Ҷумъа 4 декабр 2020 мелодӣ баробар бо 18 рабеъ-ул-сони 1442 ҳиҷрӣ қамарӣ
Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
(24) Эътиқод ба зуҳури Маҳдӣ, як эътиқоди занни ё хиёлӣ нест, балки аз асилтарин ва яқинитарин эътиқодоти муштараки Исломи аст; Чунонки беш аз чиҳл нафар аз асҳоби Паёмбар, хабари ӯро барои даҳо нафар аз тобеъони худ ва ба воситаи онон барои садҳо нафар аз мусалмонон, аз он Ҳазрат ривоят кардаанд ва бисёрӣ аз аъимаи ҳадис, ба сиҳҳат ва тавотури он тасриҳ намудаанд ва бисёрӣ аз онон, дар бораи он китоби мустақилле нигоштаанд ва мазмуни он, мувофиқ бо ваъдаи Худованд дар Қуръон аст. (Бахши: Пурсишҳо ва посухҳо)
loading
Пурсиш ва посух
 

Бо арзи салом ва Худо қувват. Пас аз мутолеъаи китоби <<Бозгашт ба Ислом>> нисбат ба аҳодис бисёр дақиқ шудам, ба тавре ки бо ҳар ҳадисе мувоҷеҳ мешавам фикр мекунам воҳид ё иштибоҳ бошад. Лутфан роҳнамоӣ кунед.

Бо сипос аз шумо, ёдовар мешавем ки афзоиши диққати ва эҳтиёти шумо дар мувоҷеҳ бо аҳодис, бисёр муборак ва қобили ситоиш аст; Зеро аз афзоиши тақвои шумо дар динатон ҳикоят дорад ва нишон медиҳад ки шумо оқилонатар аз гузашта амал мекунед; Бо таваҷҷуҳ ба инки бепарвоии як нафар дар ахзи ба аҳодис, бо вуҷуди эҳтимоли ҷаълӣ будан ё заъиф будани онҳо, на танҳо аз диндории ӯ нашъат намегирад, балки аз бемаболотии ӯ дар динаш бар мехезад ва ин бар хилофи таваҳҳуми ройиҷ дар миёни авом аст; Зеро онон мепиндоранд ки муқтазои диндорӣ, ахзи ба ҳар ҳадисе аст агачи воҳид ва ғайри яқинӣ бошад, дар ҳоле ки чунин ҳадисе танҳо муҷиби занн мешавад ва Худованд аз ахзи занн наҳй карда ва бо ин васф, ахзи ба чунин ҳадисе, нофармонии Худованд аст ва шакке нест ки нофармонии Худованд наметавонад муқтазои диндорӣ бошад!

Бале, аҳмияти ин қоъида дар робита бо аҳодиси эътиқодӣ ва фиқҳӣ бештар аст ва дар робита бо аҳодиси ахлоқӣ ва тарбиятӣ ки ҳовии нукоти эътиқодӣ ва фиқҳӣ нестанд, камтар аст; Монанди аҳодиси амр кунанда ба ростгӯӣ ва ятимнавозӣ ва ҳусни халқ ва бар по доштани намози шаб ва наҳй кунанда аз фаҳшо ва ҳирс ва ҳасад ва ҷадал; Бо таваҷҷуҳ ба инки ин аҳодис ҳатто агар айнан аз маъсум содир нашуда бошад, мислан содир шудаанд ва ахзи ба мазмуни куллии онҳо ахзи ба занн маҳсуб намешавад, балки ахзи ба яқин аст. Аз ин рӯ, истифода аз ин қабил аҳодиси ахлоқӣ ва тарбиятӣ, ҳар чанд мутавотир набошад, ишколе надорад ва истешҳод ба онҳо аз он ҳайс ки мутобиқ бо Қуръони карим ва аҳодиси мутавотир ва мутобиқ бо ақли салим ҳастанд, ҷойиз аст; Бар хилофи аҳодиси марбут ба ақойид ва аҳком ки ногузир бояд мутавотир бошанд; Ба ин маъно ки лафз ё мазмуни онҳо дар ҳар табақа тавассути ҳаддиақал чаҳор нафар ривоят шуда бошад ва ин бо муроҷиъа ба ҷавомеъи ҳадисии мутаъаххир ки маҷмӯъаи аҳодиси расида дар бораи ҳар мавзӯъро дар як боб ҷамъоварӣ кардаанд, ба осонӣ қобили баррасӣ аст; Чароки бо ин муроҷиъа то ҳадди зиёде маълум мешавад ки дар бораи як ақида ё ҳукм, чанд ҳадис бо чанд тариқ расида ва кадом як воҳид ва кадом як мутавотир аст.

Бале, рӯшан аст ки ин аз роҳкорҳои муваққат барои шинохти ақойид ва аҳкоми Исломи аст ва роҳкори аслӣ, дастрасӣ ба халифаи Худованд дар замин аст ки дар раъси таколиф қарор дорад ва бо заминасозӣ барои зуҳури ӯ мумкин аст ва заминасозӣ барои зуҳури ӯ мубтанӣ бар ҷамъ шудани назди Мансури Ҳошимии Хуросонӣ аст ки мусалмононро ба ҷамъ шудан барои ёрии Маҳдӣ фаро мехонад; Чароки ҳаргоҳ шуморӣ кофӣ аз мусалмонон барои ёрии Маҳдӣ ҷамъ шаванд, зуҳури ӯ бино бар ваъда ва суннати Худованд қатъӣ аст.

Худованд ҳамаи моро барои қиём ба ин вазифаи хатири Исломӣ муваффақ гардонад.

Пойгоҳи иттилоърасонии дафтари Мансури Ҳошимии Хуросонӣ Бахши посухгӯӣ ба пурсишҳо
Ҳамрасонӣ
Ин матлабро бо дӯстони худ ба иштирок бигзоред.
Email
Telegram
Facebook
Одноклассники
ВКонтакте
Метавонед ин матлабро ба забонҳои зер низ мутолеъа кунед:
Агар бо забони дигаре ошнойи доред, метавонед ин матлабро ба он тарҷума кунед. [Фори тарҷума]
×
Фори тарҷума
Лутфан коди амниятиро ворид кунед.
Captcha
Навиштани пурсиш
Корбари гиромӣ! Шумо метавонед пурсишҳои худро дар бораи осор ва андешаҳои аллома Мансури Ҳошимии Хуросониро дар форми зер бинависед ва барои мо ирсол кунед то дар ин бахш посух дода шавад.
Таваҷҷуҳ: Мумкин аст номи шумо ба унвони нависандаи пурсиш дар пойгоҳ намоиш дода шавад.
Таваҷҷуҳ: Аз онҷо ки посухи мо ба эмейли шумо ирсол мешавад ва лузуман бар рӯи пойгоҳ қарор намегирад, лозим аст ки одраси худро ба дурусти ворид кунед.
Лутфан ба нукоти зер таваҷҷуҳ фармойед:
1 . Мумкин аст ба пурсиши шумо дар пойгоҳ посух дода шуда бошад. Аз ин рӯ, беҳтар аст пеш аз навиштани пурсиши худ, пурсишҳои муртабитро мурур ё аз имкони ҷустуҷӯ дар пойгоҳ истифода кунед.
2 . Аз сабт ва ирсоли пурсишҳои ҷадид пеш аз дарёфти посухи пурсиши қаблӣ, худдорӣ кунед.
3 . Аз сабт ва ирсоли беш аз як пурсиш дар ҳар навбат, худдорӣ кунед.
4 . Авлавияти мо, посухгӯйи ба пурсишҳои марбут бо имом Маҳдӣ алайҳи салом ва заминасозӣ барои зуҳури ӯст; Чароки дар ҳоли ҳозир, аз ҳар чизе муҳимтар аст.
* Лутфан коди амниятиро ворид кунед. Captcha loading