چهار شنبه ۶ بهمن (دلو) ۱۴۰۰ هجری شمسی برابر با ۲۳ جمادی الثانی ۱۴۴۳ هجری قمری
منصور هاشمی خراسانی
(۱۸) هر امامی که به امر خداوند رهبری نمی‌کند، به سوی آتش دعوت می‌کند و قبول حاکمیّت او، پرستش طاغوت است. [نقد و بررسی ۵۵]
loading
پرسش‌ها و پاسخ‌ها
رفتن
به کد
ابتدا/۱۲۳۴۵۶۷۸۹۱۰/انتها
رفتن به
صفحه
پرسش‌ها و پاسخ‌ها درباره‌ی
کد شماره کد موضوع و متن پرسش نویسنده‌ی پرسش تاریخ پرسش تعلیق
۴۷۸ ۴۷۸
اخلاق؛ مکارم اخلاق؛ توبه، استغفار و جبران گذشته
علی ۱۳۹۹/۱۱/۱۴
۴۷۷ ۴۷۷
احکام؛ نکاح، حجاب و روابط جنسی
ایمان راستین ۱۳۹۹/۱۱/۱۲
۴۷۶ ۴۷۶
احکام؛ نکاح، حجاب و روابط جنسی
حوریه ۱۳۹۹/۱۰/۲۹
۴۷۵ ۴۷۵
احکام؛ ولایت، قضاوت و شهادت
امید ناصری ۱۳۹۹/۱۰/۲۸
۴۷۴ ۴۷۴
احکام؛ طلاق، لعان، ایلاء و عدّه
صادق ۱۳۹۹/۱۰/۱۹
۴۷۳ ۴۷۳
مقدّمات؛ حجّت؛ کتاب خداوند؛ تفسیر قرآن؛ تفسیر برخی آیات قرآن
صادق ۱۳۹۹/۱۰/۵
۴۷۲ ۴۷۲
مقدّمات؛ حجّت؛ کتاب خداوند؛ تفسیر قرآن؛ تفسیر برخی آیات قرآن
مهدی ۱۳۹۹/۹/۲۶
۴۷۱ ۴۷۱
عقاید؛ شناخت خلفاء خداوند؛ پیامبران
محمّد ۱۳۹۹/۹/۳
۴۷۰ ۴۷۰
احکام؛ مشاغل و مکاسب حرام
محمود صادقی ۱۳۹۹/۸/۳۰
۴۶۹ ۴۶۹
احکام؛ جنابت، حیض، نفاس، استحاضه و یائسگی
هدی ۱۳۹۹/۸/۲۹
۴۶۸ ۴۶۸
احکام؛ مسائل مستحدثه (نوپیدا)
علی ۱۳۹۹/۸/۲۷
۴۶۷ ۴۶۷
اخلاق؛ مکارم اخلاق؛ توبه، استغفار و جبران گذشته
در آیه‌ی ۱۷ سوره‌ی نساء آمده است: «إِنَّمَا التَّوْبَةُ عَلَى اللَّهِ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السُّوءَ بِجَهَالَةٍ»؛ «(قبول) توبه بر خداوند تنها برای کسانی است که بدی (گناه) از روی جهالت می‌کنند» و در آیه‌ی ۵۴ سوره‌ی انعام و آیه‌ی ۱۱۹ سوره‌ی نحل نیز همین مضمون تکرار شده است. طبق این آیات، توبه‌ی کسانی که با علم به گناه بودن یک عمل، مرتکب آن شده‌اند، قبول نمی‌شود، اما در آیه‌ی ۱۵۳ سوره‌ی نساء آمده است: «يَسْأَلُكَ أَهْلُ الْكِتَابِ أَنْ تُنَزِّلَ عَلَيْهِمْ كِتَابًا مِنَ السَّمَاءِ ۚ فَقَدْ سَأَلُوا مُوسَى أَكْبَرَ مِنْ ذَلِكَ فَقَالُوا أَرِنَا اللَّهَ جَهْرَةً فَأَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ بِظُلْمِهِمْ ۚ ثُمَّ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَتْهُمُ الْبَيِّنَاتُ فَعَفَوْنَا عَنْ ذَلِكَ ۚ»؛ «اهل کتاب از تو می‌خواهند که کتابی از آسمان بر آنان فرو آری، همانا از موسی بزرگ‌تر از این را خواستند که گفتند: خدای را آشکارا به ما نشان بده، پس صاعقه آنان را به سبب ستمشان بگرفت. سپس گوساله را پس از آن‌که نشانه‌های روشن و آشکار برایشان آمده بود (به خدایی) گرفتند و ما (پس از آن‌که توبه کردند) از آن گناه درگذشتیم». سؤال این است که خداوند چگونه توبه‌ی بنی‌اسرائیل را قبول کرد و گناهشان را بخشید، با آن‌که طبق متن آیه‌ی شریفه، پس از اتمام حجّت و آمدن نشانه‌های روشن و آشکار مرتکب آن شدند؟! این چطور با آیات قبلی در تناقض نیست؟ پیشاپیش سپاسگزارم از وقتی که صرف می‌کنید.
بنیامین ۱۳۹۹/۸/۲۵
۴۶۶ ۴۶۶
احکام؛ طب و تداوی
علی ۱۳۹۹/۸/۲۱
۴۶۵ ۴۶۵
احکام؛ عقود و معاملات؛ مضاربه، مزارعه، مساقات، شرکت و صلح
سیّد مصطفی ۱۳۹۹/۸/۲۰
۴۶۴ ۴۶۴
احکام؛ عقود و معاملات؛ هبه، ودیعه، عاریه، قرض و حواله
فاطمه ۱۳۹۹/۷/۱۹
رفتن
به کد
ابتدا/۱۲۳۴۵۶۷۸۹۱۰/انتها
رفتن به
صفحه
دانلود مجموعه‌ی پرسش‌ها و پاسخ‌ها
پرسش‌ها و پاسخ‌ها درباره‌ی منصور هاشمی خراسانی