جمعه 1 تیر (سرطان) 1397 هجری شمسی برابر با 8 شوال 1439 هجری قمری Тоҷикӣ English
منصور هاشمی خراسانی
* پایگاه اطّلاع‌رسانی دفتر حفظ و نشر آثار علامه منصور هاشمی خراسانی حفظه الله تعالی «به زبان انگلیسی» راه‌اندازی شد. * ترجمه‌ی کتاب «بازگشت به اسلام» اثر علامه منصور هاشمی خراسانی حفظه الله تعالی «به زبان انگلیسی» منتشر شد. * نرم‌افزار «نسیم رحمت» حاوی نسخه‌ی آفلاین پایگاه اطّلاع‌رسانی دفتر حفظ و نشر آثار علامه منصور هاشمی خراسانی حفظه الله تعالی منتشر شد. * کتاب شریف «مناهج الرّسول صلّی الله علیه و آله و سلّم» حاوی مجموعه‌ی گفتارهای نورانی علامه منصور هاشمی خراسانی حفظه الله تعالی در ابواب «مقدّمات»، «عقاید»، «اخلاق» و «احکام» منتشر شد. * کتاب شریف «الکلم الطّیّب» حاوی نامه‌های حکمت‌آموز حضرت علامه منصور هاشمی خراسانی منتشر شد.
loading
نماز در کلام منصور هاشمی خراسانی
نماز

نماز را در اوّل وقت آن بر پا دار.

(نامه‌ شانزدهم)

نماز شب در کلام منصور هاشمی خراسانی
نماز شب

نافله‌ی شب را ترک نکن و در سحرگاه به استغفار کوش.

(نامه‌ شانزدهم)

یاد خدا در کلام منصور هاشمی خراسانی
یاد خدا

اگر می‌توانی که لحظه‌ای از خداوند غافل نباشی پس نباش؛ چراکه غفلت از او ریشه‌ی هر گناهی است.

(نامه‌ شانزدهم)

یاد مرگ در کلام منصور هاشمی خراسانی
یاد مرگ

مرگ را بسیار یاد کن و به زیارت قبرها برو؛ چراکه دیری بر زمین نخواهی ماند.

(نامه‌ شانزدهم)

روزه در کلام منصور هاشمی خراسانی
روزه

پنج‌شنبه‌ی اوّل و آخر و چهارشنبه‌ی وسط هر ماه را روزه بگیر؛ چراکه این سنّت است.

(نامه‌ شانزدهم)

صدقه در کلام منصور هاشمی خراسانی
صدقه

صدقه بده؛ چراکه گناهانت را فرو می‌ریزد.

(نامه‌ شانزدهم)

نیکی با پدر و مادر در کلام منصور هاشمی خراسانی
نیکی با پدر و مادر

با پدر و مادرت نیکی کن، اگرچه با تو بدی کنند؛ چراکه به اندازه‌ی کافی با تو نیکی کرده‌اند.

(نامه‌ شانزدهم)

صله رحم در کلام منصور هاشمی خراسانی
صله رحم

رَحِم خویش را قطع نکن، اگرچه به تار مویی آویخته باشد.

(نامه‌ شانزدهم)

صداقت در کلام منصور هاشمی خراسانی
صداقت

دروغ نگو، مگر آنکه بترسی کشته شوی یا کسی را به کشتن دهی.

(نامه‌ شانزدهم)

پرهیز از غیبت در کلام منصور هاشمی خراسانی
پرهیز از غیبت

غیبت نکن، مگر آنکه کافر یا فاسقی باشد. پس چون بر دیگران در غیاب آنان خرده می‌گیری بگو: کسانی که چنین می‌کنند یا چنان می‌گویند و نامی از آنان نبر.

(نامه‌ شانزدهم)

پرهیز از جدال در کلام منصور هاشمی خراسانی
پرهیز از جدال

جدال نکن، اگرچه حق با تو باشد، بلکه دلیلت را بگو و سکوت کن، اگرچه متّهم به شکست شوی.

(نامه‌ شانزدهم)

اقرار به خطای خود در کلام منصور هاشمی خراسانی
اقرار به خطای خود

خطایت را بپذیر، اگرچه بینی‌ات به خاک مالیده شود.

(نامه‌ شانزدهم)

امر به معروف و نهی از منکر در کلام منصور هاشمی خراسانی
امر به معروف و نهی از منکر

از هر کار بدی که می‌بینی نهی کن و به هر کار خوبی که نمی‌بینی امر کن. این کلید اصلاح جهان است.

(نامه‌ شانزدهم)

پرهیز از پرگویی در کلام منصور هاشمی خراسانی
پرهیز از پرگویی

پرگویی نکن تا سالم بمانی؛ چراکه گفتار فراوان خالی از عیب نیست.

(نامه‌ شانزدهم)

پرهیز از مزاح ناروا در کلام منصور هاشمی خراسانی
پرهیز از مزاح ناروا

مزاح نکن، مگر آنکه راست بگویی.

(نامه‌ شانزدهم)

حکمت‌های منصور هاشمی خراسانی
پرهیز از دشنام و تهمت

به کسی دشنام نده و تهمت نزن، اگرچه شایسته‌ی مرگ باشد.

(نامه‌ شانزدهم)

حکمت‌های منصور هاشمی خراسانی
پایبندی به وعده

به وعده‌ات پایبند باش، اگرچه با کودکی باشد.

(نامه‌ شانزدهم)

حکمت‌های منصور هاشمی خراسانی
حفظ آبروی مؤمن

آبروی مؤمن را نریز؛ چراکه آبرویت ریخته خواهد شد.

(نامه‌ شانزدهم)

حکمت‌های منصور هاشمی خراسانی
پرهیز از خشم

خشم نگیر، مگر اینکه آن را فرو دهی؛ چراکه خشم دروازه‌ای از دروازه‌های دوزخ است.

(نامه‌ شانزدهم)

حکمت‌های منصور هاشمی خراسانی
پرهیز از سخت‌گیری بر مردم

بر مردم سخت نگیر تا بر تو سخت نگیرند؛ یعنی عیب‌جویی، موشکافی، شماتت و تلافی نکن.

(نامه‌ شانزدهم)

حکمت‌های منصور هاشمی خراسانی
نینداختن کار خود بر دوش دیگران

کارهایت را به دیگران نسپار مگر آن گاه که فرو می‌مانی.

(نامه‌ شانزدهم)

حکمت‌های منصور هاشمی خراسانی
پرهیز از پرخوری

شکمت را پر نکن و چیزی که مناسب طبعت نیست نخور.

(نامه‌ شانزدهم)

حکمت‌های منصور هاشمی خراسانی
پاکدامنی

غریزه‌ی جنسی‌ات دیوی گرسنه و خفته است. زنهار آن را بیدار نکن که تو را خواهد خورد.

(نامه‌ شانزدهم)

حکمت‌های منصور هاشمی خراسانی
پرهیز از اظهار نظر بدون علم

درباره‌ی چیزی که نمی‌دانی، اظهار نظر نکن؛ چراکه به گزافه‌گویی دچار خواهی شد.

(نامه‌ شانزدهم)

حکمت‌های منصور هاشمی خراسانی
به اندازه خوابیدن

کمتر از پنج ساعت و بیشتر از هشت ساعت نخواب؛ چراکه به خود زیان خواهی رساند.

(نامه‌ شانزدهم)

حکمت‌های منصور هاشمی خراسانی
پرهیز از نقل شایعات

هر خبری که می‌شنوی را حکایت نکن؛ چراکه ممکن است دروغ باشد.

(نامه‌ شانزدهم)

حکمت‌های منصور هاشمی خراسانی
استفاده‌ی بهینه از وقت

وقت تو از الماس گران‌بهاتر است. پس آن را برای بازی و کاری که فایده‌ای ندارد صرف نکن.

(نامه‌ شانزدهم)

حکمت‌های منصور هاشمی خراسانی
مطالعه

مطالعه کن؛ چراکه هنوز چیزهای بسیاری هست که نمی‌دانی.

(نامه‌ شانزدهم)

حکمت‌های منصور هاشمی خراسانی
ورزش

ورزش کن؛ چراکه مؤمن قوی از مؤمن ضعیف بهتر است.

(نامه‌ شانزدهم)

حکمت‌های منصور هاشمی خراسانی
نظافت و آراستگی

پاکیزه و آراسته باش، اگرچه روزنامه بر تن داشته باشی.

(نامه‌ شانزدهم)

یادداشت روز

نامه‌ای از آن جناب برای یکی از یارانش که در آن او را پند می‌دهد و از دنیاگرایی بر حذر می‌دارد.

عبد الله پسر حبیب ما را خبر داد، گفت: حضرت منصور هاشمی خراسانی برای من نامه‌ای نوشت و در آن پس از نام خداوند و ستایش او و درود بر پیامبر و خاندانش فرمود:

«و اما بعد ..

ای عبد الله پسر حبیب! بدان که رستگاری، عاقبت پرهیزکاران است و پرهیزکاری عنوان عبادت خداوند و عبادت خداوند، همان اطاعت اوست و اطاعت او، عمل به واجبات و پرهیز از محرّماتی است که در کتاب خود و سنّت پیامبرش بیان فرموده است. پس بندگان خداوند، پرهیزکارانی هستند که نیکوکارانی راست‌گفتار و پارسایانی خویشتن‌دارند؛ آن‌ها که دل‌هاشان از بیم خداوند لرزیده و به امید او در جای خود قرار یافته؛ آن‌ها که لب‌هاشان از ذکر بسیار خشکیده و شکم‌هاشان از روزه‌ی پیاپی لاغر گردیده؛‌‌ آن‌ها که نفس‌هاشان از دام هوس گسسته و بر رخسارشان غبار فروتنی نشسته؛ آن‌ها که یاد مرگ دل‌هاشان را پرداخته و آخرت دنیا را از چشمشان انداخته؛ دغدغه‌ی تکالیف، خواب را از آن‌ها ربوده و پروای حقوق، خوراک را از آن‌ها گرفته است. با آن‌چه مردم گریزانند، مأنوسند و از آن‌چه مردم مأنوسند، گریزانند. می‌دانند که به زودی رهسپار دیار دیگری هستند و باید برای این سفر توشه‌ای برگیرند. می‌دانند که راه درازی در پیش دارند و باید از گردنه‌های صعب العبوری بگذرند؛ راهی که روندگانش هرگز باز نگشتند و گردنه‌هایی که گویی مسافرانش را بلعید. آه که چه امروز به فردا نزدیک است! پس آن‌ها در اندیشه‌ی این سفر می‌گریند و خود را برای آن مهیّا می‌سازند؛ چنانکه گویی نفَس‌های آخر را می‌کشند یا پیش از آنکه بمیرند، مرده‌اند.

ای عبد الله! آن‌ها دنیا را شناخته‌اند و ارزش آن را سنجیده‌اند؛ پس آن را کالایی بی‌ارج یافته‌اند و از آن روی برتافته‌اند.

ای عبد الله! تو نیز دنیا را بشناس؛ زیرا کسی که چاه را می‌شناسد خود را در آن نمی‌اندازد و کسی که از زهر آگاه است آن را نمی‌نوشد.

ای عبد الله! من دنیا را به تو می‌شناسانم. دنیا چون زنی است که کابین او مرگ است یا روسپی بی‌آبرویی است که اجرت او ننگ است. زنهار! او را به همسری نگیر و با او همبستر نشو؛ چرا که این بی‌وفا، شوهرانش را کشته و میراث‌شان را به تاراج برده و عاشقانش را خواب کرده و دارایی‌شان را به سرقت برده است. زنهار!  با آرایش خود دلت را نرباید و با عشوه‌هایش تو را نفریبد.

ای عبد الله! من دنیا را به تو می‌شناسانم. دنیا چون چاهی است خشکیده یا به انواع نجاسات آلوده؛ پس دلو خود را در آن نینداز و آن را آبشخور خود قرار نده.

ای عبد الله! من دنیا را به تو می‌شناسانم. دنیا نردبانی است فرسوده که بر آن اعتمادی نیست؛ یا سوراخ مار را ماند که هر کس در آن دست برده، گَزیده؛ یا مرداری که کفتار را می‌خواند و مگس را گرد می‌آورد، ولی شیر را می‌راند و آدمی را نفرت می‌افزاید.

ای عبد الله! دنیا زنی است که نمی‌زاید و درختی است که میوه نمی‌دهد و ابری است که نمی‌بارد و سایه‌ای است که نمی‌پاید. زنهار! آن را تکیه‌گاه خود مگیر؛ چراکه تکیه بر دنیا، تکیه بر باد است و دوستی با آن دوستی با گرگ است و با گرگ چه کسی دوستی تواند کرد؟!

ای عبد الله! دنیا را دوست ندار؛ زیرا دنیا آن را که بیش از همه دوستش داشته، وا گذاشته است. اگر باورت نمی‌آید به گذشتگانت بنگر؛ آن‌هایی که روزگاری در کنارت بودند و امروز اثری از آن‌ها نیست. پس سرگذشت آن‌ها را مرور کن و از عواقب آن‌ها عبرت بگیر؛ زیرا آن‌ها انسان‌هایی چون تو بودند که مرگ گلوشان را گرفت و قبر، اجسادشان را بلعید و زمان، آثارشان را محو کرد. آیا می‌پنداری که آنچه بر سر آن‌ها آمد بر سر تو نخواهد آمد؟! چگونه؟! در حالی که بسیاری از آن‌ها قدرتمندتر از تو و بسیاری دیگر ثروتمندتر از تو بودند و با این حال، قدرت و ثروت‌شان به آن‌ها سودی نرساند و سرانجام به درون درّه‌ی مرگ سرنگون گردیدند. زنهار! معاشرت با زندگان تو را از مردگان غافل نکند، تا با آن‌ها در تحصیل مال مسابقه دهی و در ساختن خانه‌ها و خریدن ابزارها و گرفتن زن‌ها و فرو رفتن در لذّت‌ها؛ چراکه زندگان، مردگان آینده هستند؛ همچنانکه مردگان، زندگان گذشته‌اند.

ای عبد الله! چه بسیار خفتگانی که برنخاستند و روندگانی که باز نگشتند و بیمارانی که بهبود نیافتند. همانا هر که زنده است می‌میرد و هر که می‌خورد، خوراک خاک می‌شود.

ای عبد الله! از مرگ غافل نباش؛ چراکه مرگ از تو غافل نیست و خود را برای آن مهیّا کن؛ چراکه نمی‌دانی در کدامین لحظه سر می‌رسد. آرزوهای دراز را رها کن و در پی خواهش‌های نفس نرو. نه به إقبال دنیا شاد شو و نه از إدبار آن غمگین. مهار خود را از شیطان بگیر و به خلیفه‌ی خداوند در زمین بسپار؛ چرا که شیطان تو را به سوی آتش می‌راند و خلیفه‌ی خداوند در زمین، تو را به سوی بهشت می‌خواند.

ای عبد الله! یاران مهدی کسانی نیستند که معصیت خداوند می‌کنند؛ یاران او کسانی هستند که از گناهان کوچک و بزرگ می‌پرهیزند؛ شب‌ها را به نماز بر می‌خیزند و روزها را به تحصیل علم و تعلیم آن به دیگران می‌پردازند. به وعده‌های خداوند ایمان دارند و از روز جزا می‌هراسند؛ روزی که در پیش‌گاه پروردگار می‌ایستند و کردار خویش را حاضر می‌بینند. یاران مهدی به اخلاق انبیاء خدا متخلّق و به آداب اولیاء او مؤدّب‌اند. حق را چون برایشان آشکار شد می‌پذیرند و باطل را چون برایشان رسوا گشت وا می‌گذارند. نه متعصّب و لجوج‌اند و نه بدزبان و یاوه‌گو. بر خداوند دروغ نمی‌بندند و از کسانی که بر او دروغ می‌بندند کناره می‌گیرند. نماز را در وقت فضیلتش برپا می‌دارند و از مال خود به نیازمندان می‌بخشایند. خشم خود را فرو می‌خورند و از جفای مردم در می‌گذرند. پدر و مادر خویش را گرامی می‌دارند و بر بد خُلقی آن‌ دو صبر می‌نمایند. به دوستان خود با بهانه‌ی دوستی بی‌احترامی نمی‌کنند و به دشمنان خود با بهانه‌ی دشمنی ستم نمی‌ورزند. با جاهلان مدارا می‌نمایند و با سفیهان دهان به دهان نمی‌گذارند. نه پرگوی و پرخنده‌اند و نه پرخواب و پرخور. مهار شهوت را در دست دارند و جانب عفّت را فرو نمی‌گذارند. نه چشم‌چران و بی‌حیایند و نه خودنمای و هرزه‌گوی. با فاسقان دوستی نمی‌کنند و با ظالمان مجالست نمی‌نمایند. به کارهای سودمند می‌پردازند و وقت خود را هدر نمی‌دهند. با کتاب خداوند مأنوسند و با حلال و حرام آشنایند. تعالیم عالم را منکر نمی‌شوند و از دشمنی با او می‌پرهیزند، بلکه دعوتش را اجابت می‌کنند و به یاری‌اش می‌شتابند؛ هنگامی که آنان را به سوی مهدی دعوت می‌کند تا برای یاری او گرد هم آورد.

ای عبد الله! آیا می‌پنداری کسانی که دعوت من را اجابت می‌کنند و به یاری من می‌شتابند امیدوارند که به بهره‌ای در زندگی دنیا دست یابند؟! چنین نیست؛ چراکه آنان می‌دانند من دنیایی ندارم تا به آنان بدهم و به همراه من جز بیداری شب و دوندگی روز نخواهند داشت، ولی آنان بهشت‌هایی را می‌جویند که از زیر آن‌ها نهرها جاری است و از آتشی می‌گریزند که هیزم آن مردم و سنگ گوگرد است؛ یا می‌پنداری کسانی که با من می‌ستیزند و به دشمنانم یاری می‌رسانند امیدوارند که به بهره‌ای در آخرت دست یابند؟! چنین نیست؛ چراکه آنان می‌دانند از ارباب دنیا جانب‌داری می‌کنند و در خدمت زورمندان و زردارانند و نصیب آنان در آخرت جز آتش نیست. پس مردم را واگذار تا راه خویش را انتخاب کنند؛ چراکه آنان را گزیری از انتخاب نخواهد بود...

دانلود کتاب و نرم افزار
هرگونه استفاده و برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع بلامانع است.
×
آیا مایلید در خبرنامه‌ی پایگاه عضو شوید؟