گفتار بیست و هفتم

خطبه‌ای از آن جناب که در آن از طلب ریاست باز می‌دارد و به طلب مهدی امر می‌کند و دجّالان را می‌شناساند.

ای مردم! سودای سلطنت از سر بیندازید و حبّ ریاست از دل برانید و برای قدرت به رقابت نپردازید که کینه‌ی هم بیندوزید و در هم عیب بجویید و بر هم دروغ ببندید و به هم ناسزا بگویید و گریبان هم را بدرید و مشت بر دهان هم بکوبید و برخی‌تان در کمین برخی دیگر بنشینید که خون یکدیگر را بریزید، تا پیشوایانی به جای پیشوایان دیگر باشید و اموالی را با اموال خود ببلعید!

ای مردم! پیشوایی که خداوند برایتان قرار داده است را بجویید، باشد که او را بیابید؛ چراکه او جهل را می‌خشکاند و فقر را می‌زداید و ظلم را از بین می‌برد و غم را از خانه‌هاتان بیرون می‌راند و او را نمی‌یابید مگر هنگامی که برای یاری‌اش کمر بسته‌اید و برخی به برخی دیگر پیوسته‌اید.

ای مردم! اگر او را یاری نکنید، خداوند شما را می‌برد و کسانی دیگر را می‌آورد و آنان مانند شما نخواهند بود.

ای مردم! به سخن من گوش فرا دارید و آن را به گوش دیگران برسانید؛ چراکه سخنی راست‌تر از آن شنیده نخواهد شد. پس آن را بشنوید و به نزدیکان و دوستان خود برسانید.

تا کی به دنبال دجّالان خواهید رفت و از کسانی که خداوند به پیروی از آنان امر نکرده است پیروی خواهید کرد؟! از کسی که خود را رسولی پس از محمّد می‌داند پیروی نکنید؛