من بسیار آزرده‌ام از اینکه می‌بینم بسیاری از مسلمانان سنّی در عربستان، عراق، سوریه، پاکستان، افغانستان و جاهای دیگر، جنگ با مسلمانان شیعه را جهاد می‌پندارند و بر جنگ با کافران حربی ترجیح می‌دهند؛ در حالی که عقاید و اعمال مسلمانان شیعه، هر چند تفاوت‌هایی با عقاید و اعمال مسلمانان سنّی دارد، در چهارچوب اسلام است و با این وصف، جنگ با آنان وجهی ندارد، بلکه دوستی با آنان ضروری است. من با بسیاری از مسلمانان سنّی گفتگو کرده‌ام؛ آنان درباره‌ی مسلمانان شیعه، چیزی نمی‌دانند، مگر چیزی که از مسلمانان سنّی شنیده‌اند؛ چراکه آنان با مسلمانان شیعه گفتگو نمی‌کنند و کتاب‌های معتبرشان را نمی‌خوانند و در حالی آنان را تکذیب می‌کنند که علمی به آراء و دلایل‌شان ندارند؛ مانند کسانی که خداوند درباره‌ی آنان فرموده است: ﴿بَلْ كَذَّبُوا بِمَا لَمْ يُحِيطُوا بِعِلْمِهِ وَلَمَّا يَأْتِهِمْ تَأْوِيلُهُ ۚ كَذَلِكَ كَذَّبَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ ۖ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الظَّالِمِينَ﴾[۱]؛ «بل چیزی را تکذیب کردند که به علم آن احاطه نیافتند و تأویل آن به آن‌ها نرسیده است! این گونه کسانی که پیش از آن‌ها بودند تکذیب کردند؛ پس نگاه کن که عاقبت ستمکاران چگونه بود!»؛ در حالی که مسلمانان شیعه، به کتاب‌های معتبر مسلمانان سنّی مراجعه دارند و آراء و دلایل‌شان را بررسی می‌کنند، هر چند نه به اندازه‌ی آراء و دلایل خود.

واقع آن است که بسیاری از آراء و دلایل مسلمانان، به گوش بسیاری از آنان نرسیده و با این وصف، روشن است که آنان نمی‌توانند شناختی درباره‌ی آن‌ها داشته باشند. در حالی که ناآشنایی مسلمانان با آراء و دلایل یکدیگر، باعث بدگمانی، بدگویی و بدکاری آنان نسبت به یکدیگر و سلطه‌ی دشمنان اسلام بر آنان می‌شود. به علاوه، اکتفا به آشنایی با آراء و دلایل خود و پرهیز از آشنایی با آراء و دلایل دیگران، امکان آگاهی از ضعف‌های خود و قوّت‌های دیگران را سلب می‌کند و مانع از شناخت «قول أحسن» و اتّباع آن می‌شود؛ در حالی که خداوند بلندمرتبه فرموده است: ﴿فَبَشِّرْ عِبَادِ ۝ الَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ ۚ أُولَئِكَ الَّذِينَ هَدَاهُمُ اللَّهُ ۖ وَأُولَئِكَ هُمْ أُولُو الْأَلْبَابِ﴾[۲]؛ «پس بندگانم را بشارت ده؛ همانانی که هر سخن را می‌شنوند و از بهتر آن تبعیّت می‌کنند؛ آنان هستند که خداوند هدایت‌شان کرده است و آنان هستند که دارندگان عقل‌هایند»!

[جهل به دشمنان اسلام]

از جهت دیگر، آنان دشمنان اسلام را نمی‌شناسند و از دشمنی‌های آنان با آن آگاهی ندارند؛