Якшанбе 17 ноябр 2019 мелодӣ баробар бо 20 рабеъ-ул-аввал 1441 ҳиҷрӣ қамарӣ
     
Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
* Китоби шарифи <<Ҳиндисаи Адолат>> асарӣ арзишманд аз аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ ҳафизаҳуллоҳ таъоло мунташир шуд. * Бахши «Номаҳо» ҳовии номаҳое аз ҳазрати аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ ҳафизаҳуллоҳ таъоло роҳандозӣ шуд. * Дарсҳои шайх Солеҳи Сабзаворӣ бо мавзӯъи шарҳи китоби «Бозгашт ба Ислом» дар бахши «Шарҳҳо» қобили дастрасӣ аст. * Китоби шарифи <<Бозгашт ба Ислом>> навиштаи ҳазрати Мансури Ҳошимии Хуросонӣ бо хазинаи ҷамъе аз мӯъминони некукор ва ба сурати вақф мунташир шуд. * Саҳифаи расмӣ дафтари ҳифз ва нашри осори Мансури Ҳошимии Хуросонӣ дар шабакаи иҷтимоъии фесбук роҳандозӣ шуд.
loading

Хондани гуфтор

   
Шумора: 9 Код: 34
Мавзӯъ:

Дуъое аз он ҳазрат ки ба ҷавонӣ саргашта ва ҷӯёи ҳидоят таълим фармуд.

   أَخْبَرَنا أَبُو إبراهیمَ السَّمَرْقَنْدِيُّ قالَ: كُنْتُ مَعَ الْمَنْصُورِ الْهٰاشِميِّ الْخُراسانيِّ فَدَخَلَ مَسْجِداً لِیُصَلِّيَ فِیهِ فَرأیٰ شابّاً یَبْكِي فِي زاویةٍ وَ تَجْرِي دُمُوعُهُ عَلیٰ خَدَّیْهِ، فَوَقَفَ عَلَیْهِ وَ قالَ: ما یُبْكِیكَ یا عَبْدَ اللّهِ؟! إِنْ تَبْكِي عَلَی الدُّنْیا فَإِنَّها ذاهِبَةٌ تَبْكِي أو لا تَبْكِي و إِنْ تَبْكِي لِلْآخِرَةِ فَإنَّها آتِیَةٌ تَبْكِي أو لا تَبْكِي! قالَ الشّابُّ: إنَّما أَبْكِي لِحَیْرَتِي فِي الدِّینِ! قَدْ رُفِعَتْ رایاتٌ وَ لا أَدْرِي أَیّاً مِنْ أَيٍّ فَأَخافُ أَنْ أَجْحَدَ حَقّاً أَو أُصَدِّقَ باطِلاً فَأَكُونَ مِنَ الضّالِّینَ! قالَ الْمَنصورُ: «إِنَّ اللَّهَ يُضِلُّ مَنْ يَشَاءُ وَيَهْدِي إِلَيْهِ مَنْ أَنَابَ» فَما یَمْنَعُكَ مِنْ دُعاءِ الْمُنِیبین؟ قالَ: وَ ما دُعاءُ الْمُنِیبین؟ قالَ: قُلْ عَقِبَ كُلِّ صَلاةٍ:

   «أللّهُمَّ اسْلُكْ بِيَ الطَّریقَةَ الْمُثْلیٰ وَ اجْعَلْنِي عَلیٰ مِلَّتِكَ أَمُوتُ وَ أَحْییٰ وَ وَفِّقْنِي إذَا اشْتَكَلَتْ عَلَيَّ الْأُمُورُ لِأَهْداها وَ إِذَا تَشابَهَتِ الْأَعْمٰالُ لِأَزْكاها وَ إذا تَناقَضَتِ الْمِلَلُ لِأَرْضٰاها وَ صَلِّ عَلیٰ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَرِنِي الْحَقَّ حَقّاً فَأَتَّبِعَهُ وَ الْباطِلَ باطِلاً فَأَجْتَنِبَهُ و لا تَجْعَلْهُ عَلَيَّ مُتَشابِهاً فَأَتَّبِعَ هَوايَ بِغَیْرِ هُدًی مِنْكَ وَ اجْعَلْ هَوايَ تَبَعاً لِطاعَتِكَ وَ خُذْ رِضا نَفْسِكَ مِنْ نَفْسِي وَ اهْدِني لِمَا اخْتُلِفَ فِیهِ مِنَ الْحَقِّ بِإِذْنِكَ، إنَّكَ تَهْدِي مَنْ تَشاءُ إلیٰ صِراطٍ مُسْتَقیم»!

   قالَ أَبُو إبراهیمَ: فَما أَعْجَبَنِي إلّا أَنِّي رَأَیْتُ الشّابَّ بَعْدَ أَشْهُرٍ فِي جَماعَةٍ مِنْ أَصْحابِنا، فَقُلْتُ لَهُ: أَتَعْرِفُني؟ قالَ: نَعَمْ، أَنْتَ الَّذِي كُنْتَ مَعَ الْمَنْصُورِ فِي الْمَسْجِدِ إذْ عَلَّمَنِي دُعاءَ الْمُنِیبینَ! قُلْتُ: نَعَمْ و ما هَداكَ لِهٰذا؟ قالَ: هَدانِيَ اللّهُ بِذٰلِكَ الدُّعاءِ! كُنْتُ یَوماً فِي الْمَسْجِدِ أَدْعُو بِهِ فَسَمِعْتُ رَجُلَیْنِ مِنْ وَرائِي یَخْتَصِمانِ فَیَقُولُ أَحَدُهُما لِلْآخَرِ: ما أَنْصَفَ النّاسُ! جاءَهُمْ رَجُلٌ دَعاهُمْ إلیٰ محمّد عمر فَأَجابُوهُ ثُمَّ جاءَهُمْ رَجُلٌ دَعاهُمْ إلیٰ أبي بَكْرٍ الْبَغْدادِيِّ فَأَجابُوهُ ثُمَّ جاءَهُمْ رَجُلٌ دَعاهُمْ إلَی الْمَهْدِيِّ فَلَمْ یُجِیبُوهُ! لا وَاللّهِ ما كانَ ذٰلِكَ بِإنْصافٍ! فَارْتَعَدَتْ فَرائِصِي، فَأَقْبَلْتُ عَلَیْهِ وَ قُلْتُ: مَنْ ذَا الَّذِي دَعَا النّاسَ إلَی الْمَهْدِيِّ فَلَمْ یُجِیبُوهُ؟! قالَ: رَجُلٌ خُراسانيٌّ یُقالُ لَهُ الْمَنْصُورُ! قُلْتُ: وَ أَیْنَ یُوجَدُ هٰذَا الرَّجُلُ؟ قالَ: لا أَدْرِي و لكِنَّ هُنا رَجُلاً مِنْ أَصْحابِهِ یَدُلُّكَ عَلَیْهِ إنْ وَجَدَ فِیكَ خَیْراً، فَلَقِیتُهُ فَدَلَّنِي عَلَی الْمَنْصُورِ فَعَلِمْتُ أَنَّهُ هُوَ الَّذِي عَلَّمَنِي دُعاءَ الْمُنِیبینَ فَأَجابَهُ اللّه!

 

Тарҷумаи гуфтор:

Абу Иброҳими Самарқандӣ моро хабар дод, гуфт: Ба ҳамроҳи Мансури Ҳошимии Хуросонӣ будам, пас ба масҷиде даромад то дар он намоз бигзорад, пас ҷавонеро дид ки дар гӯшае мегиряд ва ашкҳояш бар гунаҳояш сарозер аст, пас наздики ӯ истод ва фармуд: Чи чизе туро мегирёнад эй бандаи Худо?! Агар бар дунё гиря мекунӣ, ҳароина он аз байн хоҳад рафт, чи гиря кунӣ ва чи гиря накунӣ ва агар барои охират мегирйи, ҳароина он хоҳад омад чи гиря кунӣ ва чи гиря накунӣ! Ҷавон гуфт: Барои ҳайрати худ дар динам мегирям! Парчамҳое (дар ҳар тараф) баланд шудааст ва ман намедонам кадом аз кадом аст, пас метарсам ки ҳаққеро инкор кунам ё ботилеро тасдиқ намоям ва аз гумроҳон бошам! Мансур фармуд: <<Бегумон Худованд ҳар касро ки бихоҳад гумроҳ мекунад ва ҳар кас ки иноба кунадро ба сӯӣ худ ҳидоят мефармояд>> (Раъд/ 27), пас чи чизе туро аз дуъои иноба кунандагон боз медорад? Гуфт: Дуъои иноба кунандагон кадом аст? Фармуд: Ба дунболи ҳар намоз бигӯ:

<<Худоё! Манро ба беҳтарин тариқ раҳсипор фармо ва чунонам қарор деҳ ки бар киши ту бимирам ва зиндагӣ кунам ва манро чун умур бар ман мушкил мешавад ба дурсттарини онҳо ва чун корҳо бар ман муштабаҳ мешавад ба покизатарини онҳо ва чун ойинҳо бо якдигар таноқуз меёбанд ба писандидатарини онҳо мувафқ кун ва бар Муҳаммад ва оли Муҳаммад дуруд фирист ва ҳақро ба ман ҳақ бинамо то аз он пайравӣ кунам ва ботилро ботил (нишонам бидеҳ) то аз он дурӣ кунам ва онро бар ман муташобеҳ қарор надеҳ ки аз хоҳиши худам бидуни ҳидояте аз Ту пайравӣ кунам ва хоҳиш манро тобеъи тоъати худат қарор бидеҳ ва ризоии худатро аз нафси ман бигир ва манро бо изни худат ба чизе аз ҳақ ки дар бораи он ихтилоф шудааст ҳидоят фармо; Чароки Ту ҳар касро бихоҳӣ ба роҳи рост ҳидоят мефармойи>>!

Абу Иброҳим гуфт: Пас манро шигафтзада накард магар онки ин ҷавонро чун моҳи баъд дар миёни гурӯҳе аз ёронамон дидам, пас ба ӯ гуфтам: Оё манро мешиносӣ? Гуфт: Оре, ту ҳамон ҳастӣ ки ба ҳамроҳи Мансур дар масҷид будӣ ҳангоме ки дуъои мунибинро ба ман таълим дод! Гуфтам: Оре, чи чизе туро ба ин ҳидоят кард? Гуфт: Худованд манро бо он дуъо ҳидоят кард! Рӯзе дар масҷид нишасат будам ва он дуъоро мехондам, пас шунидам ки ду мард дар пушти сарам бо якдигар гуфтугӯ мекунанд, пас яке ба дигаре мегӯяд: Мардум инсоф надоданд! Марде ба наздашон омад ва ононро ба сӯӣ Муҳаммад Умар даъват кард пас ӯро иҷобат карданд, сипас марде ба наздашон омад ва ононро ба сӯӣ Абубакри Бағдодӣ дават кард пас ӯро иҷобат карданд, сипас марде ба наздашон омад ва ононро ба сӯӣ Маҳдӣ даъват кард, пас ӯро иҷобат накарданд! На ба Худо савганд ин инсоф набуд! Пас баданам ба ларза афтод ва ба ӯ рӯй кардам ва гуфтам: Он кадом мард буд ки мардумро ба сӯӣ Маҳдӣ даъват кард, пас ӯро иҷобат накарданд?! Гуфт: Мардӣ Хуросонӣ ки ба ӯ Мансур мегӯянд! Гуфтам: Ин мардро куҷо метавон ёфт? Гуфт: Намедонам, вале инҷо марде аз асҳоби ӯ ҳаст ки агар дар ту хайре биёбад туро ба ӯ далолат мекунад, пас ӯро дидам ва ӯ манро ба Мансур далолат кард, пас дарёфтам ӯ ҳамон касе аст ки дуъои мунибинро ба ман омӯхта ва Худованд онро иҷобат кард!

Ҳамрасонӣ
Ин матлабро бо дӯстони худ ба иштирок бигзоред.
Email
Telegram
Facebook
Одноклассники
ВКонтакте
Ҳар гуна истифода ва бардошт аз матолиби ин пойгоҳ бо зикри манбаъ биломонеъ аст.
×
Оё моилед дар хабарномаи пойгоҳ узв шавед?