Шанбе 19 октябр 2019 мелодӣ баробар бо 20 сафар 1441 ҳиҷрӣ қамарӣ
     
Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
* Китоби шарифи <<Ҳиндисаи Адолат>> асарӣ арзишманд аз аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ ҳафизаҳуллоҳ таъоло мунташир шуд. * Бахши «Номаҳо» ҳовии номаҳое аз ҳазрати аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ ҳафизаҳуллоҳ таъоло роҳандозӣ шуд. * Дарсҳои шайх Солеҳи Сабзаворӣ бо мавзӯъи шарҳи китоби «Бозгашт ба Ислом» дар бахши «Шарҳҳо» қобили дастрасӣ аст. * Китоби шарифи <<Бозгашт ба Ислом>> навиштаи ҳазрати Мансури Ҳошимии Хуросонӣ бо хазинаи ҷамъе аз мӯъминони некукор ва ба сурати вақф мунташир шуд. * Саҳифаи расмӣ дафтари ҳифз ва нашри осори Мансури Ҳошимии Хуросонӣ дар шабакаи иҷтимоъии фесбук роҳандозӣ шуд.
loading

Хондани пурсиш ва посух

   
Мавзӯъи аслӣ:

Аҳком

Шумораи пурсиш: 1 Коди пурсиш: 161
Мавзӯъи фаръӣ:

Аҳкоми закот, хумс, садақа, ҳиба, қарз, вақф ва ория

Нависандаи пурсиш: Ризо Розӣ Тарихи пурсиш: 04/07/2016

Афроди воҷибул нафақа чи касоне ҳастанд?

Посух ба пурсиши шумораи: 1 Тарихи посух ба пурсиш: 13/07/2016

Афроди воҷибул нафақа се дастаанд ки зейлан дар бораи онон тавзиҳ дода мешавад:

1 . Нафақаи завҷа агарчи бениёз бошад бар ӯҳдаи мард аст; Чунонки Худованд фармудааст: «الرِّجَالُ قَوَّامُونَ عَلَى النِّسَاءِ بِمَا فَضَّلَ اللَّهُ بَعْضَهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ وَبِمَا أَنْفَقُوا مِنْ أَمْوَالِهِمْ ۚ» (Нисо/ 34); <<Мардон қаййими бар занон ҳастанд ба сабаби фазилате ки Худованд бархӣ аз ононро бар бархӣ дигар додааст ва ба сабаби нафақае ки аз амволи худ мепардозанд>> Ва он иборат аз хӯрок, пӯшок ва маскан дар ҳадди тавонойи аст; Чунонки Худованд фармудааст: «وَعَلَى الْمَوْلُودِ لَهُ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ ۚ لَا تُكَلَّفُ نَفْسٌ إِلَّا وُسْعَهَا ۚ» (Бақара/ 233); <<Ва хӯроки онон ва пӯшоки онон ба сурати мутаъораф бар ӯҳдаи марде аст ки фарзанд барои ӯ мутаваллид шудааст, касе ҷуз ба андозаи тавонаш таклиф намешавад>> Ва фармудааст: «أَسْكِنُوهُنَّ مِنْ حَيْثُ سَكَنْتُمْ مِنْ وُجْدِكُمْ وَلَا تُضَارُّوهُنَّ لِتُضَيِّقُوا عَلَيْهِنَّ ۚ» (Талоқ/ 6); <<Ононро ҳар ҷо ки худатон дар ҳадди тавонатон сукунат кардаед сокин кунед ва ба онон зиён нарасонед то ононро дар тангно қарор диҳед>> Ва фармудааст: «لِيُنْفِقْ ذُو سَعَةٍ مِنْ سَعَتِهِ ۖ وَمَنْ قُدِرَ عَلَيْهِ رِزْقُهُ فَلْيُنْفِقْ مِمَّا آتَاهُ اللَّهُ ۚ لَا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَّا مَا آتَاهَا ۚ» (Талоқ/ 7); <<Ҳар кас гушойише дорад бояд аз гушойиши худ нафақа диҳад ва ҳар кас тангдаст аст бояд аз чизе ки Худованд рӯзияш кардааст нафақа диҳад, Худованд касеро ҷуз ба андозаи чизе ки ба ӯ додааст таклиф намекунад>>. Бо ин васф, шавҳаре ки ба зани худ нафақа намепардозад, ба пардохти нафақа ё додани талоқи ӯ мулзам мешавад; Чунонки Худованд фармудааст: «فَإِمْسَاكٌ بِمَعْرُوفٍ أَوْ تَسْرِيحٌ بِإِحْسَانٍ ۗ» (Бақара/ 229); <<Пас ё ба шойистагӣ нигоҳ доред ва ё ба некӣ талоқ диҳед>>, ҳар чанд нафақаи зан пас аз талоқ низ то ҳангоме ки дар идда қарор дорад бар ӯҳдаи шавҳар аст; Чунонки Худованд фармудааст: «لَا تُخْرِجُوهُنَّ مِنْ بُيُوتِهِنَّ وَلَا يَخْرُجْنَ إِلَّا أَنْ يَأْتِينَ بِفَاحِشَةٍ مُبَيِّنَةٍ ۚ» (Талоқ/ 1); <<(Занони муталлақаро дар замони идда) аз хонаҳояшон берун накунед ва худашон низ берун нараванд магар онки муртакиби кори зишти ошкоре шуда бошанд>> Ва фармудааст: «وَإِنْ كُنَّ أُولَاتِ حَمْلٍ فَأَنْفِقُوا عَلَيْهِنَّ حَتَّىٰ يَضَعْنَ حَمْلَهُنَّ ۚ» (Талоқ/ 6); <<Ва агар бордор ҳастанд ба онон нафақа диҳед то ҳангоме ки вазъи ҳамл кунанд>>.

2 . Нафақаи фарзанд то ҳангоме ки сағир аст ва нафақаи падар ва модар ва сойири вараса дар сурате ки худ қодир ба таъмини нафақаяшон набошанд ва нафақаи ҳар мусалмони бечорае ки нафақа диҳандае барои ӯ нест, бар ӯҳдаи мард аст; Чунонки Худованд фармудааст: «يَسْأَلُونَكَ مَاذَا يُنْفِقُونَ ۖ قُلْ مَا أَنْفَقْتُمْ مِنْ خَيْرٍ فَلِلْوَالِدَيْنِ وَالْأَقْرَبِينَ وَالْيَتَامَىٰ وَالْمَسَاكِينِ وَابْنِ السَّبِيلِ ۗ» (Бақара/ 215); <<Аз ту мепурсанд ки чи чизе нафақа диҳанд, бигӯ ҳар хайре ки нафақа медиҳед барои падар ва модар ва наздикони ва ятимон ва мискинон ва дар роҳ мондагон аст>> Ва бо ин васф, фарқе миёнӣ нафақаи завҷ ва нафақаи фарзанд ва падару модар ва нафақаи сойири вараса ва нафақаи бечорагони мусалмон нест, ҷуз инки нафақаи завҷ дар ҳар сурат воҷиб аст ва нафақаи падару модар дар сурате воҷиб аст ки худ қодир ба таъмини нафақаяшон набошанд ва нафақаи сойири вараса дар сурате воҷиб аст ки худ қодир ба таъмини нафақаяшон набошанд ва вориси наздиктаре надошта бошанд ки нафақаи ононро таъмин кунад ё вориси наздиктарашон нафақаи ононро таъмин накунад ва илзоми ӯ ба таъмини нафақаи онон мумкин набошад ва нафақаи бечорагони мусалмон дар сурате воҷиб аст ки худ қодир ба таъмини нафақаяшон набошанд ва варасае надошта бошанд ки нафақаи ононро таъмин кунанд ё варасаяшон нафақаи ононро таъмин накунанд ва илзомашон ба таъмини нафақаи онон мумкин набошад, бо таваҷҷуҳ ба сухани Худованд ки фармудааст: «وَعَلَى الْوَارِثِ مِثْلُ ذَٰلِكَ ۗ» (Бақара/ 233); <<Ва монанди он бар ӯҳдаи ворис аст>> Ва бо таваҷҷуҳ ба инки мӯъминон бародарон ва авлиёъи якдигаранд; Чунонки Худованд фармудааст: «إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ» (Ҳуҷарот/ 10); <<Ҷуз ин нест ки мӯъминон бародарони якдигаранд>> Ва фармудааст: «وَالْمُؤْمِنُونَ وَالْمُؤْمِنَاتُ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ ۚ» (Тавба/ 71); <<Ва мардони мӯъмин ва занони мӯъмин бархӣ волии бархӣ дигаранд>>.

3 . Нафақаи ҳайвонот ва гиёҳон бар ӯҳдаи молики онҳо аст ва бо ин васф, касе ки ба ҳайвонот ва гиёҳони худ расидаӣ намекунад, гунокор аст ва ба расидагӣ ба онҳо ё фурашашон ё масрафашон дар сурате ки қобили масраф ҳастанд мулзам мешавад; Чунонки фармудааст: «إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالْإِحْسَانِ وَإِيتَاءِ ذِي الْقُرْبَىٰ» (Наҳл/ 90); <<Ҳароина Худованд ба адолат ва эҳсон ва пардохтан ба наздикон амр мекунад>> Ва фармудааст: «وَمَا اللَّهُ يُرِيدُ ظُلْمًا لِلْعَالَمِينَ» (Оли Имрон/ 108); <<Ва Худованд ҳеҷ зулмеро барои ҷаҳониён намехоҳад>>.

Дафтари ҳифз ва нашри осори Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Бахши посухгӯӣ ба пурсишҳо
Ҳамрасонӣ
Ин матлабро бо дӯстони худ ба иштирок бигзоред.
Email
Telegram
Facebook
Одноклассники
ВКонтакте
Навиштани пурсиш
Корбари гиромӣ! Шумо метавонед пурсишҳои худро дар бораи осор ва андешаҳои аллома Мансури Ҳошимии Хуросониро дар форми зер бинависед ва барои мо ирсол кунед то дар ин бахш посух дода шавад.
Таваҷҷуҳ: Мумкин аст номи шумо ба унвони нависандаи пурсиш дар пойгоҳ намоиш дода шавад.
Таваҷҷуҳ: Аз онҷо ки посухи мо ба эмейли шумо ирсол мешавад ва лузуман бар рӯи пойгоҳ қарор намегирад, лозим аст ки одраси худро ба дурусти ворид кунед.
Таваҷҷуҳ: Лутфан ба нукоти зер таваҷҷуҳ фармойед:
1 . Мумкин аст ба пурсиши шумо дар пойгоҳ посух дода шуда бошад. Аз ин рӯ, беҳтар аст пеш аз навиштани пурсиши худ, пурсишҳои муртабитро мурур ё аз имкони ҷустуҷӯ дар пойгоҳ истифода кунед.
2 . Муддати маъмул барои посухгӯӣ бар ҳар пурсиш, 3 то 10 рӯз аст.
3 . Беҳтар аст аз навиштани пурсишҳои мутаъаддид ва ғайри муртабит бо ҳам дар ҳар навбат худдорӣ кунед; Чароки чунин пурсишҳое дар пойгоҳ ба тафкик ва эҳёнан дар муддатӣ бештар аз муддати маъмули посух дода мешаванд.
* Лутфан коди амниятиро ворид кунед. Captcha loading
Ҳар гуна истифода ва бардошт аз матолиби ин пойгоҳ бо зикри манбаъ биломонеъ аст.
×
Оё моилед дар хабарномаи пойгоҳ узв шавед?