Якшанбе 23 феврал 2020 мелодӣ баробар бо 29 ҷимоди-юл-сони 1441 ҳиҷрӣ қамарӣ
     

Мансури Ҳошимии Хуросонӣ

* Китоби шарифи <<Ҳиндисаи Адолат>> асарӣ арзишманд аз аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ ҳафизаҳуллоҳ таъоло мунташир шуд. * Бахши «Номаҳо» ҳовии номаҳое аз ҳазрати аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ ҳафизаҳуллоҳ таъоло роҳандозӣ шуд. * Дарсҳои шайх Солеҳи Сабзаворӣ бо мавзӯъи шарҳи китоби «Бозгашт ба Ислом» дар бахши «Шарҳҳо» қобили дастрасӣ аст. * Китоби шарифи <<Бозгашт ба Ислом>> навиштаи ҳазрати Мансури Ҳошимии Хуросонӣ бо хазинаи ҷамъе аз мӯъминони некукор ва ба сурати вақф мунташир шуд. * Саҳифаи расмӣ дафтари ҳифз ва нашри осори Мансури Ҳошимии Хуросонӣ дар шабакаи иҷтимоъии фесбук роҳандозӣ шуд.
loading
Ҳиндисаи Адолат
Китоби Ҳиндисаи Адолат мунташир шуд.
Нақшаи роҳи заминасозӣ барои ҳокимияти Маҳдӣ
Гузар аз асри торики ситам ба даврони дурахшони адолат
Мавзӯъи Китоби Ҳиндисаи Адолат
Гуфтумон Ҳиндисаи Адолат
Ёддошти рӯз

Матарсак

Илёс Ҳакимӣ

Мусалмонон масҳури зарқ ва барқи дунё шудаанд, бадтар аз номусалмонон! Барномаи рӯзмараи ҳар кадомашонро дар ҳар куҷои ҷаҳони Ислом ки бошанд, менигарӣ, аз шиддати таъассуф ва таъассур сукут мекунӣ ва наметавонӣ сухане бигӯӣ. Расонаҳо ҳамаи талоши худро дар пур кардани авқоти инсонҳо ба ҳар наҳви мумкин анҷом медиҳанд. Тафриҳоти аҷибу ғариб ва мазоҳири шигифти текноложӣ. Ҳар гурӯҳе ба василае аз қофила ақаб мондааст.

Иддае ки ҳанӯз гирифтори ҷанге нашудаанд ё феълан дар амонанд, хуб ва хуш мезиянд ва розӣ ҳастанд аз пешрафти текноложӣ ва осон шудани корҳо ва кӯтоҳ шудани масирҳо ва суръат гирифтани зиндагӣ ва кашфиёти ҷадид ва ихтироъоти масҳур кунанда. Кор мекунанд, пул дар меоваранд, баъд таътилоташонро ба тафриҳ мераванд ва мошин мехаранд ва хона нав мекунанд ва сафарҳои хонаводагӣ мераванд; Агар ҳам аҳлаш бошанд намозе мехонанд ва рӯзае мегиранд ва хумсашонро медиҳанд ва сипас ором ва роҳат умр сипарӣ мекунанд то аҷалашон фаро расад!! Дар ҳоле ки нимаҷонанд ва ором ором ба хоби ширини марг фуру мераванд ва мутаваҷҷеҳ нестанд; Аслан мутаваҷҷеҳ нестанд; То он ки ногаҳон марг ба суроғашон меояд ва дар лаҳзае ки ҷони нӯшин доданд, бедор мешаванд ва танҳо бо як нигоҳ ба пушти сар дар меёбанд ки фиреб хӯрдаанд!! Шайтон фиребашон дода ва дасташон холӣ аст!! Чи фиреби ҳувлноке дар либоси текноложӣ!!

Иддаи дигар сар дар гиребони худ фуру бурдаанд ва аз оламу одам бехабаранд. Маълум нест дар куҷо сайр мекунанд ва Худояшон кист ва китобашон чист! Ҳарфҳои номарбут мезананд ва коре ба оқибати хеш надоранд. Масалан мегӯянд: <<Сахт нагир! Ба теъдоди ҳамаи инсонҳо роҳ барои расидан ба Худо ҳаст! Хеле ниёзе нест ба худат заҳмат бидиҳӣ ва китоби хоссе (!) ро мутолеъа кунӣ>>!!

Дар ҳоле ки намедонанд ҳарфашон маънои дигаре дорад ва маънояш он аст ки ҳар кас ҳар тавр дӯст дорад Худойе интихоб мекунад ва ӯро ном мебарад, аммо ин Худоёни хиёлӣ ва мавҳуми мавриди назари онҳо ҳар касе ҳаст ҷуз Аллоҳи воҳид, Раббул оламин! Ман намедонам ин чи Худойе аст ки дақиқан ҳамон тавре аст ки бандагонаш дӯст доранд ва интизор мебаранд!! Гӯӣ бандагон, Худои хешро тибқи писанди худ халқ мекунанд!! Ингуна аст ки касе пайдо мешавад ва мегӯяд Худои ман дар қалби ман аст, муҳим нест ки дар амал чи касофате бошем, муҳим он аст ки дар дил ба Худо мӯътақид бошем.

Ё мегӯянд: <<Фақат Худо>>!! Дар ҳоле ки боз ҳам манзури онон Раббул оламин нест. Манзурашон як Худои беиродаӣ хомӯш аст ки коре ба кори инсонҳо надорад. Ҳар кор кардӣ ҳавола кун ба он Худо ва баъд бигӯ фақат Худо. На Қуръон мешиносанд ва на Паёмбар ва на дағдағаи хоссе доранд. Чи Худои хубе аст ин Худое ки номашро мебаранд!!! Ин Худои беасаре ки ҳеҷ коре аз дасташ бар намеояд бо бутҳо баробар аст...

Донлуди китоб ва нармафзор
Ҳар гуна истифода ва бардошт аз матолиби ин пойгоҳ бо зикри манбаъ биломонеъ аст.
×
Оё моилед дар хабарномаи пойгоҳ узв шавед?