Ҷумъа 27 апрел 2018 мелодӣ баробар бо 10 шаъбон 1439 ҳиҷрӣ қамарӣ فارسی English
Мансури Ҳошимии Хуросони
* Бахши «Номаҳо» ҳовии номаҳое аз ҳазрати аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ ҳафизаҳуллоҳ таъолло роҳандозӣ шуд. * Дарсҳои шайх Солеҳи Сабзаворӣ бо мавзӯъи шарҳи китоби «Бозгашт ба Ислом» дар бахши «Шарҳҳо» қобили дастрасӣ аст. * Китоби шарифи <<Бозгашт ба Ислом>> навиштаи ҳазрати Мансури Ҳошимии Хуросонӣ бо хазинаи ҷамъе аз мӯъминони некукор ва ба сурати вақф мунташир шуд. * Саҳифаи расмӣ дафтари ҳифз ва нашри осори Мансури Ҳошимии Хуросонӣ дар шабакаи иҷтимоъии фесбук роҳандозӣ шуд.
loading
Намоз; Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Намоз

Намозро дар вақти он барпо дор.

(Номаи шонздаҳум)

Намози шаб; Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Намози шаб

Нофилаи шабро тарк накун ва дар саҳаргоҳ ба истиғфор кӯш.

(Номаи шонздаҳум)

Ёди Худо; Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Ёди Худо

Агар метавонӣ ки лаҳзае аз Худованд ғофил набошӣ пас набош; Чароки ғафлат аз Ӯ решаи ҳар гуноҳе аст.

(Номаи шонздаҳум)

Ёди марг; Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Ёди марг

Маргро бисёр ёд кун ва ба зиёрати қабрҳо бирав; Чароки дере бар замин нахоҳи монд.

(Номаи шонздаҳум)

Рӯза; Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Рӯза

Панҷшанбеи аввал ва охир ва чаҳоршанбеи васати моҳро рӯза бигир; Чароки ин суннат аст.

(Номаи шонздаҳум)

Садақа; Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Садақа

Садақа бидеҳ; Чароки гуноҳонатро фуру мерезад.

(Номаи шонздаҳум)

Некӣ бо падару модар; Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Некӣ бо падару модар

Бо падар ва модарат некӣ кун, агарчи бо ту бадӣ кунанд; Чароки ба андозаи кофӣ бо ту некӣ кардаанд.

(Номаи шонздаҳум)

Силаи раҳим; Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Силаи раҳим

Раҳими хешро қатъ накун, агарчи ба тори мӯйе овехта бошад.

(Номаи шонздаҳум)

Садоқат; Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Садоқат

Дурӯғ нагӯ, магар онки битарсӣ кушта шавӣ ё касеро ба куштан диҳӣ.

(Номаи шонздаҳум)

Парҳез аз ғайбат; Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Парҳез аз ғайбат

Ғайбат накун, магар онки кофир ё фосиқе бошад. Пас чун бар дигарон дар ғаиёби онон хӯрда мегирӣ бигӯ: Касоне ки чунин мекунанд ё чунон мегӯянд ва номе аз онон набар.

(Номаи шонздаҳум)

Парҳез аз ҷидол; Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Парҳез аз ҷидол

Ҷидол накун, агарчи ҳақ бо ту бошад, балки далилатро бигӯ ва сукут кун, агарчи муттаҳам ба шикаст шавӣ.

(Номаи шонздаҳум)

Иқрор ба хатои худ; Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Иқрор ба хатои худ

Хатоятро бипазир, агарчи биният ба хок молида шавад.

(Номаи шонздаҳум)

Амр ба маъруф ва наҳй аз мункар; Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Амр ба маъруф ва наҳй аз мункар

Аз ҳар кори баде ки мебинӣ наҳй кун ва ба ҳар кори хубе ки намебинӣ амр кун. Ин калиди ислоҳи ҷаҳон аст.

(Номаи шонздаҳум)

Парҳез аз пургӯйи; Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Парҳез аз пургӯйи

Пургӯйи накун то солим бимонӣ; Чароки гуфтори фаровон холӣ аз айб нест.

(Номаи шонздаҳум)

Парҳез аз мазоҳи нораво; Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Парҳез аз мазоҳи нораво

Мазоҳ накун, магар онки рост бигӯйи.

(Номаи шонздаҳум)

Ёддошти рӯз

Бар табли имон; Андар ҳикояти мусалмононе аз аҳли ташаюъ ки тазоҳур ба имон мекунанд!

Ёсин Ҳусейнӣ

Ҳама ташна, обҳомон дар замин фуру рафта, аммо иддае бар сари кӯзаҳои шикаста меҷанганд ва дар ин миён танҳо шайтонро аз хуни якдигар сероб мекунанд!

Чи андоза ҷоҳилона аст ки иддае аз саббу лаъни мурдагон, зинда шудани ҳаққи зиндагонро интизор мебаранд! Агар қарор бар гирифтани ҳаққе бошад, гирифтани ҳаққи имоми мазлуми ҳозир заруритар, сазовортар ва ақлонитар аст то гирифтани ҳаққи имоми гузашта ва лаъни ғосибони ҳаққаш! Аз ин даста бояд пурсид ки оё ғараз аз лаъни гузаштагон, тахлияи уқдаҳои манҳатти шахсӣ ва дамидан дар оташи ихтилофоти фирқаи ва мазҳабӣ аст ё ҷудо кардани сафи худ аз сафи золимони кунунӣ ва ёрии ҷабҳаи халифаи ҳаййи Илоҳӣ?!

Аҷаб аз мардуме ки дар замони ғасби хилофати Маҳдӣ зиндагӣ мекунанд ва ба он эътиное надоранд ва дар амал коре барои ҳаллаш намекунанд, аммо дар торих гир кардаанд ва ҳанӯз андар хами кӯчаи ғасби ҳаққи имомони пешин боқӣ мондаанд!

Монанди Куфиёне ки иддаъои ҳубби Алӣ ва ташаюъашон, гӯши фалакро кар карда буд, аммо ҳаргиз имоми ҳозири хешро ёрӣ накарданд ва ҳамвора ӯро хор сохтанд. Ташаюъи Куфӣ, ташаюъе аст ки танҳо дар забон аст ва худро дар наъра задан ба ҳангоми осойиш нишон медиҳад, аммо вақте навбат ба ҷиҳод дар роҳи Худо ва Карбалойи шудан мерасад, ҳамон наъразанон ва лаън кунандагон, мушҳойе дар сӯрох мешаванд ва дар дахмаи хонаҳо пуши занони хеш пинҳон мегарданд ва ё бадтар инки ба сафи душмани ғаддор мепайванданд!

Гурҳе аз инон чунон дар тахаюлот ва авҳоми худ ғӯтаваранд ки гӯйи мехоҳанд бо мошини замон ба гузашта боз гарданд ва ҳаққи аҳли байтро аз гузаштагон пас бигиранд! Дар ҳоле ки имрӯз бо аҳли байти замони худ ҳамон кореро мекунанд ки Куфиён бо Алӣ ва авлоди Алӣ дар замони худ карданд. Пас ошкор аст ки инҳо худро фиреб медиҳанд ва нисбате бо аҳли байт надоранд.

Эй мусалмонони таваҳҳумзада ки бар табли имон менавозед, дар ҳоле ки баҳрае аз он надоред! Ҳушёр шавед ва бедор! Худованд аз шумо дар мавриди имоми замонатон хоҳад пурсид ки чаро барои эҳқоқи ҳаққаш коре накардед; Ҳамчунонки аз касоне ки дар даврони аъимаи аҳли байт буданд низ дар мавриди имоми замонашон хоҳанд пурсид. Пас оё ғасби ҳаққи имомони гузаштаро мебинед ва ғасби ҳаққи имоми ҳозирро намебинед?! Ё аз ин ҳам бадтар, гузаштагонро ба иттиҳоми ғасби ҳаққи имомони пешин лаън мекунед ва худатон ҳаққи имоми кунуниро ғасб мекунед?! Оё бо ин шева, мехоҳед худро бифиребед ё Худоро?!

Худованд ҳукми таклифи мо ва шумо дар мавриди гузаштагонро таъйин карда, онҷо ки дар китобаш фармудааст: «تِلْكَ أُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ ۖ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَلَكُمْ مَا كَسَبْتُمْ ۖ وَلَا تُسْأَلُونَ عَمَّا كَانُوا يَعْمَلُونَ»[1]; <<Онон гурӯҳе буданд ки дар гузаштанд, барои онон чизе аст ки касб карданд ва барои шумо чизе аст ки касб кардед ва шумо аз коре ки онон мекарданд бозхост намешавед>>. Пас баҳонаи дигаре барои шумо боқӣ намемонад.

Имрӯз касоне дар ҷойи имом Маҳдӣ нишастаанд ки худро ба дурӯғ, мансуб аз ҷониби Худованд ба вилояти амри мусалмонон мешуморанд, дар ҳоле ки саҳоба дар даврони баъд аз Расули Худо ҳаргиз чунин иддаъое дар мавриди худ надоштанд, балки ба далили ғафлат ё саҳв ё нисён ҳукуматро ба ҷойи аҳлаи байти Паёмбар дар даст гирифтанд, беонки худро гумоштаи Илоҳӣ ва соҳиби вилояти мутлақи Илоҳи бидонанд. Пас чи шудааст ки иддаи шиъанамои мутаъассиб, вилояти амр ва ниёбати оммаро ки ҳалолро ҳаром ва ҳаромро ҳалол мекунанд ва ба ин тартиб, мин дуниллоҳ парастиш мешавандро раҳо кардаанд ва дар иваз ба торих овезон шудаанд?!

Инон бо ин беъэтиноӣ ва сукуташон ва бо ин ҳаҷм аз сафоҳат ва бебасиратӣ дар зоҳир набудани халифаи Худованд ҳазрати Маҳдӣ шарик ва муқассир ҳастанд. Инҳо ҳастанд ки имрӯз ба ҷойи рӯшангароӣ дар мавриди Маҳдӣ ва зарурати заминасозӣ барои ӯ, роҳашро бо ин даст ихтилоф афканиҳои аҳмақона ва беҳосил мегиранд ва иттиҳоду ҳамбастагии умматро махдуш мекунанд.

Инон худ, ғосиби ҳаққи Маҳдӣ ва хоъин ба ӯ ҳастанд, ҳол чигуна валии дамми аҳли байт шудаанд ва мехоҳанд ҳаққи ононро аз торих биситонанд?! Масали инон, масали касе аст ки худаш ҳадде аз ҳудуи Илоҳиро бар зимма дорад, аммо бо ин ҳол мехоҳад ҳадди Худоро бар дигарон иҷро кунад!

Агар аз инон бипурсед: Шумо ки ин қадар оташин ва пур ҳарорат ҳастед, чаро ин ҳароратро дар қабули ҳукумати тоғути...

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

↑[1]. Бақара/ 141

Донлуди китоб ва нармафзор

* Барои донлуд бар рӯӣ яке аз гузинаҳои зер клик кунед.

Ҳар гуна истифода ва бардошт аз матолиби ин пойгоҳ бо зикри манбаъ биломонеъ аст.