Ҷумъа 18 август 2017 мелодӣ баробар бо 26 зулқаъда 1438 ҳиҷрӣ қамарӣ فارسی

Мансури Ҳошимии Хуросони

* Бахши «Номаҳо» ҳовии номаҳое аз ҳазрати аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ ҳафизаҳуллоҳ таъолло роҳандозӣ шуд. * Дарсҳои шайх Солеҳи Сабзаворӣ бо мавзӯъи шарҳи китоби «Бозгашт ба Ислом» дар бахши «Шарҳҳо» қобили дастрасӣ аст. * Китоби шарифи <<Бозгашт ба Ислом>> навиштаи ҳазрати Мансури Ҳошимии Хуросонӣ бо хазинаи ҷамъе аз мӯъминони некукор ва ба сурати вақф мунташир шуд. * Саҳифаи расмӣ дафтари ҳифз ва нашри осори Мансури Ҳошимии Хуросонӣ дар шабакаи иҷтимоъии фесбук роҳандозӣ шуд.
loading

Хондани гуфтор

Шумора: 4 Код: 10
Мавзӯъ:

Се гуфтор аз он ҳазрат ҳокӣ аз инки дар бораи худ иддаъое намекунад, ҳар чанд аз фазли Худованд дар бораи худ ноумед нест.

   1. أخبرنا عیسَی بنُ عبدِ الحَمیدِ الجوزَجانيُّ قال: سَأَلَنِي رجلٌ مِنْ أهلِ العلمِ أنْ أَسْتَأذِنَ لَهُ علی المنصورِ فَفَعَلْتُ ذلك فَأَذِنَ لَهُ فَلَمّا خَرَجَ مِنْ عِنْدِهِ قلتُ لَهُ: ما وَراءَك؟! قال: وَیْحَكَ یا أبا محمّد! خَرَجْتُ مِنْ عندِ رجلٍ لا یُفارِقُ القرآنَ و لا یُفارِقُهُ یُجْرِي اللّهُ الحَقَّ علی لِسانِهِ یُلْهِمُهُ إلهاماً فلا یُسْألُ عَنْ شَيْءٍ مِنَ الإسلامِ إلّا یُجیبُ یَتَفَجَّرُ مِنْهُ العِلْمُ! قلتُ: أما سَألْتَهُ مَنْ هو؟ قال: بلیٰ، قلتُ لَهُ: مَنْ أنتَ جُعِلْتُ فِداك؟ قال: أمّا أنا فرجلٌ مِنْ أمّةِ محمّدٍ صلَّی اللّهُ علیهِ و آلِهِ و سَلَّم أُوَطِّئُ لِرجلٍ مِنْ عِترتِهِ یُقالُ لَهُ المَهديُّ و حَسْبُكَ هذا! قلتُ: إنّا نَجِدُ في الكُتُبِ أنّكَ خلیفةُ اللّهِ المَهديُّ! قال: وَ تَجِدُونَ ذلك؟! قلتُ: نَعَمْ واللّهِ، رَواهُ عليُّ بنُ أبي طالبٍ و عبدُ اللّهِ بنُ مسعودٍ و ثَوبانٌ مولی رسولِ اللّهِ صلّی اللّه علیه و آلِهِ و سلَّم بِهذا اللَّفظ! قال: أمّا أنا فرجلٌ مِنْ أمّةِ محمّدٍ صلَّی اللّهُ علیهِ و آلِهِ و سَلَّم أُوَطِّئُ لِرجلٍ مِنْ عِترتِهِ یُقالُ لَهُ المَهديُّ و حَسْبُكَ هذا! قلتُ: إنّا نَجِدُ في الكُتُبِ أنَّكَ وَزیرُ المَهديِّ و وَصِیُّهُ الّذي یُوصِي إلیك! قال: وَ تَجِدُونَ ذلك؟! قلتُ: نَعَمْ وَاللّهِ، رَواهُ عبدُ اللّهِ بنُ عبّاسٍ و عبدُ اللّهِ بنُ مسعودٍ و عبدُ اللّهِ بنُ عمرٍ و عبدُ اللّهِ بنُ عَمْرِو بنِ العاصِ و جابرُ بنُ یَزیدٍ عَنْ أبي جَعْفَرٍ و رَوَی النّاسُ عَنْ عليٍّ اسْمَكَ و اسْمَ أَبیكَ و سائِرَ صِفَتِك! قال: أمّا أنا فرجلٌ مِنْ أمّةِ محمّدٍ صلَّی اللّهُ علیهِ و آلِهِ و سَلَّم أُوَطِّئُ لِرجلٍ مِنْ عِترتِهِ یُقالُ لَهُ المَهديُّ و حَسْبُكَ هذا! قال: فما سَألْتُهُ عَنْ شَيْءٍ ممّا نَجِدُ في الكُتُبِ إلّا أَجابَنِي بِمِثْلِ هذا الجَواب!

Тарҷумаи гуфтор:

Исо ибни Абдулҳамиди Ҷавузҷонӣ моро хабар дод, гуфт: Марде аз аҳли илм аз ман хост ки барои ӯ аз ҳазрати Мансур изн бигирем то ба хидматашон бирасад. Ман ин корро анҷом додам ва эшон ба ӯ изн дод. Пас чун аз назди эшон берун омад аз ӯ пурсидам: Чи чизро пушти сар гузоштӣ? Гуфт: Вой бар ту эй Або Муҳаммад! Аз назди марде берун омадам ки аз Қуръон ҷудо намешавад ва Қуръон аз ӯ ҷудо намешавад, Худованд ҳаққро бар забонаш ҷорӣ месозад, ба ӯ илҳом мекунад илҳом карданӣ, пас дар бораи чизе аз Ислом пурсида намешавад магар онки посух медиҳад, аз ӯ илм дар фаварон аст! Гуфт: Оё аз ӯ напурсидӣ ки кист?! Гуфт: Чаро, ба ӯ арз кардам ки ту кистӣ фидоят шавам?! Фармуд: Аммо ман марде аз уммати Муҳаммад салаллоҳу алйҳи ва олиҳи ва саллам ҳастам ки барои ҳукумати марде аз итрти ӯ ба номи Маҳдӣ заминасозӣ мекунам ва ҳамин барои ту бас аст! Арз кардам: Мо дар китобҳо меёбем ки ту халифаи ҳидоятёфтаи Худованд ҳастӣ! Фармуд: Оё инро меёбед?! Арз кардам: Оре ба Худо қасам, Алӣ ибни абӣ Толиб ва Абдуллоҳ ибни Масъуд ва Савбон ходими Расулуллоҳ салаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам онро бо ҳамин лафз ривоят кардаанд! Фармуд: Аммо ман марде аз уммати Муҳаммад салаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам ҳастам ки барои ҳукумати марде аз итрати ӯ ба номи Маҳдӣ заминасозӣ мекунам ва ҳамин барои ту бас аст! Арз кардам: Мо дар китобҳо меёбем ки ту вазири Маҳдӣ ва васии ӯ ҳастӣ ки ба ту васият хоҳад кард! Фармуд: Оё инро меёбед?! Арз кардам: Оре ба Худо қасам, Абдуллоҳ ибни Аббос ва Абдуллоҳ ибни Масуд ва Абдуллоҳ ибни Умар ва Абдуллоҳ ибни Амр ибни Ос (аз Паёмбар) ва Ҷобир ибни Язид аз Абӣ Ҷаъфар (Боқир) онро ривоят кардаанд ва мардум номи ту ва номи падарат ва сойири сифоти зоҳириатро аз Алӣ ривоят кардаанд! Фармуд: Аммо ман марде аз уммати Муҳаммад салаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам ҳастам ки барои ҳукумати марде аз итрати ӯ ба номи Маҳдӣ заминасозӣ мекунам ва ҳамин барои ту бас аст! Мард гуфт: Пас дар бораи ҳеҷ як аз ин чизҳое ки дар китбоҳо меёбем аз ӯ суъл накардам магар онки ба ҳамин сурат посухамро дод!

   2. أَخْبَرَنا ذاكِرُ بْنُ مَعْرُوفٍ، قالَ: كُنْتُ مَعَ الْمَنْصُورِ فِي مَجْلِسٍ وَ كانَ النَّاسُ یَسْأَلُونَهُ عَنْ كُلِّ شَيْءٍ فَیُجِیبُهُمْ، فَلَمَّا فَرِغُوا مِنْ أَسْئِلَتِهِمْ قالَ لَهُ رَجُلٌ: إِنَّ اللّهَ قَدْ آتاكَ عِلْماً لَمْ یُؤْتِ أَحَداً مِنَ الْعالَمِینَ وَ قَدْ وَعَدَنا عَلیٰ لِسانِ رَسُولِهِ رَجُلاً یَخْرُجُ مِنْ هٰذِهِ الْبَلْدَةِ یُقالُ لَهُ الْمَنْصُورُ یُوَطِّئُ لِلْمَهْدِيِّ سُلْطانَهُ وَ أَنْتَ مَعَ عِلْمِكَ هٰذا وَ دَعْوَتِكَ إِلَی الْمَهْدِيِّ یُقالُ لَكَ الْمَنْصُورُ، فَهَلْ أَنْتَ هُو؟ قالَ: ما أَنا إِلّا رَجُلٌ مِنَ النَّاسِ! فَلَمَّا أَلَحَّ عَلَیْهِ الرَّجُلُ قالَ: لَوْ أَنَّكُمْ قُلْتُمْ ما قُلْنا وَ سَكَتُّمْ عَمَّا سَكَتْنا لَكانَ خَیْراً لَكُمْ! فَقالَ الرَّجُلُ: إِنَّهُمْ یُعَیِّرُونَكَ وَ یَقُولُونَ لَوْ جاءَ ذٰلكَ الَّذِي وُعِدْنا لَتَظاهَرَ لِلنَّاسِ وَ لَمْ یَسْتَتِرْ عَنْهُمْ! قالَ: كَذَبُوا! أَما بَلَغَهُمْ قَوْلُ عَلِيٍّ فِیهِ: «أَلَا وَ إِنَّ مَنْ أَدْرَكَهَا مِنَّا يَسْرِي فِيهَا بِسِرَاجٍ مُنِيرٍ وَ يَحْذُو فِيهَا عَلَى مِثَالِ الصَّالِحِينَ لِيَحُلَّ فِيهَا رِبْقاً وَ يُعْتِقَ فِيهَا رِقّاً وَ يَصْدَعَ شَعْباً وَ يَشْعَبَ صَدْعاً فِي سُتْرَةٍ عَنِ النَّاسِ لَا يُبْصِرُ الْقَائِفُ أَثَرَهُ وَ لَوْ تَابَعَ نَظَرَهُ»؟! قالَ الرَّجُلُ: إِنَّا نَدْعُو النَّاسَ إِلیٰ هٰذَا الْأَمْرِ وَ رُبَّما نُخاصِمُهُمْ! قالَ: إِيَّاكُمْ وَ الْخُصُومَةَ فَإِنَّها تَشْغَلُ الْقَلْبَ وَ تُورِثُ النِّفاقَ وَ تَكْسِبُ الضَّغائِنَ! إِنَّما عَلَیْكُمُ الدَّعْوَةُ وَ لَیْسَ عَلَیْكُمُ الْخُصُومَةُ! قالَ الرَّجُلُ: كَیْفَ لا نُخاصِمُهُمْ وَ هُمْ یَسْأَلُونَنا؟! قالَ: إِذا سَأَلُوكُمْ لِیُخاصِمُوكُمْ فَلا تُجِیبُوهُمْ وَ قُولُوا لَهُمْ: «اللَّهُ رَبُّنَا وَرَبُّكُمْ ۖ لَنَا أَعْمَالُنَا وَلَكُمْ أَعْمَالُكُمْ ۖ لَا حُجَّةَ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمُ ۖ اللَّهُ يَجْمَعُ بَيْنَنَا ۖ وَإِلَيْهِ الْمَصِيرُ»!

Тарҷумаи гуфтор:

Зокир ибни Маъруф моро хабар дод, гуфт: Ба ҳамроҳи ҳазрати Мансур дар маҷлисе будем ва мардум дар бораи ҳар чизе аз он ҳазрат мепурсиданд ва он ҳазрат посух медоданд, пас чун аз пурсишҳои худ фориғ шуданд, марде ба он ҳазрат гуфт: Худованд ба ту илме дода ки ба аҳаде аз ҷаҳониён надода, дар ҳоле ки ба мо бо забони Паёмбараш мардеро ваъда додааст ки аз ин сарзамин берун меояд ва ба ӯ Мансур гуфта мешавад ва барои ҳукумати Маҳдӣ заминасозӣ мекунад ва ба ту низ бо вуҷуди ин илмат ва даъватае ки ба сӯӣ Маҳдӣ мекунӣ Мансур гуфта мешавад, пас оё ту ҳаму ҳастӣ? Фармуд: Ман ҷуз яке аз мардум нестам! Пас чун он мард бисёр пофишорӣ кард, он ҳазрат фармуд: Агар шумо чизе ки мо мегӯйемро бигӯйд ва чизе ки мо маскут мегузоремро маскут бигзоред бароятон беҳтар аст! Пас он мард гуфт: Онҳо туро сарзаниш мекунанд ва мегӯянд агар он касе ки ба мо ваъда дода шудааст омада буд худро ба мардум нишон медод ва аз онон пинҳон намешуд! Фармуд: Дурӯғ мегӯянд! Оё сухани Алӣ дар бораи ӯ ба онҳо нарасидааст ки фармуд: <<Огоҳ бошед! Касе аз мо ки он давронро дарк мекунад бо чироғӣ фурузон дар он гом бармедорад ва по бар ҷойи пои солеҳон мегузорад, то бандеро дар он бигушояд ва асиреро дар он бираҳонад ва ҷамъеро дар он пароканда созад ва парокандагонеро дар он гирд оварад, дар ҳоле ки аз мардум пинҳон аст, то ҳадде ки ҷустуҷӯгарон аз ӯ асаре намебинанд агарчи пай дар пай назар мекунанд>>?! Он мард гуфт: Мо мардеро ба сӯӣ ин амр даъват мекунем ва чи басо бо онон ба мухосима (яъне муҷодилаи хасмона) мепардозем! Фармуд: Аз хусумат бипарҳезед; Чароки он зеҳнро даргир мекунад ва нифоқро падид меоварад ва кинаро касб менамояд! Вазифаи шумо танҳо даъват аст ва хусумат вазифаи шумо нест! Он мард гуфт: Чигуна бо онон мухосима накунем дар ҳоле ки аз мо мепурсанд?! Фармуд: Ҳаргоҳ барои ин манзур аз шумо пурсиданд ки бо шумо мухосима (яъне муҷодилаи хасмона) кунанд, ба онон посух надиҳед ва бигӯйед: <<Худованд Парвардигори мо ва шумост, корҳои мо барои худамон ва корҳои шумо барои худатон аст, миёни мо ва шумо баҳсе нест, Худованд миёнамон ҷамъ мекунад ва бозгашти (ҳамаямон) ба сӯӣ Ӯст>> (Шӯро/ 15)!

   3. أخبرنا ذاكرُ بنُ معروفٍ قال: كنّا عندَ المنصورِ في مسجدٍ نَسْأَلُهُ عَنِ العقیدةِ و الشَّریعةِ فَیُجیبُنا فَدَخَلَ علیهِ رجالٌ لا نَعْرِفُهُمْ فَقالوا: أَ فیكُمْ رجلٌ یُقالُ لَهُ المنصورُ؟! فَسَكَتْنا و لَمْ نَرُدَّ عَلَیْهِمْ، حتّی قالَ لَهُمُ المنصورُ: نَعَمْ، أنا هو! فالْتَفَتُوا إلیهِ و قالوا: هل أنتَ خلیفةُ المَهديّ؟! قال: و هل جاءَ المَهديُّ حتّیٰ یَكونَ لَهُ خلیفةٌ؟! قالوا: لا نَدْرِي و لكنَّ فُلاناً و فُلاناً و فُلاناً مِنْ أصحابِكَ أَخْبَرُونا بأنَّكَ خلیفةُ المَهديّ! قال: ما أنا أَمَرْتُهُمْ بِذٰلك! قالوا: ألَیْسُوا هٰؤلاءِ مِنْ أصْحابِكَ یَدْخُلُونَ علیكَ صَباحاً و مَساءً؟! فَظَهَرَ في وَجْهِ المنصورِ الغَضَبُ فقال: ما هٰؤلاءِ مِنْ أصْحابي و لَو كانوا مِنْ أصْحابي لَاتَّبَعُوني! فَلمّا رأوا أنَّهُمْ قَدْ أَغْضَبُوهُ خَرَجُوا مِنْ عِنْدِهِ، فَأَقْبَلَ المنصورُ علینا و قال: ما بالُ أقوامٍ یَحْمِلُونَ النّاسَ علیٰ أَكْتافِنا؟! ألا یَخافُونَ یَوماً تَتَقَلَّبُ فیهِ القُلُوبُ و الأبصارُ؟! حَدِّثُوا النّاسَ بِما یَعْرِفُونَ و لا تُحَدِّثُوهُمْ بِما لا یَعْرِفُونَ فَتُغْرُونَهُمْ بِنا!

Тарҷумаи гуфтор:

Зокир ибни Маъруф моро хабар дод, гуфт: Назди ҳазрати Мансур дар масҷиде будем ва аз эшон дар бораи ақойид ва аҳком суъол мекардем ва эшон посух медод. Дар ин ҳангом мардоне дохил шуданд ки онҳоро намешинохтем, пас гуфтанд: Оё дар миёни шумо марде аст ки ба ӯ Мансур гуфта мешавад?! Пас мо сукут кардем ва ба онҳо посухе надодем, то инки ҳазрати Мансур худ ба онҳо фармуд: Оре, ман ӯ ҳастам! Пас ба ӯ рӯй карданд ва гуфтанд: Оё ту халифаи Маҳдӣ ҳастӣ?! Он ҳазрат фармуд: Магар Маҳдӣ омадааст то барои ӯ халифае бошад?! Гуфтанд: Намедонем, вале фалонӣ ва фалонӣ ва фалонӣ аз асҳоби ту моро хабар доданд ки ту халифаи Маҳдӣ ҳастӣ! Он ҳазрат фармуд: Ман онҳоро ба ин амр накардам! Гуфтанд: Оё онҳо аз асҳоби ту нестанд ва субҳу шом бар ту ворид намешаванд?! Пас осори ғазаб дар рӯйи ҳазрати Мансур падидор шуд ва фармуд: Онҳо аз асҳоби ман нестанд, агар аз асҳоби ман буданд аз ман пайравӣ мекарданд! Пас онҳо чун диднад ки он ҳазратро ба ғазаб овардаанд аз назди ӯ хориҷ шуданд. Дар ин ҳангом ҳазрати Мансур рӯй ба мо кард ва фармуд: Гурӯҳеро чи мешавад ки мардумро бар шонаҳои мо савор мекунанд?! Оё аз рӯзе ки дилҳо ва дидаҳо дар он божгун мегардад наметарсанд?! Чизеро ба мардум бигӯйед ки мешиносанд ва чизеро ба онон нагӯйед ки намешиносанд, пас ононро бар мо мешӯронед!

Шарҳи гуфтор:

Аз ин гуфтор дониста мешавад ки ёрони ҳазрати Мансур, ҳаргоҳ бо ҳар далил ба ин ақида расидаанд ки он ҳазрат ҳамон заминасози мавъуди зуҳури Маҳдӣ алайҳи салом аст ва мақомоти маънавии хоссе дорад, набояд ақидаи худро ба дигарон таҳмил кунанд ё бо касоне дар миён бигзоранд ки ба сабаби нодонӣ ва кӯтоҳбинӣ, аз раҳмати Худованд дар бораи ин абди солеҳ ноумед ҳастанд ва онро барои ӯ муҳол мепиндоранд, бал бояд таъкиди худро бар рӯӣ яқиниёт ва мусалламоти Исломӣ қарор диҳанд ки дар китоби шарифи <<Бозгашт ба Ислом>> омада ва аз таъкид бар рӯӣ мавзӯъоти дигар ки дар ин китоби шариф наёмадааст, бипарҳезанд; Чароки таъкид бар рӯӣ ин қабил мавзӯъоти фаръӣ ва ҳошияи, яқиниёт ва мусалламоти Исломӣ ки дар китоби шарифи <<Бозгашт ба Ислом>> омадаастро таҳтул шуъо қарор медиҳад ва душманони китоби Худо ва халифаи Ӯ дар заминро ба душмании бештар бо ҳазрати Мансур бар меангезад, то аз тариқи ҷавсозӣ ва таблиғоти козиб, касоне ки аз лиҳози маърифатӣ, дар мавзъи инфиол ва заъф ҳастандро нисбат ба ин бузургвор бадбин созанд ва аз таваҷҷуҳ ба муҳтавои даъвати эшон ба сӯӣ Исломи холис ва комил боз доранд. Ҳеҷ тардиде нест ки ҳимоят аз ин бузургвор, ба иқтизои даъвати эшон ба сӯӣ Исломи холис ва комил ва заминасозии амалияшон барои зуҳури Маҳдӣ алайҳи салом ки воқеъиятӣ машҳуд аст, бар ҳар мусалмоне воҷиб аст ва бо ин васф, таъкид бар рӯӣ ҷанбаҳои ботинӣ ва фавқулодаи шахсияти эшон, агарчи қобили исбот аз туруқи маърифати ақлӣ ва шаръӣ бошад, зарурате надорад ва мояи ихтилофи мусалмонон мешавад.

Фарозҳое аз гуфторҳои ҳазарти аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ ҳафизаҳуллоҳ таъолло
Хондани номаҳо; Бозгашт ба Ислом; Мансури Ҳошимии Хуросони
Ҳар гуна истифода ва бардошт аз матолиби ин пойгоҳ бо зикри манбаъ биломонеъ аст.