Якшанбе 29 ноябр 2020 мелодӣ баробар бо 13 рабеъ-ул-сони 1442 ҳиҷрӣ қамарӣ
Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
(20) Мансури Ҳошимии Хуросонӣ мӯътақид аст ки замин дар ҳеч замоне аз <<Халифаи Худованд>> холи нест ва далилаш барои ин эътиқод аз як сӯ зарурати ақлӣ вуҷуди халифаи Худованд дар заминро барои таълими кулли Ислом ва иқомаи он ба сурати холис ва комил ва аз сӯӣ дигар сухани Худованд аст ки ба рӯшанӣ фармудааст: <<Бегумон Ман дар замин халифаеро уарор диҳандааст>>. (Бахши: Пурсишҳо ва посухҳо)
loading
Нақдҳо ва баррасиҳо
Рафтан ба
шумораи
Ибтидо/1/Интиҳо
Рафтан ба
саҳифаи

Нақдҳо ва баррасиҳо дар бораи Тақлид

Код Шумора Код Мавзӯъ ва матни нақд Нависандаи нақд Тарихи нақд Таълиқ
9 82
Муқаддамот; Илм; Зарурат ва чигунагии касби илм (иҷтиҳод)
Фарҳоди Гулистон 22/12/2018
8 70
Муқаддамот; Илм; Зарурат ва чигунагии касби илм (иҷтиҳод)
Маҳдии Торамӣ 31/07/2017
7 64
Ақойид; Шинохти хулафоъи Худованд; Паёмбари хотам; Вежагиҳои Паёмбари хотам
Ризо Розӣ 19/11/2016
6 25
Муқаддамот; Илм; Мавонеъи касби илм; Тақлид
Субҳон 17/08/2015
5 18
Муқаддамот; Илм; Мавонеъи касби илм; Тақлид
Соҳил Озодӣ 15/05/2015
4 16
Муқаддамот; Илм; Мавонеъи касби илм; Тақлид
Пас аз мутолиъаи китоб суъолоте барям матраҳ шуд ки ба мизони ҳавсала теъдоде аз онҳоро матраҳ мекунам. Қаблан ба хотири посухгӯйии самимона ташаккур мекунам. Дар матни китоб омадааст: <<Ихтилофи онон [олимони мусалмон] бо якдигар дар гуфтаҳо ва кардаҳошон, фоҳиш ва фаровон аст; Дар ҳоле ки ҳақ, мусалламан гуфта ё кардаи воҳиде аст ва қобилияти таъаддуд ва такассур надорад ва бо ин васф, пайравии онон, аз як сӯ мутаноқиз ва бемаъност ва аз сӯӣ дигар, ба ихтилофи мусалмонон меанҷомад; Ҳамчуноки ба он анҷомидааст; Чароки ихтилофи мусалмонон дар ақойид ва аъмолашон, беш аз ҳар чиз, маълули пайравии онон аз олимони мухталиф аст>>. Ҳол инки ҳамин гуфта нишон медиҳад байни бардошти 2 нафар ки на танҳо аз касе тақлид намекунанд, балки динро бо тафаққуҳ дар оёт ва ривоёт гирифтаанд низ мумкин аст ихтилоф ба вуҷуд биёяд; Яъне наметавон ба таври қатъӣ гуфт мусалмонон бо тафаққуҳ ба як бардошти воҳид мерасанд ва дар натиҷа тибқи истедлоли худи китоб танҳо яке аз ин бардоштҳо саҳиҳ аст ва бақия нодуруст аст ва ин яъне мо боз ҳам мусалмононе хоҳем дошт ки талаққии носаҳиҳе доранд ва инҷо чи тафовуте байни натиҷаи ин 2 равиш аст? Албатта суъоли дигар низ ин аст ки дар китоб омадааст: <<Пайравӣ аз онҳо [яъне олимон], мубтани бар занни пайравонашон ба мутобиқати гуфтаҳо ва кардаҳои онҳо бо шаръ аст>> ки бо таваҷҷуҳ ба таъкиди нависанда бар яқини ақлӣ, мутаъассифона далили ақлӣ барои ин масъала зикр накардаанд. Албатта ин нуктаи лозим ба зикр аст ки дар сурати муроҷиъа ба мароҷеъи тақлид ва дархости далили ақлӣ аҳком ва фатово ва истинод ба оёт ва ривоёт, онон дариғ накарда ва дар ихтиёр мегузоранд. Ташаккур
Саййид Эҳсон 22/03/2015
3 14
Муқаддамот; Илм; Мавонеъи касби илм; Тақлид
Алӣ Порсо 21/02/2015
2 13
Муқаддамот; Илм; Мавонеъи касби илм; Тақлид
Дар мабҳаси тақлид агарчи тавзиҳоте ки ироъа шуда дар бархӣ баҳсҳо саҳиҳ мебошад, аммо дар бархӣ ҷиҳат ба дурустӣ тавзиҳ наёмадааст. Худованд дар ҳеҷ як аз ояти китоби осмонӣ пайравӣ аз уламоро дар дин дастур надода балки зимни инки илм ва донишро беҳтарин неъмат дониста аз сӯӣ дигар омили инҳироф дар динро низ олимон муъаррифӣ карда ва мисоли он уламои аҳли китоб ки оёти марбут ба муъаррифии ҳазрати Расулуллоҳро аз китоби Таврот ва Инҷил ҳазф карданд. Аммо Парвардигори оламиён таклифи он даста аз мардум ки саводи хондан надошта ё тавони фаҳми бархӣ оёти Қуръонро надоранд тавсияи муроҷиъа ба рабониюн ва солеҳонро намудааст. Тақлид агар кӯр кӯрона ва пайравӣ бе чуну чаро бошад мардуд [аст] аммо агар аз шахси солеҳ ва муқараби даргоҳи Худованд бошад барои он кас ки тавонои хондан ё дарки дурусти оётро надорад лозим ва муфид аст. Агар назари шуморо бар ин бидонем ки тақлид аз ҳар кас ва ҳар наҳв мардуд аст он вақт чигуна интизор доред ки идае аз шумо пайравӣ намояд ва иҷтимоъи воҳиде шакл бигирад ҳар чанд ки ҳадафи бисёр муқаддас бошад. Лутфан дар сурати имкон ва [барои] рафъи шубҳа посух ба эмейлам ирсол гардад.
Муҳаммад 21/02/2015
1 1
Муқаддамот; Илм; Мавонеъи касби илм; Тақлид
Агар тибқи андешаи Мансури Ҳошимии Хуросонӣ, аҳодис (ба истиснои маъдуде аз онҳо) занни маҳсуб мешаванд, бо ин ҳисоб ман навъӣ аҳкоми шаръиро аз чи ҷойе ғайр аз фатвоҳои муфтиҳои бузургвор тақлид пайдо кунам? Бо таваҷҷуҳ ба инки эшон иҷтиҳодро ҳам қабул надоранд! Аҳкоми намоз ки дар Қуръон омада ﴿إِنَّ الصَّلاَةَ كَانَتْ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ كِتَابًا مَّوْقُوتًا[1] яъне <<Бе тардид намоз ҳамвора бар муъминон муқарраре аст воҷиб>> ро аз куҷо бигирам? Аҳкоми рӯзаро ки дар Қуръон омада ﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيَامُ[2] яъне <<Эй касоне ки имон овардаед, рӯза бар шумо навишта ва муқаррар шуда>> ро аз куҷо бигирам? Ва кулли аҳкоми дигар барои аъмоле ки дар Қуръон воҷиб шудааст. Оё инҳоро феълан раҳо кунам ва биравам худам ва теъдоди зиёдӣ аз инсонҳоро он чунон тарбият кунам то халифаи Худо зуҳур кунад ва он вақт намоз ва рӯза ва ... ро анҷом диҳам? Ин ки аслан мантиқӣ нест!
Муртазо 02/01/2015
Рафтан ба
шумораи
Ибтидо/1/Интиҳо
Рафтан ба
саҳифаи
Донлуди маҷмӯъаи нақдҳо ва баррасиҳо
Нақдҳо ва баррасиҳо; Бозгашт ба Ислом; Мансури Ҳошимии Хуросони