چراکه دعوت به سوی طلب، اعانت و اطاعت غیر او، مشروع نیست و خداوند از همکاری درباره‌ی آن نهی کرده و فرموده است: ﴿وَلَا تَعَاوَنُوا عَلَى الْإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ﴾[۱]؛ «و با یکدیگر بر معصیت و تعدّی همکاری نکنید»؛ تا کسانی که به یاری مهدی راغب‌اند و قوّت آن را در خود می‌یابند، به سوی من هجرت کنند و در نزد من به یکدیگر بپیوندند، باشد که با همّت آنان زمینه‌ی ظهور او فراهم شود و خبری از او به ما برسد، پس به سوی او حرکت کنیم و خود را به او برسانیم؛ چنانکه از پیش نوشته شده و وعده داده شده است.

[خاتمه]

آنچه من در این نوشتار ترسیم نمودم، تصویری منطبق‌تر بر دینی است که خداوند برای بندگانش کامل کرده و پسندیده است؛ چراکه جز به کتاب خداوند و خبر متواتر پیامبر و حکم قطعی عقل، متمسّک نشدم و از هر مانع شناخت و رأی ظنّی و خبر واحدی، اجتناب کردم. با این حال، اگر کسی تصویری منطبق‌تر از این بر اسلام می‌شناسد، از همان پیروی کند؛ زیرا خداوند بهتر می‌داند که کدامین تصویر بر آن منطبق‌تر است؛ چنانکه فرموده است: ﴿قُلْ كُلٌّ يَعْمَلُ عَلَى شَاكِلَتِهِ فَرَبُّكُمْ أَعْلَمُ بِمَنْ هُوَ أَهْدَى سَبِيلًا﴾[۲]؛ «بگو هر کس بنا بر ساختار خود عمل می‌کند، پس پروردگارتان به کسی که راه‌یافته‌تر است، داناتر است»!

به هر حال، این راه من است که از آن به سوی پروردگارم می‌روم؛ مانند کسی که خداوند درباره‌ی او فرموده است: ﴿وَقَالَ إِنِّي ذَاهِبٌ إِلَى رَبِّي سَيَهْدِينِ﴾[۳]؛ «و گفت هرآینه من به سوی پروردگارم رونده‌ام، من را راهنمایی خواهد کرد»؛ تا هر کس که آن را راست می‌یابد، با من همراهی کند و هر کس که آن را راست نمی‌یابد، خداوند به راه‌یافته‌گان آگاه‌تر است؛ چنانکه فرموده است: ﴿قُلْ هَذِهِ سَبِيلِي أَدْعُو إِلَى اللَّهِ ۚ عَلَى بَصِيرَةٍ أَنَا وَمَنِ اتَّبَعَنِي ۖ وَسُبْحَانَ اللَّهِ وَمَا أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ﴾[۴]؛ «بگو این راه من است که به سوی خداوند دعوت می‌کنم بر بصیرتی هم من و هم کسی که از من پیروی کند و خداوند منزّه است و من از مشرکان نیستم»؛ زیرا این عقیده‌ی من است که خداوند را بر پایه‌ی آن می‌پرستم، تا هر کس آن را حق می‌یابد، من را در اظهار آن یاری کند و هر کس آن را حق نمی‌یابد، من را در اصلاح آن یاری کند؛ چراکه مسلمانان، برادران یکدیگرند و به اصلاح یکدیگر سزاوارترند؛ چنانکه خداوند فرموده است: ﴿إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ﴾[۵]؛ «جز این نیست که مؤمنان برادرانند، پس میان برادرانتان اصلاح کنید»؛