӯзДу гуфтор аз он ҳазрат дар бораи барзах ва пурсиш дар қабрЧаҳор гуфтор аз он ҳазрат дар наҳйи аз пӯшидани либоси шӯҳрат ва баёни инки либоси руҳоният аз либоси шӯҳрат аст.
Дарсҳо
Аҳодиси саҳиҳ аз аҳли байт ки бар ин далолат доранд; Ҳадиси 9Аҳодиси саҳиҳ аз аҳли байт ки бар ин далолат доранд; Ҳадиси 8Аҳодиси саҳиҳ аз аҳли байт ки бар ин далолат доранд; Ҳадиси 7
Пурсишҳо ва посухҳо
Назари ҳазрати Мансури Ҳошимии Хуросонӣ дар мавриди бозорёбии шабакаи чист? Ба ин сурат ки ширкате аз мизони хариди муштариёне ки ман муъаррифӣ мекунам ё мизони хариди муштарии муштариёнам ва ило охир ба ман працент ва фисади мушаххасе медиҳад. Масалан зермаҷмӯъаи ман 100 ҳазор сомон харид доштаанд ширкат ба хотири инки ман онҳоро муъаррифӣ кардаам ё зер гурӯҳи ман онҳоро муъаррифӣ карда 4 дарсад маблағи фавқро ба ҳисоби ман мегузаронад...Дар кадом мавоқеъе ғайбат кардан ҷойиз аст?Теъдоди дигаре аз суъолоти дӯстон тақдим мегардад: 1 . Бархӣ аз муфассирони Қуръон Зулқарнайнро ҳамон Куруш подшҳои бузурги Эрон медонанд. Назари алломаи Хуросонӣ дар ин маврид чист? 2 . Тафсири алломаи Хуросонӣ дар мавриди яъҷуҷ ва маъҷуҷ чист?
Нақдҳо ва баррасиҳо
Оё ақли ҳар фард инқадр болиғ ҳаст ки битавонад меъёри ташхис бошад?Ҳамон тавр ки мустаҳзиред, ғайбати халифаи Худованд амрӣ масбуқ ба собиқа аст ва Худованд гоҳе бино бар маслиҳат иқдом ба он кардааст; Монанди ғайбати чиҳил рӯзаи Мӯсо ва ғайбати Солеҳ ва Хизр алайҳиму салом. Оё илали ғайбати ин анбиё бо мабнои ҳазарти Мансури Ҳошимии Хуросонӣ мунофоте надорад?Лутфан дар сурати салоҳдид, ҳадиси зерро дар сойт дарҷ намойед: Расули Худо саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам фармуд: <<Ҳангоме ки парчамҳои сиёҳ аз Хуросон ба роҳ афтод ба сӯяш бишитобед агарчи бо синахез рафтан бар рӯйи барфҳо; Чароки соҳибони он парчамҳо аҳл ҳақ ҳастанд. Ҳақро мутолиба мекунанд, вале ба онҳо дода намешавад, бори дигар мутолиба мекунанд, вале ба онҳо дода намешавад, пас набард мекунанд ва пирӯз мешаванд ва ончи мехостад ба онҳо дода мешавад, вале дигар намепазиранд...
Дидгоҳҳо
Мақолаи «Иҳонати ғарб ба Расули Худо саллаллоҳу алйҳи ва олиҳи ва саллам; Авомил ва роҳкорҳо» навишта шуда тавассути «Дуктур Зокир Маъруф»Мақолаи «Тавзеҳе дар бораи таъйини рӯзи аввал ва охари моҳи мубораки Рамазон» навишта шуда тавассути «Дуктур Зокир Маъруф»Нуктаи «Ҳазораи аҳриман» навишта шуда тавассути «Илёс Ҳакимӣ»Нуктаи «Як қадам монда ба субҳ» навишта шуда тавассути «Илёс Ҳакимӣ»