Якшанбе 15 сентябр 2019 мелодӣ баробар бо 15 муҳаррам 1441 ҳиҷрӣ қамарӣ
     
Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
* Китоби шарифи <<Ҳиндисаи Адолат>> асарӣ арзишманд аз аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ ҳафизаҳуллоҳ таъоло мунташир шуд. * Бахши «Номаҳо» ҳовии номаҳое аз ҳазрати аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ ҳафизаҳуллоҳ таъоло роҳандозӣ шуд. * Дарсҳои шайх Солеҳи Сабзаворӣ бо мавзӯъи шарҳи китоби «Бозгашт ба Ислом» дар бахши «Шарҳҳо» қобили дастрасӣ аст. * Китоби шарифи <<Бозгашт ба Ислом>> навиштаи ҳазрати Мансури Ҳошимии Хуросонӣ бо хазинаи ҷамъе аз мӯъминони некукор ва ба сурати вақф мунташир шуд. * Саҳифаи расмӣ дафтари ҳифз ва нашри осори Мансури Ҳошимии Хуросонӣ дар шабакаи иҷтимоъии фесбук роҳандозӣ шуд.
loading

Хондани пурсиш ва посух

   
Мавзӯъи аслӣ:

Аҳком

Шумораи пурсиш: 1 Коди пурсиш: 159
Мавзӯъи фаръӣ:

Аҳкоми таҳорот ва наҷосот

Нависандаи пурсиш: Ризо Розӣ Тарихи пурсиш: 03/07/2016

Оё кофирони аъам аз зиммӣ, ҳарбӣ ва муъоҳидин наҷас ҳастанд?

Посух ба пурсиши шумораи: 1 Тарихи посух ба пурсиш: 08/07/2016

Асл, таҳорати ҳар чиз аст то инки наҷосати он шаръан собит шавад; Зеро наҷосат монанди тӯл ва вазн аз ановини ҳақиқӣ нест, бал монанди ҳурмат аз ановини эътиборӣ аст ки бо ҳукми шаръ падид меояд, то ҳадде ки шояд битавон гуфт наҷосати ҳақиқӣ вуҷуд надорад, балки ҳамаи наҷосатҳо ҳукмӣ аст. Ин ба маънои он аст ки барои наҷас донистани чизе лозим нест ки дар табиъати он унсури палидӣ кашф шавад, бал кофӣ аст ки исбот шавад Худованд ба наҷосати он ҳукм кардааст; Ҳамчунонки барои ҳаром донистани чизе лозим нест ки дар табиъати он унсури музирре кашф шавад, бал кофӣ аст ки исбот шавад Худованд ба ҳурмати он ҳукм кардааст; Монанди чизҳои покиза ва ҳалоле ки Худованд бар яҳудиён ба сабаби зулмашон ҳаром сохта ва дар бораи онҳо фармудааст: «فَبِظُلْمٍ مِنَ الَّذِينَ هَادُوا حَرَّمْنَا عَلَيْهِمْ طَيِّبَاتٍ أُحِلَّتْ لَهُمْ وَبِصَدِّهِمْ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ كَثِيرًا» (Нисоъ/ 160); <<Пас ба сабаби зулме аз яҳудиён чизҳои покизае ки барояшон ҳалол будро бар онон ҳаром Сохтем ва ба сабаби боздоштани фаровонашон аз роҳи Худованд>>. Бар ин асос, мушрикон наҷас маҳсуб мешаванд; Чароки Худованд сариҳан дар бораи онон фармудааст: «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّمَا الْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ فَلَا يَقْرَبُوا الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ بَعْدَ عَامِهِمْ هَٰذَا ۚ» (Тавба/ 28); <<Эй касоне ки имон овардед! Ҷуз ин нест ки мушрикон наҷас ҳастанд, пас набояд баъд аз ин солашон ба Масҷидул Ҳаром наздик шаванд>>, бо таваҷҷуҳ ба инки наздик шудани ҳар чизи наҷасе ба Масҷидул Ҳаром бино бар ҳукми «طَهِّرْ بَيْتِيَ» (Ҳаҷ/ 26) ҳаром аст ва ин дар ҳоле аст ки дар табиъати мушрикон –аз он ҳайс ки башар ҳастанд– унсури палидӣ вуҷуд надорад, бал дар ширки онон мафосид ва хатароте вуҷуд дорад ки иҷтиноб аз ононро монанди иҷтиноб аз чизҳои наҷас зарурӣ месозад; Ҳамчунонки иҷтиноб аз онон монанди иҷтиноб аз чизҳои наҷас, таҳқир кунандаи онон ва нишон диҳандаи шиддати бароъат аз онон аст ва ҷойе барои ҳеҷ гуна иртиботи дӯстона бо онон боқӣ намегузорад ва ин чизе аст ки Худованд хоста ва ба он амр карда ва дар бораи он фармудааст: «قَدْ كَانَتْ لَكُمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِي إِبْرَاهِيمَ وَالَّذِينَ مَعَهُ إِذْ قَالُوا لِقَوْمِهِمْ إِنَّا بُرَآءُ مِنْكُمْ وَمِمَّا تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ كَفَرْنَا بِكُمْ وَبَدَا بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةُ وَالْبَغْضَاءُ أَبَدًا حَتَّىٰ تُؤْمِنُوا بِاللَّهِ وَحْدَهُ» (Мумтаҳина/ 4); <<Бегумон барои шумо улгуйи неку дар Иброҳим ва касоне аст ки бо ӯ буданд ҳангоме ки ба қавмашон гуфтанд мо аз шумо ва аз чизе ки ҷуз Худованд мепарастед безорем, ба шумо кофир шудем ва миёни мо ва шумо барои ҳамеша душманӣ ва кина падидор шуд то онки ки ба Худованди ягона имон оваред>>.

Оре, зоҳири аз «الْمُشْرِكُونَ» касоне монанди бутпарастон ҳастанд ки ба мушрик будани худ илтифот ва иқрор доранд, на касоне монанди аҳли китоб ки худро муваҳҳид мешуморанд; Ҳамчунонки аҳли Макка дар замони нузули ин ҳукм аҳли китоб набуданд ва аҳли китоб маъмулан ба Масҷидул Ҳаром наздик намешуданд то баъд аз соли нуҳуми ҳиҷрӣ аз ин кор манъ шаванд ва ин қаринаи ҳолия балки қазияи хориҷия аст ки монеъ аз зуҳури лафзи «الْمُشْرِكُونَ» дар умум мешавад. Фориғ аз онки Худованд миёни аҳли китоб ва мушрикон тамоюз қоъил шуда ва ба унвони намуна, фармудааст: «إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَالَّذِينَ هَادُوا وَالصَّابِئِينَ وَالنَّصَارَىٰ وَالْمَجُوسَ وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا إِنَّ اللَّهَ يَفْصِلُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ۚ إِنَّ اللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ» (Ҳаҷ/ 17); <<Ҳароина касоне ки имон оварданд ва касоне ки яҳудӣ ҳастанд ва собиъон ва насрониён ва зардуштиён ва касоне ки мушрик ҳастанд, Худованд дар рӯзи қиёмат миёнашон ҷудойи меандозад, ҳароина Худованд бар ҳар чизе гувоҳ аст>>. Бо ин васф, наҷосати аҳли китоб бар хилофи наҷосати мушрикон собит нест ва аз ин рӯ, онон дар зайли асли таҳорат боқӣ мемонанд ва ин зоҳири гуфторе аз ҳазрати аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ ҳафизаҳуллоҳ таъоло ки яке аз ёронамон моро аз он хабар дод, гуфт:

   «سَأَلْتُ ٱلْمَنْصُورَ عَنْ نَجاسَةِ ٱلْمُشْرِکینَ، فَقالَ: هُمْ وَٱللّهِ نَجَسٌ! هُمْ وَٱللّهِ نَجَسٌ! قُلْتُ: أَ ما هٰؤُلاءِ مِنَ ٱلْبَشَرِ؟! قالَ: بَلیٰ وَ لٰکِنَّهُمْ أَشْرَكُوا بِاللَّهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطَانًا فَأَهانَهُمْ وَ جَعَلَهُمْ شَرَّ ٱلدَّوابِّ وَ قالَ: <أُولَٰئِكَ كَالْأَنْعَامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ ۚ> وَ قالَ: <كَذَٰلِكَ يَجْعَلُ اللَّهُ الرِّجْسَ عَلَى الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ>! قُلْت: فَإِنْ شَرِبَ مِنْ إِنائِي یَهُودِيٌّ أَوْ نَصْرانِيٌّ فَعَلَيَّ أَنْ أَغْسِلَ ٱلْإِناءَ؟ قالَ: لا»; <<Аз ҳазрат Мансур дар бораи наҷосати мушрикон пурсидам, пас фармуд: Онон ба Худо савганд наҷас ҳастанд! Онон ба Худо савганд наҷас ҳастанд! Гуфтам: Оё на ин аст ки онон аз башар ҳастанд?! Фармуд: Оре, вале онон бо Худованд чизеро шарик сохтаанд ки барои он ҳуҷҷате нозил накардааст, пас ононро хор намуда ва бадтарини ҷонварон қарор дода ва фармудааст: <Онон монанди чаҳорпоёнанд, балки онон гумроҳтаранд> (Аъроф/ 179) Ва фармудааст: <Ин гуна Худованд палидиро бар касоне қарор медиҳад ки имон намеоваранд> (Анъом/ 125)! Гуфтам: Пас агар як яҳудӣ ё насронӣ аз косаи ман ошомид, бар ӯҳдаи ман аст ки косаамро бишӯям? Фармуд: На>>!

Дафтари ҳифз ва нашри осори Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Бахши посухгӯӣ ба пурсишҳо
Ҳамрасонӣ
Ин матлабро бо дӯстони худ ба иштирок бигзоред.
Email
Telegram
Facebook
Одноклассники
ВКонтакте
Навиштани пурсиш
Корбари гиромӣ! Шумо метавонед пурсишҳои худро дар бораи осор ва андешаҳои аллома Мансури Ҳошимии Хуросониро дар форми зер бинависед ва барои мо ирсол кунед то дар ин бахш посух дода шавад.
Таваҷҷуҳ: Мумкин аст номи шумо ба унвони нависандаи пурсиш дар пойгоҳ намоиш дода шавад.
Таваҷҷуҳ: Аз онҷо ки посухи мо ба эмейли шумо ирсол мешавад ва лузуман бар рӯи пойгоҳ қарор намегирад, лозим аст ки одраси худро ба дурусти ворид кунед.
Таваҷҷуҳ: Лутфан ба нукоти зер таваҷҷуҳ фармойед:
1 . Мумкин аст ба пурсиши шумо дар пойгоҳ посух дода шуда бошад. Аз ин рӯ, беҳтар аст пеш аз навиштани пурсиши худ, пурсишҳои муртабитро мурур ё аз имкони ҷустуҷӯ дар пойгоҳ истифода кунед.
2 . Муддати маъмул барои посухгӯӣ бар ҳар пурсиш, 3 то 10 рӯз аст.
3 . Беҳтар аст аз навиштани пурсишҳои мутаъаддид ва ғайри муртабит бо ҳам дар ҳар навбат худдорӣ кунед; Чароки чунин пурсишҳое дар пойгоҳ ба тафкик ва эҳёнан дар муддатӣ бештар аз муддати маъмули посух дода мешаванд.
* Лутфан коди амниятиро ворид кунед. Captcha loading
Ҳар гуна истифода ва бардошт аз матолиби ин пойгоҳ бо зикри манбаъ биломонеъ аст.
×
Оё моилед дар хабарномаи пойгоҳ узв шавед?