شنبه ۴ بهمن (دلو) ۱۳۹۹ هجری شمسی برابر با ۹ جمادی الثانی ۱۴۴۲ هجری قمری
منصور هاشمی خراسانی
(۱۳۱) هان! بدانید که افقِ مغرب، از ابرهای تیره تاریک است. به زودی توفانی سرخ بر شما خواهد وزید و سرزمینِ شما را در خواهد نوردید. نه سقفی باقی خواهد گذاشت که در زیرِ آن پناه گیرید و نه دیواری که در پسِ آن پنهان شوید! در آن زمان، امّت محمّد آرزو خواهد کرد که نیمی از جوانان خود را بدهد و در عوض، مهدی را در درّه‌ای از درّه‌های حجاز باز یابد! [فرازی از گفتار ۱ منصور هاشمی خراسانی حفظه الله تعالی]
loading
متن درس
۳۰
[زمین بدون امامی از جانب خداوند فرو می‌رود.]

[حدیث ۲۹]

أَمَّا الْحَدِيثُ التَّاسِعُ وَالْعِشْرُونَ فَهُوَ مَا رَوَاهُ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ بَابَوَيْهِ [ت۳۸۱ه‍] فِي «عِلَلِ الشَّرَائِعِ»[۱]، قَالَ: حَدَّثَنَا أَبِي رَحِمَهُ اللَّهُ، قَالَ: حَدَّثَنَا سَعْدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْحُسَيْنِ بْنِ أَبِي الْخَطَّابِ وَالْهَيْثَمُ بْنُ أَبِي مَسْرُوقٍ النَّهْدِيُّ، عَنْ أَبِي دَاوُدَ سُلَيْمَانَ بْنِ سُفْيَانَ الْمُسْتَرِقِّ، عَنْ أَحْمَدَ بْنِ عُمَرَ الْحَلَّالِ، عَنْ أَبِي الْحَسَنِ -يَعْنِي عَلِيَّ بْنَ مُوسَى الرِّضَا- قَالَ:

قُلْتُ: تَبْقَى الْأَرْضُ بِغَيْرِ إِمَامٍ؟ فَإِنَّا نُرَوَّى عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ أَنَّهُ قَالَ: لَا تَبْقَى إِلَّا أَنْ يَسْخَطَ اللَّهُ عَلَى الْعِبَادِ، فَقَالَ: لَا، لَا تَبْقَى، لَوْ بَقِيَتْ إِذًا لَسَاخَتْ -وَفِي رِوَايَةٍ أُخْرَى[۲] قَالَ:- مَعَاذَ اللَّهِ، لَا تَبْقَى سَاعَةً، إِذًا لَسَاخَتْ.

ترجمه:

امّا حدیث بیست و نهم چیزی است که محمّد بن علی بن بابویه [د.۳۸۱ق] در کتاب «علل الشرائع» روایت کرده، (به این صورت که) گفته است: پدرم رحمه الله ما را حدیث کرد، گفت: سعد بن عبد الله ما را حدیث کرد، گفت: محمّد بن حسین بن ابی الخطاب و هیثم بن ابی مسروق نهدی ما را حدیث کردند، از ابو داود سلیمان بن سفیان مُسترق، از احمد بن عمر حلّال که گفت:

به ابو الحسن -یعنی علی بن موسی الرّضا- گفتم: آیا زمین بدون امام می‌ماند؟ چون برای ما از ابو عبد الله (جعفر بن محمّد صادق) علیه السلام روایت می‌شود که فرمود: نمی‌ماند، مگر اینکه خداوند بر بندگان خشم گیرد، فرمود: نه، نمی‌ماند، اگر بماند آن گاه حتماً فرو می‌رود -و در روایتی دیگر فرمود:- پناه بر خدا، یک ساعت نمی‌ماند، در آن صورت حتماً فرو می‌رود.

[حدیث ۲۹-۱]

وَرَوَى مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ الصَّفَّارُ [ت۲۹۰ه‍] فِي «بَصَائِرِ الدَّرَجَاتِ»[۳]، قَالَ: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ -وَفِي «عِلَلِ الشَّرَائِعِ»[۴] وَ«عُيُونِ أَخْبَارِ الرِّضَا»[۵]: عَبَّادُ بْنُ سُلَيْمَانَ- عَنْ سَعْدِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ أَحْمَدَ بْنِ عُمَرَ، عَنْ أَبِي الْحَسَنِ الرِّضَا عَلَيْهِ السَّلَامُ قَالَ -فَذَكَرَ مِثْلَهُ.

ترجمه:

همچنین، محمّد بن حسن صفّار [د.۲۹۰ق] در کتاب «بصائر الدرجات» روایت کرده، گفته است: محمّد بن سلیمان -در کتاب «علل الشرائع» و «عیون أخبار الرضا» عباد بن سلیمان آمده است- ما را حدیث کرد، از سعد بن سعد، از احمد بن عمر، از ابو الحسن رضا علیه السلام که فرمود -پس مانند این حدیث را روایت کرده است.

[حدیث ۲۹-۲]

وَرَوَى مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ الْكُلَيْنِيُّ [ت۳۲۹ه‍] فِي «الْكَافِي»[۶]، قَالَ: حَدَّثَنِي الْحُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنْ مُعَلَّى بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنِ الْوَشَّاءِ، قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا الْحَسَنِ الرِّضَا عَلَيْهِ السَّلَامُ: هَلْ تَبْقَى الْأَرْضُ بِغَيْرِ إِمَامٍ؟ قَالَ: لَا، قُلْتُ: إِنَّا نُرَوَّى أَنَّهَا لَا تَبْقَى إِلَّا أَنْ يَسْخَطَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَى الْعِبَادِ، قَالَ: لَا تَبْقَى، إِذًا لَسَاخَتْ.

ترجمه:

همچنین، محمّد بن یعقوب کلینی [د.۳۲۹ق] در کتاب «الکافي» روایت کرده، گفته است: حسین بن محمّد من را حدیث کرد، از معلّی بن محمّد، از وشّاء که گفت: از ابو الحسن رضا علیه السلام پرسیدم: آیا زمین بدون امام می‌ماند؟ فرمود: نه، گفتم: برای ما روایت می‌شود که نمی‌ماند مگر اینکه خداوند بر بندگان خشم گیرد، فرمود: نمی‌ماند، در آن صورت حتماً فرو می‌رود.

[حدیث ۲۹-۳]

وَرَوَى مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ الْكُلَيْنِيُّ [ت۳۲۹ه‍] فِي «الْكَافِي»[۷]، قَالَ: حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْفُضَيْلِ، عَنْ أَبِي الْحَسَنِ الرِّضَا عَلَيْهِ السَّلَامُ قَالَ: قُلْتُ لَهُ: أَتَبْقَى الْأَرْضُ بِغَيْرِ إِمَامٍ؟ قَالَ: لَا، قُلْتُ: فَإِنَّا نُرَوَّى عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ أَنَّهَا لَا تَبْقَى بِغَيْرِ إِمَامٍ إِلَّا أَنْ يَسْخَطَ اللَّهُ تَعَالَى عَلَى أَهْلِ الْأَرْضِ أَوْ عَلَى الْعِبَادِ، فَقَالَ: لَا، لَا تَبْقَى، إِذًا لَسَاخَتْ.

ترجمه:

همچنین، محمّد بن یعقوب کلینی [د.۳۲۹ق] در کتاب «الکافي» روایت کرده، گفته است: علی بن ابراهیم من را حدیث کرد، از محمّد بن عیسی، از محمّد بن فُضیل که گفت: به ابو الحسن رضا علیه السلام گفتم: آیا زمین بدون امام می‌ماند؟ فرمود: نه، گفتم: چون برای ما از ابو عبد الله (جعفر بن محمّد صادق) علیه السلام روایت می‌شود که نمی‌ماند مگر اینکه خداوند بر اهل زمین یا بر بندگان خشم گیرد، فرمود: نمی‌ماند، در آن صورت حتماً فرو می‌رود.

[حدیث ۲۹-۴]

وَرَوَى مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ الصَّفَّارُ [ت۲۹۰ه‍] فِي «بَصَائِرِ الدَّرَجَاتِ»[۸]، قَالَ: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ إِسْمَاعِيلَ، عَنِ الْعَبَّاسِ بْنِ مَعْرُوفٍ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ مَهْزِيَارَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْهَيْثَمِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْفُضَيْلِ، عَنْ أَبِي الْحَسَنِ الرِّضَا عَلَيْهِ السَّلَامُ، قَالَ: قُلْتُ لَهُ: يَكُونُ الْأَرْضُ بِلَا إِمَامٍ فِيهَا؟ قَالَ: لَا، إِذًا سَاخَتْ بِأَهْلِهَا.

ترجمه:

همچنین، محمّد بن حسن صفّار [د.۲۹۰ق] در کتاب «بصائر الدرجات» روایت کرده، گفته است: محمّد بن علی بن اسماعیل ما را حدیث کرد، از عبّاس بن معروف، از علی بن مهزیار، از محمّد بن هیثم، از محمّد بن فُضیل که گفت: به ابو الحسن رضا علیه السلام گفتم: آیا زمین بدون امامی در آن باقی می‌ماند؟ فرمود: نه، در آن صورت اهلش را فرو می‌برد.

[حدیث ۲۹-۵]

وَرَوَى مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ بَابَوَيْهِ [ت۳۸۱ه‍] فِي «كَمَالِ الدِّينِ وَتَمَامِ النِّعْمَةِ»[۹]، قَالَ: حَدَّثَنَا أَبِي وَمُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَا: حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ جَعْفَرٍ الْحِمْيَرِيُّ، عَنْ أَحْمَدَ بْنِ هِلَالٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جَنَاحٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ الْجَعْفَرِيِّ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا الْحَسَنِ الرِّضَا عَلَيْهِ السَّلَامُ فَقُلْتُ: أَتَخْلُو الْأَرْضُ مِنْ حُجَّةٍ؟ فَقَالَ: لَوْ خَلَتْ مِنْ حُجَّةٍ طَرْفَةَ عَيْنٍ لَسَاخَتْ بِأَهْلِهَا.

ترجمه:

همچنین، محمّد بن علی بن بابویه [د.۳۸۱ق] در کتاب «کمال الدین و تمام النعمة» روایت کرده، گفته است: پدرم و محمّد بن حسن رضي الله عنهما ما را حدیث کردند، گفتند: عبد الله بن جعفر حمیری ما را حدیث کرد، از احمد بن هلال، از سعید بن جناح، از سلیمان جعفری که گفت: از ابو الحسن رضا علیه السلام پرسیدم: آیا زمین از حجّت خالی می‌ماند؟ فرمود: اگر پلک بر هم زدنی از حجّت خالی بماند، حتماً اهل خود را فرو می‌برد.

[حدیث ۲۹-۶]

وَرَوَى مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ بَابَوَيْهِ [ت۳۸۱ه‍] فِي «كَمَالِ الدِّينِ وَتَمَامِ النِّعْمَةِ»[۱۰]، قَالَ: حَدَّثَنَا أَبِي وَمُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَا: حَدَّثَنَا سَعْدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى بْنِ عُبَيْدٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْحُسَيْنِ بْنِ أَبِي الْخَطَّابِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْفُضَيْلِ، عَنْ أَبِي حَمْزَةَ الثُّمَالِيِّ، عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ -يَعْنِي جَعْفَرَ بْنَ مُحَمَّدٍ الصَّادِقَ- عَلَيْهِ السَّلَامُ قَالَ: قُلْتُ لَهُ: أَتَبْقَى الْأَرْضُ بِغَيْرِ إِمَامٍ؟ قَالَ: لَوْ بَقِيَتِ الْأَرْضُ بِغَيْرِ إِمَامٍ سَاعَةً لَسَاخَتْ.

ترجمه:

همچنین، محمّد بن علی بن بابویه [د.۳۸۱ق] در کتاب «کمال الدین و تمام النعمة» روایت کرده، گفته است: پدرم و محمّد بن حسن رضي الله عنهما ما را حدیث کردند، گفتند: سعد بن عبد الله ما را حدیث کرد، گفت: محمّد بن عیسی بن عبید و محمّد بن حسین بن ابی الخطاب ما را حدیث کردند، از محمّد بن فُضیل، از ابو حمزه‌ی ثمالی که گفت: به ابو عبد الله -یعنی جعفر بن محمّد صادق- علیه السلام گفتم: آیا زمین بدون امام می‌ماند؟ فرمود: اگر زمین یک ساعت بدون امام بماند، حتماً فرو می‌رود.

[حدیث ۲۹-۷]

وَرَوَى مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ بَابَوَيْهِ [ت۳۸۱ه‍] فِي «كَمَالِ الدِّينِ وَتَمَامِ النِّعْمَةِ»[۱۱]، قَالَ: حَدَّثَنَا أَبِي وَمُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَا: حَدَّثَنَا سَعْدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى بْنِ عُبَيْدٍ، عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ زَكَرِيَّا بْنِ مُحَمَّدٍ الْمُؤْمِنِ، عَنْ أَبِي هُرَاسَةٍ، عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ -يَعْنِي مُحَمَّدَ بْنَ عَلِيٍّ الْبَاقِرَ- عَلَيْهِ السَّلَامُ قَالَ: لَوْ أَنَّ الْإِمَامَ رُفِعَ مِنَ الْأَرْضِ سَاعَةً لَمَاجَتْ بِأَهْلِهَا كَمَا يَمُوجُ الْبَحْرُ بِأَهْلِهِ.

ترجمه:

همچنین، محمّد بن علی بن بابویه [د.۳۸۱ق] در کتاب «کمال الدین و تمام النعمة» روایت کرده، گفته است: پدرم و محمّد بن حسن رضي الله عنهما ما را حدیث کردند، گفتند: سعد بن عبد الله ما را حدیث کرد، گفت: محمّد بن عیسی بن عبید ما را حدیث کرد، از ابو عبد الله زکریا بن محمّد مؤمن، از ابو هُراسة، از ابو جعفر -یعنی محمّد بن علی باقر- علیه السلام که فرمود: اگر امام یک ساعت از زمین برداشته شود، حتماً اهل خود را به تلاطم می‌آورد، همان طور که دریا اهل خود را به تلاطم می‌آورد.

↑[۱] . ج۱، ص۱۹۷ و ۱۹۸
↑[۲] . كمال الدين وتمام النعمة، ص۲۰۲
↑[۳] . ص۵۰۹
↑[۴] . ج۱، ص۱۹۸
↑[۵] . ج۱، ص۲۴۶
↑[۶] . ج۱، ص۱۷۹
↑[۷] . ج۱، ص۱۷۹
↑[۸] . ص۵۰۸
↑[۹] . ص۲۰۴
↑[۱۰] . ص۲۰۲
↑[۱۱] . ص۲۰۲
هم‌رسانی
این مطلب را با دوستان خود به اشتراک گذارید.
رایانامه
تلگرام
فیسبوک
توییتر
می‌توانید این مطلب را به زبان‌های زیر نیز مطالعه کنید:
اگر با زبان دیگری آشنایی دارید، می‌توانید این مطلب را به آن ترجمه کنید. [فرم ترجمه]
×
فرم ترجمه
لطفاً حروف و اعداد نوشته شده در تصویر را وارد کنید.
Captcha