و گروهی از آنان را به سبب قذف همسر آن حضرت گناه‌کار دانسته و وعده‌ی عذابی عظیم داده[۱] و صریحاً برخی از آنان را بی‌عقل[۲] و برخی دیگر را فاسق دانسته[۳] و برخی از آنان که همسر آن حضرت بودند را نیز به نافرمانی و افشای اسرار آن حضرت[۴] و حتی توطئه بر ضدّ او متّهم نموده[۵] و به همسران نوح و لوط تشبیه کرده[۶] و عذاب آنان را در صورت انجام کاری زشت، دو برابر دیگران شمرده است[۷]. روشن است که شناخت اصحاب رسول خدا بدون توجّه به این بخش از سخنان خداوند درباره‌ی آنان و تنها با توجّه به بخش دیگری که در ستایش آنان است، ناقص و گمراه کننده است؛ چنانکه خداوند فرموده است: ﴿أَفَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ الْكِتَابِ وَتَكْفُرُونَ بِبَعْضٍ ۚ فَمَا جَزَاءُ مَنْ يَفْعَلُ ذَلِكَ مِنْكُمْ إِلَّا خِزْيٌ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ۖ وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ يُرَدُّونَ إِلَى أَشَدِّ الْعَذَابِ﴾[۸]؛ «آیا پس به بخشی از کتاب ایمان می‌آورید و به بخشی دیگر کافر می‌شوید؟! پس سزای کسی از شما که این کار را می‌کند چیست جز خواری در زندگی دنیا و اینکه در روز قیامت به اشدّ مجازات بازگردانده شوند؟!».