Сешанбе 22 октябр 2019 мелодӣ баробар бо 23 сафар 1441 ҳиҷрӣ қамарӣ
     
Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
* Китоби шарифи <<Ҳиндисаи Адолат>> асарӣ арзишманд аз аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ ҳафизаҳуллоҳ таъоло мунташир шуд. * Бахши «Номаҳо» ҳовии номаҳое аз ҳазрати аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ ҳафизаҳуллоҳ таъоло роҳандозӣ шуд. * Дарсҳои шайх Солеҳи Сабзаворӣ бо мавзӯъи шарҳи китоби «Бозгашт ба Ислом» дар бахши «Шарҳҳо» қобили дастрасӣ аст. * Китоби шарифи <<Бозгашт ба Ислом>> навиштаи ҳазрати Мансури Ҳошимии Хуросонӣ бо хазинаи ҷамъе аз мӯъминони некукор ва ба сурати вақф мунташир шуд. * Саҳифаи расмӣ дафтари ҳифз ва нашри осори Мансури Ҳошимии Хуросонӣ дар шабакаи иҷтимоъии фесбук роҳандозӣ шуд.
loading

Хондани пурсиш ва посух

   
Мавзӯъи аслӣ:

Ақойид

Шумораи пурсиш: 5 Коди пурсиш: 130
Мавзӯъи фаръӣ:

Шинохти китоби Худованд; Тафсири бархӣ оёти Қуръон

Нависандаи пурсиш: Муҳаммад Ҷавод Тарихи пурсиш: 10/04/2016

Бо салом хидмати асодити мӯҳтарам

Ҳуруфи муқаттаъаи аввали баъзе аз сураҳои Қуръон ба чи маъно мебошад?

Посух ба пурсиши шумораи: 5 Тарихи посух ба пурсиш: 16/04/2016

Ҳуруфи муқаттаъа дар оғози бархӣ сураҳо, аз муташобеҳоти Қуръон аст ки танҳо Худованд ва росихони дар илм таъвили онҳоро медонанд; Чунонки Худованд фармудааст: «وَمَا يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ إِلَّا اللَّهُ ۗ وَالرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ» (Оли Имрон/ 7) ва аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ ҳафизаҳуллоҳ таъоло аз росихони дар илм аст ки биҳамдулиллоҳ дар миёни мо ҳузур дорад ва бидуни ҳеҷ музд ва миннате, моро аз таъвили онҳо монанди соири ҳақоиқи Исломи огоҳ мекунад, ҳар чанд бештари мардум қадри ӯро намешиносанд; Чунонки яке аз ёронамон моро хабар дод, гуфт:

   «سَأَلْتُ ٱلْمَنْصُورَ عَنِ ٱلْحُرُوفِ ٱلْمُقَطَّعَةِ فِي ٱلْقُرآنِ، فَقالَ: أَصْواتٌ مِنَ ٱلْمَلَکُوتِ سَمِعَهَا ٱلنَّبِيُّ قَبْلَ ٱنْتِظامِ ٱلْوَحْيِ! قُلْتُ: أَشْهَدُ أَنَّكَ مِنَ ٱلرّاسِخِینَ فِي ٱلْعِلْمِ! أَفَتَأذَنُ لِي أَنْ أُقَبِّلَ رَأسَكَ؟ قالَ: نَعَمْ، فَقَبَّلْتُ رَأسَهُ»; <<Аз ҳазрати Мансур дар бораи ҳуруфи муқаттаъа дар Қуръон пурсидам, пас фармуд: Овоҳойе аз малакут буд ки Паёмбар пеш аз интизоми ваҳй шунид! Гуфам: Гувоҳӣ медиҳам ки ту аз росихони дар илм ҳастӣ! Пас ба ман изн медиҳӣ ки саратро бибӯсам? Фармуд: Оре, пас сарашро бӯсидам>>!

Ҳамчунонки яке дигар аз ёронамон моро хабар дод, гуфт:

   «قُلْتُ لِلْمَنْصُورِ: ما یُرِیدُ ٱللّهُ مِنْ قَوْلِهِ: الف لام میم؟! قالَ: ذٰلِكَ کَقَوْلِ أَحَدِکُمْ إِذا یَتَکَلَّمُ بِٱلْمِجْهارِ فَیَقُولُ قَبْلَ أَن یَتَکَلَّمَ ٱلواحِدُ ٱلْإِثْنانِ ٱلثَّلاثَةُ لِیَعْلَمَ أَنَّ ٱلصَّوتَ بالِغٌ وَ لِیَنْصُتَ ٱلسَّامِعُ! قُلْتُ: إِنَّهُمْ یَقُولُونَ إِنَّهُ سِرٌّ أَسَرَّهُ ٱللّهُ إِلَی ٱلنَّبِيِّ! قالَ: لَوْ کانَ سِرّاً لَما أَنْزَلَ ٱللّهُ فِي ٱلْقُرآنِ! أَلَمْ یَعْلَمُوا أَنَّ ٱلْقُرآنَ نَزَلَ لِلنَّاسِ؟! ثُمَّ قالَ: ما مِنْ شَيْءٍ أَنْزَلَ ٱللّهُ فِي ٱلْقُرآنِ إِلّا وَ هُوَ بَیانٌ لِلنَّاسِ! إِنَّ ٱللّهَ تَعالیٰ یَقُولُ: <هَٰذَا بَيَانٌ لِلنَّاسِ وَهُدًى وَمَوْعِظَةٌ لِلْمُتَّقِينَ>»; <<Ба ҳазрати Мансур гуфтам: Муроди Худованд аз инки фармуда Алиф Лом Мим чист?! Фармуд: Он монанди сухани яке аз шумост ҳангоме ки бо баландгӯ сухан мегӯйед, пас пеш аз онки сухани худро оғоз кунад мегӯяд: Як ду се, то бидонад ки садо мерасад ва то шунаванда сукут (ва таваҷҷуҳ) кунад! Гуфтам: Онҳо мегӯянд он розе аст ки Худованд бо Паёмбараш дар миён гузоштааст! Фармуд: Агар розе буд Худованд онро дар Қуръон нозил намекард! Оё намедонанд ки Қуръон барои ҳамаи мардум нозил шудааст?! Сипас фармуд: Ҳеҷ чиз аз ончи Худованд дар Қуръон нозил карда нест магар инки баёне барои ҳамаи мардум аст! Худованди баландмартаба мефармояд: <Ин баёне барои ҳамаи мардум ва ҳидоят ва панде барои парҳезкорон аст> (Оли Имрон/ 138)>>.

Бинобарин, ҳуруфи муқаттаъа дар оғози бархӣ сураҳои Қуръон, барои сокет сохтани мардум ва ҷалби таваҷҷуҳи онон ба оёти баъдӣ дар ростои «وَإِذَا قُرِئَ الْقُرْآنُ فَاسْتَمِعُوا لَهُ وَأَنْصِتُوا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ» (Ирфон/ 204) нозил шуда; Ҳамчунонки барои Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам асвотӣ малакутӣ ҳокӣ аз синхи ваҳй ва наздик будани нузули сура будааст.

Дафтари ҳифз ва нашри осори Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Бахши посухгӯӣ ба пурсишҳо
Шумораи
таълиқ:
1
Нависандаи
таълиқ:
Шокирӣ
Тарихи
таълиқ:
02/11/2016

Оё нузули «بسم الله الرّحمن الرّحیم» дар аввали ҳар сура бо гуфтори аллома дар бори ҳуруфи муқаттаъа мунофоте надорад?

Посух ба таълиқи: 1 Тарихи посух ба таълиқ: 03/11/2016

Мумкин аст аз зоҳири гуфтори аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ ҳафизаҳуллоҳ таъоло бардошт шавад ки «بسم الله الرّحمن الرّحیم» дар оғози ҳар сура нозил нашуда ва ин қавли бисёрӣ аз мусалмонон монанди Абу Ҳанифа, Молик, Авзоъӣ, Доввуд ва қавли қурроъи Басра ва аксари қурроъ ва мутафаққиҳини Мадина дар садаҳои нахустин аст, балки бархӣ монанди Ҷассос (д.370қ) муддаъии иҷмоъи салаф бар он то пеш аз Шофеъӣ шудаанд (нигоҳ кунед ба: Ҷассос, Аҳкумул Қуръон, ҷ1, с8) ва муъайяди он ихтилофи мазоҳиб дар бораи ҷузъияти он дар сураҳое ҷуз сураи Намл аст ки бар хилофи зарурати яқинӣ будан ва иҷмоъӣ будани оёти Қуръон аст, то ҷойе ки ба иттифоқи мазоҳиб, мункири ҳар як аз оёти Қуръон кофир маҳсуб мешавад, вале мунири «بسم الله الرّحمن الرّحیم» дар оғози ҳар сура кофир маҳсуб намешавад. Аз ин рӯ, бархӣ аҳли илм гуфтаанд: «یَکْفِیكَ أَنَّها لَیْسَتْ مِنَ ٱلْقُرآنِ ٱخْتِلافُ ٱلنّاسِ فِیها وَ ٱلْقُرآنُ لا یُخْتَلَفُ فِیهِ فَإِنَّ إِنْکارَ ٱلْقُرآنِ کُفْرٌ» (Ибни Арабӣ, Аҳкомул Қуръон, ф1, с6; Қуртубӣ, Ал-Ҷомеъул Аҳкомил Қуръон, ҷ1, с93); <<Ихтилофи мардум дар он кофӣ аст то бидонӣ ки он аз Қуръон нест; Чароки дар Қуръон ихтилофе вуҷуд надорад ва инкори Қуръон куфр аст>>.

Бо ин ҳол, ҳақ он аст ки гуфтори аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ ҳафизаҳуллоҳ таъоло, сариҳи дар ин маъно нест; Бо таваҷҷуҳ ба инки мумкин аст «بسم الله الرّحمن الرّحیم» як бор бар Паёмбар нозил ва ба ӯ амр шуда бошад ки онро дар оғози ҳар сура қарор диҳад ва ин ҷомеъи миёни ақвол аст; Ҳамчунонки мумкин аст «بسم الله الرّحمن الرّحیم» ва ҳуруфи муқаттаъа ҳар ду нишонае аз синхи ваҳй ва наздик будани нузули сура барои Паёмбар буда ва ба манзури ҷалби таваҷҷуҳи он ҳазрат ва озмудани овоҳо тавассути фаришта ва низ сокет сохтани мардум ва ҷалби таваҷҷуҳи онон ба оёти баъдӣ нозил шуда бошанд; Хусусан бо таваҷҷуҳ ба инки «بسم الله الرّحمن الرّحیم» барои кофирон монанди ҳуруфи муқаттаъа ғариб буда, то ҷойе ки машҳур аст Суҳайл ибни Амр намояндаи онон дар сулҳи Ҳудайбия ҳозир ба навиштани он дар сулҳнома нашуд ва гуфт: «ما نَعْرِفُ بسم اللّه الرّحمن الرّحیم»; <<Бисмиллаҳи раҳмани раҳимро наменависам>> ва аз Паёмбар хост ки ба ҷойи он «بِٱسْمِكَ ٱللّهُمَّ» бинависад (нигоҳ кунед ба: Муснади Аҳмад, ҷ4, с86; Саҳеҳул Бухорӣ, ҷ3, с181; Саҳеҳул Муслим, ҷ5, с175; Кулайнӣ, Ал-Кофӣ, ҷ8, с326); Ҳамчунонки аз Қуръон дониста мешавад ки онон <<Раҳмаон>> ро намешинохтанд; Чароки фармудааст: «وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ اسْجُدُوا لِلرَّحْمَنِ قَالُوا وَمَا الرَّحْمَنُ» (Фурқон/ 60); <<Ва чун ба онон гуфта мешуд ки барои Раҳмон саҷда кунед, мегуфтанд ки Раҳмон чист?!>>. Бинобарин, «بسم الله الرّحمن الرّحیم» ва ҳуруфти муқаттаъа дар Қуръон, то ҳадди зиёде барои онон ҳамгун будаанд ва аз ин ҳайс, метавонистаанд бо ҳам ва ба манзури ҷалби таваҷҷуҳи онон –илова бар оғози ваҳй ва тиловати он бо номи Худованд– нозил шуда бошанд.

Дафтари ҳифз ва нашри осори Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Бахши посухгӯӣ ба пурсишҳо
Шумораи
таълиқ:
2
Нависандаи
таълиқ:
Насрин
Тарихи
таълиқ:
11/04/2017

Аввал инки агар ҳуруфи муқаттаъа чунин коркарде дошта ки баъид нест, чаро дар ибтидоӣ ҳамаи сувар наёмада? Оё ҳол ва вазъи феълии Набии Акрам (с) дар он дахолат дошта?

Дуввум интихоби инки кадом ҳуруф интихоб шуда ва баъид аст итифоқӣ ҳар бор ҳарфӣ меомада, ҳамин матлабро розгун мекунад ва бори дигар инки Қуръон <<Баёнул нос>> ҳаст, аммо ҳар лоя барои ҳар муртаба аз уқул нест... агар чи таъаммул инҷо аст ки намешавад дар Қуръон чизе бошад ки саросар роз аст... вале дар интихоби ҳуруф боз розган мешавад ва لا بأس لخروج کلّ المعنا عن التکلم بین الله رسوله فی معرض جمیع!

Посух ба таълиқи: 2 Тарихи посух ба таълиқ: 14/04/2017

Муроди аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ ҳафизаҳуллоҳ таъоло он аст ки гоҳе ваҳй пеш аз назм ёфтани калимот ва шакл гирифтани ҷумалот, ба сурати овоҳойе аз малакут ба гӯши Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам мерасид ва ин метавонист нишонае аз синхи ваҳй ва наздик будани нузули сура барои он ҳазрат ва ношӣ аз озмуни асвот тавассути фаришта ба манзури ҷалби таваҷҷуҳи он ҳазрат ва итминон аз дурустии иртибот бошад; Монанди телефон кунандае ки пеш аз муколимот <<Ало>> мегӯяд ё навозандае ки сози худро пеш аз навохтан танзим мекунад ё суханроне ки баландгӯйи худро пеш аз суханронӣ меозмояд; Ҳамчунонки хондани ин овоҳо барои мардум тавассути Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам илова бар иблоғи ваҳй ба сурати комил, барои хомӯш кардани онон ва ҷалби таваҷҷуҳи онон ба оёти баъдӣ дар ростои амал ба амри Худованд буд ки фармудааст: «وَإِذَا قُرِئَ الْقُرْآنُ فَاسْتَمِعُوا لَهُ وَأَنْصِتُوا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ» (Аъроф/ 204); <<Ва ҳангоме ки Қуръон хонда мешавад пас ба он гӯш супоред ва сукут кунед бошад ки омӯрзида шавед>> Ва аз ин рӯ, асҳоби Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам ва ҳатто кофирон аз он ҳазрат дар бораи маънои онҳо пурсише намекарданд; Чароки иртикозан ин коркард онҳоро дар меёфтанд ва маънои дигареро барои онҳо муҳтамал намедонистанд.

Бо ин васф, набудани онҳо дар оғози бархӣ сураҳо мунофӣ бо ин воқеъият нест; Зеро қатъан вазъияти Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам дар авқоти мухталиф аз ҳайси хоб ё бедорӣ ва фароғат ё иштиғол ва хулут ё ҷулут ва сафар ё ҳазар ва сиҳҳат ё беморӣ ва вуқуф ё ҳаракат мутафовит буда ва ин тафовут, оғози мутафовиреро барои нузули ваҳй иқтизо мекардааст; Ҳамчунонки тафовут дар ҳарфи муқаттаъа илзоман иттифоқӣ набуда, балки метавонистааст ношӣ аз вуҷуди оҳанг ва таъсири мутафовит барои ҳар ҳарфи мутаносиб бо вазъияти Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам ё ношӣ аз тафовут дар калимот ва иборати баъдӣ буда бошад; Бо таваҷҷуҳ ба инки озмудани асвот тавассути фаришта барои калимот ва ибороти мутафовит монанди озмудани соз барои навохтани мусиқии мутафовит, табиъатан асвоти мутафовитеро падид меоварда; Илова бар инки мумкин аст ҳуруфи муқаттаъа дар оғози ҳар сура синхи калимот ва ибороти он ва монанди вожагони калидӣ дар оғози мақола буда бошанд то талвиҳан ба мухотаб бифаҳмонанд ки ин сура аз чунин ҳуруфе таркиб ёфтааст. Бинобарин, наметавон ҳуруфи муқаттаъаро ба хотири тафовуташон розӣ сар ба мӯҳр миёни Худованд ва Паёмбар пиндошт; Чароки ин пиндор бар хилофи умуми бисёрӣ аз оёти Қуръон аст; Монанди ояе ки мефармояд: «هَٰذَا بَيَانٌ لِلنَّاسِ وَهُدًى وَمَوْعِظَةٌ لِلْمُتَّقِينَ» (Оли Имрон/ 138); <<Ин баёне барои ҳамаи мардум ва ҳидоват ва панде барои парҳезкорон аст>> Ва ояи мефармояд: «وَأُوحِيَ إِلَيَّ هَٰذَا الْقُرْآنُ لِأُنْذِرَكُمْ بِهِ وَمَنْ بَلَغَ ۚ» (Анъом/ 19); <<Ва ин Қуръон ба ман ваҳй шудааст то бо он шумо ва ҳар касе ки ба ӯ мерасадро бим диҳам>> Ва ояе ки мефармояд: «وَلَقَدْ صَرَّفْنَا فِي هَٰذَا الْقُرْآنِ لِيَذَّكَّرُوا» (Исроъ/ 41); <<Ва ҳароина дар ин Қуръон суханро гуногун гардондем то онон мутазаккир шаванд>> Ва ояе ки мефармояд: «وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاءٌ وَرَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ» (Исроъ/ 82); <<Ва аз Қуръон чизеро нозил мекунем ки он шифо ва раҳмат барои мӯъмионон аст>> Ва ояе ки мефармояд: «وَأَنْزَلْنَا إِلَيْكَ الذِّكْرَ لِتُبَيِّنَ لِلنَّاسِ مَا نُزِّلَ إِلَيْهِمْ وَلَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ» (Наҳл/ 44); <<Ва зикрро бар ту нозил кардем то барои мардум чизе ки ба судашон нозил шудро табйин кунӣ ва бошад ки онон андеша кунанд>> Ва ояе ки мефармояд: «وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ» (Қамар/ 17); <<Ва ҳароина Қуръонро барои тазаккур осон кардаем пас оё панд гирандае ҳаст?>> Ва оёти бисёри дигар аз ин даст ки бо умуми худ бар қобили фаҳм будани ҳамаи Қуръон барои ҳамаи уқало –сарфи назар аз маротиби уқулашон– далолат доранд ва қобили тахсис бо бархӣ ривоёти воҳид ва мутаъориз ё увҳом ва зунуни муфассирон нестанд.

Ҳосил онки мабнои аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ ҳафизаҳуллоҳ таъоло дар бораи ҳуруфи муқаттаъа, дар ғояти матонат аст, балки ногузир бояд онро пазируфт ва ситойиш барои Худованд Парвардигори ҷаҳониён аст.

Дафтари ҳифз ва нашри осори Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Бахши посухгӯӣ ба пурсишҳо
Ҳамрасонӣ
Ин матлабро бо дӯстони худ ба иштирок бигзоред.
Email
Telegram
Facebook
Одноклассники
ВКонтакте
Навиштани пурсиш
Корбари гиромӣ! Шумо метавонед пурсишҳои худро дар бораи осор ва андешаҳои аллома Мансури Ҳошимии Хуросониро дар форми зер бинависед ва барои мо ирсол кунед то дар ин бахш посух дода шавад.
Таваҷҷуҳ: Мумкин аст номи шумо ба унвони нависандаи пурсиш дар пойгоҳ намоиш дода шавад.
Таваҷҷуҳ: Аз онҷо ки посухи мо ба эмейли шумо ирсол мешавад ва лузуман бар рӯи пойгоҳ қарор намегирад, лозим аст ки одраси худро ба дурусти ворид кунед.
Таваҷҷуҳ: Лутфан ба нукоти зер таваҷҷуҳ фармойед:
1 . Мумкин аст ба пурсиши шумо дар пойгоҳ посух дода шуда бошад. Аз ин рӯ, беҳтар аст пеш аз навиштани пурсиши худ, пурсишҳои муртабитро мурур ё аз имкони ҷустуҷӯ дар пойгоҳ истифода кунед.
2 . Муддати маъмул барои посухгӯӣ бар ҳар пурсиш, 3 то 10 рӯз аст.
3 . Беҳтар аст аз навиштани пурсишҳои мутаъаддид ва ғайри муртабит бо ҳам дар ҳар навбат худдорӣ кунед; Чароки чунин пурсишҳое дар пойгоҳ ба тафкик ва эҳёнан дар муддатӣ бештар аз муддати маъмули посух дода мешаванд.
* Лутфан коди амниятиро ворид кунед. Captcha loading
Ҳар гуна истифода ва бардошт аз матолиби ин пойгоҳ бо зикри манбаъ биломонеъ аст.
×
Оё моилед дар хабарномаи пойгоҳ узв шавед?