■ دانشجو: بله، همین‌طور است.

● استاد: بسیار خوب. حالا سوراخ کشتی را پیدا کردی و دانستی که دایره‌ی مرکزیِ مشکلات بشریت، فقدان حکومتِ انسان کامل است. بنابراین، سوراخ کشتی را مرمّت و زمینه‌ی حکومت مهدی را فراهم کن!

■ دانشجو: چگونه؟

● استاد: وقتی به آب نیاز داری و تشنگی را احساس می‌کنی، از جای خود بر می‌خیزی و آب را می‌جویی. به همان اندازه که تشنگی تو بیشتر باشد، جستجوی تو نیز بیشتر خواهد بود. در پاسخ به سؤال تو باید تأکید کنم: انحرافی‌ترین و زیان‌بارترین توهّم درباره‌ی انسان کامل، این بوده است که «او باید بیاید». در حالی که او نباید بیاید، بلکه «مردم باید بیایند»؛ چنان‌که رسول خدا صلّی الله علیه و آله و سلّم می‌فرماید: «امام مانند کعبه است: به نزد او می‌آیند و او به نزد کسی نمی‌آید»[۱] و خطاب به خلیفه‌ی خود علی می‌فرماید: «تو به منزله‌ی کعبه هستی که به سراغ او می‌آیند و او به سراغ کسی نمی‌آید.