چهارشنبه 29 شهریور (سنبله) 1396 هجری شمسی برابر با 29 ذي الحجه 1438 هجری قمری Тоҷикӣ English

منصور هاشمی خراسانی

* پایگاه اطّلاع‌رسانی دفتر حفظ و نشر آثار علامه منصور هاشمی خراسانی حفظه الله تعالی «به زبان انگلیسی» راه‌اندازی شد. * ترجمه‌ی کتاب «بازگشت به اسلام» اثر علامه منصور هاشمی خراسانی حفظه الله تعالی «به زبان انگلیسی» منتشر شد. * نرم‌افزار «نسیم رحمت» حاوی نسخه‌ی آفلاین پایگاه اطّلاع‌رسانی دفتر حفظ و نشر آثار علامه منصور هاشمی خراسانی حفظه الله تعالی منتشر شد. * کتاب شریف «مناهج الرّسول صلّی الله علیه و آله و سلّم» حاوی مجموعه‌ی گفتارهای نورانی علامه منصور هاشمی خراسانی حفظه الله تعالی در ابواب «مقدّمات»، «عقاید»، «اخلاق» و «احکام» منتشر شد. * کتاب شریف «الکلم الطّیّب» حاوی نامه‌های حکمت‌آموز حضرت علامه منصور هاشمی خراسانی منتشر شد.
loading

خواندن دیدگاه‌ها

شماره: 77 نویسنده مقاله: تاریخ مقاله:
موضوع مقاله:

راه رستگاری

راه رستگاری

بدون شک دعوت علامه منصور هاشمی خراسانی حفظه الله به سوی زمینه‌سازی برای ظهور خلیفه‌ی خداوند در زمین، دعوتی حق مبتنی بر قرآن کریم است که راه رستگاری از عذاب خداوند را به ما نشان می‌دهد.

هميشه اين سؤال به ذهن ما می‌رسد كه چرا در دنيا عذاب و سختي مي‌كشيم؟ سبب اين بلاهای غیر عادی و روزافزون در زندگی ما چيست؟

اگر به قرآن کریم مراجعه كنيم، اين آيات را می‌بینیم كه خداوند مي‌فرمايد: «فَلَا تُعْجِبْكَ أَمْوَالُهُمْ وَلَا أَوْلَادُهُمْ ۚ إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ بِهَا فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَتَزْهَقَ أَنْفُسُهُمْ وَهُمْ كَافِرُونَ» (توبه/ 55)؛ «پس [فزونی] اموال‌شان و اولادشان تو را شگفت‌زده نکند؛ زیرا خداوند می‌خواهد به (وسیله‌ی) آن آن‌ها را در زندگی دنیا عذاب کند و در حالی که کافرند جانشان بر آید.» و می‌فرماید: «وَكَمْ قَصَمْنَا مِنْ قَرْيَةٍ كَانَتْ ظَالِمَةً وَأَنْشَأْنَا بَعْدَهَا قَوْمًا آخَرِينَ» (أنبیاء/ 11)؛ «چه بسیار شهرهایی را که (ساکنانش) ستمکار بودند، در هم شکستیم و بعد از آن‌ها قوم دیگری را پدید آوردیم.» و آيات فراوان دیگری که عبارت «كَمْ أَهْلَكْنَا»؛ «چه بسیار هلاک کردیم» را در بر دارد و بيان می‌فرماید که خداوند شهرها و قریه‌های بسیاری را هلاک کرده و علّت این کار ظلم و ستم آن‌ها و عدم تصديق پیامبر زمانشان بوده است.

تردیدی نیست که ما هم امّتی از امّت‌ها و قومی از اقوام هستیم و ممکن است به عاقبت آن‌ها دچار شویم؛ چراکه خداوند با ما خویشاوندی ندارد و سنّت‌های خود در گذشته را تغییر نداده است؛ چنانکه می‌فرماید: «أَكُفَّارُكُمْ خَيْرٌ مِنْ أُولَٰئِكُمْ أَمْ لَكُمْ بَرَاءَةٌ فِي الزُّبُرِ» (قمر/ 43)؛ «آیا کافران شما از آن‌ها بهترند یا برای شما امان‌نامه‌ای در کتاب‌ها وجود دارد؟!». از این رو، سؤالى که به ذهنمان مي‌رسد آن است که چه باید بکنیم تا عذاب خداوند بر ما نازل نشود؟

اگر به قرآن کریم رجوع كنيم می‌بینیم که خداوند در پاسخ به این سوال فرموده است: «وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَأَنْتَ فِيهِمْ ۚ وَمَا كَانَ اللَّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَهُمْ يَسْتَغْفِرُونَ» (انفال/ 33)؛ «و تا زمانی که تو [ای پیامبر] در میان آن‌ها هستی، خداوند آن‌ها را عذاب نخواهد کرد و [نیز] تا زمانی که استغفار می‌کنند، خداوند عذابشان نمی‌کند.»

از این آیه‌ی شریفه آشکار می‌شود که دو امان از عذاب الهي وجود دارد: يكی حضور خليفه‌ی خداوند در میان ما و دیگری مداومت بر استغفار.

اما در رابطه با امان اول می‌بینیم که هم‌اکنون خلیفه‌ی خداوند در میان ما حضور ندارد و این در حالی است که خداوند هیچ گاه زمین را از خلیفه‌ی خود خالی نمی‌گذارد؛ چنانکه به فرشتگانش وعده داده است: «إِنِّي جَاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً ۖ» (بقره/ 30)؛ «من در زمین خلیفه‌ای را قرار دهنده‌ام.» بنابراین، عدم حضور خلیفه‌ی خداوند در میان ما هرگز نمی‌تواند خواسته‌ی او بوده باشد، بلکه تنها ناشی از اراده و اقدام سوء خودمان بوده و به همین دلیل، ممکن است به عذاب ما بینجامد؛ چنانکه خداوند فرموده است: «وَإِنْ كَادُوا لَيَسْتَفِزُّونَكَ مِنَ الْأَرْضِ لِيُخْرِجُوكَ مِنْهَا ۖ وَإِذًا لَا يَلْبَثُونَ خِلَافَكَ إِلَّا قَلِيلًا» (إسراء/ 76)؛ «و نزدیک بود که آن‌ها تو را از زمین برانند تا تو را از آن بیرون کنند و آن گاه بعد از تو جز اندکی باقی نمی‌ماندند!» از اینجا دانسته می‌شود که مسؤولیت عدم حضور خلیفه‌ی خداوند در میان ما متوجّه ما است و ما باید برای حلّ این مشکل چاره‌ای بیندیشیم و اقدامی کنیم.

اما در رابطه با امان دوم چطور باید بفهميم كه استغفار ما مقبول درگاه خداوند است؟ چگونه باید استغفار کنیم که به درجه‌ی قبول نزدیک‌تر باشد؟ اصلاً از کدامین گناه باید استغفار کنیم تا عذاب بر سر ما نازل نشود؟

خداوند می‌فرماید: «وَمَا أَرْسَلْنَا مِنْ رَسُولٍ إِلَّا لِيُطَاعَ بِإِذْنِ اللَّهِ ۚ وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جَاءُوكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّابًا رَحِيمًا» (نساء/ 64)؛ «ما هیچ پیامبری را نفرستادیم، مگر برای اینکه به اذن خدا [از وی] اطاعت شود و اگر آن‌ها هنگامی که بر خویشتن ستم می‌کردند، نزد تو می‌آمدند و از خدا طلب آمرزش می‌کردند، بی‌گمان خدا را توبه‌پذیر مهربان می‌یافتند.»

پس شرط قبول شدن استغفار ما، آمدن به نزد خليفه‌ی خداوند و طلب مغفرت از خداوند نزد او و طلب مغفرت او برای ما است تا قبول شود.

اما استغفار از چه گناهى؟

در همین آيه‌ی شریفه روشن می‌گردد كه استغفار پیش از هر چیز باید از گناه عدم اطاعت از فرمان خليفه‌ی خداوند باشد. اگر آيات سابق را ذكر كنيم اين امر روشن‌تر خواهد شد. خداوند مي‌فرمايد: «أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ يَزْعُمُونَ أَنَّهُمْ آمَنُوا بِمَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ وَمَا أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ يُرِيدُونَ أَنْ يَتَحَاكَمُوا إِلَى الطَّاغُوتِ وَقَدْ أُمِرُوا أَنْ يَكْفُرُوا بِهِ وَيُرِيدُ الشَّيْطَانُ أَنْ يُضِلَّهُمْ ضَلَالًا بَعِيدًا» (نساء/ 60)؛ «آیا ندیده‌ای کسانی را که گمان می‌کنند به آنچه بر تو نازل شده و به آنچه پیش از تو نازل شده است، ایمان آورده‌اند، (ولی) می‌خواهند حکومت را به طاغوت برند با آن که به آن‌ها دستور داده شده که به او کفر ورزند و شیطان می‌خواهد گمراهشان کند (و به) گمراهی دوری (بیفکند).»

پس رجوع به حكومت طاغوت به جای حکومت خليفه‌ی خداوند، «گمراهی دوری» است كه با ایمان به کتاب‌های آسمانی منافات دارد و شیطان آن را برای مردم زینت داده است و مردم باید از آن استغفار كنند و برای این منظور به خليفه‌ی خداوند مراجعه کنند تا به اين امان دوم متمسك شوند و از عذاب الهی مصون بمانند.

اینجاست که دو امان الهی به یکدیگر گره می‌خورند؛ زیرا هم‌اکنون خليفه‌ی خداوند در میان ما به سبب اراده و اقدام سوء ما حضور ندارد تا برای استغفار به او مراجعه کنیم و بدین گونه امان دوم به تبع امان اول از ما دور می‌شود و به دنبال آن، عذاب خداوند به ما نزدیک می‌گردد!

با این وصف، تردیدی نیست که ما باید برای نجات از عذاب خداوند، زمینه‌ی دسترسی به خلیفه‌ی خداوند را فراهم کنیم تا هم او به نمایندگی از پیامبر در میان ما حضور داشته باشد و امان اوّل را برایمان محقّق کند و هم پس از مراجعه‌ی ما به او برایمان استغفار فرماید تا امان دوم نیز برایمان تحقّق یابد.

بنابراین، ما اگر بخواهيم از عذاب خداوند در امان باشيم، بايد با اراده و اقدام مناسب خود زمینه‌ی ظهور امام مهدی علیه السلام را فراهم کنیم تا امان اول و به تبع آن امان دوم برایمان حاصل شود؛ زیرا امان دوم پیوسته و وابسته به امان اول است؛ به نحوی که اگر اوّلی حاصل نشود، دوّمی نیز حاصل نخواهد شد و این حقیقت سترگی است که علامه منصور هاشمی خراسانی به سوی آن دعوت می‌کند؛ چنانکه فرموده است:

«پس دعوتم را اجابت کنید و به سوی مهدی بازگردید، تا گناهانتان آمرزیده شود و کارهاتان سامان یابد، پیش از آنکه روزی بر شما برسد که بر عاد و ثمود و قوم نوح رسید.» (نامه‌ی یازدهم)

اما مخالفان دعوت ایشان و منکران ضرورت زمینه‌سازی برای ظهور امام مهدی علیه السلام، می‌پندارند مردم در از دست دادن این دو امان الهی و تبعاً به دست آوردن آن دو نقشی ندارند و خداوند در این زمینه مسؤول است، در حالی که اين افترایی بزرگ بر خداوند و انکار عدل الهي است؛ چنانکه فرموده است: «ذَٰلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ لَمْ يَكُ مُغَيِّرًا نِعْمَةً أَنْعَمَهَا عَلَىٰ قَوْمٍ حَتَّىٰ يُغَيِّرُوا مَا بِأَنْفُسِهِمْ ۙ وَأَنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ» (أنفال/ 53)؛ «آن از این رو است که خداوند تغییر دهنده‌ی نعمتی که به قومی داده است نیست تا آن گاه که آنان چیزی که در خودشان است را تغییر دهند و خداوند شنوایی داناست.»

بنابراین، تردیدی نیست که مردم مسبّب اصلی از دست رفتن این دو امان الهی هستند و تبعاً باید برای به دست آوردن آن دو زمینه‌سازی کنند، ولی این زمینه‌سازی تنها با «ایمان» به خلیفه‌ی خداوند و حتّی ایمان به ضرورت زمینه‌سازی برای ظهور او انجام نمی‌شود، بلکه به حکم «آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ» باید به مرحله‌ی «عمل صالح» نیز برسد تا نتیجه‌ی مطلوب را در پی داشته باشد؛ چنانکه خداوند می‌فرماید: «وَالَّذِينَ آمَنُوا وَهَاجَرُوا وَجَاهَدُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالَّذِينَ آوَوْا وَنَصَرُوا أُولَٰئِكَ هُمُ الْمُؤْمِنُونَ حَقًّا ۚ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَرِزْقٌ كَرِيمٌ» (أنفال/ 74)؛ «و کسانی که ایمان آوردند و هجرت کردند و جهاد کردند در راه خداوند و کسانی که جای دادند و یاری رساندند، آنان هستند که به راستی مؤمنند، برایشان آمرزشی و رزقی گرامی است.»

با این وصف، روشن است که زمینه‌سازی برای ظهور خلیفه‌ی خداوند، صرفاً یک اعتقاد قلبی یا حتّی نظریّه‌ی علمی نیست، بلکه یک نهضت و انقلاب جهانی است و زمینه‌سازان واقعی ظهور او کسانی هستند که با مال و جان خویش در راه آن جهاد می‌کنند و با تمام وجود و توان خویش برای فراهم ساختن یار، مال و سلاح کافی برای امام مهدی علیه السلام و تضمین امنیّت او می‌کوشند.

خداوند ما و شما را از آنان قرار دهد.

ومن الله التوفیق

نوشتن دیدگاه

کاربر گرامی! شما می‌توانید مقالات، نظرات، خاطرات و دل‌نوشته‌های خود در پیوند با آثار و اندیشه‌های علامه منصور هاشمی خراسانی را در فرم زیر بنویسید و برای ما ارسال کنید تا در این بخش به نمایش گذاشته شود.

توجّه: ممکن است نام شما به عنوان نویسنده‌ی دیدگاه در پایگاه نمایش داده شود.

توجّه: از آنجا که پاسخ ما به پست الکترونیک شما ارسال می‌شود و لزوماً بر روی پایگاه قرار نمی‌گیرد، لازم است که آدرس خود را به درستی وارد کنید.

لطفاً کد امنیتی را وارد کنید. بارگذاری مجدد کد امنیتی captcha loading
هر گونه استفاده و برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع بلامانع است.