«و چون گروهی از آنان گفتند چرا قومی که خداوند آنان را هلاک کننده است یا با عذابی سخت عذاب کننده است را پند می‌دهید؟! گفتند برای معذوریّتی به نزد پروردگارتان و اینکه شاید پرهیزکار شوند؛ پس چون تذکّری که به آنان داده شد را فراموش کردند، کسانی که از بدی باز می‌داشتند را نجات دادیم و کسانی که ظلم می‌کردند را به سبب فسقی که می‌ورزیدند، به عذابی بد گرفتیم»! به علاوه، خوش نداشتم از کسانی باشم که حق را با وجود علم به آن کتمان می‌کنند؛ چراکه آنان به لعنت خداوند و لعنت همه‌ی لعنت‌کنندگان دچار می‌شوند؛ چنانکه خداوند فرموده است: ﴿وَلَا تَلْبِسُوا الْحَقَّ بِالْبَاطِلِ وَتَكْتُمُوا الْحَقَّ وَأَنْتُمْ تَعْلَمُونَ﴾[۱]؛ «و حق را با باطل نپوشانید و حق را در حالی که به آن علم دارید کتمان نکنید» و فرموده است: ﴿إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ مَا أَنْزَلْنَا مِنَ الْبَيِّنَاتِ وَالْهُدَى مِنْ بَعْدِ مَا بَيَّنَّاهُ لِلنَّاسِ فِي الْكِتَابِ ۙ أُولَئِكَ يَلْعَنُهُمُ اللَّهُ وَيَلْعَنُهُمُ اللَّاعِنُونَ﴾[۲]؛ «بی‌گمان کسانی که آنچه از روشنی‌ها و هدایت نازل کردیم را پس از اینکه برای مردم در کتاب تبیین کردیم کتمان می‌کنند، آنان را خداوند لعنت می‌کند و همه‌ی لعنت‌کنندگان لعنت می‌کنند»! همچنانکه امیدوار بودم با این فریاد، شماری کافی از مسلمانان، از خواب غفلت بیدار شوند و برای اقامه‌ی اسلام در زمین و پر کردن آن از عدالت پس از پر شدنش از ظلم، با ایجاد حکومت خداوند در آن از طریق تأسیس حکومت خلیفه‌ی او مهدی، به پا خیزند؛ چنانکه خداوند به آن امیدوار بوده و فرموده است: ﴿وَذَكِّرْ فَإِنَّ الذِّكْرَى تَنْفَعُ الْمُؤْمِنِينَ﴾[۳]؛ «و تذکّر بده؛ چراکه تذکّر مؤمنان را سود می‌رساند»، هر چند آگاهی داشتم که بیشترشان آن را خوش نخواهند داشت؛ چنانکه خداوند فرموده است: ﴿بَلْ جَاءَهُمْ بِالْحَقِّ وَأَكْثَرُهُمْ لِلْحَقِّ كَارِهُونَ﴾[۴]؛ «بلکه حق را برایشان آورد و بیشتر آنان حق را خوش نمی‌دارند» و چه بسا برخی‌شان به سبب آن برای نابودی برادرشان کوشش خواهند کرد، بی‌اعتنا به سخن خداوند که فرموده است: ﴿إِنَّ الَّذِينَ يَكْفُرُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ وَيَقْتُلُونَ النَّبِيِّينَ بِغَيْرِ حَقٍّ وَيَقْتُلُونَ الَّذِينَ يَأْمُرُونَ بِالْقِسْطِ مِنَ النَّاسِ فَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ أَلِيمٍ﴾[۵]؛ «بی‌گمان کسانی که به آیات خداوند کافر می‌شوند و پیامبران را به ناحق می‌کشند و کسانی از مردم که به عدالت امر می‌کنند را می‌کشند، پس به عذابی دردناک بشارت‌شان ده»!

این همه‌ی انگیزه‌ی من از کاری بود که انجام دادم؛ وگرنه برای آن در پی مزدی نبودم؛ همچنانکه از کیفری به سبب آن نترسیدم؛ زیرا بر مسلمان تا هنگامی که به تکلیف عقلی و شرعی خود عمل کرده است، باکی نیست و اگر به سبب آن، تکّه تکّه یا سوزانده شود، خیر اوست؛