دو شنبه ۲۰ مرداد (اسد) ۱۳۹۹ هجری شمسی برابر با ۲۰ ذی الحجه ۱۴۴۱ هجری قمری
منصور هاشمی خراسانی
(۴۴) خلیفه‌ی خداوند در زمین، مکلّف به حاکمیّت بر مردم است، ولی حاکمیّت او بر آنان بدون تمکین و مطاوعت آنان ممکن نیست و از این رو، بر آنان واجب است که نسبت به او تمکین و مطاوعت کنند و بر او واجب است که حاکمیّت بر آنان را پس از تمکین و مطاوعت‌شان بپذیرد. (پرسش و پاسخ ۳۲۸)
loading
نامه
 

أَخْبَرَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدصادِقٍ الْإِصْفَهانِيُّ، قالَ: ماتَ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ بَیْتِي فَکَتَبْتُ إِلَی الْمَنْصُورِ أَسْأَلُهُ عَنِ الصَّلاةِ عَلَی الْمَیِّتِ، فَکَتَبَ لِي:

«السُّنَّةُ فِیها خَمْسُ تَکْبِیراتٍ وَ لَوْ نَقَصْتَ واحِدَةً أَوْ زِدْتَ فَلا بَأْسَ وَ لَیْسَ فِیها دُعاءٌ مُوَقَّتٌ فَتَقُومُ بِحِذائِهِ مُسْتَقْبِلاً لِلْقِبْلَةِ فَتُکَبِّرُ فَتَقُولُ:

بِسْمِ اللّهِ وَ بِاللّهِ وَ إِنّا لِلّهِ وَ إِنّا إِلَیْهِ راجِعُونَ أَشْهَدُ أَن لا إِلٰهَ إِلّا اللّهُ وَحْدَهُ لا شَرِیكَ لَهُ وَ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ أَرْسَلَهُ بِالْهُدَىٰ وَ دِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ،

ثُمَّ تُکَبِّرُ فَتَقُولُ:

الْحَمْدُ لِلَّهِ وَ سَلَامٌ عَلَى عِبَادِهِ الَّذِينَ اصْطَفَى آللَّهُ خَيرٌ أَمَّا يشْرِكُونَ اللّهُمَّ صَلِّ عَلیٰ مُحَمَّدٍ وَ عَلیٰ آلِ مُحَمَّدٍ کَما صَلَّیْتَ عَلیٰ إِبْراهِیمَ وَ عَلیٰ آلِ إِبْراهِیمَ وَ بارِكْ عَلیٰ مُحَمَّدٍ وَ عَلیٰ آلِ مُحَمَّدٍ کَما بارَکْتَ عَلیٰ إِبْراهِیمَ وَ عَلیٰ آلِ إِبْراهِیمَ إِنَّكَ حَمِیدٌ مَجِیدٌ،

ثُمَّ تُکَبِّرُ فَتَقُولُ:

رَبَّنَا إِنَّنَا سَمِعْنَا مُنَادِيا ينَادِي لِلْإِيمَانِ أَنْ آمِنُوا بِرَبِّكُمْ فَآمَنَّا رَبَّنَا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَ كَفِّرْ عَنَّا سَيئَاتِنَا وَ تَوَفَّنَا مَعَ الْأَبْرَارِ رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَ لِإِخْوَانِنَا الَّذِينَ سَبَقُونَا بِالْإِيمَانِ وَ لَا تَجْعَلْ فِي قُلُوبِنَا غِلًّا لِلَّذِينَ آمَنُوا رَبَّنَا إِنَّكَ رَءُوفٌ رَحِيمٌ رَبَّنَا اغْفِرْ لِحَيِّنا وَ مَيِّتِنا وَ ذَكَرِنا وَ أُنْثانا وَ شاهِدِنا وَ غائِبِنا وَ صَغِيرِنا وَ كَبِيرِنا اللّهُمَّ مَنْ أَحْيَيْتَهُ مِنّا فَأَحْيِهِ عَلَى الْإسْلامِ وَ مَنْ تَوَفَّيْتَهُ مِنّا فَتَوَفَّهُ عَلَى الْإيمانِ،

ثُمَّ تُکَبِّرُ فَتَقُولُ:

اللّهُمَّ هٰذا عَبْدُكَ ابْنُ عَبْدِكَ تَوَفَّیْتَهُ وَ هُوَ مُحْتاجٌ إِلیٰ رَحْمَتِكَ وَ أَنْتَ غَنِيٌّ عَنْ عَذابِهِ فَارْحَمْهُ وَ لا تُعَذِّبْهُ فَإِنَّهُ کانَ مِنَ الْمُؤْمِنینَ وَ أَنْتَ کَما قُلْتَ بِالْمُؤْمِنینَ رَحِیمٌ فَاغْفِرْ لَهُ ذُنُوبَهُ وَ کَفِّرْ عَنْهُ سَیِّئاتِهِ وَ تَقَبَّلْ مِنْهُ حَسَناتِهِ وَ أَدْخِلْهُ الْجَنَّةَ بِرَحْمَتِكَ یا أَرْحَمَ الرّاحِمِینَ،

ثُمَّ تُکَبِّرُ وَ تَنْصَرِفُ».

ترجمه‌ی نامه:

حسن بن محمّد صادق اصفهانی ما را خبر داد، گفت: مردی از خانواده‌ی ما درگذشت، پس برای منصور نوشتم و از او درباره‌ی نماز بر میّت پرسیدم، پس برایم نوشت:

«سنّت در آن پنج تکبیر است و اگر یکی کم کنی یا بیفزایی اشکالی ندارد و در آن دعای معیّنی نیست، پس مقابل او در حالی که روی به قبله داری می‌ایستی، آن گاه تکبیر می‌گویی پس می‌گویی:

به نام خداوند و با خداوند و ما برای خداوند هستیم و به سوی او باز می‌گردیم، گواهی می‌دهم که جز خداوند خدایی نیست، یگانه است و شریکی ندارد و گواهی می‌دهم که محمّد بنده و فرستاده‌ی اوست که او را با هدایت و دین حق فرستاد تا او را بر هر دینی پیروز گرداند اگرچه مشرکان کراهت داشته باشند،

سپس تکبیر می‌گویی پس می‌گویی:

ستایش برای خداوند و درود بر آن بندگانش که آنان را برگزید، آیا خداوند بهتر است یا چیزی که شریک قرار می‌دهند؟! خداوندا! بر محمّد و بر آل محمّد صلوات فرست چونانکه بر ابراهیم و بر آل ابراهیم صلوات فرستادی و بر محمّد و بر آل محمّد برکت فرست چونانکه بر ابراهیم و بر آل ابراهیم برکت فرستادی، به راستی که تو ستوده و شکوهمندی،

سپس تکبیر می‌گویی پس می‌گویی:

پروردگارا! ما شنیدیم ندا دهنده‌ای را که ندا می‌داد به پروردگارتان ایمان آورید، پس ایمان آوردیم، پروردگارا! پس گناهانمان را بیامرز و بدی‌هایمان را بپوشان و ما را به همراه نیکان بمیران، خداوندا! ما و برادرانمان که در ایمان بر ما پیشی گرفتند را بیامرز و در دل‌هامان کینه‌ای از کسانی که ایمان آوردند قرار نده، پروردگارا! به راستی که تو رؤوف و مهربانی، پروردگارا! زندگان و مردگان و مردان و زنان و حاضران و غایبان و کوچکان و بزرگان ما را بیامرز، خداوندا! هر کس از ما که او را زنده می‌داری بر اسلام زنده بدار و هر کس از ما که او را می‌میرانی بر ایمان بمیران،

سپس تکبیر می‌گویی پس می‌گویی:

خداوندا! این بنده‌ی تو پسر بنده‌ی توست، او را از دنیا بردی و او نیازمند به رحمت توست و تو از عذاب او بی‌نیازی، پس او را رحمت کن و عذاب نکن؛ چراکه او از مؤمنان بود و تو چنانکه فرمودی با مؤمنان مهربان هستی، پس گناهان او را بیامرز و بدی‌های او را بپوشان و نیکی‌های او را قبول کن و او را به بهشت درآور، با رحمتت ای مهربان‌ترین مهربانان،

سپس تکبیر می‌گویی و بر می‌گردی».

شرح نامه:

برای خواندن شرح این نامه‌ی نورانی، به پرسش و پاسخ ۲۸۳ مراجعه کنید.

هم‌رسانی
این مطلب را با دوستان خود به اشتراک گذارید.
رایانامه
تلگرام
فیسبوک
توییتر
می‌توانید این مطلب را به زبان‌های زیر نیز مطالعه کنید:
اگر با زبان دیگری آشنایی دارید، می‌توانید این مطلب را به آن ترجمه کنید. [فرم ترجمه]
×
فرم ترجمه
لطفاً حروف و اعداد نوشته شده در تصویر را وارد کنید.
Captcha
دانلود مجموعه‌ی نامه‌های حضرت علامه منصور هاشمی خراسانی حفظه الله تعالی
نام کتاب: الکلم الطّیّب؛ مجموعه‌ی نامه‌های حضرت علامه منصور هاشمی خراسانی حفظه الله تعالی
ناشر: دفتر منصور هاشمی خراسانی حفظه الله تعالی
نسخه: چهارم
زمان انتشار: شهریور (سنبله) ۱۳۹۷ هجری شمسی
مکان انتشار: بدخشان؛ پامیر