Панҷшанбе 30 Май 2024 мелодӣ / 22 Зулқаъда 1445 ҳиҷрӣ қамарӣ
Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
 Дарси ҷадид: Дарсҳое аз он ҷаноб дар бораи инки замин аз мардӣ олим ба ҳамаи дин ки Худованд ӯро дар он халифа, имом ва раҳнамойе ба амри худ қарор дода бошад, холи намемонад; Оёте аз Қуръон дар ин бора; Ояи 7. Барои мутолеъаи он, инҷоро клик кунед. Гуфтори ҷадид: Гуфторе аз он ҳазрат дар бораи инки фуру бурдани амдии сар дар об ҳаргоҳ сабаби расидани об ба гулӯ шавад, сабаби қазоъи рӯза аст. Барои мутолеъаи он, инҷоро клик кунед. Пурсиши ҷадид: Оё ақиқа кардан барои навзод, машрӯъ аст? Барои мутолеъаи посух, инҷоро клик кунед. Барои мутолеъаи муҳимтарин матолиби пойгоҳ, ба саҳифаи аслӣ муроҷиъа кунед. Нақди ҷадид: Ман ба унвони касе ки даъвати ҷаноби Мансурро пазируфта ва мусаммам ба заминасозӣ барои зуҳури Маҳдӣ аст, чигуна метавонам таколифи шаъии худам монанди намозу рӯза ва ҳаҷҷу закотро анҷом бидиҳам? Қабули даъвати ҷаноби Мансур сарфи назар аз инки барои зуҳури Маҳдӣ лозим аст, чи фойидае барои ман аз ҷиҳати амали ба таколифи шаръӣ дорад?! Барои мутолеъаи барраси, инҷоро клик кунед. Номаи ҷадид: Фарозе аз номаи он ҳазрат ки дар он дар бораи шиддат гирифтани бало ҳушдор медиҳад ва иллати он ва роҳи пешгирӣ аз онро табйин мекунад. Барои мутолеъаи он, инҷоро клик кунед. Нуктаи ҷадид: Нуктаи «Як қадам монда ба субҳ» навиштаи «Илёс Ҳакимӣ» мунташир шуд. Барои мутолеъаи он, инҷоро клик кунед. Барои мутолеъаи муҳимтарин матолиби пойгоҳ, ба саҳифаи аслӣ муроҷиъа кунед.
loading
Пурсиш ва посух
 

Ҳаддиақалли ҳиҷоб ва пӯшиши воҷиб барои мард чист?

Ҳиҷоби воҷиб барои мард, дар иртибот бо сойири мардон ва дар иртибот бо заноне ки маҳрам ҳастанд, пӯшонидани аврат яъне ду фарҷ аст, ҳар чанд бо таваҷҷуҳ ба ривоёти мутавотир, пӯшондани ноф то зону дар иртибот бо онон, мустаҳабби муъаккад аст, то ҳадде ки тарки он ҷуз дар мавориди зарурат кароҳат дорад ва муҷиби заволи мурувват мешавад, вале дар иртибот бо занони номаҳрам, пӯшонидани ин қисмат кофӣ нест; Чароки Худованд занонро монанди мардон ба фуру пӯшонидани нигоҳ амр карда ва фармудааст: ﴿قُلْ لِلْمُؤْمِنِينَ يَغُضُّوا مِنْ أَبْصَارِهِمْ وَيَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ ۚ ذَلِكَ أَزْكَى لَهُمْ ۗ إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِمَا يَصْنَعُونَ ۝ وَقُلْ لِلْمُؤْمِنَاتِ يَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصَارِهِنَّ وَيَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ[1]; «Ба мардони мӯъмин бигӯ ки дидагони худро фуру пӯшонанд ва фарҷҳои худро пос доранд, ин барояшон покизатар аст, ҳаройина Худованд ба коре ки мекунанд огоҳ аст ва ба занони мӯъмин бигӯ ки дидагони худро фуру пӯшонанд ва фарҷҳои худро пос доранд» Ва ваҳдати сиёқ дар амри Ӯ далили бар ваҳдати таклиф аст; Ба ин маъно ки мардон ва занон ҳар ду мукаллаф ба як чиз ҳастанд ва он худдорӣ аз нигоҳ ба ҷойе аз бадани номаҳрамон аст ки маъмулан пӯшонида мешавад ва он дар занони мусалмон, ҳамаи бадан ба истиснои рӯй ва кафи дасти онон аст ки пӯшониданаш бар онон воҷиб аст ва дар мардони мусалмон, ҳамаи бадан ба истиснои сар, рӯй, дастҳо то оринҷ ва поҳо то ду баромадагӣ аст ки дар вузу шуста ё масҳ мешавад ва ин назари аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ ҳафизаҳуллоҳ таъоло аст; Чунонки яке аз ёронамон моро хабар дод, гуфт:

«قُلْتُ لِلْمَنْصُورِ: مَاذَا يَجُوزُ لِلْمَرْأَةِ أَنْ تَنْظُرَ إِلَيْهِ مِنَ الرَّجُلِ الَّذِي لَيْسَ لَهَا بِذِي مَحْرَمٍ؟ قَالَ: تَنْظُرُ إِلَى مَا يَكْشِفُ عَنْهُ لِلْوُضُوءِ، وَلَا تَنْظُرُ إِلَى مَا وَرَاءَ ذَلِكَ، فَإِنَّ اللَّهَ يَقُولُ: ﴿قُلْ لِلْمُؤْمِنَاتِ يَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصَارِهِنَّ﴾، قُلْتُ: إِنَّهُمْ يَقُولُونَ: تَنْظُرُ إِلَى مَا فَوْقَ السُّرَّةِ وَتَحْتَ الرُّكْبَةِ، قَالَ: ذَاكَ لِذَاتِ الْمَحْرَمِ»; «Ба Мансур гуфтам: Нигоҳ кардан ба кадом қисмат аз бадани марди номаҳрам барои зан ҷойиз аст? Фармуд: Ба ҷоҳойе ки барои вузу ошкор мекунад менигарад ва ба ҷоҳои дигар нигоҳ намекунад; Чароки Худованд мефармояд: <Ба занони мӯъмин бигӯ нигоҳашонро фуру пӯшонанд>, Гуфтам: Онон мегӯянд: метавонад ба болои ноф ва зери зону нигоҳ кунад, фармуд: Он барои зани маҳрам аст».

Бинобарин, барои зан ҷойиз нест ки ба ҷойе аз бадани марди номаҳрам, ҷуз сар, рӯй, дастҳо то оринҷ ва поҳо то ду баромадагӣ нигоҳ кунад, ҳар чанд аз рӯӣ шаҳват набошад; Зеро ин кор, монанди нигоҳ кардани мард ба ҷойе аз бадани зани номаҳрам ҷуз рӯй ва ду кафи дасти ӯст ки мутлақан ҳаром аст. Ҳар чанд мутаъассифона бештари занони мусалмон, аз ин ҳукм ғофил ҳастанд ва мепиндоранд ки нигоҳ кардан ба ҳамаи бадани мардони номаҳрам ҷуз авраташон барои онон ҷойиз аст; Ҳамчунонки бештари мардони мусалмон низ аз ин ҳукм огоҳӣ надоранд ва аз ин рӯ, гоҳ пироҳан ва ҳатто шалвори худро дар баробари занони номаҳрам дармеоваранд ва аз инки сина, камар, шикам, рон, соқ ва бозуҳояшон барои онон ошкор шавад, боке надоранд; Гӯйи ки шаҳват барои мардон аст ва барои занон вуҷуд надорад, дар ҳоле ки қатъан чунин нест ва занон низ метавонанд монанди мардон бо нигоҳ кардан ба бадани номаҳрам дучори барангехтагии ҷинсӣ шаванд, балки ривоят шудааст: «جُعِلَتِ الشَّهْوَةُ عَلَى عَشَرَةِ أَجْزَاءٍ، وَجُعِلَتْ تِسْعَةُ أَجْزَاءٍ مِنْهَا فِي النِّسَاءِ، وَوَاحِدَةٌ فِي الرِّجَالِ»[2]; «Шаҳват даҳ ҷузъ дорад ки нӯҳ ҷузъи он дар занон ва як ҷузъи он дар мардон қарор дода шудааст» Ва бо ин ҳисоб, занон ба худдорӣ аз нигоҳ ба бадани номаҳрам, аз мардон сазовортаранд; Хусусан бо таваҷҷуҳ ба инки ҳаёъ барои онон, ба иқтизоъи табиъаташон, заруритар аст ва нигоҳ ба бадани номаҳрам, ҷуз ҷоҳойе ки дар вузу ошкор мешавад, бо ҳаёъ мунофот дорад.[3]

↑[1] . Нур/ 30-31
↑[2] . Бингаред ба: Одобул Нисоъ Абдулмолик ибни Ҳабиб, с183; Кофии Кулайнӣ, ҷ5, с338; Мӯъҷамул Авсат Табаронӣ, ҷ1, с178; Ал-Хисол ибни Бобувей, с438; Ахбори Исфаҳон ибни Наъими Исфаҳонӣ, ҷ1, с387.
↑[3] . Барои огоҳии бештар дар ин бора, ба пурсиш ва посухи 535 Арабӣ муроҷиъа кунед.
Пойгоҳи иттилоърасонии дафтари Мансури Ҳошимии Хуросонӣ Бахши посухгӯйи ба пурсишҳо
Ҳамрасонӣ
Ин матлабро бо дӯстони худ ба иштирок гузоред, то ба густариши илм ва маърифати динӣ кӯмак кунед. Шукронаи ёд гирифтани як нуктаи ҷадид, ёд додани он ба дигарон аст.
Email
Telegram
Facebook
Одноклассники
ВКонтакте
Метавонед ин матлабро ба забонҳои зер низ мутолеъа кунед:
Агар бо забони дигаре ошнойи доред, метавонед ин матлабро ба он тарҷума кунед. [Форми тарҷума]
Навиштани пурсиш
Корбари гиромӣ! Шумо метавонед пурсишҳои худро дар бораи осор ва андешаҳои аллома Мансури Ҳошимии Хуросониро дар форми зер бинависед ва барои мо ирсол кунед то дар ин бахш посух дода шавад.
Таваҷҷуҳ: Мумкин аст номи шумо ба унвони нависандаи пурсиш дар пойгоҳ намоиш дода шавад.
Таваҷҷуҳ: Аз онҷо ки посухи мо ба эмейли шумо ирсол мешавад ва лузуман бар рӯи пойгоҳ қарор намегирад, лозим аст ки одраси худро ба дурусти ворид кунед.
Лутфан ба нукоти зер таваҷҷуҳ фармойед:
1 . Мумкин аст ба пурсиши шумо дар пойгоҳ посух дода шуда бошад. Аз ин рӯ, беҳтар аст пеш аз навиштани пурсиши худ, пурсишҳои муртабитро мурур ё аз имкони ҷустуҷӯ дар пойгоҳ истифода кунед.
2 . Аз сабт ва ирсоли пурсишҳои ҷадид пеш аз дарёфти посухи пурсиши қаблӣ, худдорӣ кунед.
3 . Аз сабт ва ирсоли беш аз як пурсиш дар ҳар навбат, худдорӣ кунед.
4 . Авлавияти мо, посухгӯйи ба пурсишҳои марбут бо имом Маҳдӣ алайҳи салом ва заминасозӣ барои зуҳури ӯст; Чароки дар ҳоли ҳозир, аз ҳар чизе муҳимтар аст.