Панҷшанбе 29 Июл 2021 мелодӣ баробар бо 19 Зулҳиҷҷа 1442 ҳиҷрӣ қамарӣ

Мансури Ҳошимии Хуросонӣ

(9) Наҳзати мубораки «Бозгашт ба Ислом» бо раҳбарии аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ ҳафизаҳуллоҳ таъоло, як наҳзати мардумӣ бо муҳтавои Исломӣ ва рӯйкарди илмӣ ба манзури эҳёъи Исломи нахустин бар бунёди китоби Худованд ва суннати мутавотири Паёмбараш ва дар рӯшанойии ақли салим аст ки барои таъсиси ҳукумати Худованд дар замин аз тариқи таъсиси ҳукумати халифааш бо ҷамъоварӣ ва тарбияти ҳомиёни кофӣ барои ӯ талош мекунад. (Мақолаи 28)
loading
Ошноӣ бо Мансури Ҳошимии Хуросонӣ, осор, пойгоҳ ва наҳзати эшон
Китобҳои аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Номаҳои аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Гуфторҳои аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Дарсҳои аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Пурсишҳо ва посухҳо дар бораи андешаҳои Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Нақдҳо ва баррасиҳо бар мабонӣ, дидгоҳҳо ва иқдомоти Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Мақолаҳо ва нуктаҳо дар пайванд бо осор ва андешаҳои аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Нигорхона
Узвияти фаъол дар пойгоҳ, дарвозаи вуруд ба наҳзати Бозгашт ба Ислом
Матолиби рӯз
Номаи рӯз
номаҳо
Номае аз он ҳазрат барои яке аз ёронаш ки дар он ӯро панд медиҳад ва аз разоъили ахлоқи барҳазар медорад.

Ҳазрати Мансури Ҳошимии Хуросонӣ дар номае барои яке аз ёрони худ навишт:

«بسم الله الرّحمن الرّحیم

Эй бародарзода! Туро суфориш мекунам ба тарс аз Худо дар пинҳониву ошкор ва инки Ӯро бисёр ёд кунӣ; Чароки бисёр ёд кардани Ӯ сипарӣ пос доранда дар баробари гуноҳон аст ва туро суфориш мекунам ба шинохти дин ва огоҳӣ аз ақойид ва аҳкоми он; Чароки ноогоҳӣ аз ақойиди он заминаи гумроҳӣ ва ноогоҳӣ аз аҳкоми он заминаи гуноҳкорӣ аст ва ҳар кас бо дин ошнотар аст ба иқомаи он тавонотар аст ва туро суфориш мекунам ба ҳарфшунавӣ ва фармонбардорӣ аз касоне ки Худованд ононро бар ту гумоштааст; Чароки ҳарфшунавӣ ва фармонбардорӣ аз онон мояи ободнии дунё ва охират ва хайру салоҳи мусалмонон аст ва туро суфориш мекунам ба инки салиқаи худро монанди ақидаи худ надонӣ ва раъйи худро ҷузъӣ аз дини худ напиндорӣ;...

Гуфтори рӯз
гуфторҳо
Паёме аз он ҳазрат барои ҷамъе аз ҷавонони дӯстдори Маҳдӣ ки аз ӯ ҳидоят хостанд.

Ҳангоме ки ҷамъе аз ҷавонони дӯстдори Маҳдӣ, барои ҳазрати Мансури Ҳошимии Хуросонӣ номае навиштанд ва ҳимояти худ аз ӯро эълом намуданд ва аз ӯ талаби ҳидоят карданд, фармуд:

«Ба онон саломи маро бирасонед ва бигӯйед: Ҳонгоме ки ҳамагон ба сӯӣ рост ва чап мегароянд, шумо бар тариқати вусто устувор бимонед ва ҳангоме ки ҳамагон ба сӯӣ Зайд ва Амр мешитобанд, шумо ба сӯӣ Маҳдӣ бигаройед. Худовандро бисёр ёд кунед ва биҳиштро савдои худ қарор диҳед ва намозро дар аввали вақт барпо доред ва закотро ба аҳлаш бипардозед ва ба падару модари худ никӣ кунед ки дере бо онон нахоҳед монд ва ба маърифат амр намойед ва аз мункар боз доред ва корҳотонро сабук созед ва ҳар чи гузаштанӣ астро бигзоред ва ҳар чи бардоштани астро бардоред ва барои куч кардан ба сӯӣ Маҳдӣ омода шавед; Чароки ман ҳаргоҳ ҳамроҳонӣ кофӣ биёбам, ба сӯӣ ӯ кӯч хоҳам кард, агарчи миёни ман ва ӯ ҳафт дарё бошад. Кист ки даҳ ҳазор танро барои ман тазмин кунад...

Дарси рӯз
дарсҳо

Тарҷумаи дарс:

[Ҳадиси 1]

Аммо ҳадиси яккум чизе аст ки Алӣ ибни Бобувей дар китоби «Ал-Имома вал Табсира»[1], аз Саъд ибни Абдуллоҳ, аз Ҳаман ибни Мӯсо Ал-Хашшоб, аз Абдурраҳмон ибни Абӣ Наҷрон, аз Абдулкарим ва дигарон, аз Абу Абдуллоҳ -яъне Ҷаъфар ибни Муҳаммад Содиқ- алайҳи салом ривоят кардааст ки фармуд:

Ҷабраъил алайҳи салом бар Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам нозил шуд ва барои ӯ аз Парвардигораш хабар овард ки эй Муҳаммад! Ҳароина Ман заминро во намегузорам магар инки дар он олиме бошад ки итоъат ва ҳидояти Манро бишносанд ва аз вақти даргузашти Паёмбар то хуруҷи Паёмбари дигар, мояи наҷот бошад ва ҳаргиз иблисро во намегузорам ки марумро гумроҳ кунад, бидуни инки дар замин ҳуҷҷате барои Ман ва даъват кунандае ба сӯӣ Ман ва ҳидоятгаре ба роҳи Ман ва ошнойи бо амри Ман вуҷуд дошта бошад ва Ман барои ҳар қавме ҳидоятгареро муқаддар Кардаам то...

↑[1] . с31
Пурсиш ва посухи рӯз
пурсишҳо ва посухҳо

Пурсиш:

Кашидани сигор ва қалюн ва тарёк чи ҳукме дорад? Хариду фурӯшашон читавр?

Посух:

Посухи пурсиши шумо ба тартиби зер аст:

Аввалан истеъмоли маводди мухаддир, бидуни тардид ҳаром аст; Чароки аз як сӯ ба бадан осебҳои ҷиддӣ ва хонумонсӯз мерасонад, дар ҳоле ки Худованд фармудааст: ﴿وَلَا تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ[1]; «Худро бо дастонатон ба ҳалокат наяндозед» Ва аз сӯӣ дигар мисдоқи боризи изоъаи мол шумурда мешавад, дар ҳоле ки Худованд фармудааст: ﴿وَلَا تُبَذِّرْ تَبْذِيرًا ۝ إِنَّ الْمُبَذِّرِينَ كَانُوا إِخْوَانَ الشَّيَاطِينِ ۖ وَكَانَ الشَّيْطَانُ لِرَبِّهِ كَفُورًا[2]; «Ва (моли худро) талаф накун; Чароки талаф кунандагони (мол) бародарони шаётин ҳастанд ва шайтон Парвардигорашро бисёр носипос аст»; Чунонки яке аз ёронамон моро хабар дод, гуфт:

«سَمِعْتُ الْمَنْصُورَ الْهاشِميَّ الْخُراسانِيَّ یَقُولُ: ما کانَ رَسُولُ اللّهِ صَلَّی اللّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ یَشْرَبُ تِرْیاکاً...

↑[1] . Бақара/ 195
↑[2] . Исроъ/ 26 ва 27
Нақд ва баррасии рӯз
нақдҳо ва баррасиҳо

Нақд:

Бо ташаккур аз матолиби хубатон, иҷоза мехоҳам ки аз шумо интиқоде дошта бошам. Албатта метавонед онро як дидгоҳи шахсӣ ҳисоб кунед. Ҳақир як талаба ҳастам ва матолиби шуморо дунбол мекунам. Инсофан сатҳи матолиби шумо бисёр болост ва бар иҳотаи аҷиби шогирдони алломаи Хуросонӣ ба Қуръон, ҳадис, фиқҳ ва каломи далолат дорад ва алал қоъида нишон медиҳад ки худи ин бузургвор дар як уфуқи бисёр болтаре қарор доранд, вале оё фикр намекунед ки мардум аз ин ҳама матолиби дақиқи илмӣ ва истидлолии шумо ки пушти сари ҳам дар сайтатон мунташир мекунед, чизи зиёде сар дар намеоваранд?! Аксари мардум ки мухотабони шумо ҳастанд, комилан оммае ҳастанд ва дар фаҳми рисолаҳои амалия ҳам мушкил доранд. Дарки онҳо аз дин бисёр ибтидойи ва сатҳӣ аст ва бештари иборот ва калимоти шумо хусусан дар бахши пурсишҳо ва посухҳоро намефаҳманд. Ман гумон намекунам ки бештари онҳо ҳанӯз китоби «Бозгашт ба Ислом» ро ҳам фаҳмида бошанд; Чун ҳатто уламо ҳам дар фаҳми комили ин китоб мушкил доранд...

Мақолаи рӯз
мақолаҳо ва нуктаҳо
Бозгашт ба Ислом; Хоре дар чашми тоғутпарастони мутаъассиб
Мӯҳсини Ҳусейнӣ

﴿اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ ۖ وَالَّذِينَ كَفَرُوا أَوْلِيَاؤُهُمُ الطَّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُمْ مِنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُمَاتِ ۗ أُولَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ ۖ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ; «Худованд волии касоне аст ки имон овардаанд, ононро аз торикӣ ба нур хориҷ мекунад ва касоне ки кофиранд авлиёъашон тоғутонанд, ононро аз нур ба торикӣ хориҷ мекунанд, онон ҳамгинони оташанд ва дар он ҷовидон хоҳан буд»[1][2].

Худованд дар Қуръони карим аз ду навъ ҳукумат ёд карда ва ду даста пешво ва «Имом» ро дар китоби худ муъаррифӣ фармудааст. Ба ин маъно ки мабнои машрӯъияти ҳукумат дар Исломро рӯшан карда ва ишколи гуногун дар ҳар замонеро аз ду ҳол хориҷ надонистааст; Ба ин наҳв ҳукуматҳо ё мисдоқи «Ҳукумати Худованд» ҳастанд ва ё мисдоқи «Ҳукумати тоғут» ва ҳолати севвум барои онҳо матассавир нест. Тавзиҳ онки Худованд барои муъаррифии аъиммаи ҳақ мефармояд: ﴿وَجَعَلْنَاهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنَا;[3]...

↑[1] . Барои тарҷумаи оёт дар ин мақола аз тарҷумаи ҳазрати аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ истифода шудааст.
↑[2] . Бақара/ 257
↑[3] . Анбиёъ/ 73.
Нигорхона
Акси рӯз
Ал-Калимуттаййиб
Намоҳанги рӯз
Наҳзати Бозгашт ба Ислом (1)
Ахбори пойгоҳ
Тоблои эълонот
Охарин матолиби пойгоҳ
Номаҳо
Фарозе аз номаи он ҳазрат барои яке аз ёронаш ки дар он ӯро панд медиҳад ва аз ҳамнишини бад барҳазар медорад.Номаӣ шигифт аз он ҳазрат дар итоб бо касоне ки ҳаққонияташро мебинанд ва ба ёриаш намешитобанд.Фарозе аз номаи он ҳазрат дар бораи яке аз ёронаш ки дар он ӯро панд медиҳад ва аз Худованд метарсонад.
Гуфторҳо
Ду гуфтор аз он ҳазрат дар бораи барзах ва пурсиш дар қабрЧаҳор гуфтор аз он ҳазрат дар наҳйи аз пӯшидани либоси шӯҳрат ва баёни инки либоси руҳоният аз либоси шӯҳрат аст.Ҳафт гуфтор аз он ҳазрат дар бораи аҳкоми ҳайз ва истиҳоза
Шарҳҳо
Дарси панҷоҳу севвум: Ривоҷи ҳадисгароӣ (3)Дарси панҷоҳу дуввум: Ривоҷи ҳадисгароӣ (2)Дарси панҷоҳу якум: Ривоҷи ҳадисгароӣ (1)
Пурсишҳо ва посухҳо
Теъдоди дигаре аз суъолоти дӯстон тақдим мегардад: 1 . Бархӣ аз муфассирони Қуръон Зулқарнайнро ҳамон Куруш подшҳои бузурги Эрон медонанд. Назари алломаи Хуросонӣ дар ин маврид чист? 2 . Тафсири алломаи Хуросонӣ дар мавриди яъҷуҷ ва маъҷуҷ чист?Оё ақли ҳар фард инқадр болиғ ҳаст ки битавонад меъёри ташхис бошад?Оё мард метавонад бе далил ва аз рӯйи майл занашро талоқ диҳад? Оё мард метавонад ғиёбӣ дар ҳузури ду шоҳид занашро талоқ диҳад? Оё зан метавонад ба далили мушкилдор будани мард дар бачадор шудан аз ӯ талоқ бигирад? Таклифи зан чист? Хуб зан бача мехоҳад вале мард мушкил дорад.
Нақдҳо ва баррасиҳо
Оё ақли ҳар фард инқадр болиғ ҳаст ки битавонад меъёри ташхис бошад?Ҳамон тавр ки мустаҳзиред, ғайбати халифаи Худованд амрӣ масбуқ ба собиқа аст ва Худованд гоҳе бино бар маслиҳат иқдом ба он кардааст; Монанди ғайбати чиҳил рӯзаи Мӯсо ва ғайбати Солеҳ ва Хизр алайҳиму салом. Оё илали ғайбати ин анбиё бо мабнои ҳазарти Мансури Ҳошимии Хуросонӣ мунофоте надорад?Лутфан дар сурати салоҳдид, ҳадиси зерро дар сойт дарҷ намойед: Расули Худо саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам фармуд: <<Ҳангоме ки парчамҳои сиёҳ аз Хуросон ба роҳ афтод ба сӯяш бишитобед агарчи бо синахез рафтан бар рӯйи барфҳо; Чароки соҳибони он парчамҳо аҳл ҳақ ҳастанд. Ҳақро мутолиба мекунанд, вале ба онҳо дода намешавад, бори дигар мутолиба мекунанд, вале ба онҳо дода намешавад, пас набард мекунанд ва пирӯз мешаванд ва ончи мехостад ба онҳо дода мешавад, вале дигар намепазиранд...
Дидгоҳҳо
Мақолаи «Иҳонати ғарб ба Расули Худо саллаллоҳу алйҳи ва олиҳи ва саллам; Авомил ва роҳкорҳо» навишта шуда тавассути «Дуктур Зокир Маъруф»Мақолаи «Тавзеҳе дар бораи таъйини рӯзи аввал ва охари моҳи мубораки Рамазон» навишта шуда тавассути «Дуктур Зокир Маъруф»Нуктаи «Ҳазораи аҳриман» навишта шуда тавассути «Илёс Ҳакимӣ»Нуктаи «Як қадам монда ба субҳ» навишта шуда тавассути «Илёс Ҳакимӣ»