چنانکه خداوند فرموده است: ﴿يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ﴾[۱]؛ «ای مردم! بی‌گمان وعده‌ی خداوند حق است» و فرموده است: ﴿وَعْدَ اللَّهِ ۖ لَا يُخْلِفُ اللَّهُ وَعْدَهُ﴾[۲]؛ «وعده‌ی خداوند است و خداوند هرگز وعده‌ی خود را خلاف نمی‌کند» و فرموده است: ﴿فَلَا تَحْسَبَنَّ اللَّهَ مُخْلِفَ وَعْدِهِ رُسُلَهُ﴾[۳]؛ «پس خداوند را گمان نبر که وعده‌اش به پیامبرانش را خلاف کننده باشد» و فرموده است: ﴿إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَصَادِقٌ﴾[۴]؛ «هرآینه چیزی که وعده داده می‌شوید، حتماً راست است» و فرموده است: ﴿إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَوَاقِعٌ﴾[۵]؛ «هرآینه چیزی که وعده داده می‌شوید، حتماً واقع می‌شود»! با این وصف، شایسته است عقیده به حتمیّت ظهور مهدی به عنوان خلیفه‌ی خداوند در زمین و کسی از اهل بیت پیامبر که زمین را با اقامه‌ی اسلام کامل و خالص از عدالت و قسط پر می‌کند، از مسلّمات اسلام شمرده شود و مورد اجماع مسلمانان باشد، تا مبنایی برای وحدت آنان در آینده به شمار رود.

[ظاهر نبودن مهدی در زمین و ضرورت ظهور او]

این در حالی است که تاکنون زمین از عدالت و قسط پر نشده و این به معنای آن است که تاکنون مهدی ظهور نکرده و کسانی که می‌پندارند او ظهور کرده است، در اشتباهند. البته مراد از ظهور او، تنها دسترسی مردم به او نیست، بلکه استیلاء او بر زمین است؛ چنانکه خداوند فرموده است: ﴿يَا قَوْمِ لَكُمُ الْمُلْكُ الْيَوْمَ ظَاهِرِينَ فِي الْأَرْضِ﴾[۶]؛ «ای قوم! امروز حکومت برای شماست در حالی که ظاهر در زمین هستید» و فرموده است: ﴿فَأَيَّدْنَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَى عَدُوِّهِمْ فَأَصْبَحُوا ظَاهِرِينَ﴾[۷]؛ «پس کسانی که ایمان آوردند را بر دشمنشان یاری کردیم، پس ظاهر گردیدند» و روشن است که ظهور او به معنای استیلاء او بر زمین در پی دسترسی مردم به او، برای تحقّق وعده‌ی خداوند و پیامبرش ضروری است؛ زیرا مستفاد از وعده‌ی آن‌ها این است که زمین تا پیش از ظهور مهدی از ظلم پر می‌شود و از عدالت پر نمی‌شود و این به معنای عدم تحقّق حاکمیّت خداوند بر زمین تا پیش از ظهور مهدی است؛ با توجّه به اینکه اگر حاکمیّت خداوند بر زمین تا پیش از ظهور مهدی محقّق می‌شد، زمین تا پیش از ظهور مهدی از ظلم پر نمی‌شد، بلکه از عدالت پر می‌شد؛ چراکه خداوند عادل است و تحقّق حاکمیّت او بر زمین، به معنای تحقّق حاکمیّت عدالت بر آن است؛