ترور به معنای کشتن کسی در حال غفلت است و آن در اسلام کاری نکوهیده محسوب می‌شود؛ چنانکه در روایتی مشهور از پیامبر صلّی الله علیه و آله و سلّم رسیده است: «الإیمانُ قَیَّدَ الْفَتْكَ لا یَفْتِكُ مُؤْمِنٌ»[۱]؛ «ایمان از ترور باز می‌دارد، مؤمن ترور نمی‌کند» و این حدیثی بود که مسلم بن عقیل را از ترور عبید الله بن زیاد در خانه‌ی هانی بن عروة بازداشت[۲]. با این حال، ثابت است که پیامبر صلّی الله علیه و آله و سلّم به ترور کعب بن أشرف یهودی اذن داد[۳] و از اینجا دانسته می‌شود که ترور با اذن خلیفه‌ی خداوند در زمین جایز است؛ خصوصاً با توجّه به عموم و اطلاق آیات امر کننده به قتل مشرکین و أئمّه‌ی کفر که شامل قتل آنان در حال غفلت نیز می‌شود.