Якшанбе 29 ноябр 2020 мелодӣ баробар бо 13 рабеъ-ул-сони 1442 ҳиҷрӣ қамарӣ
Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
(16) Тавҳид дар таҳким ба маънои он аст ки танҳо ҳоким бар ҷаҳониён Худованд аст ва бо ин васф, набояд касе ҷуз Ӯро ҳоким донист ва бояд касеро ба ҳукумат расонд ки Ӯ ихтиёр карда ва набояд ҳукумати касеро пазируфт ки Ӯ мансуб накардааст. (Бахши: Пурсишҳо ва посухҳо)
loading
Нақд ва барраси
 

1- Аз с249 то с252 [китоби <<Бозгашт ба Ислом>>] ба баҳси исмати Паёмбарон пардохта шудааст. Шиъаи имомия, Паёмбаронро аз ҳар навъ хато ва гуноҳ, чи кабира ва чи сағира, амдан ва ё саҳван, қабл ва баъд аз Паёмбарӣ масвун медонанд ва мавориди ишора шуда дар мавриди гуноҳ ё талаби истғфори он бузургворонро аз навъи тарки авло медонад. Назари эшон дар мавриди ин ақида чист?

2- Дар с251 дар мавриди ҳазрати Довуд (а) ишора шуда ки бо доштани наваду нӯҳ заваҷ, аз бародараш хост ки ягона завҷаашро талоқ диҳад то бо ӯ издивоҷ кунад. Суъоле ки пеш меояд ин аст ки читавр мешавад ки як Паёмбари маъсум аз бародари худ чунин дархосте дошта бошад?! Чи тавҷиҳе барои ин кор вуҷуд дорад?!

Дар тафосири шиъа бадин сурат ишора нашуда, балки аз имом Ризо (а) нақл шуда ки ҳазрати Довуд (а) ба далили инки он ду нафар аз девори хонаи эшон боло омада ва ба суръат барои қазоват назди эшон омаданд, лизо эшон дучори изтироб шуда ва бо инки қазовати дурусте анҷом дод, вале ба далили изтироб ва адами оромиш усули қазоватро риъоят накарданд, яъне аз муттаҳам бозхост кард ва аз муддаъӣ суъолу ҷавобе накард. Дар натиҷа баъд аз инки мутаваҷҷеҳи ин маврид шуданд талаби истиғфор карданд. Ҳамчунин, дар тафосири шиъа ишора шуда ки издивоҷи ҳазрати Довуд (а) бо ҳамсари Авриё баъд аз инки эшон дар ҷанг кушта шуданд ва баъд аз итмоми идда ба дастури Худованд анҷом шуда ва ҳадаф ин буд ки суннати ғалати ройиҷи он замон барчида шавад; Зеро дар он замон ба ғалат расм буд ки зани шавҳар мурда дигар ҳаққи издивоҷ надорад. Лутфан дар ин маврид бештар тавзиҳ диҳед.

Лутфан ба нукоти зер таваҷҷуҳ фармойед:

1. Ҳеҷ кас ҷуз Худованд аз ҳар гуна саҳв, хато ва нисён муназзаҳ нест ва бо ин васф, муназзаҳ шумурдани Паёмбарон аз он, ғулув шумурда мешавад; Чароки Паёмбарон Худоён нестанд, балки башар ҳастанд ва башар ҳар андоза мӯъмин ва солеҳ бошад, ба иқтизои заъфи зотии худ, аз саҳв, хато ва нисён масвун нест; Чунонки Худованд фармудааст: ﴿قَالَتْ لَهُمْ رُسُلُهُمْ إِنْ نَحْنُ إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ[1]; <<Паёмбаронашон ба онон гуфтанд: Мо ҷуз башаре монанди шумо нестем>> Ва фармудааст: ﴿وَخُلِقَ الْإِنْسَانُ ضَعِيفًا[2]; <<Ва инсон заъиф офарида шуда>>. Аз ин рӯ, китоби Худованд бо сароҳат аз саҳв, хато ва нисёни Паёмбарон хабар дода ва пайдост ки аз ин кор мақсуде дошта ва он ҳамоно пешгирӣ аз танзиҳи Паёмбарон монанди танзиҳи Худованд будааст; Чунонки яке аз ёронамон моро хабар дод, гуфт:

«سَأَلْتُ ٱلْمَنْصُورَ عَنْ عِصْمَةِ ٱلْأَنْبیاءِ وَ ما فِي ٱلْقُرآنِ مِنْ نَفْیِها، فَقالَ: إِنَّ ٱلْقُرآنَ لا یُزَکِّي عَلَی ٱللّهِ أَحَداً فَلا تُزَکُّوا أَنْفُسَکُمْ وَ لا تُزَکُّوا عَلَی ٱللّهِ أَحَداً»; <<Аз Мансур дар бораи исмати Паёмбарон ва оёте дар Қуръон ки ба нафӣ он пардохтааст пурсидам, пас фармуд: Ҳароина Қуръон касеро бар Худованд пок нашумурдааст, пас худатонро пок нашуморед ва касеро бар Худованд пок нашуморед>>!

Аз инҷо дониста мешавад таъвили оётие дар Қуръон ки бо сароҳат аз саҳв, хато ва нисёни Паёмбарон хабар дода, аз масодиқи бориз тафсири ботинӣ ва тафсири ба раъй аст ки бо ҳуҷҷияти завоҳири Қуръон мунофот дорад.

Албатта саҳв, хато ва нисёни, маъсият шумурда намешавад; Чароки маъсият, тахаллуф аз амр ва наҳйи Худованд бо қасд ва илтифот аст, дар ҳоле ки дар саҳв, хато ва нисён, қасду илтифоте вуҷуд надорад ва аз ин рӯ, муъохиза дар изои он шойиста нест; Чунонки фармудааст: ﴿رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذْنَا إِنْ نَسِينَا أَوْ أَخْطَأْنَا ۚ[3]; <<Парвардигоро! Моро муъохиза накун агар фаромӯш кардем ё хато кардем>>; Монанди фаромӯш кардани корҳои шахсӣ ё иштибоҳ кардан дар корҳои мубоҳ ё аҷала кардан дар корҳои ҷойиз ё оҷиз шудан аз корҳои оддӣ ё бехабар мондан аз чизҳои ғайри зарурӣ ё қусур намудан дар корҳои ғайри иродӣ аз қабили хоб мондан дар авқоти бедорӣ ки дар китоби шарифи <<Бозгашт ба Ислом>>[4] аз боби эҳсо ё намуна зикр шудааст. Оре, Паёмбарон аз саҳв, хато ва нисён дар дарёфт ва иблоғи ваҳй ва низ бақоъ бар онҳо дар иҷрои ваҳй маъсум ҳастанд; Чароки саҳв, хато ва нисён дар дарёфт ва иблоғи ваҳй, ноқизи ғарази Худованд аз фиристодани онҳост; Чунонки фармудааст: ﴿سَنُقْرِئُكَ فَلَا تَنْسَىٰ ۝ إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ ۚ[5]; <<Бар ту хоҳем хонд, пас фаромӯш намекунӣ, магар чизеро ки Худованд бихоҳад>> Ва саҳв, хато ва нисён дар иҷрои ваҳй, дар наздиктарин замони мумкин бо ёдоварии Худованд бартараф мешавад; Чунонки фармудааст: ﴿وَإِمَّا يُنْسِيَنَّكَ الشَّيْطَانُ فَلَا تَقْعُدْ بَعْدَ الذِّكْرَىٰ مَعَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ[6]; <<Ва агар шайтон аз ёдат бурд пас аз ёдоварӣ бо гурӯҳи ситамкорон нанишин>> Ва фармудааст: ﴿وَاذْكُرْ رَبَّكَ إِذَا نَسِيتَ وَقُلْ عَسَىٰ أَنْ يَهْدِيَنِ رَبِّي لِأَقْرَبَ مِنْ هَٰذَا رَشَدًا[7]; <<Ва Парвардигоратро чун фаромӯш кардӣ ба ёд овар ва бигӯ шояд Парвардигорам маро ба чизе наздиктар аз ин ба ҳидоят раҳнамун шавад>> Ва фармудааст: ﴿قَالَ لَا تُؤَاخِذْنِي بِمَا نَسِيتُ وَلَا تُرْهِقْنِي مِنْ أَمْرِي عُسْرًا[8]; <<(Мӯсо) гуфт: Манро ба хотири чизе ки фаромӯш кардам муъохиза накун ва дар корам бар ман сахт нагир>>! Аз ин рӯ, имкони саҳв, хато ва нисёни Паёмбарон, монеъ аз итминон ба онон дар ақвол ва афъолашон намешавад; Чароки агар ақвол ва афъолашон ношӣ аз саҳв, хато ва нисёни онон бошад, қатъан худ пеш аз вақти ҳоҷат аз он хабар медиҳанд ва дар сурате ки худ аз он хабар надиҳанд, ақвол ва афъолашон ҳуҷҷат аст.

2. <<Нъаҷа>> дар забони Арабӣ, аз кинояҳои шойеъ барои ишора ба зан будааст[9] Ва бо ин васф, зуҳури оя дар ин маъно қобили инкор нест ва зоҳири Қуръон чунонки дар китоби <<Бозгашт ба Ислом>>[10] табйин шуда, ҳуҷҷат аст ва даст бардоштан аз он бо тамассук ба хабари воҳид имкон надорад; Хусусан агар хабарӣ заъиф ва мутаноқиз монанди хабари мавриди ишораи шумо бошад; Чароки хабари мавриди ишораи шумо, бо такаллуфи ошкор ва мунофӣ бо сабк ва сиёқи Қуръон, дар садади гурез аз маҳзуре баромада, вале ба маҳзурӣ бузургтар аз он дучор шудааст! Бо таваҷҷуҳ ба инки судури ҳукм пеш аз шунидани дифоъёти муттаҳам, зулмӣ ошкор ва ҳаром аст, дар ҳоле ки пешниҳоди талоқи ҳамсар ба як дӯст барои никоҳ бо ӯ пас аз поёни иддаъаш, ҳаром нест, агарчи макрӯҳ бошад; Чароки талоқи як зан ва никоҳ бо ӯ пас аз поёни иддаъаш, ҳар ду ҷойиз аст ва пешниҳоди корӣ ҷойиз, ҳаром шумурда намешавад; Хусусан бо таваҷҷуҳ ба инки мумкин аст Довуд алайҳи салом маслиҳате дар ин кор дида бошад; Чароки дар гузашта, никоҳ бо назар ба бархӣ масолеҳи сиёсӣ аз қабили пайванд бо як қавм ё пешгири аз як ҷанг ё даст ёфтан ба як сулҳ, хусусан дар миёни ҳокимон шойеъ будааст, то ҳадде ки баъид нест бархӣ никоҳҳои Расули Худо саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам низ аз ҳамин қабил буда бошад. Аз инҷо дониста мешавад ки тафосири шиъа дар ин бора, афтодан дар чоҳ аз бими чола аст ва тафсири аллома, дар ғояти матонат аст.

↑[1] . Иброҳим/ 11
↑[2] . Нисоъ/ 28
↑[3] . Бақара/ 286
↑[4] . с250
↑[5] . Аъло/ 6 ва 7
↑[6] . Анъом/ 68
↑[7] . Каҳф/ 24
↑[8] . Каҳф/ 73
↑[9] . Нигоҳ кунед ба: Халил ибни Аҳмад, Ал-Аъйн, ҷ1, с222; Ибни Анборӣ, Ал-Зоҳир Фи Маъонӣ Калимату Нос, с223; Ибни Манзур, Лисонул Арабӣ, ҷ2, с380; Нувайрӣ, Ниҳояту Араб Фи Фунуил Адаб, ҷ14, с64; Зубайдӣ, Тоҷул Арус, ҷ3, с501
↑[10] . с232
Пойгоҳи иттилоърасонии дафтари Мансури Ҳошимии Хуросонӣ Бахши баррасии нақдҳо
Таълиқот
Нақдҳо ва баррасиҳои фаръӣ
Нақди
фаръии 1
Нависанда: Масъуд Тоҳирӣ
Тарих: 11/11/2015

Дар иртибот бо посухи шумо дар бораи исмати Паёмбарон, суъоле барои банда эҷод шуд ки сипосгузор мешавам агар мисли ҳамеша бо баёни рӯшан ва мусдалли хад, тавзиҳ бифармойед; Агар саҳву хато ва нисёни Паёмбарон дар ақвол ва афъолашон ҳамеша мумкин бошад, чигуна метавон ба ақвол ва афъолашон итминон кард?! Ба илова, оё ин бо вуҷуби итоъати фаврӣ аз онҳо мунофот надорад?! Чун бояд дар ҳар маврид сабр кард ки онҳо агар саҳву хато ва нисёне доранд ислоҳ кунанд!

Посух ба нақди
фаръии 1
Тарих: 13/11/2015

Асл бар сиҳҳати ақвол ва афъоли Паёмбарон аст ва судури саҳв, хато ва нисён аз онон иттифоқе нодир ва истисноӣ аст ва бо ин васф, ҳамаи ақвол ва афъоли онон саҳиҳ дониста мешавад магар қавл ё феъле ки худ аз адами сиҳҳати он хабар диҳанд; Чароки сиҳҳат ё адами сиҳҳати ақвол ва афъол, навъан аз тариқи Паёмбарон шинохта мешавад ва ақволу афъоли худи онон аз ин қоъида мустасно нест. Вонгаҳе дар сурате ки қавл ё феъле аз онон ношӣ аз саҳв, хато ва нисён бошад, қоъидатан худ пеш аз пайравии он тавассути дигарон, аз адами сиҳҳаташ хабар медиҳанд; Чароки таъхири баён аз маҳалли ҳоҷат қабеҳ аст, вале пеш аз маҳалли ҳоҷат қабеҳ шумурда намешавад ва бо ин васф, монеъӣ аз итоъати фаврии Паёмбарон дар мавориде ки муқтазии итоъати фаврӣ аст, вуҷуд надорад.

Пойгоҳи иттилоърасонии дафтари Мансури Ҳошимии Хуросонӣ Бахши баррасии нақдҳо
Ҳамрасонӣ
Ин матлабро бо дӯстони худ ба иштирок бигзоред.
Email
Telegram
Facebook
Одноклассники
ВКонтакте
Метавонед ин матлабро ба забонҳои зер низ мутолеъа кунед:
Агар бо забони дигаре ошнойи доред, метавонед ин матлабро ба он тарҷума кунед. [Фори тарҷума]
×
Фори тарҷума
Лутфан коди амниятиро ворид кунед.
Captcha
Навиштани нақд
Корбари гиромӣ! Шумо метавонед нақдҳои илмии худ бар осори аллома Мансури Ҳошимии Хуросониро дар форми зер бинависед ва барои мо ирсол кунед то дар ин бахш ба баррасии илмӣ гирифта шавад.
Таваҷҷуҳ: Мумкин аст номи шумо ба унвони нависандаи нақд дар пойгоҳ намоиш дода шавад.
Таваҷҷуҳ: Аз онҷо ки посухи мо ба эмейли шумо ирсол мешавад ва лузуман бар рӯи пойгоҳ қарор намегирад, лозим аст ки одраси худро ба дурусти ворид кунед.
Лутфан ба нукоти зер таваҷҷуҳ фармойед:
1 . Мумкин аст нақди шумо дар пойгоҳ баррасӣ шуда бошад. Аз ин рӯ, беҳтар аст пеш аз навиштани нақди худ, нақдҳои муртабитро мурур ё аз имкони ҷустуҷӯ дар пойгоҳ истифода кунед.
2 . Муддати маъмул барои баррасии ҳар нақд, 3 то 10 рӯз аст.
3 . Беҳтар аст аз навиштани нақдҳои мутаъаддид ва ғайри муртабит бо ҳам дар ҳар навбат худдорӣ кунед; Чароки чунин нақдҳое дар пойгоҳ ба тафкик ва эҳёнан дар муддатӣ бештар аз муддати маъмули баррасӣ мешаванд.
* Лутфан коди амниятиро ворид кунед. Captcha loading