دعاهایی که اهل تشیّع برای مهدی می‌خوانند غالباً ساخته‌ی برخی عالمان و محدّثان آنان است و اعتباری ندارد، ولی اگر دعایی از آن‌ها معنای صحیحی داشته باشد، خواندن آن با لحاظ معنایش و بدون اعتقاد به شرعیّت آن، جایز است. با این حال، بهترین دعای مسلمان آن است که به زبان خودش و نه از روی نوشته یا حفظ می‌خواند و در آن خدا را می‌ستاید و بر محمّد و آل او صلّی الله علیه و آله و سلّم صلوات می‌فرستد و برای گناهان خود استغفار می‌کند و حوائج مشروع خود را می‌طلبد و امید است که چنین دعایی به اجابت نزدیک‌تر باشد. یکی از یارانمان ما را خبر داد، گفت:

«سَمِعْتُ عَبْدًا صَالِحًا -يَعْنِي الْمَنْصُورَ- يَقُولُ: مَنْ دَعَا لِنَفْسِهِ وَلَمْ يَدْعُ لِصَاحِبِ هَذَا الْأَمْرِ -يَعْنِي الْمَهْدِيَّ- فَقَدْ جَفَاهُ»[۱]؛ «شنیدم بنده‌ای صالح -یعنی منصور- می‌فرماید: هر کس برای خود دعا کند و برای صاحب این امر -یعنی مهدی- دعا نکند، به او جفا کرده است».