Душанбе 20 Май 2024 мелодӣ / 12 Зулқаъда 1445 ҳиҷрӣ қамарӣ
Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
 Дарси ҷадид: Дарсҳое аз он ҷаноб дар бораи инки замин аз мардӣ олим ба ҳамаи дин ки Худованд ӯро дар он халифа, имом ва раҳнамойе ба амри худ қарор дода бошад, холи намемонад; Аҳодиси саҳиҳе аз Паёмбар дар ин бора; Ҳадиси 3. Барои мутолеъаи он, инҷоро клик кунед. Гуфтори ҷадид: Гуфторе аз он ҳазрат дар бораи инки фуру бурдани амдии сар дар об ҳаргоҳ сабаби расидани об ба гулӯ шавад, сабаби қазоъи рӯза аст. Барои мутолеъаи он, инҷоро клик кунед. Пурсиши ҷадид: Оё ақиқа кардан барои навзод, машрӯъ аст? Барои мутолеъаи посух, инҷоро клик кунед. Барои мутолеъаи муҳимтарин матолиби пойгоҳ, ба саҳифаи аслӣ муроҷиъа кунед. Нақди ҷадид: Ман ба унвони касе ки даъвати ҷаноби Мансурро пазируфта ва мусаммам ба заминасозӣ барои зуҳури Маҳдӣ аст, чигуна метавонам таколифи шаъии худам монанди намозу рӯза ва ҳаҷҷу закотро анҷом бидиҳам? Қабули даъвати ҷаноби Мансур сарфи назар аз инки барои зуҳури Маҳдӣ лозим аст, чи фойидае барои ман аз ҷиҳати амали ба таколифи шаръӣ дорад?! Барои мутолеъаи барраси, инҷоро клик кунед. Номаи ҷадид: Фарозе аз номаи он ҳазрат ки дар он дар бораи шиддат гирифтани бало ҳушдор медиҳад ва иллати он ва роҳи пешгирӣ аз онро табйин мекунад. Барои мутолеъаи он, инҷоро клик кунед. Нуктаи ҷадид: Нуктаи «Як қадам монда ба субҳ» навиштаи «Илёс Ҳакимӣ» мунташир шуд. Барои мутолеъаи он, инҷоро клик кунед. Барои мутолеъаи муҳимтарин матолиби пойгоҳ, ба саҳифаи аслӣ муроҷиъа кунед.
loading
Пурсиш ва посух
 

Салом ва дуруди бепоёни Худованд бар ҳазрати Маҳдӣ алайҳи салом ва бар танҳо заминасози зуҳри эшон оқоямон ҳазарти аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ ҳафизаҳуллоҳ таъоло. Назари мубораки оқоямон дар бораи иддае ки ҳазрати Алӣ алайҳи саломро худойи худ медонанд чист? Оё ҳамнишинӣ ва издивоҷ бо ин фирқа барои мусалмонон ҷойиз мебошад?

Худованд ба шумо тавфиқ ато намояд.

Касоне ки воқеъан Амирул Мӯминин Алӣ Ибни Абӣ Толиб ё яке дигар аз бандагони Худоро Худо мепиндоранд, кофир ҳастанд; Чунонки фармудааст: ﴿مَا كَانَ لِبَشَرٍ أَنْ يُؤْتِيَهُ اللَّهُ الْكِتَابَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ ثُمَّ يَقُولَ لِلنَّاسِ كُونُوا عِبَادًا لِي مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلَكِنْ كُونُوا رَبَّانِيِّينَ بِمَا كُنْتُمْ تُعَلِّمُونَ الْكِتَابَ وَبِمَا كُنْتُمْ تَدْرُسُونَ ۝ وَلَا يَأْمُرَكُمْ أَنْ تَتَّخِذُوا الْمَلَائِكَةَ وَالنَّبِيِّينَ أَرْبَابًا ۗ أَيَأْمُرُكُمْ بِالْكُفْرِ بَعْدَ إِذْ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ[1]; «Ҳеҷ башареро намерасад ки Худованд ба ӯ китоб ва ҳукмронӣ ва набувват бидиҳад, сипас ба мардум бигӯяд ки бандагоне барои ман ҷуз Худованд бошед, балки Худопарастоне бошед бадон сон ки китобро меомӯхтед ва бадон сон ки дарс мехондед ва на инки шуморо амр кунад ки фариштагон ва паёмбаронро худоёне бигиред! Оё шуморо ба куфр амр мекунад пас аз онки шумо мусалмон ҳастед?!». Бо ин васф, дӯстӣ бо онон монанди дӯстӣ бо сойири кофирон ҷойиз нест, балки бароъат аз онон монанди бароъат аз сойири кофирон воҷиб аст; Чунонки Худован фармудааст: ﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ ۚ أَتُرِيدُونَ أَنْ تَجْعَلُوا لِلَّهِ عَلَيْكُمْ سُلْطَانًا مُبِينًا[2]; «Эй касоне ки имон овардед! Кофиронро дӯстоне ҷуз мӯъминон нагиред! Оё мехоҳед ки барои Худованд бар зидди худ ҳуҷҷатӣ ошкор қарор диҳед?!»; Ҳамчунонки издивоҷ бо онон ҷойиз нест, то он гоҳ ки Ислом оваранд; Чунонки Худованд фармудааст: ﴿وَلَا تَنْكِحُوا الْمُشْرِكَاتِ حَتَّى يُؤْمِنَّ ۚ وَلَأَمَةٌ مُؤْمِنَةٌ خَيْرٌ مِنْ مُشْرِكَةٍ وَلَوْ أَعْجَبَتْكُمْ ۗ وَلَا تُنْكِحُوا الْمُشْرِكِينَ حَتَّى يُؤْمِنُوا ۚ وَلَعَبْدٌ مُؤْمِنٌ خَيْرٌ مِنْ مُشْرِكٍ وَلَوْ أَعْجَبَكُمْ ۗ أُولَئِكَ يَدْعُونَ إِلَى النَّارِ[3]; «Ва бо занони мушрик издивоҷ накунед то он гоҳ ки имон оваранд ва ҳароина канизӣ мӯъмин беҳтар аз занӣ мушрик аст агарчи шуморо хуш омада бошад ва ба издивоҷ бо мардони мушрик дар наёваред то он гоҳ ки имон оваранд ва ҳароина бардаи мӯъмин беҳтар аз мардӣ мушрик аст агарчи шуморо хуш омада бошад, онон ба сӯӣ оташ даъват мекунанд»; Ҳамчунонки хӯрдан ва ошомидан аз зарфи онон пеш аз шустушӯ ҷойиз нест; Чароки онон наҷас ҳастанд; Чунонки Худованд фармудааст: ﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّمَا الْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ[4]; «Эй касоне ки имон овардед! Ҷуз ин нест ки мушрикон наҷас ҳастанд»! Ҳар чанд даъвати онон ба Ислом ки Амирул Мӯъминин Алӣ ибни Абӣ Толиб бар он зиндагӣ кард ва шаҳид шуд, воҷиби кифойи аст; Чунонки Худованд фармудааст: ﴿وَلْتَكُنْ مِنْكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ ۚ وَأُولَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ[5]; «Ва бояд аз шумо гурӯҳе бошанд ки ба сӯӣ хайр даъват мекунанд ва ба маъруф амр ва аз мункар наҳй менамоянд ва онон ҳамоно растгоронанд»!

Оре, муҷозоти ин ғолиён пас аз даъват, дар сурате ки халифаи Худованд дар замин ҳоким шавад, эъдом аст; Чунонки яке аз ёронамон моро хабар дод, гуфт:

«سَأَلْتُ الْمَنْصُورَ عَنِ الْغُلُوِّ فِي الدِّینِ ما هُوَ؟ فَقالَ: هُوَ أَنْ تَقُولَ فِیهِ فَوْقَ ما قالَ اللّهُ وَ رَسُولُهُ! قُلْتُ: فَالْغالِي کافِرٌ؟ قالَ: إِذا قالَ فِي الدِّینِ ما یُناقِضُ أَصْلَهُ فَهُوَ کافِرٌ وَ إِلّا فَضالٌّ مُبْتَدِعٌ! قُلْتُ: فَما حَدُّ الْغالِي إِذا کانَ کافِراً؟ قالَ: حَدُّهُ حَدُّ الْمُرْتَدِّ! أَلَمْ تَعْلَمْ أَنَّ عَلِیّاً جِيءَ بِقَوْمٍ یَقُولُونَ بِرُبُوبِیَّتِهِ فَاسْتَتابَهُمْ فَلَمّا أَبَوْا أَن یَتُوبُوا قَتَلَهُمْ؟ قُلْتُ: إِنَّهُمْ یَقُولُونَ إِنَّهُ أَحْرَقَهُمْ بِالنّارِ وَ ما کانَ یَنْبَغِي لَهُ! قالَ: وَاللّهِ لَوْ مَزَّقَهُمْ کُلَّ مُمَزَّقٍ ثُمَّ أَطْعَمَهُمُ الْکِلابَ لَکانَ یَنْبَغِي لَهُ وَ إِنَّما أَحْرَقَهُمْ بِالنّارِ غَضَباً لِلّهِ لِیُحْرِقَ أَصْلَ الْغُلُوِّ فِیهِ وَ کانَ وَاللّهِ إِمامَ الْمُتَّقِینَ! قُلْتُ: أَلَمْ یَکُنِ ابْنُ عَبّاسٍ مِمَّنْ یَقُولُ لا یَنْبَغِي لَهُ؟! قالَ: عَفَی اللّهُ عَنِ ابْنِ عَبّاسٍ! فَقَدْ کانَ یَعْلَمُ أَنَّ رَسُولَ اللّهِ صَلَّی اللّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ عَهِدَ إِلَیْهِ فِي أَصْغَرَ مِنْ ذَلِكَ!»; «Аз ҳазрати Мансур дар бораи ғулув дар дин пурсидам ки чист? Пас фармуд: Ин аст ки дар борааш фаротар аз чизе ки Худованд ва Паёмбараш гуфтаанд бигӯйи! Гуфтам: Пас ғулув кунанда кофир аст? Фармуд: Ҳаргоҳ дар бораи он чизе бигӯяд ки бо асли он таноқуз дорад кофир аст вагарна гумроҳӣ бидъатгузор аст! Гуфтам: Бо ин васф, ҳадди ғулув кунанда ҳаргоҳ кофир бошад чист? Фармуд: Ҳадди ӯ ҳадди муртад аст! Оё намедонӣ ки ба назди Алӣ гурӯҳеро оварданд ки қоъил ба рубубияти ӯ буданд, пас аз онон хост ки тавба кунанд, пас чун аз тавба кардан сар боз заданд ононро кушт? Гуфтам: Инон мегӯянд ки ӯ ононро бо оташ сӯзонд, дар ҳоле ки (ин кор) барои ӯ шойиста набуд! Фармуд: Ба Худо савганд агар ононро тикка тикка мекард ва сипас ба сагҳо мехуронд барои ӯ шойиста буд ва ҷуз ин нест ки ононро аз рӯӣ хашме барои Худо бо оташ сӯзонд то решаи ғулув дар бораи худро бисӯзонад ва ӯ ба Худо савганд пешвои парҳезкорон буд! Гуфтам: Оё Ибни Аббос аз касоне набуд ки мегуфт (ин кор) барои ӯ шойиста набуд?! Фармуд: Худо Ибни Аббосро бибахшояд! Ҳароина медонист ки Расули Худо саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам дар бораи чизӣ кӯчактар аз ин бо ӯ аҳд карда буд»!

↑[1] . Оли Имрон/ 79 ва 80
↑[2] . Нисоъ/ 144
↑[3] . Бақара/ 221
↑[4] . Тавба/ 28
↑[5] . Оли Имрон/ 104
Пойгоҳи иттилоърасонии дафтари Мансури Ҳошимии Хуросонӣ Бахши посухгӯйи ба пурсишҳо
Ҳамрасонӣ
Ин матлабро бо дӯстони худ ба иштирок гузоред, то ба густариши илм ва маърифати динӣ кӯмак кунед. Шукронаи ёд гирифтани як нуктаи ҷадид, ёд додани он ба дигарон аст.
Email
Telegram
Facebook
Одноклассники
ВКонтакте
Метавонед ин матлабро ба забонҳои зер низ мутолеъа кунед:
Агар бо забони дигаре ошнойи доред, метавонед ин матлабро ба он тарҷума кунед. [Форми тарҷума]
Навиштани пурсиш
Корбари гиромӣ! Шумо метавонед пурсишҳои худро дар бораи осор ва андешаҳои аллома Мансури Ҳошимии Хуросониро дар форми зер бинависед ва барои мо ирсол кунед то дар ин бахш посух дода шавад.
Таваҷҷуҳ: Мумкин аст номи шумо ба унвони нависандаи пурсиш дар пойгоҳ намоиш дода шавад.
Таваҷҷуҳ: Аз онҷо ки посухи мо ба эмейли шумо ирсол мешавад ва лузуман бар рӯи пойгоҳ қарор намегирад, лозим аст ки одраси худро ба дурусти ворид кунед.
Лутфан ба нукоти зер таваҷҷуҳ фармойед:
1 . Мумкин аст ба пурсиши шумо дар пойгоҳ посух дода шуда бошад. Аз ин рӯ, беҳтар аст пеш аз навиштани пурсиши худ, пурсишҳои муртабитро мурур ё аз имкони ҷустуҷӯ дар пойгоҳ истифода кунед.
2 . Аз сабт ва ирсоли пурсишҳои ҷадид пеш аз дарёфти посухи пурсиши қаблӣ, худдорӣ кунед.
3 . Аз сабт ва ирсоли беш аз як пурсиш дар ҳар навбат, худдорӣ кунед.
4 . Авлавияти мо, посухгӯйи ба пурсишҳои марбут бо имом Маҳдӣ алайҳи салом ва заминасозӣ барои зуҳури ӯст; Чароки дар ҳоли ҳозир, аз ҳар чизе муҳимтар аст.