Шанбе 12 Июн 2021 мелодӣ баробар бо 1 Зулқаъда 1442 ҳиҷрӣ қамарӣ
Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
(79) Мансури Ҳошимии Хуросонӣ бар хилофи дигарон ки пайдойиш ва зуҳури Маҳдиро баста ба ирода ва иқдоми ибтидойии Худованд ва тобеъи ҳикмат ва маслиҳати Ӯ мепиндоранд, онро баста ба ирода ва иқдоми ибтидойии мардум ва тобеъи ихтёр ва омодагии онҳо медонад ва бо сароҳат ва қотеъияти аҷибе мӯътақид аст ки дастрасии онҳо ба Маҳдӣ мумкин аст ва бо ин васф, онҳо бояд танҳо ба ҳифозат, иъонат ва итоъат аз ӯ биандешанд ва набояд худро ба ҳифозат, иъонат ва итоъат аз ғайри ӯ дар ҳар пӯшише ки бошад саргарм созанд. (Мақолаи 1)
loading
Гуфтор
 

1 . أَخْبَرَنَا وَلِيدُ بْنُ مَحْمُودٍ، قَالَ: سَأَلْتُ الْمَنْصُورَ عَنْ رَجُلٍ مِنَ الْمُسْلِمِينَ يُنْكِرُ الْمَهْدِيَّ وَيَقُولُ إِنَّهُ مِنَ الْخُرَافَاتِ! قَالَ: أَفَيُنْكِرُهُ رَجُلٌ مِنَ الْمُسْلِمِينَ؟! كَالْمُسْتَبْعِدِ لِذَلِكَ! قُلْتُ: نَعَمْ، قَالَ: سَوْفَ يَتَبَيَّنُ لَهُ أَنَّهُ الْحَقُّ، قُلْتُ: أَفَلَمْ يَكْفُرْ بِذَلِكَ؟! قَالَ: لَا، وَلَكِنْ ضَلَّ ضَلَالًا مُبِينًا، ثُمَّ قَالَ: لَا يَكْفُرُونَ حَتَّى يَجْحَدُوا آيَةً مِنَ الْقُرْآنِ.

Тарҷумаи гуфтор:

Валид ибни Маҳмуд моро хабар дод, гуфт: Аз Мансур дар бораи марде аз мусалмонон пурсидам ки мункири Маҳдӣ аст ва мегӯяд ки ӯ аз хурофот аст! Фармуд: Оё марде аз мусалмонон ӯро инкор мекунад?! –Монанди касе ки онро истибъод кунад!– Гуфтам: Оре, фармуд: Ба зудӣ барои ӯ рӯшан хоҳад шуд ки ӯ ҳақ аст! Гуфтам: Оё бо ин инкор, кофир нашудааст?! Фармуд: На, вале ба гумроҳии ошкоре дучор шудааст. Сипас фармуд: Кофир намешаванд то он гоҳ ки ояте аз Қуръонро инкор кунанд.

2 . أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الشِّيرَازِيُّ، قَالَ: قُلْتُ لِلْمَنْصُورِ: رِوَايَةٌ يَرْوُونَهَا عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ آبَائِهِ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ: مَنْ أَنْكَرَ الْقَائِمَ مِنْ وُلْدِي يَعْنِي الْمَهْدِيَّ فَقَدْ أَنْكَرَنِي، فَقَالَ: هُوَ كَذَلِكَ إِذَا أَنْكَرَهُ بَعْدَ أَنْ سَمِعَ النِّدَاءَ بِاسْمِهِ، ثُمَّ قَالَ: إِذَا سَمِعْتُمُ النِّدَاءَ بِاسْمِهِ فَقَدْ رَدِفَ لَكُمْ بَعْضُ الِّذِي تَسْتَعْجِلُونَ.

Тарҷумаи гуфтор:

Муҳаммад ибни Иброҳими Шерозӣ моро хабар дод, гуфт: Ба Мансур гуфтам: Ривояте аст ки аз Ҷаъфар ибни Муҳаммад, аз падараш, аз падаронаш, аз Расули Худо саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам нақл мекунанд ки фармуда: Ҳар кас қоъими аз фарзандони ман яъне Маҳдиро инкор кунад, манро инкор кардааст, пас фармуд: Ҳамин тавр аст ҳаргоҳ ӯро пас аз шунидани нидо ба номаш инкор кунад, сипас фармуд: Ҳангоме ки нидо ба номи ӯро бишнавед, бархӣ аз чизҳое ки барои онҳо аҷала доред, пай дар пай ба шумо мерасанд.

3 . أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الطَّالِقَانِيُّ، قَالَ: قُلْتُ لِلْمَنْصُورِ: لَقَدْ حَيَّرَتْنِي آيَةٌ فِي الْقُرْآنِ! قَالَ: وَمَا هِيَ؟ قُلْتُ: قَوْلُ اللَّهِ تَعَالَى: ﴿فَمِنْكُمْ كَافِرٌ وَمِنْكُمْ مُؤْمِنٌ ۚ[1]، فَأَيْنَ الضَّالُّ الَّذِي لَيْسَ بِكَافِرٍ وَلَا مُؤْمِنٍ؟! قَالَ: يَا أَحْمَدُ! إِنَّ النَّاسَ كَانُوا أُمَّتَيْنِ مَا دَامَ فِيهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ: أُمَّةً كَافِرَةً وَأُمَّةً مُؤْمِنَةً، فَلَمَّا تُوُفِّيَ أَصْبَحُوا ثَلَاثَ أُمَمٍ: أُمَّةً كَافِرَةً وَأُمَّةً ضَالَّةً وَأُمَّةً مُؤْمِنَةً، وَلَا يَزَالُونَ كَذَلِكَ حَتَّى يَأْتِيَهُمُ الْمَهْدِيُّ، فَإِذَا أَتَاهُمُ الْمَهْدِيُّ أَصْبَحُوا أُمَّتَيْنِ كَمَا كَانُوا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ: أُمَّةً كَافِرَةً وَأُمَّةً مُؤْمِنَةً، قُلْتُ: لِمَ ذَلِكَ؟ قَالَ: لِأَنَّهُ يَأْتِيهِمْ بِآيَةٍ مِنَ اللَّهِ كَمَا أَتَاهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ، فَمَنْ صَدَّقَهُ فَهُوَ مُؤْمِنٌ وَمَنْ كَذَّبَهُ فَهُوَ كَافِرٌ، قُلْتُ: جُعِلْتُ فِدَاكَ، فَرَّجْتَ عَنِّي فَرَّجَ اللَّهُ عَنْكَ!

Тарҷумаи гуфтор:

Аҳмад ибни Абдурраҳмони Толиқонӣ моро хабар дод, гуфт: Ба Мансур гуфтам: Ояе дар Қуръон манро мутаҳаййир сохтааст! Фармуд: Он чист? Гуфтам: Сухани Худованди баландмартаба ки фармудааст: «Бархӣ аз шумо кофир ва бархӣ аз шумо мӯъмин ҳастед», пас гумроҳоне ки на кофир ва на мӯъмин ҳастанд куҷоянд?! Фармуд: Эй Аҳмад! Мардум то ҳангоме ки Расули Худо саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам дар миёнашон буд, ду гурӯҳ буданд: Гурӯҳе кофир ва гурӯҳе мӯъмин, пас чун аз дунё рафт, се гурӯҳ шуданд: Гурӯҳе кофир ва гурӯҳе гумроҳ ва гурӯҳе мӯъмин ва ҳамвора ин гуна хоҳад буд то он гоҳ ки Маҳдӣ ба наздашон биёяд, пас чун Маҳдӣ ба наздашон биёяд, ду гурӯҳ хоҳанд шуд ҳамон тавр ки бо Расули Худо саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам буданд: Гурӯҳе кофир ва гурӯҳе мӯъмин, гуфтам: Аз чи рӯ? Фармуд: Аз он рӯ ки ӯ бо ояте аз ҷониби Худованд ба наздашон хоҳад омад ҳамон тавр ки Расули Худо саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам ба наздашон омад, пас ҳар кас ӯро тасдиқ кунад мӯъмин ва ҳар кас ӯро такзиб кунад кофир хоҳад буд, гуфтам: Фидоят шавам, манро осуда кардӣ, Худованд туро осуда гардонад!

Шарҳи гуфтор:

Аз ин ҳикматҳои гаронбаҳо дониста мешавад ки ҳар кас Маҳдиро пеш аз зуҳураш инкор кунад, кофир нест; Чароки ӯ ояте аз ҷониби Худовандро инкор накарда, бал хабареро инкор карда ки аз Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам ба ӯ расида бо ин тасввур ки Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва салллам онро нафармудааст, ҳар чанд бо таваҷҷуҳ ба тавотури он аз Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам, дар гумроҳии ошкоре аст, вале ҳар кас Маҳдиро пас аз зуҳураш инкор кунад, кофир аст; Чароки Маҳдӣ ҳаргоҳ зуҳур кунад, ба ҳамроҳаш оёти ошкоре зуҳур мекунанд, монанди нидойе аз осмон ба номи ӯ ва тардиде нест ки ҳар кас оятӣ ошкореро инкор кунад, кофир аст; Чунонки Худованд фармудааст: ﴿وَمَا يَجْحَدُ بِآيَاتِنَا إِلَّا الْكَافِرُونَ﴾[2]; «Ва оёти Моро ҷуз кофирон инкор намекунанд». Ба илова, дониста мешавад ки мардум дар замони Маҳдӣ, ба ҳолате боз хоҳанд гашт ки дар замони Расули Худо саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам доштанд.

↑[1] . Тағобун/ 2
↑[2] . Анкабут/ 47
Ҳамрасонӣ
Ин матлабро бо дӯстони худ ба иштирок бигзоред.
Email
Telegram
Facebook
Одноклассники
ВКонтакте
Метавонед ин матлабро ба забонҳои зер низ мутолеъа кунед:
Агар бо забони дигаре ошнойи доред, метавонед ин матлабро ба он тарҷума кунед. [Форми тарҷума]
×
Форми тарҷума
Лутфан коди амниятиро ворид кунед.
Captcha