Панҷшанбе 3 декабр 2020 мелодӣ баробар бо 17 рабеъ-ул-сони 1442 ҳиҷрӣ қамарӣ
Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
(36) Мансури Ҳошимии Хуросонӣ сирфан олимӣ мусалмон аст ки бо ҳадафи зоҳир сохтани Маҳдӣ ва расондаи ӯ ба қудрат, қиём кардааст ва мусалмононро ба байъат бо он ҳазрат ба ҷойи байъат бо ин ва он фаро мехонад ва бадин сон барои иқомаи Исломи холис ва комил дар ҷаҳон заминасозӣ мекунад ва ба ҳамин ҷиҳат, ҳимоят аз ӯ бар ҳар мусалмоне воҷиб аст. (Бахши: Нақдҳо ва баррасиҳо)
loading
Нақд ва барраси
 

Ин ҷониб дар даъвати шаръӣ ва ақлии ҳазрати аллома ба сӯӣ халифаи Худо ва танҳо валии амри муслимини боқӣ монда шакке надорам ва бо эшон ҳамроҳ ва ҳам садо ҳастам, аммо эшон дар ҷойе фармудаанд ки ҳамон тавр ки Муслим барои Ҳусейн (а) байъат ҷамъ карданд ман ҳам дар Хуросон барои Маҳдӣ (аҷ) байъат мегирам. Бо инки шак надорам ва яқин дорам ки ин байъат гирифтан ва байъат додан ҳукми шаръи ва ақли аст, аммо суъол инҷост ки Муслим изни байъат гирифтан дошт. Оё қиёси эшон дар ҳамин робита аст?

Бародари мӯъмин ва аҳли басират

Дар инки аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ аъядуллоҳи таъоло аз имом Маҳдӣ алайҳи салом барои фароҳам сохтани заминаи зуҳури он ҳазрат <<Изни ом>> дорад, шакке нест; Чароки фароҳам сохтани заминаи зуҳури он ҳазрат мисдоқи бориз некукорӣ ва тақво аст ва изни омми он ҳазрат ба некукорӣ ва тақвои яқини аст; Чунонки изни омми он ҳазрат ба намозҳои явмия ва рӯзаи моҳи рамазон яқинӣ аст, балки худдориаш аз чунин изне маъсият ва куфр шумурда мешавад ва ин маънои гуфтори қотеъ ва такон диҳандае аст ки яке аз ёронамон моро аз он хабар дод, гуфт:

«قالَ رَجُلٌ لِلْمَنْصُورِ: هَلْ أَذِنَ لَکُمُ ٱلْمَهْدِيُّ أَنْ تُمَهِّدُوا لَهُ سُلْطانَهُ؟! قالَ: ٱلْأَمْرُ أَعْظَمُ مِنْ ذٰلِكَ یا لُکَعُ! لَوْ نَهانا عَنْ ذٰلِكَ ﴿لَأَخَذْنَا مِنْهُ بِالْيَمِينِ ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ الْوَتِينَ فَمَا مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ عَنْهُ حَاجِزِينَ! أَما بَلَغَکُمْ قَوْلُ عَلِيٍّ: ﴿وَٱللّهِ لَوْ لَمْ یَخْرُجْ لَضُرِبَ عُنُقُهُ؟! فَقامَ ٱلرَّجُلُ وَ هُوَ یَقُولُ: ٱللَّهُمَّ لَوْ کانَ أَحَدٌ یُخْرِجُ ٱلْمَهْدِيَّ لَکانَ هٰذا! فَسَیُخْرِجَنَّهُ وَ لَوْ کانَ بِٱلْعُطارِد»; <<Марде ба Мансур гуфт: Оё Маҳдӣ ба шумо изн додааст ки барои ҳукумати ӯ заминасозӣ кунед?! Фармуд: Кор фаротар аз ин аст эй нодон! Агар моро аз он боз дорад (сухани Худованд бар ӯ ҷорӣ мешавад ки фармудааст:) <Ҳароина ӯро бо қудрат мегирем ва сипас раги қалбашро қатъ мекунем ва он гоҳ ҳеҷ як аз шумо ӯро нигоҳ доранда нест>! Оё сухани Алӣ ба шумо нарасидааст ки фармуд: <Ба Худо савганд агар хуруҷ накунад ҳароина гарданаш зада хоҳад шуд>?! Пас мард дар ҳоле ки бар мехост гуфт: Худоё! Агар аҳаде бошад ки Маҳдиро берун оварад, ҳамин аст! Ҳароина ӯро берун хоҳад овард агарчи дар Аторуд бошад>>!

Аммо оё мумкин аст ки ин инсони бузург барои анҷоми ин амали воҷиб аз он ҳазрат <<Изни хос>> дошта бошад? Мумкин аст: Чароки пеш аз имкони вуҷуди он ҳазрат дар замин ва зарурати изни он ҳазрат ба аъмоли воҷиб ва сибқати ин инсони бузург дар заминасозӣ барои зуҳури он ҳазрат ки амалӣ воҷиб шумурда мешавад, монеъ аз доданди <<Изни хос>> ба ӯ вуҷуд надорад, вале эълони ин <<Изни хос>> дар сурате ки дошта бошад, пас аз вуҷуди <<Изни хос>> ки қадри мутаяққан аст, зарурӣ нест ва танҳо борикбинон дар меёбанд.

Пойгоҳи иттилоърасонии дафтари Мансури Ҳошимии Хуросонӣ Бахши баррасии нақдҳо
Таълиқот
Нақдҳо ва баррасиҳои фаръӣ
Нақди
фаръии 1
Нависанда: Ирфон
Тарих: 07/10/2019

Лутфан дар мавриди байъат ва ҳудуду суғури он рӯшангаройи бифармойед. Бархӣ ба байъате ки ҳазрати Мансури Ҳошимии Хуросонӣ ҳафизаҳуллоҳ таъоло барои имом Маҳдӣ алайҳи салом мегиранд ирод ворид мекунанд ва мегӯянд бидуни изни хос имкони гирифтани байъат вуҷуд надорад. Посухи шумо ба ин масъала чист? Аз тарафе ҳазрати аллома ва шумо бузургворон, байъатро тазмине барои зуҳур ва таҳаққуқи ҳокимияти имом Маҳдӣ алайҳи салом муъаррифӣ намудаед. Ба илова, бархӣ мегӯянд ки байъати ҷаноби Муслим ибни Ақил алорағми инки изни хоссаш барои гирифтани байъат бар ҳамагон мубарҳан буд муҷиби тазмини ёрии байъат кунандагон нашуд. Аз куҷо маълум ки байъати аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ муҷиби тазмин бишавад? Барои инки олимона ва хайрхоҳона посухи моро медиҳед аз шумо сипосгузорам ва аз шумо авлиёъи Худованд илтимоси дуъо дорам.

Посух ба нақди
фаръии 1
Тарих: 12/10/2019

Байъат бо имом Маҳдӣ алайҳи салом ба маънои эъломи итоъат ва ҳимоят аз ӯ ба ҷойи дигарон, мисдоқи боризи хайр ва маърифат аст ва бо ин васф, даъват кардан ва амр кардан ба он, мисдоқи боризи даъват ба хайр ва амри ба маъруф аст ки бо изни омми Худованд анҷом мешавад ва ниёзе ба изни хосси Ӯ надорад; Монанди даъват кардан ва амр кардан ба намоз, рӯза, ҳаҷ ва закот; Чунонки фармудааст: ﴿وَلْتَكُنْ مِنْكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ ۚ وَأُولَٰئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ[1]; <<Ва бояд аз шумо гурӯҳе бошанд ки ба хайр даъват кунанд ва ба маърифат амр намоянд ва аз мункар боз доранд ва онон ҳамонон растгоронанд>>. Бар ҳамин асос, мӯъмини оли фиръавн ба байъат бо Мӯсо алайҳи салом даъват мекард ва аз қавми худ таваққуъ дошт ки даъваташро иҷобат кунанд; Чунонки Худованд зимни ситойиши ӯ фармудааст: ﴿وَقَالَ الَّذِي آمَنَ يَا قَوْمِ اتَّبِعُونِ أَهْدِكُمْ سَبِيلَ الرَّشَادِ[2]; <<Ва касе ки имон оварда буд гуфт: Эй қавми ман! Аз ман пайравӣ кунед то шуморо ба роҳи дуруст ҳидоят кунам>>, дар ҳоле ки барои ин кор изни хоссе надошт ва бар ҳамин асос, мӯъмини сураи Ёсин ба байъат бо се Паёмбар даъват мекард ва аз қавми худ таваққуъ дошт ки даъваташро иҷобат кунанд; Чунонки Худованд зимни ситойиши ӯ фармудааст: ﴿وَجَاءَ مِنْ أَقْصَى الْمَدِينَةِ رَجُلٌ يَسْعَىٰ قَالَ يَا قَوْمِ اتَّبِعُوا الْمُرْسَلِينَ ۝ اتَّبِعُوا مَنْ لَا يَسْأَلُكُمْ أَجْرًا وَهُمْ مُهْتَدُونَ ۝ وَمَا لِيَ لَا أَعْبُدُ الَّذِي فَطَرَنِي وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ۝ أَأَتَّخِذُ مِنْ دُونِهِ آلِهَةً إِنْ يُرِدْنِ الرَّحْمَٰنُ بِضُرٍّ لَا تُغْنِ عَنِّي شَفَاعَتُهُمْ شَيْئًا وَلَا يُنْقِذُونِ ۝ إِنِّي إِذًا لَفِي ضَلَالٍ مُبِينٍ ۝ إِنِّي آمَنْتُ بِرَبِّكُمْ فَاسْمَعُونِ ۝ قِيلَ ادْخُلِ الْجَنَّةَ ۖ قَالَ يَا لَيْتَ قَوْمِي يَعْلَمُونَ ۝ بِمَا غَفَرَ لِي رَبِّي وَجَعَلَنِي مِنَ الْمُكْرَمِينَ ۝ وَمَا أَنْزَلْنَا عَلَىٰ قَوْمِهِ مِنْ بَعْدِهِ مِنْ جُنْدٍ مِنَ السَّمَاءِ وَمَا كُنَّا مُنْزِلِينَ ۝ إِنْ كَانَتْ إِلَّا صَيْحَةً وَاحِدَةً فَإِذَا هُمْ خَامِدُونَ[3]; <<Ва марде аз он сӯи шаҳр омад дар ҳоле ки мешитофт, гуфт: Эй қавми ман! Аз Паёмбарон пайравӣ кунед; Аз касоне ки аз шумо музде наметалабанд ва бар ҳидоят ҳастанд пайравӣ кунед ва ман чаро касеро напарастам ки манро офаридааст ва ба сӯӣ Ӯ бозгардонда мешавед? Оё ҷуз Ӯ Худоёне бигирам ки агар Худованди бахшанда зараре барои ман бихоҳад, васотати онон ба корам намеояд ва ба фарёдам намерасанд? Ман он гоҳ дар гумроҳии ошкоре хоҳам буд. Ман ба Парвардигоратон имон овардам, пас аз ман бишнавед. Гуфта шуд ки ба Биҳишт дохил шав, гуфтам: Эй кош қавмам медонистанд ки Парвардигорам манро омӯрзид ва аз гиромидоштагон қарор дод ва мо пас аз ӯ бар қавмаш лашкаре аз осмон нафиристодем ва нозил кунандагон набудем. Он танҳо бонге буд (ки бар онон зада шуд), пас ногоҳ хомӯш гардиданд>>, дар ҳоле ки барои ин кор изни хоссе надошт ва бар ҳамин асос, шуморе аз Ҷаннатиён ба байъат бо Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам даъват мекарданд ва аз қавми худ таваққуъ доштанд ки даъваташонро иҷобат кунанд; Чунонки Худованд зимини ситойиши онон фармудааст: ﴿وَإِذْ صَرَفْنَا إِلَيْكَ نَفَرًا مِنَ الْجِنِّ يَسْتَمِعُونَ الْقُرْآنَ فَلَمَّا حَضَرُوهُ قَالُوا أَنْصِتُوا ۖ فَلَمَّا قُضِيَ وَلَّوْا إِلَىٰ قَوْمِهِمْ مُنْذِرِينَ ۝ قَالُوا يَا قَوْمَنَا إِنَّا سَمِعْنَا كِتَابًا أُنْزِلَ مِنْ بَعْدِ مُوسَىٰ مُصَدِّقًا لِمَا بَيْنَ يَدَيْهِ يَهْدِي إِلَى الْحَقِّ وَإِلَىٰ طَرِيقٍ مُسْتَقِيمٍ ۝ يَا قَوْمَنَا أَجِيبُوا دَاعِيَ اللَّهِ وَآمِنُوا بِهِ يَغْفِرْ لَكُمْ مِنْ ذُنُوبِكُمْ وَيُجِرْكُمْ مِنْ عَذَابٍ أَلِيمٍ ۝ وَمَنْ لَا يُجِبْ دَاعِيَ اللَّهِ فَلَيْسَ بِمُعْجِزٍ فِي الْأَرْضِ وَلَيْسَ لَهُ مِنْ دُونِهِ أَوْلِيَاءُ ۚ أُولَٰئِكَ فِي ضَلَالٍ مُبِينٍ[4]; <<Ва чун шуморе аз ҷинниёнро мутаваҷҷеҳи ту сохтем то Қуръонро бишнаванд, пас чун наздаш ҳозир шуданд гуфтанд: Сукут кунед, пас чун ба анҷом расид барои инзор ба сӯӣ қавмашон бозгаштанд. Гуфтанд: Эй қавми мо! Китоберо шунедем ки пас аз Мӯсо нозил шуда ва чизе ки пеш аз он будаастро тасдиқ мекунад ва ба ҳақ ва ба роҳӣ рост ҳидоят менамояд. Эй қавми мо! Даъват кунандаи Худовандро иҷобат кунед ва ба ӯ имон оваред то гуноҳонатонро биёмӯрзад ва шуморо аз азоби дарднок паноҳ диҳад ва ҳар кас даъват кунандаи Худовандро иҷобат накунад, оҷиз кунандае дар замин нест ва барояш ҷуз Худованд ёваре вуҷуд надорад, онон дар гумроҳии ошкор ҳастанд>>, дар ҳоле ки аз вуҷуди изни хоссе барои онон сухане ба миён наёмадааст. Аз инҷо дониста мешавад ки даъвати мардум ба байъат бо халифаи Худованд, ниёзе ба изни хос надорад, бар хилофи даъвати онон ба байъат бо худ ки бидуни изн ҷойиз нест. Бинобарин, ҳаргоҳ олиме пешқадам шавад ва мардумро ба байъат бо имом Маҳдӣ алайҳи салом даъват кунад, бар онон воҷиб аст ки даъвати ӯро иҷобат кунанд; Хусусан ҳаргоҳ олимӣ бузург ва беҳамто мононди ҷаноби Мансури Ҳошимии Хуросонӣ ҳафизаҳуллоҳ таъоло бошад ки нишонаҳои заминасози мавъуди зуҳури имом Маҳдӣ алайҳи саломро дорад; Чароки дар ин сурат, вуҷуди изни хос барои ӯ мӯҳтамал аст[5].

Аммо оё байъат бо имом Маҳдӣ алайҳи салом ба маънои эъломи итоъат ва ҳимояташон аз ӯ ба ҷойи дигарон, зуҳур ва ҳокимияти ӯро тазмин мекунад? Оре, машрут ба инки аз рӯӣ маърифат ва омодагӣ бошад ва маърифату омодагии онон бар ӯ пӯшида нахоҳад монд, балки бо таваҷҷӯҳ ба бурузи он дар кунишҳо ва вокунишҳои онон, барои оммаи уқало қобили ташхис хоҳад буд. Аз ин рӯ, ҷаноби Мансури Ҳошимии Хуросонӣ ҳафизаҳуллоҳ таъоло ба гирифтани байъат барои имом Маҳдӣ алайҳи салом басанда намекунад, балки ононро илова бар ин кор барои итоъат ва ҳимоят аз ӯ тарбият мекунад, то онгоҳ ки ба маърифат ва омодагии лозим бирасанд; Чунонки худ дар ин бора фармудааст:

<<Эй гурӯҳи ёрони ман! Ба суханам гӯш фаро диҳед то маърифат ёбед ва дар он биандешед то ҳикмат андузед; Чароки шуморо бо он парвариш медиҳам ҳамон тавр ки боғбон дарахти меваро; То аз шумо гурӯҳе бисозам кифоят кунанда барои онки халифаи Худоро дар замин кифоят кунанд.>>[6]

Ва фармудааст:

«أَیُّهَا النّاسُ! إِنَّكُمْ تُریدُونَ أَنْ تَقْتُلُوني کَما قَتَلْتُمُ الصّالِحینَ مِنْ قَبْلي فَلا تَفْعَلُوا فَإِنِّي وَاللّهِ لَو بَقِیتُ فِیکُمْ لَأَشْحَذَنَّ رِجالاً مِنْکُمْ شَحْذَ الْقَيْنِ ٱلنَّصْلَ! أَجْلِي بِالتَّنْزيلِ أَبْصٰارَهُمْ وَ أَرْمِي بِالتَّفْسِيرِ فِي مَسامِعِهِمْ وَ أَسْقِیهِمْ كَأسَ الْحِکْمَةِ حَتّیٰ یَمْتَلِئُوا! أَلا إِنِّي أَخْتارُ خِیارَکُمْ لِلْمَهْدِيِّ کَما یَخْتارُ النَّحْلُ لِیَعْسُوبِها خِیارَ الْأَزاهِیر!»[7]; <<Эй мардум! Ҳароина шумо мехоҳед манро бикушед ҳамон тавр ки солеҳони пеш аз манро куштед, пас ин корро накунед; Чароки ба Худо савганд агар ман дар миёни шумо бимонам ҳароина мардоне аз шуморо обдида мекунам ҳамон тавр ки оҳангар теғаро обдида мекунад! Бо танзили (Қуръон) дидагонашонро ҷало медиҳам ва тафсири (он) ро дар гӯшҳошон мерезам ва ба онон аз паямонаи ҳикмат менӯшонам то пир шаванд! Огоҳ бошед ки ман беҳтаринҳои шуморо барои Маҳдӣ бар мегузинам ҳамон тавр ки занбӯри асал беҳтарин гулҳоро барои маликаи худ гузиниш мекунад! Сипас фармуд: Худоё! Ҳароина Ту медонӣ ки ман аз дунё баҳои як ҷуфт кафшро молик нестам, дар ҳоле ки агар нисфи дунё барои ман буд ҳамаи онро дар роҳи ту инфоқ мекрдам!>>

Ин посухе ба касоне аст ки тарҳи наҳзати <<Бозгашт ба Ислом>> тавассути ин бузургворро ғайри зарурӣ медонанд ва мегӯянд ки иқдоми ӯ ба ислоҳи ақойид ва аъмоли мусалмонон бар рӯӣ даъвати ӯ ба байъат бо имом Маҳдӣ алайҳи салом соя андохтааст ва пешниҳод медиҳанд ки ӯ аз нақди мазоҳиб даст бардорад ва танҳо бар рӯӣ даъват ба байъат бо имом Маҳдӣ алайҳи салом мутамаркиз шавад, то пайравони мазоҳиб аз ӯ фосила нагиранд, дар ҳоле ки дидгоҳи онон дуруст нест; Зеро сирфи байъати мардум бо имом Маҳдӣ алайҳи салом ба маънои эъломи итоъат ва ҳимояти онон аз ӯ, заминаро барои зуҳур ва ҳокимияташ фароҳам намекунад, балки бояд ба мувозоти ин кор маърифат ва омодагии лозим дар онон падид ояд ва он ҳангоме дар онон падид меояд ки бархӣ инҳирофоти бузург дар ақойид ва аъмолашон ислоҳ шавад. Ба унвони намуна, шуюъ ва русухи тақлид дар миёни онон, метавонад ононро аз итоъат ва ҳимояти имом Маҳдӣ алайҳи салом пас аз зуҳураш боз дорад; Чароки мухолифати фақиҳон ва мароҷеъи тақлиди онон бо он ҳазрат мумкин аст ва бо ин васф, шуюъ ва русухи тақлид дар миёни онон, хатари билқувва барои он ҳазрат маҳсуб мешавад ва аз ин рӯ, бояд пеш аз зуҳури он ҳазрат ислоҳ шавад. Сойири инҳирофоти бунёдин дар ақойид ва аъмоли мардум низ ҳамин гунаанд ва ҳар як ба наҳве амният ва муваффақияти он ҳазратро ба хатар меандозанд ва аз ин рӯ, бояд то ҳадди мумкин пеш аз зуҳури он ҳазрат ислоҳ шаванд. Ин чизе аст ки ҷаноби Мансури Ҳошимии Хуросонӣ ҳафизаҳуллоҳ таъолоро ба муқобила бо инҳирофоти бунёдин дар ақойид ва аъмоли мардум водоштааст, бо илм ба онки ин кор бисёрӣ аз ононро бо ӯ душман мекунад ва аз иҷобати даъваташ ба байъат бо имом Маҳдӣ алайҳи салом боз медорад; Чароки чорае аз ин кор нест ва байъат накардан, беҳтар аз байъат шикастан аст.

↑[1] . Оли Имрон/ 104
↑[2] . Ғофир/ 38
↑[3] . Ёсин/ 20-29
↑[4] . Аҳқоф/ 29-32
↑[5] . Дар ин бора бингаред ба: Нақд ва баррасии 16
Пойгоҳи иттилоърасонии дафтари Мансури Ҳошимии Хуросонӣ Бахши баррасии нақдҳо
Ҳамрасонӣ
Ин матлабро бо дӯстони худ ба иштирок бигзоред.
Email
Telegram
Facebook
Одноклассники
ВКонтакте
Метавонед ин матлабро ба забонҳои зер низ мутолеъа кунед:
Агар бо забони дигаре ошнойи доред, метавонед ин матлабро ба он тарҷума кунед. [Фори тарҷума]
×
Фори тарҷума
Лутфан коди амниятиро ворид кунед.
Captcha
Навиштани нақд
Корбари гиромӣ! Шумо метавонед нақдҳои илмии худ бар осори аллома Мансури Ҳошимии Хуросониро дар форми зер бинависед ва барои мо ирсол кунед то дар ин бахш ба баррасии илмӣ гирифта шавад.
Таваҷҷуҳ: Мумкин аст номи шумо ба унвони нависандаи нақд дар пойгоҳ намоиш дода шавад.
Таваҷҷуҳ: Аз онҷо ки посухи мо ба эмейли шумо ирсол мешавад ва лузуман бар рӯи пойгоҳ қарор намегирад, лозим аст ки одраси худро ба дурусти ворид кунед.
Лутфан ба нукоти зер таваҷҷуҳ фармойед:
1 . Мумкин аст нақди шумо дар пойгоҳ баррасӣ шуда бошад. Аз ин рӯ, беҳтар аст пеш аз навиштани нақди худ, нақдҳои муртабитро мурур ё аз имкони ҷустуҷӯ дар пойгоҳ истифода кунед.
2 . Муддати маъмул барои баррасии ҳар нақд, 3 то 10 рӯз аст.
3 . Беҳтар аст аз навиштани нақдҳои мутаъаддид ва ғайри муртабит бо ҳам дар ҳар навбат худдорӣ кунед; Чароки чунин нақдҳое дар пойгоҳ ба тафкик ва эҳёнан дар муддатӣ бештар аз муддати маъмули баррасӣ мешаванд.
* Лутфан коди амниятиро ворид кунед. Captcha loading