Якшанбе 17 ноябр 2019 мелодӣ баробар бо 20 рабеъ-ул-аввал 1441 ҳиҷрӣ қамарӣ
     
Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
* Китоби шарифи <<Ҳиндисаи Адолат>> асарӣ арзишманд аз аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ ҳафизаҳуллоҳ таъоло мунташир шуд. * Бахши «Номаҳо» ҳовии номаҳое аз ҳазрати аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ ҳафизаҳуллоҳ таъоло роҳандозӣ шуд. * Дарсҳои шайх Солеҳи Сабзаворӣ бо мавзӯъи шарҳи китоби «Бозгашт ба Ислом» дар бахши «Шарҳҳо» қобили дастрасӣ аст. * Китоби шарифи <<Бозгашт ба Ислом>> навиштаи ҳазрати Мансури Ҳошимии Хуросонӣ бо хазинаи ҷамъе аз мӯъминони некукор ва ба сурати вақф мунташир шуд. * Саҳифаи расмӣ дафтари ҳифз ва нашри осори Мансури Ҳошимии Хуросонӣ дар шабакаи иҷтимоъии фесбук роҳандозӣ шуд.
loading

Хондани пурсиш ва посух

   
Мавзӯъи аслӣ:

Аҳком

Шумораи пурсиш: 8 Коди пурсиш: 164
Мавзӯъи фаръӣ:

Аҳкоми намоз

Нависандаи пурсиш: Ризо Розӣ Тарихи пурсиш: 24/07/2016

Оё адолат дар имоми ҷамоъат шарт аст? Шарти адолат чи тавр баррасӣ шавад? Оё тафаҳҳус лозим аст?

Посух ба пурсиши шумораи: 8 Тарихи посух ба пурсиш: 25/07/2016

Дар бораи шарт будани адолат дар имоми ҷамоъат, миёни мусалмонон ду қавл аст, вале қавли саҳиҳтар шарт будани он аст; Чароки иқтидо ба золим ва табаъият аз ӯ дар намоз, гунаи гаройиш ба ӯ маҳсуб мешавад, дар ҳоле ки Худованд аз ҳар гуна гаравидан ба ӯ наҳй карда ва фармудааст: «وَلَا تَرْكَنُوا إِلَى الَّذِينَ ظَلَمُوا فَتَمَسَّكُمُ النَّارُ وَمَا لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ أَوْلِيَاءَ ثُمَّ لَا تُنْصَرُونَ» (Ҳуд/ 113); <<Ва ба сӯӣ касоне ки зулм карданд нагаройед ки шуморо оташ мегирад ва барои шумо ҷуз Худованд сарпарастоне нест ва сипас ёрӣ намешавед>>; Ҳамчунонки иқтидо ба золим ва табаъият аз ӯ дар намоз, метавонад аз як сӯ мувофиқати иҷмолӣ бо ақойид ва аъмоли ӯ ишъор дошта бошад ва аз сӯӣ дигар ба иқболи мардум ба ӯ ва равнақи ақойид ва аъмолаш ёрӣ расонад, дар ҳоле ки Худованд аз чунин коре наҳй карда ва фармудааст: «وَلَا تَعَاوَنُوا عَلَى الْإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ ۚ وَاتَّقُوا اللَّهَ ۖ إِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ» (Моъида/ 2); <<Ва ба якдигар дар гуноҳ ва таъаддӣ ёрӣ нарасонед ва аз Худованд битарсед ки Худованд сахткайфар аст>>. Фориғ аз онки намози золим дар пешгоҳи Худованд пазируфта нест; Чунонки фармудааст: «إِنَّمَا يَتَقَبَّلُ اللَّهُ مِنَ الْمُتَّقِينَ» (Моъида/ 27); <<Худованд танҳо аз парҳезкорон мепазирад>> Ва бо ин васф, эътидод ба он ваҷҳе надорад; Балки чи басо наҳй аз иқтидо ба золимон ва табаъият аз онон мутлақ аст ва шомили иқтидо ба онон ва табаъият аз онон дар намоз мешавад. Ҳосил онки иқтидо ба золим ва табаъият аз ӯ дар намоз, ҷойиз нест ва касе ки бо иқтидо ба ӯ ва табаъият аз ӯ намоз гузорда, мукаллаф аст ки намозашро иода кунад.

Аммо адолати имом ба маънои ҳусни эътиқод ва амали ӯ дар ҳавзае аст ки одатан барои мардум қобили дарк аст, ба ин сурат ки аз ӯ эътиқодӣ мухолиф бо мабонии эътиқоди Исломи нашунаванд ва амалӣ мухолиф бо мабонии амалии Исломи набинанд; Бо таваҷҷуҳ ба инки асл, адолати мусалмони аст то инки хилофи он маълум шавад, беонки таҷассус барои маълум шудани хилофи он ҷойиз бошад; Чунонки Худованд фармудааст: «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا كَثِيرًا مِنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ ۖ وَلَا تَجَسَّسُوا» (Ҳуҷарот/ 12); <<Эй касоне ки имон овардед! Аз бисёрӣ гумонҳо бипарҳезед! Ҳароина бархӣ гумонҳо гуноҳанд ва таҷассус накунед>>, магар дар замон ва маконе ки ғолибан бар мусалмонон адами адолат аст; Чароки дар чунин замон ва маконе, асл адами адолати мусалмони аст то инки хилофи он маълум шавад; Бо таваҷҷуҳ ба инки асл дар ин қабил умур ба маънои ҳолати собиқа нест, бал ба маънои иртикози ношӣ аз ғалаба аст ки бо инқилоби ғалаба мунқалиб мешавад; Монанди имомони ҷамоъат дар Эрон ки ғолибан ҳусни эътиқод надоранд ва табъан одил меҳсуб намешаванд ва бо ин васф, таҳқиқ дар бораи онон воҷиб аст; Чунонки Худованд фармудааст: «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا ضَرَبْتُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَتَبَيَّنُوا» (Нисоъ/ 94); <<Эй касоне ки имон овардед! Ҳаргоҳ дар роҳи Худованд (ба сарзамине ки ғолиб бар аҳли он ақидаи ҳақ нест) раҳсипор мешавед таҳқиқ кунед>>! Бинобарин, дар чунин замон ва маконе, иқтидо ба касе ки ҳусни эътиқод ва амали ӯ маълум нест –агарчи хилофи он ҳам маълум набошад– ҷойиз нест ва касе ки бо иқтидо ба ӯ намоз гузорда, агар баъдан бидонад ки ӯ одил набуда, мукаллаф аст ки намозашро иъода кунад.

Оре, намоз гузордан пушти сари золим ё маҷҳулул адола дар ҳолати тақия ҷойиз аст; Чунонки Худованд фармудааст: «لَا يَتَّخِذِ الْمُؤْمِنُونَ الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ ۖ وَمَنْ يَفْعَلْ ذَٰلِكَ فَلَيْسَ مِنَ اللَّهِ فِي شَيْءٍ إِلَّا أَنْ تَتَّقُوا مِنْهُمْ تُقَاةً ۗ» (Оли Имрон/ 28); <<Мӯъминон кофиронро сарпарастоне ба ҷойи мӯъминон нагиранд ва ҳар кас ин корро анҷом диҳад аз Худованд дар чизе нест магар инки бо тақия аз онон бипарҳезад>> Ва он ба сурати фуродо анҷом мешавад, ҳар чанд бино бар бархӣ ривоёт савоби ҷамоъатро дорад.

Дафтари ҳифз ва нашри осори Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Бахши посухгӯӣ ба пурсишҳо
Шумораи
таълиқ:
1
Нависандаи
таълиқ:
Алӣ
Тарихи
таълиқ:
26/07/2016

Ба назари оқойи Хуросонӣ оё метавон пушти сари касоне ки ба вилояти мутлақаи ғайри маъсум мӯътақиданд намоз хонд? Ба чи далиле?

Посух ба таълиқи: 1 Тарихи посух ба таълиқ: 26/07/2016

Дар бораи шарт будани адолат дар имоми ҷамоъат, миёни мусалмонон ду қавл аст, вале қавли аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ ҳафизаҳуллоҳ таъоло шарт будани он аст ки қавли аҳли байти Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам ва мувофиқ бо эҳтиёт аст ва рӯшан аст ки адолат, ақида ва амалро дар бар мегирад ва танҳо мухтасси ба амал нест; Чунонки Худованд <<Ширк>> ро бо онки муқаввилаи эътиқодӣ аст, <<Зулм>> дониста ва фармудааст: «إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيمٌ» (Луқмон/ 13); <<Ҳароина ширк зулмӣ азим аст>> Ва <<Нифоқ>> ро бо онки муқаввилаи эътиқоди аст, <<Фисқ>> дониста ва фармудааст: «إِنَّ الْمُنَافِقِينَ هُمُ الْفَاسِقُونَ» (Тавба/ 67); <<Мунофиқон ҳамоно фосиқ ҳастанд>>, бал эълом кардааст ки ақидаӣ ботил амалро низ ботил мекунад; Чунонки фармудааст: «أُولَٰئِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآيَاتِ رَبِّهِمْ وَلِقَائِهِ فَحَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فَلَا نُقِيمُ لَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَزْنًا» (Каҳф/ 105); <<Онон касоне ҳастанд ки ба оёти Парвардигорашон ва дидори Ӯ кофир шуданд, пас аъмолашон нобуд шуд ва дар рӯзи қиёмат барояшон вазне масегузорем>> Ва фармудааст: «أُولَٰئِكَ لَمْ يُؤْمِنُوا فَأَحْبَطَ اللَّهُ أَعْمَالَهُمْ ۚ وَكَانَ ذَٰلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرًا» (Аҳзоб/ 19); <<Онон имон наёварданд пас Худованд аъмолашонро нобуд кард ва он бар Худованд осон буд>> Ва фармудааст: «وَقَدِمْنَا إِلَىٰ مَا عَمِلُوا مِنْ عَمَلٍ فَجَعَلْنَاهُ هَبَاءً مَنْثُورًا» (Фурқон/ 23); <<Ва ба суроғи ҳар амале ки анҷом доданд меойем ва онро резгардӣ пароканда мегардонем>>! Бинобарин, иқтидо ба касе ки мӯътақид ба вилояти мутлақаи ғайри халифаи Худованд аст, саҳиҳ нест; Чароки чунин касе аз ҳайси эътиқодӣ одил маҳсуб намешавад ва табъан аз ҳайси амалӣ дар ҳукми фосиқ аст ва ин чизе аст ки дар тӯли торих барои пайравони аҳли байти Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам мусаллам ва мафруғуанҳ буда ва танҳо дар даҳаҳои охир мавриди ихтилоф қарор гирифтааст.

Оре, намоз пушти сари чунин касе аз боби тақия ишколе надорад, балки бино бар ривоёти машҳур, савоби бештаре дорад, машрут ба инки бо қироъати фотиҳа ҳамраҳ бошад; Зеро намоз пушти сари чунин касе монанди намоз пушти сари ҳеҷ кас аст ки фуродо маҳсуб мешавад; Чунонки яке аз ёронамон моро хабар дод, гуфт:

   «سُئِلَ ٱلْمَنْصُورُ عَنِ ٱلصَّلاةِ خَلْفَ ٱلْقائِلینَ بِٱلْوِلایَةِ ٱلْمُطْلَقَةِ لِغَیْرِ ٱلْمَهْدِيِّ، فَقالَ: ما هُمْ عِنْدِي إِلّا بِمَنْزِلَةِ ٱلْجُدُرِ! ثُمَّ قالَ: لَوْ زَنیٰ رَجُلٌ أَوْ سَرَقَ خَیْرٌ مِنْ أَن یُبایِعَ رَجُلاً لَمْ یَأمُرِ ٱللّهُ بِمُبایَعَتِهِ!»; <<Аз ҳазрати Мансур дар бораи намоз гузоридан пушти сари қоъилони ба вилояти мутлақа барои ғайри Маҳдӣ пурсида шуд, пас фармуд: Онон назди ман ҷуз ба манзалаи девонаҳо нестанд! Сипас фармуд: Агар касе зино кунад ё муртакиби сирқат шавад беҳтар аз он аст ки бо касе байъат кунад ки Худованд ба байъат кардан бо ӯ амр накардааст>>!

Дафтари ҳифз ва нашри осори Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Бахши посухгӯӣ ба пурсишҳо
Шумораи
таълиқ:
2
Нависандаи
таълиқ:
Алӣ
Тарихи
таълиқ:
26/07/2016

Бархӣ мароҷеъи эъзоми тақлид монанди оётятуллоҳул узмо ... дар ин бора бо ҳазрати аллома мувофиқ нестанд ва мӯътақиданд ки ҳар чанд қоъилони ба вилояти мутлақаи ғайри маъсум дар хатои бузуре ҳастанд, вале бисёрӣ аз онон дар асари иҷтиҳод ва таъвил ва ба қавли маъруф аз рӯӣ ҷаҳл ба чунин хатои бузурге дучор шудаанд ва ба ҳамин хотир, фосиқ маҳсуб намешаванд ва намоз хондан пушти сари онҳо ишколе надорад.

Посух ба таълиқи: 2 Тарихи посух ба таълиқ: 27/07/2016

Дар сурате ки эътиқод ба вилояти мутлақаи ғайри маъсумро аз синхи <<Аъмол>> ва мисдоқи  <<Маъсият>> бидонем, мумкин аст иҷтиҳод ва таъвил дар бораи он монеъ аз таҳаққуқи фасод бишавад; Чароки аз қабили ҷаҳли ба ҳукм аст ва ҷаҳли ба ҳукм дар сурате ки тақсирӣ набошад, узр шумурда мешавад, ҳар чанд дар сурате ки тақсирӣ бошад, узр шумурда намешавад ва дар хусуси ин маврид, тақсирӣ будани он баъид нест; Чароки адиллаи нофии вилояти мутлақаи ғайри маъсум дар Ислом, аз ҳадди эҳсо берун аст ва ҷаҳли ба он аз илми ба он сахттар ба назар мерасад; Балки баъид нест адами имкони вилояти мутлақаи ғайри маъсум, аз бадеҳиёт бошад ки тасарруфи он барои тасдиқи он кофӣ аст, вале дар сурате ки эътиқод ба вилояти мутлақаи ғайри маъсумро аз синхи <<Ақойид>> ва мисдоқи <<Залолат>> бидонем, мумкин нест иҷтиҳод ва таъвил дар бораи он монеъ аз таҳаққуқи фисқ бишавад, магар бино бар мабнои <<Мусаввиба>> ки ба таъбири ҳазрати аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ ҳафизаҳуллоҳ таъоло дар китоби шарифи <<Бозгашт ба Ислом>> (с19 ва 20) ба сафсата боз мегардад ва назири қавли оммаи мардум дар бораи саҳоба аст.

Ҳосил онки одил будани бисёрӣ аз мӯътақидони ба вилояти мутлақаи ғайри маъсум, баъид аст ва бо ин васф, аҳват тарки иқтидо ба онон дар намоз ҷуз аз боби тақия аст.

Дафтари ҳифз ва нашри осори Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Бахши посухгӯӣ ба пурсишҳо
Ҳамрасонӣ
Ин матлабро бо дӯстони худ ба иштирок бигзоред.
Email
Telegram
Facebook
Одноклассники
ВКонтакте
Навиштани пурсиш
Корбари гиромӣ! Шумо метавонед пурсишҳои худро дар бораи осор ва андешаҳои аллома Мансури Ҳошимии Хуросониро дар форми зер бинависед ва барои мо ирсол кунед то дар ин бахш посух дода шавад.
Таваҷҷуҳ: Мумкин аст номи шумо ба унвони нависандаи пурсиш дар пойгоҳ намоиш дода шавад.
Таваҷҷуҳ: Аз онҷо ки посухи мо ба эмейли шумо ирсол мешавад ва лузуман бар рӯи пойгоҳ қарор намегирад, лозим аст ки одраси худро ба дурусти ворид кунед.
Таваҷҷуҳ: Лутфан ба нукоти зер таваҷҷуҳ фармойед:
1 . Мумкин аст ба пурсиши шумо дар пойгоҳ посух дода шуда бошад. Аз ин рӯ, беҳтар аст пеш аз навиштани пурсиши худ, пурсишҳои муртабитро мурур ё аз имкони ҷустуҷӯ дар пойгоҳ истифода кунед.
2 . Муддати маъмул барои посухгӯӣ бар ҳар пурсиш, 3 то 10 рӯз аст.
3 . Беҳтар аст аз навиштани пурсишҳои мутаъаддид ва ғайри муртабит бо ҳам дар ҳар навбат худдорӣ кунед; Чароки чунин пурсишҳое дар пойгоҳ ба тафкик ва эҳёнан дар муддатӣ бештар аз муддати маъмули посух дода мешаванд.
* Лутфан коди амниятиро ворид кунед. Captcha loading
Ҳар гуна истифода ва бардошт аз матолиби ин пойгоҳ бо зикри манбаъ биломонеъ аст.
×
Оё моилед дар хабарномаи пойгоҳ узв шавед?