چنانکه به عنوان نمونه فرموده است: ﴿إِنْ تَكْفُرُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَنِيٌّ عَنْكُمْ ۖ وَلَا يَرْضَى لِعِبَادِهِ الْكُفْرَ ۖ وَإِنْ تَشْكُرُوا يَرْضَهُ لَكُمْ﴾[۱]؛ «اگر کفر ورزید بی‌گمان خداوند از شما بی‌نیاز است، در حالی که برای بندگانش به کفر راضی نیست و اگر شکر بگزارید برای شما به آن رضایت دارد» و با این وصف، روشن است که او به هر کار خوبی امر کرده و از هر کار بدی نهی نموده؛ چنانکه فرموده است: ﴿إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالْإِحْسَانِ وَإِيتَاءِ ذِي الْقُرْبَى وَيَنْهَى عَنِ الْفَحْشَاءِ وَالْمُنْكَرِ وَالْبَغْيِ﴾[۲]؛ «هرآینه خداوند به عدالت و نیکوکاری و تیمار نزدیکان امر می‌کند و از کار زشت و ناپسند و ستم نهی می‌نماید» و تبعاً به هیچ کار بدی امر نکرده و از هیچ کار خوبی نهی ننموده؛ چنانکه فرموده است: ﴿قُلْ إِنَّ اللَّهَ لَا يَأْمُرُ بِالْفَحْشَاءِ﴾[۳]؛ «بگو بی‌گمان خداوند به کار زشت امر نمی‌کند» و به عنوان نمونه فرموده است: ﴿لَا يَنْهَاكُمُ اللَّهُ عَنِ الَّذِينَ لَمْ يُقَاتِلُوكُمْ فِي الدِّينِ وَلَمْ يُخْرِجُوكُمْ مِنْ دِيَارِكُمْ أَنْ تَبَرُّوهُمْ وَتُقْسِطُوا إِلَيْهِمْ﴾[۴]؛ «خداوند شما را از کسانی که با شما درباره‌ی دین نجنگیدند و شما را از خانه‌هاتان بیرون نکردند نهی نمی‌کند که با آنان نیکی کنید و عدالت ورزید» و با این وصف، قبول امر و نهی او، هر چند وجه آن بر برخی پوشیده باشد، بر همگان واجب است و عمل بر طبق آن، تبعیّت از خداوند و تعبّد برای او شمرده می‌شود که تأمین کننده‌ی نیاز بنی آدم و ضامن سعادت آنان است.

[نماز]

مانند امر او به نماز که فریضه‌ای خاص و ثابت برای مسلمانان است؛ چنانکه فرموده است: ﴿إِنَّ الصَّلَاةَ كَانَتْ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ كِتَابًا مَوْقُوتًا﴾[۵]؛ «هرآینه نماز فریضه‌ای معیّن برای مؤمنان است» و در پنج وقت از شبانه‌روز گزارده می‌شود؛ در آغاز روز و پایان آن که نماز صبح و عصر است و در آغاز شب که نماز مغرب شمرده می‌شود؛ چنانکه فرموده است: ﴿وَأَقِمِ الصَّلَاةَ طَرَفَيِ النَّهَارِ وَزُلَفًا مِنَ اللَّيْلِ﴾[۶]؛ «و نماز را در دو سر روز و آغازی از شب بر پا دار» و نیز در میانه‌ی روز که نماز ظهر است و قبل از میانه‌ی شب که نماز عشاء است؛ چنانکه فرموده است: ﴿أَقِمِ الصَّلَاةَ لِدُلُوكِ الشَّمْسِ إِلَى غَسَقِ اللَّيْلِ وَقُرْآنَ الْفَجْرِ ۖ إِنَّ قُرْآنَ الْفَجْرِ كَانَ مَشْهُودًا﴾[۷]؛