Сешанбе 22 октябр 2019 мелодӣ баробар бо 23 сафар 1441 ҳиҷрӣ қамарӣ
     
Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
* Китоби шарифи <<Ҳиндисаи Адолат>> асарӣ арзишманд аз аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ ҳафизаҳуллоҳ таъоло мунташир шуд. * Бахши «Номаҳо» ҳовии номаҳое аз ҳазрати аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ ҳафизаҳуллоҳ таъоло роҳандозӣ шуд. * Дарсҳои шайх Солеҳи Сабзаворӣ бо мавзӯъи шарҳи китоби «Бозгашт ба Ислом» дар бахши «Шарҳҳо» қобили дастрасӣ аст. * Китоби шарифи <<Бозгашт ба Ислом>> навиштаи ҳазрати Мансури Ҳошимии Хуросонӣ бо хазинаи ҷамъе аз мӯъминони некукор ва ба сурати вақф мунташир шуд. * Саҳифаи расмӣ дафтари ҳифз ва нашри осори Мансури Ҳошимии Хуросонӣ дар шабакаи иҷтимоъии фесбук роҳандозӣ шуд.
loading

Хондани пурсиш ва посух

   
Мавзӯъи аслӣ:

Аҳком

Шумораи пурсиш: 7 Коди пурсиш: 112
Мавзӯъи фаръӣ:

Аҳкоми намоз

Нависандаи пурсиш: Муҳаммад Ҷавод Тарихи пурсиш: 08/02/2016

Бо салом хидмати шумо муваҳидони холис ки касеро дар итоъат ва ибодати Аллоҳ шарик қарор намедиҳед.

Дар мавриди шакл ва наҳваи анҷоми намоз суъолоте доштам:

1 . Замоне ки Алӣ (рз) ба хилофат расид оё шакли намозро ҳамонанди шакли намози шиъаён анҷом дод ё монанди хулафои қаблӣ намозро баргузор мекард? Агар шакли намозро тағйир доданд чигуна шуд ки баъди эшон дубора тағйир кард? Ва агар тағйир надоданд чаро ислоҳ накарданд?

2 . Оё шакли намоз ва ё наҳваи вузу боъиси қабулӣ намоз мешавад?

3 . Чаро мазоҳиби мухталиф ашколи мухталифи намоз доранд ва якдигарро муттаҳам ба бидъат мекунанд ва ин ихтилоф аз куҷо маншаъ гирифтааст?

Бо ташаккур аз шумо ки Биҳиштро ба баҳойи андак нафурухтаед ва бидуни ҳеҷ иддаъое ба таклифи шаръӣ ва ақлии Ислом амал мекунед. Бошад ки Худованд ба мо ва ҳамаи мусалмонон тавфиқи муваҳҳиди холис будан ато бифармояд ва моро аз шарри ҳокимони даҷҷол наҷот диҳад.

Посух ба пурсиши шумораи: 7 Тарихи посух ба пурсиш: 16/02/2016

Бародари мусалмон!

Лутфан ба нукоти зер таваҷҷуҳ фармойед:

1 . Намози шиъа ва намози аҳли суннат, тафовути муҳимме бо якдигар надоранд; Чароки муқаввимоти намоз шомили қибла, қиём, такбиратул эҳром, қироъат, руку, қиём баъд аз руку, саҷдатайн, шаҳодатайн ва таслим, дар ҳар ду муштараканд ва танҳо дар бархӣ ҷузъиёт монанди такаттуф дар ҳоли қиём ва таваррку дар ҳоли қуъуд ва омин гуфтан баъд аз Ҳамд ва ниҳодани пешонӣ бар рӯйи хок, тафовутҳойе бо якдигар доранд ки ғолибан дар миёни худи мазоҳиби шиъа ва мазоҳиби аҳли суннат низ мавҷуд аст ва ҳеҷ як –бинобар назари аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ ҳафизаҳуллоҳ таъоло– ботил кунандаи намоз нест.

2 . Аз шавоҳиди торихӣ ба даст меояд ки тафовутҳои мавҷуд дар намози мусалмонон, ғолибан дар замони ҳукумати Умавиён ва баъд аз замони хулафоъи рошидин ба вуҷуд омада ва бо ин васф, намози Абубакр ва Умар, тафовути чандоне бо намози Алӣ надоштааст; Чароки ҳамаи онон намози Расули Худо саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва салламро дида буданд ва аз он Ҳазрат шунида буданд ки мефармояд: «صَلُّوا کَما رَأَیْتُمُونِي أُصَلِّي»; <<Намоз бигзоред ба сурате ки дидед ман намоз мегузорам>> (Шофеъӣ, Ал-Мусанд, с55; Сунани Дорамӣ, ҷ1, с283; Саҳеҳул Бухорӣ, ҷ1, с155; Байҳақӣ, Ал-Сунанул Кубро, ҷ2, с345; Саҳеҳи ибни Хузайма, ҷ1, с295) Ва бо ин васф, заминае барои ихтилофи онон дар чанду чуни намоз вуҷуд надошт; Магар дар мавориди хоссе монанди намози нофила дар шабҳои моҳи рамазон (таровеҳ) ки Умар ба хондани он дар ҷамоъат фармон медод ва онро «نِعْمَ ٱلْبِدْعَة»; <<Бидъати хуб>> меномид (Абдурраззоқ, Ал-Мусаннаф, ҷ4, с259; Саҳеҳул Бухорӣ, ҷ2, с252; Байҳақи, Ал-Сунанул Кубро, ҷ2, с493; Саҳеҳул ибни Хузаймин, ҷ2, с155) Ва Алӣ аз он бо лиҳози бидъат буданаш наҳй мекард, то инки шунид касоне дар шаҳр фарёд мезананд: <<Во Умаро! Во Умаро! Во Рамазоно! Во Рамазоно!>>, пас ночор ва аз бими фитна ба он иҷозат дод (Тувсӣ, Таҳзибул Аҳком, ҷ3, с70; Ибни Идрис, Мустатрафотул сароъир, с638; Ибни Абӣ Ҳадид, Шарҳи Наҳҷул Балоға, ҷ12, с283).

Оре, замина барои ихтилоф танҳо пас аз даргузашти саҳоба ва дар миёни тобеъине падид омад ки намози Расули Худо саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва салламро надида буданд ва бар пояи шунидаҳои мутафовит аз манобеъи мухталиф ва ғолибан бидуни иртибот бо манобеъи наздик ба Расули Худо саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам монанди аҳли байти он Ҳазрат, намоз мегузориданд.

3 . Намоз як амали ибодӣ аст ва шарти қабулӣ аъмоли ибодӣ, мутобиқати онҳо бо амри Мавло аст ва бо ин васф, мутобиқати намоз бо аҳкоми Худованд ки аз тариқи китоб ва Паёмбараш иблоғ шуда, зарурӣ аст. Имкон надорад ки Худованд ибодотеро бар мардум фарз кунад, вале каммият ва кайфияти онро барои онон таъйин накунад ва ононро дар бораи он дар ҳайрат ва ихтилоф қарор диҳад; Ба ин тартиб ки масалан бифармояд: <<Намоз бигзоред>>, вале нафармояд ки чанд навбат ва чигуна, ё бифармояд: <<Закот бидиҳед>>, вале нафармояд ки чи андоза ва ба чи касе, ё бифармояд: <<Рӯза бигиред>>, вале нафармояд ки чигуна ва дар чи рӯзе, ё бифармояд: <<Ҳаҷ кунед>>, вале нафармояд ки чанд бор ва ба си тартиб; Чароки чунин коре иғроъ ба ҷаҳл аст ва ақлан қабеҳ шумурда мешавад; Хусусан бо таваҷҷуҳ ба инки чунин аъмоле, ихтироъоти Ӯ ҳастанд ва пешинае дар урф надоранд ва бо ин васф, сукути Ӯ дар бораи камми ва кафмии онҳо, наметавонад бар таъмим ва итлоқ ҳамл шавад. Бинобарин, намоз, закот, рӯза, ҳаҷ ва сойири фароъизи Исломи, каммият ва кайфияти хоссе доранд ки ногузир дар китоби Худованд ва суннати Паёмбараш табйин шуда ва ҳар гуна эъмоли салиқа ва тағйир дар онҳо бидъат ва ҳаром аст.

4 . Чунонки ишорот рафт, ихтилофи назари мазоҳиб дар бораи фаризае монанди намоз, ношӣ аз ихтилофи ривоёти онон аз Расули Худо саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам аст; Ба ин тартиб ки бархӣ аз онон чизеро аз он Ҳазрат ривоят кардаанд ки бархӣ дигар ривоят накардаанд ё ривояти онро саҳиҳ надонистаанд ва ин паёмади эътиқоди ҳар ду гурӯҳ ба ҳуҷҷияти ривоёти воҳид аст ки моҳиятӣ заннӣ доранд ва бархишон бархӣ дигарро нақз мекунанд, дар ҳоле ки бинобар мабнои ракини аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ ҳафизаҳуллоҳ таъоло (Бозгашт ба Ислом, с171), ривояти воҳид ҳуҷҷат нестанд ва ҳуҷҷат танҳо ривоёти мутавотиранд ва бар ин мабно, ҷойе барои ихтилофи мазоҳиб вуҷуд надорад; Чароки ихтилоф танҳо дар ривоёти воҳид ёфт мешавад ва дар ривоёти мутавотир ихтилофе нест ва аз ин рӯ, муштаракоти намоз монанди қибла, такбиратул эҳром, руку, қиём баъд аз руку, саҷдатайн, шаҳодатайн ва таслим, ҳамагӣ мубтанӣ бар ривоёти мутавотир ва ҳар ҷо ихтилофе дар онҳо вуҷуд дорад, аз ривоётӣ воҳид бархостааст.

Худованд ҳамаи мусалмонон аз ҳамаи мазоҳибро ба гирди парчами халифаи худ Маҳдӣ ки Мансури Ҳошимии Хуросонӣ онро барафрошта аст, муттаҳид фармояд, то дар кори якдигар сафӣ воҳиди чунон бунёнӣ марсусро падид оваранд ва ба рағми касоне ки ваъдаи Худованд ва Паёмбарашро бовар надорад ва онро хурофот ва <<Асотирул аввалин>> мепиндоранд, заминаи адолати ҷаҳонӣ пас аз зулми ҷаҳониро фароҳам созанд.

Дафтари ҳифз ва нашри осори Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Бахши посухгӯӣ ба пурсишҳо
Ҳамрасонӣ
Ин матлабро бо дӯстони худ ба иштирок бигзоред.
Email
Telegram
Facebook
Одноклассники
ВКонтакте
Навиштани пурсиш
Корбари гиромӣ! Шумо метавонед пурсишҳои худро дар бораи осор ва андешаҳои аллома Мансури Ҳошимии Хуросониро дар форми зер бинависед ва барои мо ирсол кунед то дар ин бахш посух дода шавад.
Таваҷҷуҳ: Мумкин аст номи шумо ба унвони нависандаи пурсиш дар пойгоҳ намоиш дода шавад.
Таваҷҷуҳ: Аз онҷо ки посухи мо ба эмейли шумо ирсол мешавад ва лузуман бар рӯи пойгоҳ қарор намегирад, лозим аст ки одраси худро ба дурусти ворид кунед.
Таваҷҷуҳ: Лутфан ба нукоти зер таваҷҷуҳ фармойед:
1 . Мумкин аст ба пурсиши шумо дар пойгоҳ посух дода шуда бошад. Аз ин рӯ, беҳтар аст пеш аз навиштани пурсиши худ, пурсишҳои муртабитро мурур ё аз имкони ҷустуҷӯ дар пойгоҳ истифода кунед.
2 . Муддати маъмул барои посухгӯӣ бар ҳар пурсиш, 3 то 10 рӯз аст.
3 . Беҳтар аст аз навиштани пурсишҳои мутаъаддид ва ғайри муртабит бо ҳам дар ҳар навбат худдорӣ кунед; Чароки чунин пурсишҳое дар пойгоҳ ба тафкик ва эҳёнан дар муддатӣ бештар аз муддати маъмули посух дода мешаванд.
* Лутфан коди амниятиро ворид кунед. Captcha loading
Ҳар гуна истифода ва бардошт аз матолиби ин пойгоҳ бо зикри манбаъ биломонеъ аст.
×
Оё моилед дар хабарномаи пойгоҳ узв шавед?