شنبه ۲۵ مرداد (اسد) ۱۳۹۹ هجری شمسی برابر با ۲۵ ذی الحجه ۱۴۴۱ هجری قمری
منصور هاشمی خراسانی
(۶۹) لزوم تبعیّت از رأی اکثر مردم قطع نظر از موافقت یا مخالفت آن با حق، بر خلاف واضحات و ضروریّات اسلام است، تا جایی که اعتقاد به آن جز با خروج از اسلام ممکن نیست و با این وصف، کسانی که قانون‌گذاری و تصدّی حاکمیّت جامعه را مبتنی بر رأی اکثر مردم و نه مبتنی بر حکم خداوند می‌دانند، مشرکند و اگر ادّعای مسلمانی داشته باشند، منافق محسوب می‌شوند. (نقد و بررسی ۱۰۰)
loading
گفتار
 

۱ . أَخْبَرَنا عِیسَی بْنُ عَبْدِ الْحَمِیدِ الْجُوزَجانِيُّ، قالَ: سَأَلْتُ الْمَنْصُورَ عَنِ الْمَهْدِيِّ فَقالَ: إِنَّما یُقالُ لَهُ الْمَهْدِيُّ لِأَنَّ اللّهَ یَهْدِیهِ لِلْحَقِّ فِي کُلِّ شَيْءٍ وَ یَهْدِیهِ إِلیٰ أَمْرٍ خَفِيٍّ.

ترجمه‌ی گفتار:

عیسی بن عبد الحمید جوزجانی ما را خبر داد، گفت: از منصور درباره‌ی مهدی پرسیدم، پس فرمود: به او مهدی گفته می‌شود برای اینکه خداوند او را در هر چیزی به حق هدایت می‌کند و او را به امری پنهان هدایت می‌کند.

۲ . أَخْبَرَنا یُونُسُ بْنُ عَبْدِ اللّهِ الْخَتْلانيُّ، قالَ: قُلْتُ لِلْمَنْصُورِ: لِماذا سُمِّيَ الْمَهْدِيُّ مَهْدِیّاً؟ قالَ: لِأَنَّ اللّهَ یَهْدِیهِ إِلیٰ شَيْءٍ لَمْ یَهْدِ إِلَیْهِ أَحَداً مِنَ الْعالَمِینَ وَ إِنْ یَکُنِ الْحَقُّ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ فَیَكُنْ فِي صَخْرَةٍ أَوْ فِي السَّمَاوَاتِ أَوْ فِي الْأَرْضِ یَهْدِیهِ اللّهُ إِلَیْهِ إِنَّ اللَّهَ لَطِيفٌ خَبِير.

ترجمه‌ی گفتار:

یونس بن عبد الله ختلانی ما را خبر داد، گفت: به منصور گفتم: برای چه مهدی مهدی نامیده شد؟ فرمود: برای اینکه خداوند او را به چیزی هدایت می‌کند که احدی از جهانیان را به آن هدایت نکرده است و اگر حق به اندازه‌ی دانه‌ی خردلی باشد، پس در صخره‌ای یا در آسمان‌ها یا در زمین باشد، خداوند او را به آن هدایت می‌کند، هرآینه خداوند باریک‌بینی آگاه است.

شرح گفتار:

از این گفتارهای نورانی دانسته می‌شود که وجه تسمیه‌ی خلیفه‌ی خداوند به «مهدی»، هدایت او از جانب خداوند به سوی «حقوق» است تا متمکّن از اجرای «عدالت» در زمین بشود. با این حال، گفتار دیگری نیز از آن جناب رسیده است که بیان می‌دارد همه‌ی خلفاء خداوند در زمین «مهدی» شمرده می‌شوند؛ چنانکه احمد بن عبد الرّحمن طالقانی ما را خبر داد، گفت:

«سَأَلْتُ الْمَنْصُورَ الهاشِميَّ الْخُراسانيَّ عَنْ قَوْلِ اللّهِ تَعالیٰ: ﴿إِنِّي جَاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً فَقالَ: إنَّ الْأَرْضَ لا تَخْلُو مِنْ خَلیفةِنِ اللّهُ جاعِلُهُ وَ لَوْ خَلَتْ لَساخَتْ بِأَهْلِها وَ مَنْ ماتَ وَ لَمْ یَعْرِفْ هٰذِهِ الْخَلِیفَةَ فَقَدْ ماتَ مِیتَةً جاهِلیَّةً! ثُمَّ سَكَتَ ساعَةً حَتّیٰ أَرَدْتُ أَنْ أَقُومَ مِنْ عِنْدِهِ فَقالَ: لا یَزالُ اللّهُ یَجْعَلُ فِي الْأَرْضِ خَلِیفَةً مُنْذُ قالَهُ وَ لَوْ قالَ <إنِّي أَجْعَلُ> لَكانَ مِنْهُ جَعْلٌ واحِدٌ وَلٰكِنَّهُ قالَ ﴿إنِّي جاعِلٌ و الْجاعِلُ مَنْ یَسْتَمِرُّ مِنْهُ الْجَعْلُ وَ كُلُّ خَلِیفَةٍ لِلّهِ فِي الْأَرْضِ مَهْديٌّ إِلیٰ ما خَلَقَ اللّهُ فِیها لِیَضَعَهُ حَیْثُ یَشاءُ اللّهُ وَ مَنْ لَمْ یَهْتَدِ إِلیٰ مَهْديِّ زمانِهِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلالاً بَعِیداً!»؛ «از منصور هاشمی خراسانی درباره‌ی سخن خداوند بلندمرتبه پرسیدم که می‌فرماید: <هرآینه من در زمین خلیفه‌ای را قرار دهنده‌ام>[۱]، پس فرمود: هرآینه زمین از خلیفه‌ای که خداوند قرار دهنده‌ی او باشد خالی نمی‌ماند و اگر خالی بماند اهل خود را فرو می‌برد و هر کس بمیرد در حالی که این خلیفه را نمی‌شناسد، به مرگ جاهلیّت مرده است! سپس مدّتی سکوت نمود تا جایی که اراده کردم از نزد او برخیزم، پس ادامه داد: خداوند از هنگامی که این را فرمود همواره در زمین خلیفه‌ای را قرار داده است و اگر می‌فرمود: <قرار می‌دهم> ممکن بود از او یک قرار دادن باشد، ولی فرمود: <قرار دهنده‌ام> و قرار دهنده کسی است که قرار دادن از او استمرار می‌یابد و هر خلیفه‌ای برای خداوند در زمین، به چیزی که خداوند در آن خلق کرده، هدایت یافته است تا آن را در جایی که خداوند می‌خواهد قرار دهد و هر کس به مهدیّ زمانش راه پیدا نکند، هرآینه به گمراهی دوری دچار شده است!»[۲]

از این گفتار نورانی دانسته می‌شود که در علم آن جناب، هیچ زمانی بدون خلیفه‌ای از جانب خداوند نیست و هر خلیفه‌ای از جانب خداوند، «مهدی» شمرده می‌شود؛ زیرا «به چیزی که خداوند در زمین خلق کرده، هدایت یافته است تا آن را در جایی که خداوند می‌خواهد قرار دهد» و با این وصف، «مهدی» نام ظاهری خلیفه‌ی خداوند نیست، بل عنوانی عام مانند «امام» است که در هر زمانی، بر عالی‌ترین مقام شبکه‌ی الهی اطلاق می‌شود؛ چنانکه خداوند درباره‌‌ی ابراهیم علیه السّلام فرموده است: ﴿وَوَهَبْنَا لَهُ إِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ ۚ كُلًّا هَدَيْنَا ۚ وَنُوحًا هَدَيْنَا مِنْ قَبْلُ ۖ[۳]؛ «و به او اسحاق و یعقوب را بخشیدیم؛ همه‌ی آنان را هدایت کردیم و نوح را از پیش هدایت کردیم» و درباره‌ی سایر پیامبران فرموده است: ﴿أُولَٰئِكَ الَّذِينَ هَدَى اللَّهُ ۖ فَبِهُدَاهُمُ اقْتَدِهْ ۗ[۴]؛ «آنان کسانی بودند که خداوند هدایت کرد، پس به هدایت‌شان اقتدا کن» و این یعنی همه‌ی آنان «مهدی» بودند. با این حال، علّت شهرت خلیفه‌ی خداوند در زمان ما به «مهدی»، می‌تواند برخورداری او از هدایتی ویژه از جانب خداوند باشد که او را به پر کردن زمین از عدالت پس از پر شدنش از ظلم موفّق می‌گرداند؛ چنانکه از عبارت «لِأَنَّ اللّهَ یَهْدِیهِ إِلیٰ شَيْءٍ لَمْ یَهْدِ إِلَیْهِ أَحَداً مِنَ الْعالَمِینَ»؛ «برای اینکه خداوند او را به چیزی هدایت می‌کند که احدی از جهانیان را به آن هدایت نکرده است» در گفتار آن جناب برداشت می‌شود.

↑[۱] . بقرة/ ۳۰
↑[۳] . أنعام/ ۸۴
↑[۴] . أنعام/ ۹۰
هم‌رسانی
این مطلب را با دوستان خود به اشتراک گذارید.
رایانامه
تلگرام
فیسبوک
توییتر
اگر با زبان دیگری آشنایی دارید، می‌توانید این مطلب را به آن ترجمه کنید. [فرم ترجمه]
×
فرم ترجمه
لطفاً حروف و اعداد نوشته شده در تصویر را وارد کنید.
Captcha
دانلود مجموعه‌ی گفتارهای حضرت علامه منصور هاشمی خراسانی حفظه الله تعالی
نام کتاب: مناهج الرّسول صلّی الله علیه و آله و سلّم؛ مجموعه‌ی گفتارهای حضرت علامه منصور هاشمی خراسانی حفظه الله تعالی
ناشر: دفتر منصور هاشمی خراسانی حفظه الله تعالی
نسخه: ششم
زمان انتشار: مهر (میزان) ۱۳۹۸ هجری شمسی
مکان انتشار: بلخ؛ افغانستان