Сешанбе 22 октябр 2019 мелодӣ баробар бо 23 сафар 1441 ҳиҷрӣ қамарӣ
     
Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
* Китоби шарифи <<Ҳиндисаи Адолат>> асарӣ арзишманд аз аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ ҳафизаҳуллоҳ таъоло мунташир шуд. * Бахши «Номаҳо» ҳовии номаҳое аз ҳазрати аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ ҳафизаҳуллоҳ таъоло роҳандозӣ шуд. * Дарсҳои шайх Солеҳи Сабзаворӣ бо мавзӯъи шарҳи китоби «Бозгашт ба Ислом» дар бахши «Шарҳҳо» қобили дастрасӣ аст. * Китоби шарифи <<Бозгашт ба Ислом>> навиштаи ҳазрати Мансури Ҳошимии Хуросонӣ бо хазинаи ҷамъе аз мӯъминони некукор ва ба сурати вақф мунташир шуд. * Саҳифаи расмӣ дафтари ҳифз ва нашри осори Мансури Ҳошимии Хуросонӣ дар шабакаи иҷтимоъии фесбук роҳандозӣ шуд.
loading

Хондани пурсиш ва посух

   
Мавзӯъи аслӣ:

Ақойид

Шумораи пурсиш: 15 Коди пурсиш: 120
Мавзӯъи фаръӣ:

Шинохти халифаи Худованд дар замин; Аҳволи Маҳдӣ ва заминасозӣ барои зуҳури ӯ

Нависандаи пурсиш: Яъқуби Тарихи пурсиш: 05/03/2016

Чанд суъол дорам:

1 . Чигуна мешавад Маҳдӣ ҳазорон сол умр кунад, вале дар ҳангоми зуҳур дар синни ҳудуди чиҳил солагӣ бошад? Асҳоби Каҳф вақте аз хоб баланд шуданд ва диданд дар миёни мардуми замон наметавонанд зиндагӣ кунанд талаби марг карданд; Чун онҳо аз наводагони худ ки пас аз сесад сол пирамард ё пиразан шуда буданд ҷавонтар буданд ва ин бар хилофи қавонини ройиҷи дунёст.

2 . Аҳмади Касравӣ дар китобҳояш мисли шиъагарӣ ва ... вуҷуди Маҳдиро зери суъол бурда ва далили онро адами посухгӯйии уламои дин медонад. Мегӯйед уламо дар қиболи вуҷуд ва зуҳури Маҳдӣ посухгӯ нестанд ва мӯътақиданд Маҳдӣ дар ҷазираи Хазро дар рафо зиндагӣ мекунад ва ҳар мавқеъ Худо салоҳ бидонад зуҳур мекунад... аз тарафе бархӣ уламо мисли оқойи Баҳҷат мегӯянд Маҳдӣ дар биёбонҳо ва дарраҳои Ҳиҷоз ё Ироқ ё Хуросон ба далили ғурбат дарбадар ва хоъиф аст ... дар ин бора бештар тавзиҳ диҳед.

Посух ба пурсиши шумораи: 15 Тарихи посух ба пурсиш: 05/03/2016

Лутфан ба нукоти зер таваҷҷуҳ фармойд:

1 . Ҳар чанд дар бораи ҳаққонияти Маҳдӣ миёни мусалмонон ихтилофе нест, вале дар бораи вилодати ӯ аз Ҳасани Аскарӣ фарзанди ҳаштуми Ҳусейн ибни Алӣ ибни Абӣ Толиб миёни онон ихтилоф аст; Ба ин тартиб ки шиъа ва шуморе аз аҳли суннат монанди Муҳаммад ибни Юсуфи Шофеъӣ дар Ал-Баён (с521), Шабланҷӣ дар Нурул Абсор (с186), ибни Сабоғи Моликӣ дар Ал-Фусилил Муҳимма (с282), Шабровии Шофеъӣ дар Ал-Итиҳоф (с178), Сабт ибни Ҷувзии Ҳанбалӣ дар Тазкиратул Хавос (с363), Абдулваҳоби Шаъронӣ (ба нақл аз ӯ дар Машориқул Анвор, с113) ва бархӣ дигар бо истинод ба ахборе ки аз аъимаи аҳли байт расидааст мӯътақид ба валодати ӯ аз он бузургвор дар соли 255 қамарӣ ва табъан тӯли умри ӯ ҳастанд ва соири мусалмонон ки ин ахборро собит намедонанд чунин эътиқоде надоранд, бал мӯътақиданд ки ӯ дар ҳар замоне мумкин аст мутаваллид шуда бошад ё мутаваллид шавад ва табъан умрӣ оддӣ дорад. Бо ин ҳол, бино бар назари гурӯҳи нахуст, Маҳдӣ <<Ҳазорон сол>> умр накарда, балки ҳазору саду ҳаштоду ду сол умр кардааст –бе онки монанди асҳоби Каҳф ба хоб фуру рафта бошад– ва чунин умре дар Ислом муҳол шумурда намешавад; Чароки пеш аз ӯ бархӣ дигар аз хулафоъи Худованд монанди Нуҳ алайҳи салом низ доштаанд ва ба бархӣ дигар аз онон монанди Исо, Хизр, Илёс ва Сулаймон алайҳиму салом низ нисбат дода шудааст ва бо ин васф, далиле барои истибъоди он вуҷуд надорад, магар бино бар мабнои табиъатгароён ки ба Худованд ва қудрати бекарони Ӯ бебоваранд ё мабнои яҳудиён ки дасти Ӯро аз бахшойиш баста медонанд; Чунонки дар бораи онон фармудааст: «وَقَالَتِ الْيَهُودُ يَدُ اللَّهِ مَغْلُولَةٌ ۚ غُلَّتْ أَيْدِيهِمْ وَلُعِنُوا بِمَا قَالُوا ۘ بَلْ يَدَاهُ مَبْسُوطَتَانِ يُنْفِقُ كَيْفَ يَشَاءُ ۚ» (Моъида/ 64); <<Яҳудиён гуфтанд ки дасти Худованд баста аст! Дастонашон баста бод ва лаънат бар онон ба сабаби чизе ки гуфтанд! Балки ду дасти Ӯ боз аст ва ҳар гуна ки бихоҳад мебахшояд>>; Ҳамчунонки зуҳури Маҳдӣ бо симои мардӣ чиҳил сола –хоҳ ба иқтизои саломати таъи ӯ бошад ва хоҳ ба иқтизои кароҳати ӯ– баъид нест; Ҷуз онки мубтанӣ бар ривоётӣ воҳид аст ва аз ин рӯ, наметавон онро қатъӣ донист; Чароки ривоёти воҳид дар Ислом –чунонки аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ ҳафизаҳуллоҳ таъоло дар китоби шарифи <<Бозгашт ба Ислом>> (с171) табйин фармудааст– ҳуҷҷият надоранд.

2 . Посухгӯ набудани олимони мусалмон дар бораи Маҳдӣ, ба маънои вуҷуд надоштани Маҳдӣ нест, бал ба маънои хоъин будани олимони мусалмон аст ки вазифаи худ дар қиболи он ҳазратро тарк кардаанд ва ба ҷойи талош барои бозгардондани ӯ ба ҷойгоҳи худ, худро дар ҷойгоҳи ӯ қарор додаанд! Вагарна аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ ҳафизаҳуллоҳ таъоло низ як олими мусалмон аст ки ба ҳамаи пурсишҳои бепосух дар бораи Маҳдӣ посух гуфта ва барои бозгардондани ӯ ба ҷойгоҳаш қиём фармуда ва аз ҷону мол ва обурӯйи худ гузаштааст. Бино бар назари ин бузургвор ки дар китоби шарифи <<Бозгашт ба Ислом>> (с279 то 302) табйин шуда, Маҳдӣ дар ҷазираи хиёлии мавсум ба <<Хазроъ>> нест, балки дар миёни мардум аст ва дар сурати эҷоди муқаддамоти лозим тавассути онон барои ҳокимияташ, ба ҳокимият даст меёбад ва ин муқаддамоти лозим, шаройитӣ фавқулода ва ғайри табиъӣ нест, бал шаройитӣ оддӣ ва табиъӣ аст ки барои даст ёфтани ҳар каси дигаре ба ҳокимият зарурӣ аст ва аз тариқи ирода ва иқдоми ҷамъӣ иддаи кофӣ аз мардум ҳосил мешавад.

Дафтари ҳифз ва нашри осори Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Бахши посухгӯӣ ба пурсишҳо
Ҳамрасонӣ
Ин матлабро бо дӯстони худ ба иштирок бигзоред.
Email
Telegram
Facebook
Одноклассники
ВКонтакте
Навиштани пурсиш
Корбари гиромӣ! Шумо метавонед пурсишҳои худро дар бораи осор ва андешаҳои аллома Мансури Ҳошимии Хуросониро дар форми зер бинависед ва барои мо ирсол кунед то дар ин бахш посух дода шавад.
Таваҷҷуҳ: Мумкин аст номи шумо ба унвони нависандаи пурсиш дар пойгоҳ намоиш дода шавад.
Таваҷҷуҳ: Аз онҷо ки посухи мо ба эмейли шумо ирсол мешавад ва лузуман бар рӯи пойгоҳ қарор намегирад, лозим аст ки одраси худро ба дурусти ворид кунед.
Таваҷҷуҳ: Лутфан ба нукоти зер таваҷҷуҳ фармойед:
1 . Мумкин аст ба пурсиши шумо дар пойгоҳ посух дода шуда бошад. Аз ин рӯ, беҳтар аст пеш аз навиштани пурсиши худ, пурсишҳои муртабитро мурур ё аз имкони ҷустуҷӯ дар пойгоҳ истифода кунед.
2 . Муддати маъмул барои посухгӯӣ бар ҳар пурсиш, 3 то 10 рӯз аст.
3 . Беҳтар аст аз навиштани пурсишҳои мутаъаддид ва ғайри муртабит бо ҳам дар ҳар навбат худдорӣ кунед; Чароки чунин пурсишҳое дар пойгоҳ ба тафкик ва эҳёнан дар муддатӣ бештар аз муддати маъмули посух дода мешаванд.
* Лутфан коди амниятиро ворид кунед. Captcha loading
Ҳар гуна истифода ва бардошт аз матолиби ин пойгоҳ бо зикри манбаъ биломонеъ аст.
×
Оё моилед дар хабарномаи пойгоҳ узв шавед?