آیه‌ی ۹

«هرآینه هدایتگری که خداوند برای شما قرار داده، هدایتگر (حقیقی) است.»

قَالَ اللَّهُ تَعَالَى:

﴿قُلْ إِنَّ هُدَى اللَّهِ هُوَ الْهُدَى﴾[۱]

ترجمه:

خداوند بلندمرتبه فرموده است:

بگو هرآینه هدایت خداوند است که هدایت است.

ملاحظات

۱ . أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْهَرَوِيُّ، قَالَ: سَأَلْتُ الْمَنْصُورَ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ تَعَالَى: ﴿قُلْ إِنَّ هُدَى اللَّهِ هُوَ الْهُدَى﴾، فَقَالَ: إِنَّ الْهَادِيَ الَّذِي جَعَلَهُ اللَّهُ لَكُمْ هُوَ الْهَادِي، وَالَّذِينَ تَتَّخِذُونَ مِنْ دُونِهِ لَا يَزِيدُونَكُمْ إِلَّا ضَلَالًا.

ترجمه:

محمّد بن عبد الرّحمن هروی ما را خبر داد، گفت: از منصور درباره‌ی سخن خداوند بلندمرتبه پرسیدم که می‌فرماید: «بگو هرآینه هدایت خداوند است که هدایت است»، پس فرمود: هرآینه هدایتگری که خداوند برای شما قرار داده، هدایتگر است و کسانی جز او را که برمی‌گزینید جز بر گمراهی شما نمی‌افزایند.

۲ . أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ عَبْدِ الْحَمِيدِ الْجُوزَجَانِيُّ، قَالَ: سَأَلْتُ الْمَنْصُورَ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ تَعَالَى: ﴿قُلْ إِنَّ هُدَى اللَّهِ هُوَ الْهُدَى﴾، فَقَالَ: إِنَّ خَلِيفَةَ اللَّهِ هُوَ الْخَلِيفَةُ، فَمَنْ ذَا تُبَايِعُونَ؟! قُلْتُ: وَمَنْ خَلِيفَةُ اللَّهِ؟ قَالَ: الَّذِي جَعَلَهُ اللَّهُ خَلِيفَةً، وَلَيْسَ بِالَّذِي جَعَلَهُ النَّاسُ، قُلْتُ: إِنَّهُمْ يَقُولُونَ: مَنْ جَعَلَهُ النَّاسُ خَلِيفَةً فَهُوَ عِنْدَ اللَّهِ خَلِيفَةٌ، وَلَمْ يَجْعَلِ اللَّهُ خَلِيفَةً غَيْرَهُ، قَالَ: وَمَنْ يَقُولُ بِهَذَا؟! وَهَلْ يَقُولُ بِهَذَا إِلَّا كُلُّ أَحْمَقَ؟!

ترجمه:

عیسی بن عبد الحمید جوزجانی ما را خبر داد، گفت: از منصور درباره‌ی سخن خداوند بلندمرتبه پرسیدم که می‌فرماید: «بگو هرآینه هدایت خداوند است که هدایت است»، پس فرمود: هرآینه خلیفه‌ی خداوند است که خلیفه است، پس با چه کسی بیعت می‌کنید؟! گفتم: خلیفه‌ی خداوند کیست؟ فرمود: کسی که خداوند او را خلیفه قرار داده است، نه کسی که مردم او را قرار داده‌اند. گفتم: آن‌ها می‌گویند: هر کس که مردم او را خلیفه کنند، نزد خداوند هم خلیفه است و خداوند جز او خلیفه‌ای قرار نداده است. فرمود: چه کسی چنین چیزی می‌گوید؟! آیا جز یک احمق چنین چیزی می‌گوید؟!