Якшанбе 29 ноябр 2020 мелодӣ баробар бо 13 рабеъ-ул-сони 1442 ҳиҷрӣ қамарӣ
Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
(6) Китоби <<Бозгашт ба Ислом>> тақрири дарсҳои аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ ҳафизаҳуллоҳ таъоло аст ки ба мабнои як наҳзати фарҳангии муборак ва шиъори мусалмонони мустазъаф ва озодихоҳ дар саросари ҷаҳон табдил шудааст. (Ошноӣ бо осор)
loading
Пурсиш ва посух
 

Манзур аз масеҳи даҷҷол ё зидди масеҳ ки дар аҳодиси шиъа ва суннӣ омада кист? Дар сайти шумо ҳам ба он ишора шудааст. Оё дуруст аст ки барои шинохти ҳазрати Маҳдӣ бояд даҷҷолро ҳам бишиносем? Даҷҷол шахс аст ё ҷараён? Оё ҳамакнун зинда аст? Ҳазрати Маҳдӣ чигуна даҷҷолро мекушад? Ҳазрати Алӣ мефармояд ки Расули Худо фармуданд ки даҷҷол ҳамон Соъид ибни Сайд аст. Оё Соъид ибни Сайд мисдоқи даҷҷол аст?

Ҳазрати Мансури Ҳошимии Хуросонӣ дар боби <<Мумониъати душманони Ислом>> аз <<Бозгашт ба Ислом>>[1], парда аз вуҷуди шабакаи шайтонии махфӣ ва густардае дар ҷаҳон бардоштааст ки таҳти ашроф ва мудирияти шахси шайтон ва бо иттиҳоди ғайри расмии бузургтарин қудратмандони муфсид ва сарватмандои мулҳид аз як сӯ ва коҳинони яҳудӣ ва ҷодугарони шайтонпараст аз сӯӣ дигар, машғули заминасозӣ барои таҳаққуқи ҳокимияти бепардаи шайтон бар ҷаҳон аст. Ин ҳокимияти бепарда, ҳангоме таҳаққуқ меёбад ки <<Халифаи шайтон>> дар ҷаҳон ба ҳокимият даст ёбад то ба намояндагӣ аз ҷониби ӯ, аҳкоми ӯро бар ҷаҳон ҷорӣ созад. Ин <<Халифаи шайтон>> инсоне аст ки ба ӯ <<Даҷҷол>> гуфта мешавад, ҳар чанд дар асл аз <<Зуррияи шайтон>> аст; Чунонки Худованд фармудааст: ﴿أَفَتَتَّخِذُونَهُ وَذُرِّيَّتَهُ أَوْلِيَاءَ مِنْ دُونِي وَهُمْ لَكُمْ عَدُوٌّ ۚ بِئْسَ لِلظَّالِمِينَ بَدَلًا[2]; <<Оё пас шайтон ва зуррияи ӯро ҳокимоне ҷуз Ман мегиред дар ҳоле ки онҳо душманони шумо ҳастанд?! Бад ҷойгузине барои золимонанд>>!

Дар бароабри ин шабакаи шайтонии махфӣ ва густарда ки бо марказияте дар ғарб, машғули заминасозӣ барои таҳаққуқи ҳокимияти <<Даҷҷол>> бар ҷаҳон ба унвони <<Халифаи шайтон>> аст, шабакаи Илоҳии махфӣ ва густардае дар ҳоли шаклгирӣ аст ки бо марказияте дар шарқ, машғули заминасозӣ барои таҳаққуқи ҳокимияти <<Маҳдӣ>> бар ҷаҳон ба унвони <<Халифаи Худованд>> аст. Ин ду шабака, ба зудӣ вориди рақобатӣ таготанг ва нафасгир монанди рақобати ду асб мусобиқа барои расидан ба минтақаи муҳим дар ҷаҳон хоҳанд шуд; Зеро ҳар кас зудтар ба он минтақаи муҳим дар ҷаҳон даст пайдо кунад, пирӯзи ин рақобат хоҳад буд ва хушо ба ҳоли касоне ки бо шабакаи Илоҳӣ ҳамроҳ мешаванд ҳар чанд дар ин рақобат шикаст бихурад ва бадо ба ҳоли касоне ки бо шабакаи шайтонӣ ҳамроҳ мешавад ҳар чанд дар ин рақобат ба пирӯзӣ бирасад!

Бале, аз Мансур шунида шуда ки фармудааст: «إنَّ الدَّجّالَ لَقَبٌ کَفِرعَون یَتَوارَثُهُ رجالٌ مِن آلِ إبلیس»; <<Ҳароина даҷҷол лақабе монанди фиръавн аст ки мардоне аз оли иблис онро аз ҳам ирс мебаранд>>! Ин ба он маъност ки дар илми ин олим, <<Даҷҷол>> номи зоҳирии <<Халифаи шайтон>> нест, бал унвонӣ ом монанди <<Фиръавн>> аст ки дар ҳар замон, бар олитарин мақоми шабакаи шайтонӣ итлоқ мешавад ва бо ин васф, ҳеҷ замоне холӣ аз <<Даҷҷол>> нест; Ҳамчунонки холӣ аз <<Маҳдӣ>> нест; Чароки <<Даҷҷол>> халифае аз ҷониби шайтон дар муқобили халифае аз ҷониби Худованд аст ва ҳар халифае аз ҷониби Худованд, <<Маҳдӣ>> шумурда мешавад; Бо таваҷҷуҳ ба инки <<Маҳдӣ>> номи зоҳирии <<Халифаи Худованд>> нест. Бал унвонӣ ом монанди <<Имом>> аст ки дар ҳар замон, бар олитарин мақоми шабакаи Илоҳӣ итлоқ мешавад; Чунонки Худованд дар бораи Иброҳим алайҳи салом фармудааст: ﴿وَوَهَبْنَا لَهُ إِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ ۚ كُلًّا هَدَيْنَا ۚ وَنُوحًا هَدَيْنَا مِنْ قَبْلُ ۖ[3]; <<Ва ба ӯ Исҳоқ ва Яъқубро бахшидем; Ҳамаи ононро ҳимоят кардем ва Нуҳро аз пеш ҳидоят кардем>> ва ин яъне ҳами онон <<Маҳдӣ>> буданд.

Бо ин васф, мумкин аст Абу Соъид ё Саёд дар замони худ <<Даҷҷол>> буда бошад; Ҳамчунонки Паёмбари Худованд дар замони худ <<Маҳдӣ>> буд, вале бидуни шак даҷҷоли замони мо Абу Соъид ё Саёд нест; Ҳамчунонки Маҳдии замони мо Паёмбари Худованд шумурда намешавад; Бал даҷҷоли замони мо, имоми шабакаи ҷаҳонии шайтонӣ аст ки гурӯҳе дар ғарб барои зуҳури ӯ заминасозӣ мекунанд; Чунонки Худованд фармудааст: ﴿وَجَعَلْنَاهُمْ أَئِمَّةً يَدْعُونَ إِلَى النَّارِ ۖ[4]; <<Ва ононро имомоне қарор додем ки ба сӯӣ оташ даъват мекунанд>> Ва Маҳдии замони мо, имоми шабакаи ҷаҳонии Илоҳӣ аст ки гурӯҳе дар шарқ барои зуҳури ӯ заминасозӣ мекунанд; Чунонки Худованд фармудааст: ﴿وَجَعَلْنَاهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنَا[5]; <<Ва ононро имомоне қарор додем ки ба амри Мо ҳидоят мекунанд>> Ва низоъи он ду бо якдигар идомаи хоҳад ёфт, яке аз ҷониби шарқ ва дигаре аз ҷониби ғарб, то ҳангоме ки <<Масеҳи Худованд>> ба ҷаҳон бозгардад ва монанди ҳакаме дар миёни он ду қазоват фармояд; Чароки ӯ неку ҳакаме аст ва ба ҳақ қазоват хоҳад кард ва бозгашти ҳамагон ба сӯӣ Худованд аст.

↑[1] . с/199
↑[2] . Каҳф/50
↑[3] . Анъом/84
↑[4] . Қасос/41
↑[5] . Анбиёъ/73
Пойгоҳи иттилоърасонии дафтари Мансури Ҳошимии Хуросонӣ Бахши посухгӯӣ ба пурсишҳо
Таълиқот
Пурсишҳо ва посухҳои фаръӣ
Пурсиши
фаръии 1
Нависанда: Ҳамоюни Дониш
Тарих: 03/04/2015

Банда як суъол аз шумо доштам ва он ин аст ки шахсияте ба номи ... ки суханрониҳояш умдатан ба англисӣ аст, ривоёте мегӯяд ки аз ҳазрати Муҳаммад (с) мебошад ки фармудааст: Даҷҷло барои чиҳил рӯз дар замин ҳукумат хоҳад кард ки як рӯзи он баробари як сол, рӯзи дуввум баробари як моҳ ва рӯзи севвум бароабри як ҳафта мебошад ва дигар рӯзҳояш монанди рӯзҳои маъмули аст.

Лутфан шумо ин ривоятро возеҳтар тафсир кунед. Оё ин ривоят мӯътабар аст?

Посух ба пурсиши
фаръии 1
Тарих: 04/04/2015

Ахбори расида дар бораи даҷҷол, дар маҷмӯъ мутавотиранд, вале хабари расида дар бораи муддати ҳукумати ӯ, хабарӣ воҳид аст ки Аҳмад, Муслим, инбни Моҷа ва абу Довуд ба санади худ аз Навос ибни Самъони Келобӣ аз Расули Худо саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам ривоят кардаанд ва табъан муҷиби яқин намешавад ва аз ин рӯ, қобили иттико нест; Чароки занн дар Ислом ҳуҷҷият недорад; Чунонки фармудааст: ﴿إِنَّ الظَّنَّ لَا يُغْنِي مِنَ الْحَقِّ شَيْئًا[1]; <<Ҳароина занн чизеро аз ҳақ кифоят намекунад>>. Вонгаҳе таъвили фарди мавриди ишораи шумо аз ин хабар мабнӣ бар инки манзур аз ин се рӯз, се давраи ҳокимияти қудратҳои ғарбӣ дар ду қарни охир аст низ монанди худи он заннӣ аст; Чароки далили ақлӣ ва шаръии яқиноваре барои он вуҷуд надорад ва рӯшан аст ки занне бар рӯӣ заннӣ, зулумот бар рӯӣ зулумот шумурда мешавад.

Бале, ин таъвил, дар муқоиса бо бархӣ таъвилҳои дигар аз ин хабар, маъқултар ба назар мерасад ва дурустии он баъид нест; Ҷуз инки бар хилофи бардошти худи ровӣ аз он аст; Чароки Навос ибни Самъони Келобӣ аз ин хабар бардоштӣ муҷозӣ ва тмсилӣ надошта, то ҳадде ки муддаӣ аст аз Расули Худо саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам дар бораи ҳукми намоз дар ин муддат пурсида ва он ҳазрат посухи ӯро бар тибқи ин бардошт додааст ва ин тақрири ӯ бар ин бардошт шумурда мешавад. Ҳар чанд мӯҳтамал аст ки он ҳазрат, дар ин замина мутаносиб бо сатҳи доноӣ ва гироии ӯ посух дода бошад, вале мӯҳтамал аст ки ин тавр низ набуда бошад ва бо ин васф, наметавон таъвили мавриди ишораро созгор бо зоҳири хабар донист.

Ба ҳар ҳол, бояд таваҷҷуҳ дошт ки эътиқод ба асли зуҳури даҷҷол дар охируззамон ва фитнаангезии ӯ дар ҷаҳон бо ҳолотӣ ғайри оддӣ, мутаваққиф бар ин хабар нест ва ин хабар танҳо муддати ҳукумронии ӯро таъйин мекунад ки эътиқоди ба он зарурат надорад ва фарзия пардозӣ дар бораи он беҳосил аст. Чизе ки қатъӣ ба назар мерасад ва аз бархӣ ибороти ҷаноби Мансур низ бардошт мешавад ин аст ки бештар ахбори тавсиф кунандаи даҷҷол, ҳовии намодҳо ва гузораҳои тамсилӣ ҳастанд; Чароки аз як сӯ маҷмӯъан мутавотир ва қатъиул судуранд ва аз сӯӣ дигар завоҳирӣ номаъққул ва ғайри қобили илтизом доранд; Монанди инки ӯ дар як дасташ оташ ва дар дасти дигараш биҳишт аст ва бар пешониаш навишта аст <<Куфр>> ё <<Кофир>> ва мурдаро зинда мекунад ва кӯрро шифо медиҳад ва барои ӯ харе аст ки ҷаҳонро дар менавардад ва бо ин васф, чорае ҷуз намодин ва тамсилӣ донистани онҳо нест.

Ҳосил онки ин қабил ахбор, ба таври қатъи намодин ва тамсилӣ ҳастанд, вале барои қатъ ба маънои онҳо бояд ба халифаи Худованд дар замин руҷӯъ кард ва пеш аз руҷӯъ ба ӯ, қатъ ба маънои онҳо имкон надорад. Ҳарчанд дар бораи кистии даҷҷол, огоҳиҳои Қуръонӣ ва маъқуле аз ҷаноби Мансур расида ки то ҳадди зиёде рӯшан кунандаи маънои ин қабил ахбор аст. Ин огоҳиҳо ҳикоят аз он дорад ки <<Даҷҷол>> унвонӣ ом монанди <<Фиръавн>> аст ки дар ҳар замон, дар олитарин мақоми шабакаи шайтонӣ итлоқ мешавад ва бо ин васф, <<Даҷҷол>> падидаи навзуҳур нест; Балки ҳар замонеро даҷҷоле аст, ҳарчанд вопасини онҳо, аз ҳамаи онҳо бузургтар аст ва ӯ ҳамон даҷҷоле аст ки бино бар ахбори мутавотир, пас аз зуҳури Маҳдӣ алайҳи салом, тавассути Масеҳ алайҳи салом кушта хоҳад шуд; Валлоҳу аълам.

↑[1] . Юнус/36
Пойгоҳи иттилоърасонии дафтари Мансури Ҳошимии Хуросонӣ Бахши посухгӯӣ ба пурсишҳо
Ҳамрасонӣ
Ин матлабро бо дӯстони худ ба иштирок бигзоред.
Email
Telegram
Facebook
Одноклассники
ВКонтакте
Метавонед ин матлабро ба забонҳои зер низ мутолеъа кунед:
Агар бо забони дигаре ошнойи доред, метавонед ин матлабро ба он тарҷума кунед. [Фори тарҷума]
×
Фори тарҷума
Лутфан коди амниятиро ворид кунед.
Captcha
Навиштани пурсиш
Корбари гиромӣ! Шумо метавонед пурсишҳои худро дар бораи осор ва андешаҳои аллома Мансури Ҳошимии Хуросониро дар форми зер бинависед ва барои мо ирсол кунед то дар ин бахш посух дода шавад.
Таваҷҷуҳ: Мумкин аст номи шумо ба унвони нависандаи пурсиш дар пойгоҳ намоиш дода шавад.
Таваҷҷуҳ: Аз онҷо ки посухи мо ба эмейли шумо ирсол мешавад ва лузуман бар рӯи пойгоҳ қарор намегирад, лозим аст ки одраси худро ба дурусти ворид кунед.
Лутфан ба нукоти зер таваҷҷуҳ фармойед:
1 . Мумкин аст ба пурсиши шумо дар пойгоҳ посух дода шуда бошад. Аз ин рӯ, беҳтар аст пеш аз навиштани пурсиши худ, пурсишҳои муртабитро мурур ё аз имкони ҷустуҷӯ дар пойгоҳ истифода кунед.
2 . Аз сабт ва ирсоли пурсишҳои ҷадид пеш аз дарёфти посухи пурсиши қаблӣ, худдорӣ кунед.
3 . Аз сабт ва ирсоли беш аз як пурсиш дар ҳар навбат, худдорӣ кунед.
4 . Авлавияти мо, посухгӯйи ба пурсишҳои марбут бо имом Маҳдӣ алайҳи салом ва заминасозӣ барои зуҳури ӯст; Чароки дар ҳоли ҳозир, аз ҳар чизе муҳимтар аст.
* Лутфан коди амниятиро ворид кунед. Captcha loading