Чоршанбе 17 Апрел 2024 мелодӣ / 8 Шаввол 1445 ҳиҷрӣ қамарӣ
Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
 Дарси ҷадид: Дарсҳое аз он ҷаноб дар бораи инки замин аз мардӣ олим ба ҳамаи дин ки Худованд ӯро дар он халифа, имом ва раҳнамойе ба амри худ қарор дода бошад, холи намемонад; Аҳодиси саҳиҳе аз Паёмбар дар ин бора; Ҳадиси 3. Барои мутолеъаи он, инҷоро клик кунед. Гуфтори ҷадид: Гуфторе аз он ҳазрат дар бораи инки фуру бурдани амдии сар дар об ҳаргоҳ сабаби расидани об ба гулӯ шавад, сабаби қазоъи рӯза аст. Барои мутолеъаи он, инҷоро клик кунед. Пурсиши ҷадид: Оё ақиқа кардан барои навзод, машрӯъ аст? Барои мутолеъаи посух, инҷоро клик кунед. Барои мутолеъаи муҳимтарин матолиби пойгоҳ, ба саҳифаи аслӣ муроҷиъа кунед. Нақди ҷадид: Ман ба унвони касе ки даъвати ҷаноби Мансурро пазируфта ва мусаммам ба заминасозӣ барои зуҳури Маҳдӣ аст, чигуна метавонам таколифи шаъии худам монанди намозу рӯза ва ҳаҷҷу закотро анҷом бидиҳам? Қабули даъвати ҷаноби Мансур сарфи назар аз инки барои зуҳури Маҳдӣ лозим аст, чи фойидае барои ман аз ҷиҳати амали ба таколифи шаръӣ дорад?! Барои мутолеъаи барраси, инҷоро клик кунед. Номаи ҷадид: Фарозе аз номаи он ҳазрат ки дар он дар бораи шиддат гирифтани бало ҳушдор медиҳад ва иллати он ва роҳи пешгирӣ аз онро табйин мекунад. Барои мутолеъаи он, инҷоро клик кунед. Нуктаи ҷадид: Нуктаи «Як қадам монда ба субҳ» навиштаи «Илёс Ҳакимӣ» мунташир шуд. Барои мутолеъаи он, инҷоро клик кунед. Барои мутолеъаи муҳимтарин матолиби пойгоҳ, ба саҳифаи аслӣ муроҷиъа кунед.
loading
Нақд ва барраси
 

На дар ояи «لا تقف ما لیس لک به علم» ва на дар ҳадис вуҷуби илм, сӯҳбате аз мавзӯъи илм нашудааст. Бо ишора ба тавзиҳоти саҳифаи 55 ва 56 «Бозгашт ба Ислом», читавр мешавад онро сирфан барои илми дин донист ва улуми табиъӣ (монанди табобат ва баннойи) ро аз он ҷудо кард? Ба иборати дигар, агар барои радди тақлид ба ин оя истинод шавад, мумкин аст ин савол пеш ояд ки тақлид ва итоъат аз пизиш ҳам бо ин оя зери савол хоҳад рафт ки мантиқӣ нест. Тахсиси оя ё ҳадис ба «Сирфан» илми дин читавр исбот мешавад?

Лутфан ба нукоти зер таваҷҷуҳ фармойед:

1 . Адами ҳуҷҷияти занн, ақлӣ аст ва бо ин васф, ҳамаи мавзӯъотро дар бар мегирад, вале уқало дар бораи мавзӯъоти урфӣ тасомуҳе ба харҷ медиҳанд ки дар бораи мавзӯъоти шаръӣ раво нест; Чароки мавзӯъоти урфӣ, ҷанбаи дунявӣ доранд ва зарари муҳтамал дар онҳо қобили иғмоз ё таҳаммул аст, вале мавзӯъоти шаръӣ, ҷанбаи ухравӣ доранд ва зарари муҳтамал дар онҳо қобили иғмоз ё таҳаммул нест. Аз ин рӯ, таҳсили илм дар бораи мавзӯъоти шаръӣ бар хилофи таҳсили илм дар бораи мавзӯъоти урфӣ, зарурӣ аст.

2 . Ҳар чанд ба назар мерасад ки нусуси шаръӣ дар бораи адами ҳуҷҷияти занн, мутлақ аст ва ҳамаи мавзӯъотро дар бар мегирад, вале шаръ шаънест таъйини таклиф барои мавзӯъотеро дорад ки ба шаръ марбут мешаванд ва ин ба манзалаи қаринае аст ки монеъ аз итлоқи нусуси он мешавад. Ба иборати дигар, нусуси шаръ ба мавзӯъоти шаръӣ инсироф дорад ва дар мақоми таъйини таклиф барои мавзӯъоти урфӣ аз қабили табобат ва баннойӣ нест.

3 . Вожаи «Илм» дар шаръ барои улуми таҷрибӣ ва табиъӣ монанди табобат ва баннойи ба кор нарафта, балки барои илм ба шореъ ва шаръ ба кор рафта ва ин ҳақиқате аст ки аз тадаббур дар китоби Худованд дониста мешавад; Чунонки ба унвон намуна, фармудааст: ﴿وَمَا يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ إِلَّا اللَّهُ ۗ وَالرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ[1]; «Ва таъвили онро ҷуз Худованд ва росихони дар илм намедонанд» Ва фармудааст: ﴿شَهِدَ اللَّهُ أَنَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ وَالْمَلَائِكَةُ وَأُولُو الْعِلْمِ قَائِمًا بِالْقِسْطِ[2]; «Худованд ва фариштагон ва соҳибони илм ки қиём кунанда ба адолат ҳастанд гувоҳӣ медиҳад ки ҷуз Ӯ Худойе нест» Ва фармудааст: ﴿إِنَّ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ مِنْ قَبْلِهِ إِذَا يُتْلَى عَلَيْهِمْ يَخِرُّونَ لِلْأَذْقَانِ سُجَّدًا[3]; «Ҳароина касоне ки пеш аз он илм дода шуданд, ҳангоме ки барояшон хонда мешуд саҷда кунон бар рӯй меафтанд» Ва фармудааст: ﴿بَلْ هُوَ آيَاتٌ بَيِّنَاتٌ فِي صُدُورِ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ[4]; «Бал он оёти рӯшане дар синаҳои касоне аст ки илм дода шуданд» Ва фармудааст: ﴿إِنَّمَا يَخْشَى اللَّهَ مِنْ عِبَادِهِ الْعُلَمَاءُ[5]; «Аз бандагони Худованд танҳо олимон аз Ӯ метарсанд» Ва фармудааст: ﴿وَتِلْكَ الْأَمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِ ۖ وَمَا يَعْقِلُهَا إِلَّا الْعَالِمُونَ[6]; «Ва ин масалҳоро барои мардум мезанем, дар ҳоле ки ҷуз олимон онҳоро намеёбанд» Ва дар бораи Толут фармудааст: ﴿وَزَادَهُ بَسْطَةً فِي الْعِلْمِ وَالْجِسْمِ[7]; «Ва ӯро дар илм ва ҷисм фузунӣ Дод» Ва дар бораи Яъқуб фармудааст: ﴿وَإِنَّهُ لَذُو عِلْمٍ لِمَا عَلَّمْنَاهُ[8]; «Ва ӯ ба сабаби таълиме ки ба ӯ Додем дорои илм буд» Ва дар бораи Хизр фармудааст: ﴿وَعَلَّمْنَاهُ مِنْ لَدُنَّا عِلْمًا[9]; «Ва ба ӯ аз назди худ илме омӯхтем» Ва рӯшан аст ки мурод аз илм дар ҳамаи ин маворид, илми ба шореъ ва шаръ аст, на илми табиъӣ ва таҷрибӣ монанди табобат ва баннойи.

4 . Ҳар чанд ояи ﴿وَلَا تَقْفُ مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ[10]; «Ва аз чизе ки ба он илме надорӣ пайравӣ накун» мутлақ аст, вале идомаи он: ﴿إِنَّ السَّمْعَ وَالْبَصَرَ وَالْفُؤَادَ كُلُّ أُولَئِكَ كَانَ عَنْهُ مَسْئُولًا[11], иллати ҳукмро масъул будани гӯш ва чашм ва дил дар пешгоҳи Худованд донистааст ки дар мавзӯъоти шаръӣ мисдоқ дорад, на дар мавзӯъоти ғайри шаръӣ монанди табобат ва баннойи. Ба илова, ин оя тавассути оёти дигаре ки аз нисбат додани чизе ба Худованд бидуни илм наҳй кардаанд, табйин шуда ё тахсис хӯрдааст; Монанди ояе ки фармудааст: ﴿قُلْ إِنَّمَا حَرَّمَ رَبِّيَ الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ وَالْإِثْمَ وَالْبَغْيَ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَأَنْ تُشْرِكُوا بِاللَّهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطَانًا وَأَنْ تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ[12]; «Бигӯ ҷуз ин нест ки Парвардигорам корҳои зиштро ҳаром кардааст чи ошкор бошад ва чи пинҳон ва гуноҳу ситам ба ноҳақро ва инки бо Худованд чизеро шарик созед ки барои он ҳуҷҷате нозил накардааст ва инки ба Худованд чизеро нисбат диҳед ки ба он илме надоред» Ва ояе ки фармудааст: ﴿أَتَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ[13]; «Оё ба Худованд чизеро нисбат медиҳед ки ба он илме надоред?!». Ҳамчунин, ҳадиси «طَلَبُ الْعِلْمِ فَریضَةٌ عَلَى کُلِّ مُسْلِمٍ», таҳсили илмро бар «Ҳар мусалмоне» воҷиб дониста ва ин сабаби инсирофи он ба илми Исломи аст; Чарокиаз як сӯ қайди «Ҳар мусалмоне» бо илми ба Ислом муносибат дорад, на илми ба табобат ва баннойи ки ба Ислом марбут нест ва аз сӯӣ дигар илми ба ҳамаи улум барои ҳар мусалмоне мумкин аст ва на зарурӣ.

Ҳосил онки вуҷуби таҳсили илм бар ҳамаи мусалмонон ба чизе ҷуз ақойид ва аҳкоми Исломи собит нест.

↑[1] . Оли Имрон/ 7
↑[2] . Оли Имро 18
↑[3] . Исроъ/ 107
↑[4] . Анкабут/ 49
↑[5] . Фотир/ 28
↑[6] . Анкабут/ 43
↑[7] . Бақара/ 247
↑[8] . Юсуф/ 68
↑[9] . Каҳф/ 65
↑[10] . Исроъ/ 36
↑[11] . Исроъ/ 36
↑[12] . Аъроф/ 33
↑[13] . Аъроф/ 28
Пойгоҳи иттилоърасонии дафтари Мансури Ҳошимии Хуросонӣ Бахши баррасии нақдҳо
Ҳамрасонӣ
Ин матлабро бо дӯстони худ ба иштирок гузоред, то ба густариши илм ва маърифати динӣ кӯмак кунед. Шукронаи ёд гирифтани як нуктаи ҷадид, ёд додани он ба дигарон аст.
Email
Telegram
Facebook
Одноклассники
ВКонтакте
Метавонед ин матлабро ба забонҳои зер низ мутолеъа кунед:
Агар бо забони дигаре ошнойи доред, метавонед ин матлабро ба он тарҷума кунед. [Форми тарҷума]
Навиштани нақд
Корбари гиромӣ! Шумо метавонед нақдҳои илмии худ бар осори аллома Мансури Ҳошимии Хуросониро дар форми зер бинависед ва барои мо ирсол кунед то дар ин бахш ба баррасии илмӣ гирифта шавад.
Таваҷҷуҳ: Мумкин аст номи шумо ба унвони нависандаи нақд дар пойгоҳ намоиш дода шавад.
Таваҷҷуҳ: Аз онҷо ки посухи мо ба эмейли шумо ирсол мешавад ва лузуман бар рӯи пойгоҳ қарор намегирад, лозим аст ки одраси худро ба дурусти ворид кунед.
Лутфан ба нукоти зер таваҷҷуҳ фармойед:
1 . Мумкин аст нақди шумо дар пойгоҳ баррасӣ шуда бошад. Аз ин рӯ, беҳтар аст пеш аз навиштани нақди худ, нақдҳои муртабитро мурур ё аз имкони ҷустуҷӯ дар пойгоҳ истифода кунед.
2 . Беҳтар аст аз навиштани нақдҳои мутаъаддид ва ғайри муртабит бо ҳам дар ҳар навбат худдорӣ кунед; Чароки чунин нақдҳое дар пойгоҳ ба тафкик ва эҳёнан дар муддатӣ бештар аз муддати маъмули баррасӣ мешаванд.