Шанбе 5 декабр 2020 мелодӣ баробар бо 19 рабеъ-ул-сони 1442 ҳиҷрӣ қамарӣ
Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
(12) Ҷаҳоне ки Худованд бар он ҳукм намеронад, водии иблис аст ва ҷуз ҷаҳл ва куфр ва фасод ва зулм дар он ёфт намешавад. Ин сарнавишти нисоне аст ки ба ҳокимияти ғайри Худованд тан дода ва ҳар кас ба ҳокимияти ғайри Худованд тан бидиҳад, маҳкум ба нобудӣ аст. Ин аст ки оташи ҷангҳои онон хомӯш нахоҳад шуд ва омори фақр ва фалокати онон коҳиш нахоҳад ёфт; Чароки Худованд бар онон ҳукумат намекунад ва ҳукумати онон дар дасти ғайри Ӯст. (Пурсиш ва посухи 12)
loading
Пурсиш ва посух
 

Аз назари аллома издивоҷи муваққат бо занони руспӣ (фоҳиша) ки мумкин аст дар тӯли рӯз бо як ё чанд мард ҳамбистар шаванд ва дар изои он пул дарёфт кунанд чист? Бо таваҷҷуҳ ба инки аксари фуқаҳои шиъа ин амалро ҳаром намедонанд, ба таври мисол оқоёни Шубайрии Занҷонӣ ва Хоманаи онро ҷойиз ва оқоёни Хумайнӣ ва Баҳҷат онро ҷойиз дониста ва низ идда нигоҳ доштанро воҷиб надонистаанд. Ба ривоёте аз аҳли байт истинод мекунанд, ба таври мисол ривояте аз имом Содиқ ки тавассути шайх Ҳурри Омулӣ дар Васоъилул шиъа ҷилди 21 саҳифаи 29 ривояти шумораи 26439 оварда шудааст.

Лутфан назари машруҳи алломаи бузургворро дар ин маврид баён кунед.

Бо ташаккур

Издивоҷ бо зани зинокор –хоҳ доъим бошад ва хоҳ муваққат– бино бар насси Қуръони карим ҳаром аст: Чунонки бо сароҳат фармудааст: ﴿الزَّانِي لَا يَنْكِحُ إِلَّا زَانِيَةً أَوْ مُشْرِكَةً وَالزَّانِيَةُ لَا يَنْكِحُهَا إِلَّا زَانٍ أَوْ مُشْرِكٌ ۚ وَحُرِّمَ ذَلِكَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ[1]; <<Марди зинокор ҷуз бо зани зинокор ё мушрик издивоҷ намекунад ва зани зинокор ҷуз бо марди зинокор ё мушрик издивоҷ намекунад ва он барои мӯъмин ҳаром аст>>. Бо ин васф, ривоёте ки бар ҷавози чунин коре далолат доранд бар ҷавози издивоҷ бо зане ҳамл мешавад ки илм ба зинокор будани ӯ вуҷуд надорад, балки танҳо гумон ба зинокор будани ӯ вуҷуд дорад; Бо таваҷҷуҳ ба инки қоъидатан гумон ба зинокор будани ӯ барои ҳурмати издивоҷ бо ӯ кофӣ нест, ҳар чанд барои кароҳати издивоҷ бо ӯ кифоят мекунад; Чароки издивоҷ кори бисёр хатире аст ва шойиста аст бо зане анҷом шавад ки чунин гумоне дар бораи ӯ вуҷуд надорад. Бо ин ҳол, агар ривоёти мазкур қобили ҳамли бар ин маъно набошанд, аз дараҷаи эътибор соқитанд; Чароки бино бар мабнои аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ ҳафизаҳуллоҳ таъоло дар китоби шарифи <<Бозгашт ба Ислом>>[2], ривоёт ҳар андоза мутаъаддид бошанд қодир ба насхи Қуръони Карим нестанд ва дар сурати таъоруз бо он худ ба худ соқит мешаванд ва аз ин рӯ, арзаи онҳо ба он барои шинохт имкони сиҳҳаташон зарурӣ аст.

Билҷумла издивоҷ бо зане ки инсонро ба зино бо худ даъват мекунад ё ба зинокор будани худ иқрор дорад ё зинокор будани ӯ ба иқтизои шаҳодати шуҳуд ё шавоҳид маълум аст, ҷойиз нест, балки чи басо ботил маҳсуб мешавад; Чароки Худованд издивоҷ бо чунин занеро маҳдуд ба марди зинокор дониста ва ин яъне онро дар ҳукми зино дониста ва ин яъне онро کأن لم یکن донистааст.

Аммо нигоҳ доштани идда барои зане ки пас аз иртикоби зино қасди такрори онро дорад бемаъност; Чароки такрори он барои ӯ пас аз нигоҳ доштани идда ҷойиз нест то пеш аз нигоҳ доштани идда ҳаром бошад, балки дар ҳар ҳол ҳаром аст ва бо ин васф, нигоҳ доштани идда барои зане ки пас аз талоқ ё поёни муддати издивоҷ қасди зино дорад низ бемаъност. Оре, нигоҳ доштани идда барои зане ки пас аз иртикоби зино қасди издивоҷ дорад воҷиб нест; Чароки Худованд нигоҳ доштани иддаро барои завҷа ташриъ карда ва барои зония ташриъ накарда, балки ҳурмати берун кардани завҷа дар иддаро низ барои зония тахсис зада ва фармудааст: ﴿لَا تُخْرِجُوهُنَّ مِنْ بُيُوتِهِنَّ وَلَا يَخْرُجْنَ إِلَّا أَنْ يَأْتِينَ بِفَاحِشَةٍ مُبَيِّنَةٍ ۚ[3]; <<Ононро (дар идда) аз хонаҳошон берун накунед ва худашон низ берун нашаванд магар инки муртакиби фаҳшои ошкор шуда бошанд>>. Бо ин ҳол, барои зане ки пас аз иртикоби зино қасди издивоҷ дорад воҷиб аст ки раҳими худро бо сабр ё баррасии пизише истиброъ кунад; Чароки итминон аз бароъати раҳим пеш аз издивоҷ барои пешгирӣ аз ихтилоти нутфа ва иштибоҳ насаб ақлан зарурӣ аст ва ҳар коре ки ақлан зарурӣ аст, шаръан воҷиб мешавад ва Худованд бар ҳар коре гувоҳ аст.

↑[1] . Нур/ 3
↑[2] . с238
↑[3] . Талоқ/ 1
Пойгоҳи иттилоърасонии дафтари Мансури Ҳошимии Хуросонӣ Бахши посухгӯӣ ба пурсишҳо
Ҳамрасонӣ
Ин матлабро бо дӯстони худ ба иштирок бигзоред.
Email
Telegram
Facebook
Одноклассники
ВКонтакте
Метавонед ин матлабро ба забонҳои зер низ мутолеъа кунед:
Агар бо забони дигаре ошнойи доред, метавонед ин матлабро ба он тарҷума кунед. [Фори тарҷума]
×
Фори тарҷума
Лутфан коди амниятиро ворид кунед.
Captcha
Навиштани пурсиш
Корбари гиромӣ! Шумо метавонед пурсишҳои худро дар бораи осор ва андешаҳои аллома Мансури Ҳошимии Хуросониро дар форми зер бинависед ва барои мо ирсол кунед то дар ин бахш посух дода шавад.
Таваҷҷуҳ: Мумкин аст номи шумо ба унвони нависандаи пурсиш дар пойгоҳ намоиш дода шавад.
Таваҷҷуҳ: Аз онҷо ки посухи мо ба эмейли шумо ирсол мешавад ва лузуман бар рӯи пойгоҳ қарор намегирад, лозим аст ки одраси худро ба дурусти ворид кунед.
Лутфан ба нукоти зер таваҷҷуҳ фармойед:
1 . Мумкин аст ба пурсиши шумо дар пойгоҳ посух дода шуда бошад. Аз ин рӯ, беҳтар аст пеш аз навиштани пурсиши худ, пурсишҳои муртабитро мурур ё аз имкони ҷустуҷӯ дар пойгоҳ истифода кунед.
2 . Аз сабт ва ирсоли пурсишҳои ҷадид пеш аз дарёфти посухи пурсиши қаблӣ, худдорӣ кунед.
3 . Аз сабт ва ирсоли беш аз як пурсиш дар ҳар навбат, худдорӣ кунед.
4 . Авлавияти мо, посухгӯйи ба пурсишҳои марбут бо имом Маҳдӣ алайҳи салом ва заминасозӣ барои зуҳури ӯст; Чароки дар ҳоли ҳозир, аз ҳар чизе муҳимтар аст.
* Лутфан коди амниятиро ворид кунед. Captcha loading