Ҷумъа 27 ноябр 2020 мелодӣ баробар бо 11 рабеъ-ул-сони 1442 ҳиҷрӣ қамарӣ
Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
(4) Аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ ҳафизаҳуллоҳ таъоло, вобаста ба ҳеҷ давлат ё миллате нест; Чароки ҳеҷ давлате ҷуз давлати Худованд ва халифаи Ӯ дар заминро машрӯъ намедонад ва ҳеҷ марзе миёни мусалмонони ҷаҳонро ба расмият намешиносад. (Ошноӣ бо Мансури Ҳошимии Хуросонӣ)
loading
Пурсишҳо ва посухҳо
Рафтан ба
шумораи
Ибтидо/1/Интиҳо
Рафтан ба
саҳифаи

Пурсишҳо ва посухҳо дар бораи Нишонаҳои зуҳури Маҳдӣ ва фитнаҳои охируззамон

Код Шумора Код Мавзӯъ ва матни пурсиш Нависандаи пурсиш Тарихи пурсиш Таълиқ
4 160
Ақойид; Шинохти хулафоъи Худованд; Маҳдӣ; Нишонаҳои зуҳури Маҳдӣ ва фитнаҳои охируззамон
Аббоси Ҷаъфарзода 30/08/2017
3 98
Ақойид; Шинохти хулафоъи Худованд; Маҳдӣ; Нишонаҳои зуҳури Маҳдӣ ва фитнаҳои охируззамон
Яъқуби 10/03/2016
2 11
Ақойид; Шинохти хулафоъи Худованд; Маҳдӣ; Нишонаҳои зуҳури Маҳдӣ ва фитнаҳои охируззамон
Алии Алавӣ 09/02/2015
1 10
Ақойид; Шинохти хулафоъи Худованд; Маҳдӣ; Мансур ва наҳзати заминасозӣ барои зуҳури Маҳдӣ
Мехостем назари ҳазрати Мансурро дар бораи ин ҳадис бидонем: Амирул мӯъминин Алӣ алайҳи салом мефармояд: Расули акрам саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам фармуд: <<Марде аз Мовароуннаҳр қиём хоҳад кард ки ба ӯ <<Ҳорис ибни Ҳаррос>> гуфта мешавад, пеши рӯйи лашкариёни ӯ марде аст ки ба ӯ <<Мансур>> гуфта мешавад ва заминаи ҳукуматро барои Оли Муҳаммад саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам фароҳам мекунад, ҳамчунонки Қурайш заминаи ҳукуматро барои Расули Худо саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам фароҳам карданд. Бар ҳар мӯъмине воҷиб аст ки ӯро ёрӣ диҳад>>. (Иқдуддурар, с130). Ҳамчунин, мехостем назари эшонро дар бораи ин ҳадис бидонем: Миёни Миррих (Баҳром) ва Зуҳал (Кийвон) ҳар ду сол як бор муқорина рух медиҳад. Аммо Алӣ алайҳи салом, ҳаракати неруҳои Хуросонӣ ва Шуъайб ибни Солеҳ аз Самарқанд ба сӯӣ Ироқро дар пайи муқоринаи комили ин ду саёра (1) дар сол пеш аз қиёми имом Маҳдӣ алайҳи салом медонад ва мефармояд: <<Огоҳ бошед, шумо пас аз муддате, замонӣ кӯтоҳ хоҳед дошт ки дар он, гӯшае аз гуфторҳои манро хоҳед донист ва дурустии онҳо барои шумо ошкор хоҳад шуд, ҳангоме тулуъи Баҳром ва Кийвон бо иқтирони дақиқ (1). Дар ин ҳангом, ларзишҳо ва зилзилаҳо паёпай рӯх медиҳанд ва парчамҳойе аз соҳили Ҷайҳун ба сӯӣ биёбони Бобул рӯй меоваранд  (Машориқ Анворул Яқин, с266 хутбаи Татанҷия). 1. Аз дидгоҳи мунаҷҷимини қадим, иқтирони дақиқи ду ситора он аст ки дар як моҳ, ба як дараҷа ва дақиқа ҷамъ шаванд, ва ба таъбири мунаҷҷимини ҷадид, фосилаи онҳо, дар нигоҳи нозири заминӣ, камтар аз панҷ дараҷаи нуҷумӣ бошад.
Ҷамъе аз ҷавонони дӯстдори ҳазрати Маҳдӣ 02/02/2015
Рафтан ба
шумораи
Ибтидо/1/Интиҳо
Рафтан ба
саҳифаи
Донлуди маҷмӯъаи пурсишҳо ва посухҳо
пурсишҳо ва посухҳо; Бозгашт ба Ислом; Мансури Ҳошимии Хуросони