Ҷумъа 6 Август 2021 мелодӣ баробар бо 27 Зулҳиҷҷа 1442 ҳиҷрӣ қамарӣ

Мансури Ҳошимии Хуросонӣ

(67) Демукросӣ, чизе ҷуз ҳукумати аксарият бар ақалият нест ва ин маънойе ҷуз «Истибдоди аксарият» надорад; Чароки аз як сӯ аксарияти мардум, танҳо ба ин далил ки теъдодашон бештар аст, бар ақалияти мардум султа меёбанд ва барои онон таъйини таклиф мекунанд, дар ҳоле ки мумкин аст ақаллияти мардум аз аксарияташон донотар ва шойистатар бошанд; Ҳамчунонки маъмулан ҳамин тавр аст ва нухбагон, фарзонагон, донишмандон ва парҳезкорон, аққалияти ҷомеъаро ташкил медиҳанд ва ҷоҳилон, фурумоянгон, гумроҳон ва гуноҳкорон, аксарияти онро. (Мақолаи 38)
loading
Ошноӣ бо Мансури Ҳошимии Хуросонӣ, осор, пойгоҳ ва наҳзати эшон
Китобҳои аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Номаҳои аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Гуфторҳои аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Дарсҳои аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Пурсишҳо ва посухҳо дар бораи андешаҳои Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Нақдҳо ва баррасиҳо бар мабонӣ, дидгоҳҳо ва иқдомоти Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Мақолаҳо ва нуктаҳо дар пайванд бо осор ва андешаҳои аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Нигорхона
Узвияти фаъол дар пойгоҳ, дарвозаи вуруд ба наҳзати Бозгашт ба Ислом
Матолиби рӯз
Номаи рӯз
номаҳо
Фарозе аз номаи он ҳазрат ки дар он аз рӯзи растохез ёд мекунад ва аз фарҷоми дунёгароӣ бим медиҳад.

Ин қавмро бубин ки чигуна дар ҳам омехтаанд ва барои даст ёфтан ба бартарӣ по бар сари ҳам мегузоранд; Бо дурғҳо ва найрангҳо, бо ғайбатҳо ва тӯҳматҳо, бо дашномҳо ва таҳқирҳо, бо чоплусиҳо ва дурӯйиҳо, бо ҳасодатҳо ва хиёнатҳо, бо худхоҳиҳо ва тангназариҳо, бо айбҷӯйиҳо ва лаҷбозиҳо, бо сухан чиниҳо ва пардадариҳо, бо кинатузиҳо ва буридани пайвандҳо; Монанди магасҳое ки барои нишастан бар мадфуъе бо ҳам меситезанд! Оё мепиндоранд ки фурсат доранд то ба ҳар ончи мехоҳанд даст ёбанд! Мегӯянд ки имсол чунин хоҳем кард ва соли дигар чунон, дар ҳоле ки намедонанд фардо зинда хоҳанд буд ё мурда ва тандуруст хоҳанд буд ё бемор ва бениёз хоҳанд буд ё таҳидаст ва озод хоҳанд буд ё гирифтор ва дар амон хоҳанд буд ё ҳаросон! Чунин нест, балки умраҳошон кӯтоҳтар аз орзуҳошон аст ва маргҳошон наздиктар аз чизе аст ки меҷӯянд; Ҳангоме ки ҳодиса ононро ғофилгир мекунад ва ҷонро аз пайкарашон берун мекашад, чунон ки сихеро аз кабоб;...

Гуфтори рӯз
гуфторҳо
Гуфторе аз он ҳазрат дар васфи некони рӯзгор

Яке аз ёронамон моро хабар дод, гуфт: Шабе ба хидмати ҳазрати Мансури Ҳошимии Хуросонӣ расидам, дар ҳоле ки танҳо буд ва аз паси панҷара ба ситорагони осмон менигарист. Арз кардам: «Фидоят шавам, ба чи меандешӣ?» бе онки нигоҳи худро аз ситорагони осмон бардорад, фармуд:

«Фалонӣ! Худованд дар гиру дори ин даврон, дар ин рӯзгоре ки офтоби дин дар паси аброҳои тира пинҳон аст, бандагоне дорад ки ҳамвора дар дилҳои онон аст. Онҳо дар дидаҳо аз нури бедорӣ чароғӣ меафрӯзанд ва мардумро ба ёди рӯзҳои Худо меандозанд ва фарҷоми ибратомези гузаштагонро хотирнишон месозанд. Онҳо ҳамчун роҳнамоёни биёбонҳои ҳувлнок ва бенишонаанд. Он ки ба ҳақ пайвастро башорат медиҳад ва он ки ба ботил гаройидро метарсонанд. Оре, барои Худованд дар гӯша ва канори ин замини паҳновар касоне ҳастанд ки аз дилбастагиҳои дунё зикри Ӯро баргузидаанд ва доду ситад, онҳоро аз намози аввали вақт боз намедорад...

Дарси рӯз
дарсҳо

Тарҷумаи дарс:

[Ҳадиси 1]

Аммо ҳадиси яккум чизе аст ки Алӣ ибни Бобувей дар китоби «Ал-Имома вал Табсира»[1], аз Саъд ибни Абдуллоҳ, аз Ҳаман ибни Мӯсо Ал-Хашшоб, аз Абдурраҳмон ибни Абӣ Наҷрон, аз Абдулкарим ва дигарон, аз Абу Абдуллоҳ -яъне Ҷаъфар ибни Муҳаммад Содиқ- алайҳи салом ривоят кардааст ки фармуд:

Ҷабраъил алайҳи салом бар Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам нозил шуд ва барои ӯ аз Парвардигораш хабар овард ки эй Муҳаммад! Ҳароина Ман заминро во намегузорам магар инки дар он олиме бошад ки итоъат ва ҳидояти Манро бишносанд ва аз вақти даргузашти Паёмбар то хуруҷи Паёмбари дигар, мояи наҷот бошад ва ҳаргиз иблисро во намегузорам ки марумро гумроҳ кунад, бидуни инки дар замин ҳуҷҷате барои Ман ва даъват кунандае ба сӯӣ Ман ва ҳидоятгаре ба роҳи Ман ва ошнойи бо амри Ман вуҷуд дошта бошад ва Ман барои ҳар қавме ҳидоятгареро муқаддар Кардаам то...

↑[1] . с31
Пурсиш ва посухи рӯз
пурсишҳо ва посухҳо

Пурсиш:

Слом бар заминасозони ҳукумати валии амри муслимини ҷаҳон ва сарвари муваҳҳидони холис!

Барои ислоҳи эътиқодоти худ ва дурӣ аз занн, суъолоте доштам:

1 . Оё дар шурӯъи Ислом чизе ба номи издивоҷи муваққат, он ҳам ба сурати махфӣ вуҷуд дорад?

2 . Чаро уламои мазоҳиби аҳли суннат онро ҳаром медонанд ва уламои шиъа онро воҷиб?

3 . Оё агар касе маҷбур бошад ба издивоҷи муваққат, кӯмак ба ӯ воҷиб аст ё хайр?

4 . Оё агар касе тамоюл ба издивоҷи доъим надорад ва издивоҷи муваққат анҷом медиҳад ишкол дорад?

5 . Оё духтарон ҳаққи чунин издивоҷе доранд?

6 . Оё бидуни ризояти зан чунин издивоҷе [барои шавҳари ӯ] муҷоз аст?

7 . Дар ҷомеъаи имрӯзи муслимин, ҷавононе ки хоҳони издивоҷ ҳастанд ва шароити лозим вуҷуд надорад ва наметавонанд иффат пеша кунанд чи кунанд?...

Нақд ва баррасии рӯз
нақдҳо ва баррасиҳо

Нақд:

Худовандро шокирем ки дар миёни мардум, олимӣ шойиста қарор дод то онҳо ки ҳақҷӯ ҳастанд, роҳаттар битавонанд ҳақро бишиносанд. Аз ҳамаи шумо ҳам ташаккур мекунам ки бо чоп ва нашри китоби гаронқадри «Ҳиндисаи Адолат», дарӣ дигар аз маърифатро ба рӯйи мо гушудед ва аммо баъд:

1 . Бардошти ман аз инки дар ҳукумати инсони комил ҳама истеъдодҳои билқувваи мардум ба феълият мерасад ин аст ки ба феълият расидани ҳама истеъдодҳои билқувваи мардум бо талоши худашон имконпазир мешавад. Лутфан тавзеҳ бифармойед.

2 . Афроде ҳастанд ки ба қадри худ қонеъ нестанд ва афроде ҳастанд ки дар машоғули хилофи қадри хеш машғуланд ва инро дӯст доранд бо таваҷҷӯҳ ба инки инсони комил қадри ҳар касро мешиносад ва имкони ҷобаҷойи дорад, ин афрод қаҳран ба қадри худашон фиристода мешаванд? Инҷо ҷабр ба вуҷуд намеояд? Ё инки ба андозае аз рушди ақлӣ мерасанд ки байни ҳуббу буғзҳои худ ва қадри худ робитаи саҳиҳ барқарор мекунанд?...

Нуктаи рӯз
мақолаҳо ва нуктаҳо
Як қадам монда ба субҳ
Илёс Ҳакимӣ

Шаби торике буд. Бисёр торик ва тарснок. Марди ҷавон, худро ба таҷриба ва дониши ҷангии Муҳаммад Маҳдӣ супурда буд. Муҳаммад Маҳдӣ дигар аз марзи панҷоҳ солагӣ ҳам гузашта буд, аммо ҳамчунон қиброқ ва неруманд буд. Барои Миқдод ки тоза аз давраи омӯзиши низомии фишурда ба майдони ҷанг меомад, хаймаи шабонагоҳони тира, ваҳшатангез буд. Дар худ фурӯ рафта буд ва тарсу ларзи худро пинҳон намекард. Тарс аз ҷанг ва ларза аз сармои саҳро. Сангарӣ муваққатӣ ва намур буд. Медонист ки Муҳаммад Маҳдӣ мардӣ ҷанговар ва дунё дида аст ва то бо ӯ ҳаст, такягоҳӣ муҳкам дорад, аммо дар тамоми лаҳазот ки наметавонист бо ӯ бошад. Шояд коре пеш меомад ё ҳодисае; Ё ҳатто дастуре содир мешавад ва Миқдод маҷбур мешуд то аз ёвар ва фармондеҳ ва беҳтарин муррабии худ фосила бигирад. Ин низ барои ӯ изтиробӣ хуранда буд ки аъзояшро бар ҳам мерехт.

Онон бояд ба зудӣ онҷоро тарк мекарданд, аммо пас аз анҷоми амри бисёр муҳимме ки бар дӯши фармондеҳ буд ва албатта Миқдод;...

Нигорхона
Акси рӯз
Ёди Худо
Намоҳанги рӯз
Наҳзати Бозгашт ба Ислом (2)
Ахбори пойгоҳ
Тоблои эълонот
Охарин матолиби пойгоҳ
Номаҳо
Фарозе аз номаи он ҳазрат барои яке аз ёронаш ки дар он ӯро панд медиҳад ва аз ҳамнишини бад барҳазар медорад.Номаӣ шигифт аз он ҳазрат дар итоб бо касоне ки ҳаққонияташро мебинанд ва ба ёриаш намешитобанд.Фарозе аз номаи он ҳазрат дар бораи яке аз ёронаш ки дар он ӯро панд медиҳад ва аз Худованд метарсонад.
Гуфторҳо
Ду гуфтор аз он ҳазрат дар бораи барзах ва пурсиш дар қабрЧаҳор гуфтор аз он ҳазрат дар наҳйи аз пӯшидани либоси шӯҳрат ва баёни инки либоси руҳоният аз либоси шӯҳрат аст.Ҳафт гуфтор аз он ҳазрат дар бораи аҳкоми ҳайз ва истиҳоза
Шарҳҳо
Дарси панҷоҳу севвум: Ривоҷи ҳадисгароӣ (3)Дарси панҷоҳу дуввум: Ривоҷи ҳадисгароӣ (2)Дарси панҷоҳу якум: Ривоҷи ҳадисгароӣ (1)
Пурсишҳо ва посухҳо
Теъдоди дигаре аз суъолоти дӯстон тақдим мегардад: 1 . Бархӣ аз муфассирони Қуръон Зулқарнайнро ҳамон Куруш подшҳои бузурги Эрон медонанд. Назари алломаи Хуросонӣ дар ин маврид чист? 2 . Тафсири алломаи Хуросонӣ дар мавриди яъҷуҷ ва маъҷуҷ чист?Оё ақли ҳар фард инқадр болиғ ҳаст ки битавонад меъёри ташхис бошад?Оё мард метавонад бе далил ва аз рӯйи майл занашро талоқ диҳад? Оё мард метавонад ғиёбӣ дар ҳузури ду шоҳид занашро талоқ диҳад? Оё зан метавонад ба далили мушкилдор будани мард дар бачадор шудан аз ӯ талоқ бигирад? Таклифи зан чист? Хуб зан бача мехоҳад вале мард мушкил дорад.
Нақдҳо ва баррасиҳо
Оё ақли ҳар фард инқадр болиғ ҳаст ки битавонад меъёри ташхис бошад?Ҳамон тавр ки мустаҳзиред, ғайбати халифаи Худованд амрӣ масбуқ ба собиқа аст ва Худованд гоҳе бино бар маслиҳат иқдом ба он кардааст; Монанди ғайбати чиҳил рӯзаи Мӯсо ва ғайбати Солеҳ ва Хизр алайҳиму салом. Оё илали ғайбати ин анбиё бо мабнои ҳазарти Мансури Ҳошимии Хуросонӣ мунофоте надорад?Лутфан дар сурати салоҳдид, ҳадиси зерро дар сойт дарҷ намойед: Расули Худо саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам фармуд: <<Ҳангоме ки парчамҳои сиёҳ аз Хуросон ба роҳ афтод ба сӯяш бишитобед агарчи бо синахез рафтан бар рӯйи барфҳо; Чароки соҳибони он парчамҳо аҳл ҳақ ҳастанд. Ҳақро мутолиба мекунанд, вале ба онҳо дода намешавад, бори дигар мутолиба мекунанд, вале ба онҳо дода намешавад, пас набард мекунанд ва пирӯз мешаванд ва ончи мехостад ба онҳо дода мешавад, вале дигар намепазиранд...
Дидгоҳҳо
Мақолаи «Иҳонати ғарб ба Расули Худо саллаллоҳу алйҳи ва олиҳи ва саллам; Авомил ва роҳкорҳо» навишта шуда тавассути «Дуктур Зокир Маъруф»Мақолаи «Тавзеҳе дар бораи таъйини рӯзи аввал ва охари моҳи мубораки Рамазон» навишта шуда тавассути «Дуктур Зокир Маъруф»Нуктаи «Ҳазораи аҳриман» навишта шуда тавассути «Илёс Ҳакимӣ»Нуктаи «Як қадам монда ба субҳ» навишта шуда тавассути «Илёс Ҳакимӣ»