Сешанбе 22 октябр 2019 мелодӣ баробар бо 23 сафар 1441 ҳиҷрӣ қамарӣ
     
Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
* Китоби шарифи <<Ҳиндисаи Адолат>> асарӣ арзишманд аз аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ ҳафизаҳуллоҳ таъоло мунташир шуд. * Бахши «Номаҳо» ҳовии номаҳое аз ҳазрати аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ ҳафизаҳуллоҳ таъоло роҳандозӣ шуд. * Дарсҳои шайх Солеҳи Сабзаворӣ бо мавзӯъи шарҳи китоби «Бозгашт ба Ислом» дар бахши «Шарҳҳо» қобили дастрасӣ аст. * Китоби шарифи <<Бозгашт ба Ислом>> навиштаи ҳазрати Мансури Ҳошимии Хуросонӣ бо хазинаи ҷамъе аз мӯъминони некукор ва ба сурати вақф мунташир шуд. * Саҳифаи расмӣ дафтари ҳифз ва нашри осори Мансури Ҳошимии Хуросонӣ дар шабакаи иҷтимоъии фесбук роҳандозӣ шуд.
loading

Хондани пурсиш ва посух

   
Мавзӯъи аслӣ:

Аҳком

Шумораи пурсиш: 9 Коди пурсиш: 104
Мавзӯъи фаръӣ:

Аҳкоми масоъили мустаҳдиса

Нависандаи пурсиш: Мурасаъӣ Тарихи пурсиш: 20/01/2016

Мехостам назари он ҷанобро дар мавриди копӣ ройт бидонам. Бо ташаккур

Посух ба пурсиши шумораи: 9 Тарихи посух ба пурсиш: 23/01/2016

Бино бар назари аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ ҳафизаҳуллоҳ таъоло, мабнои ҳақ дар Ислом моликияти аст; Ба ин маъно ки ҳар кас ҳақ дорад чизе ки молики он аст тасарруф кунад, машрут ба инки тасарруфи ӯ мунофӣ бо аҳкоми Ислом ё монеъ аз тасарруфи дигарон дар чизе ки молики он ҳаст набошад ва ин мурод аз қоъидаи машҳуре аст ки мегӯяд: «ٱلنَّاسُ مُسَلَّطُونَ عَلیٰ أَمْوالِهِمْ»; <<Мардум бар амволи худ мусаллат ҳастанд>>. Бо ин васф, касе ки чизӣ судманд монанди китобро тавлид мекунад, молики он шумурда мешавад ва метавонад дар он тасарруф кунад, ба ин тартиб ки масалан онро таксир ё байъ ё ҳиба кунад ва дигарон наметавонанд бидуни изни ӯ дар он тасарруф кунанд ва агар ин корро анҷом диҳанд, зомин шумурда мешаванд. Оре, бино бар қоъида метавонанд пас аз харидани он, дар он тасарруф кунанд, ба ин тартиб ки масалан онро таксир ё байъ ё ҳиба кунанд, агарчи тавлид кунандаи он розӣ набошад; Чароки моликияти он ба муҷиби байъ, аз тавлид кунанда ба харидор интиқол ёфта ва қаҳран ӯ ҳақ дорад дар чизе ки молики он шудааст тасарруф кунад, ҳамон тавр ки тавлид кунанда дар замони моликияти худ, чунин ҳаққе дошт ва рӯшан аст ки миёни моликияти ношӣ аз тавлид ва моликияти ношӣ аз харид фарқе нест, ҷуз дар пайванд бо ҳаққи маънавӣ ки қобилияти интиқол надорад ва барои тавлид кунанда маҳфуз аст; Чароки кистии тавлид кунанда, як воқеъияти хориҷӣ аст ва бо эътибороти гуногун тағйир намеёбад ва бо ин васф, кетмони он тадлис ва иддаъои мунофӣ бо он кизб шумурда мешавад ва тадлис ва кизб ҳаром аст; Чунонки  Худованд фармудааст: «وَلَا تَلْبِسُوا الْحَقَّ بِالْبَاطِلِ وَتَكْتُمُوا الْحَقَّ وَأَنْتُمْ تَعْلَمُونَ» (Бақара/ 42); <<Ва ҳақро ба ботил напӯшонед ва ҳақро кетмон накунед, дар ҳоле ки медонед>>. Бинобарин, харидор метавонад чизе ки харидаастро таксир, байъ ва ҳадия кунад, вале наметавонад кистии тавлид кунандаи онро кетмон кунад ё аз ин бадтар онро тавлиди худ ё шахси солис бишуморад.

Аммо оё тавлид кунанда метавонад дар зимни байъ, адами таксир, байъ ва ҳибаи чизе ки мефурӯшадро шарт кунад? Ҳа он аст ки наметавонад; Чароки чунин шарте мунофӣ бо султаи харидор бар чизе аст ки молики он аст ва аз ин ҳайс, бо китоби Худованд мухолифат дорад, дар ҳоле ки Расули Худо саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам фармудааст: «ما بالُ أَقْوامٍ يَشْتَرِطُونَ شُرُوطاً لَيْسَتْ فِي كِتابِ ٱللّهِ؟! مَنِ ٱشْتَرَطَ شَرْطاً لَيْسَ فِي كِتابِ ٱللّهِ فَلَيْسَ لَهُ -أَوْ قالَ: فَهُوَ باطِلٌ- وَ إِنِ ٱشْتَرَطَ مِائَةَ مَرَّةٍ»; <<Гурӯҳҳоеро чи мешавад ки шартҳое мегузоранд ки дар китоби Худованд нест?! Ҳар кас шарте бигзорад ки дар китоби Худованд нест ҳаққе пайдо намекунад –ё фармуд: Он ботил аст– агарчи сад бор шарт карда бошад>> Ва ин ҳадисе аст ки мазмуни он мутавотир аст. Вонгае ангезаи тавлид кунанда аз шарт адами таксир, байъ ва ҳиба чизе ҷуз судҷӯйи нест, дар ҳоле ки судҷӯйи хусусан аз қибали тавлидоти илмӣ ва фарҳангӣ, бар хилофи ахлоқи Исломӣ аст ва ба маҳрумияти ниёзмандон аз илм ва фарҳанг ва инҳисори он ду дар миёни сарватмандон меанҷомад; Чунонки яке аз ёронамон моро хабар дод, гуфт:

   «سَمِعْتُ ٱلْمَنْصُورَ ٱلْهاشِمِيَّ ٱلْخُراسانيَّ یَقُولُ: إِنَّ مِنْ أَبْغَضِ عِبادِ ٱللّهِ إِلَیْهِ عَبْداً آتاهُ ٱللّهُ عِلْماً فَأَرادَ بِهِ مَنْفَعَةَ ٱلدُّنْیا فَمَنَعَهُ مِنَ ٱلْفُقَراءِ وَ عَرَضَهُ عَلَی ٱلْأَغْنِیاءِ لِیَشْتَرِيَ بِآیاتِ ٱللّهِ ثَمَناً قَلِیلاً وَ یَصُدَّ عَنْ سَبِیلِهِ! أُولَٰئِكَ مَا يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ إِلَّا النَّارَ وَلَا يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ»; <<Шунидам ҳазрати Мансури Ҳошимии Хуросонӣ мефармояд: Ҳароина аз мабғузтарин бандагони Худованд назди ӯ бандае аст ки Худованд ба ӯ илме дода, пас ӯ ба василаи он суди дунёро ҷуста, пас онро аз ниёзмандон боз дошта ва ба сарватмандон арза доштааст то оёти Худовандро ба баҳойи андак бифурӯшад ва аз роҳи Ӯ боз дорад! Онон дар шикамҳои худ ҷуз оташ намехуранд ва Худованд дар рӯзи қиёмат бо онон сухан намегӯяд ва ононро покиза намекунад ва барояшон азобӣ дарднок аст>>!

Оре, дар сурате ки адами манъи таксир, байъ ва ҳибаи тавлидоти илмӣ ва фарҳангӣ, сабаби коҳиши тавлиди онҳо аз ҳадди ниёз бошад, бар имом воҷиб аст ки аз тавлид кунандгони онҳо ҳимояти молӣ кунад, ба ин сурат ки барояшон аз байтул мол музд ё ҷойиза қарор диҳад; Чунонки яке аз ёронамон моро хабар дод, гуфт:

   «سَأَلْتُهُ عَنِ ٱلرَّجُلِ یَکُونُ لَهُ عِلْمٌ فَیَکْتُبُ کِتاباً أَ لَهُ أَنْ یَبِیعَهُ مِنَ ٱلنَّاسِ فَیَرْبِحَ عَلَیْهِمْ؟ قالَ: لا یَنْبَغِي لَهُ ذٰلِکَ إِلّا أَنْ یَکُونَ کِتاباً یَنْفَعُهُمْ فِي دُنْیاهُمْ! قُلْتُ: أَ لَهُ أَنْ یَشْتَرِطَ عَلَیْهِمْ أَنْ یَکْتُمُوهُ فَلا یَبِیعُوهُ وَ لا یَهَبُوهُ لِیَزْدادَ بِذٰلِکَ رِبْحاً إِنْ کانَ کِتاباً یَنْفَعُهُمْ فِي دُنْیاهُمْ؟ قالَ: لَیْسَ لَهُ أَنْ یَشْتَرِطَ ما یُخالِفُ کِتابَ ٱللّهِ عَزَّوَجَلَّ! قُلْتُ: فَمَنْ یَرْغَبُ بَعْدَ هٰذا فِي ٱلْکِتابَةِ؟! قالَ: إِنَّما یَرْغَبُ فِیها مَنْ یَبْتَغِي فَضْلاً مِنَ ٱللّهِ وَ رِضْواناً وَ هُوَ أَحَقُّ بِها وَ أَهْلُها وَ ما عِنْدَ ٱللّهِ خَیْرٌ وَ أَبْقیٰ! فَمَکَثَ هُنَیْئَةً ثُمَّ قالَ: عَلَی ٱلْإِمامِ أَنْ یُنْفِقَ عَلَیْهِ مِنْ بَیْتِ ٱلْمالِ أَوْ یَجْعَلَ لَهُ جائِزَةً إِنْ کانَ کِتابُهُ مِمَّا یَنْفَعُ ٱلنَّاسَ إِنَّ اللَّهَ لَا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ»; <<Аз он ҳазрат дар бораи марде пурсидам ки барои ӯ илме ҳаст, пас китобе менависад, оё барои ӯ ҷойиз аст ки онро ба мардум бифурӯшад, пас аз онон суд бигирад? Фармуд: Ин барои ӯ шойиста нест магар онки китобе бошад ки ба онон дар дунёшон суд мерасонад! Гуфтам: Оё барои ӯ ҷойиз аст ки бо онон шарт кунад ки онро кетмон кунанд, пас нафурушанд ва ҳиба накунанд, то ин гуна бар суди худ бияфзояд, агар китобе бошед ки ба онон дар дунёшон суд мерасонад! Фармуд: Барои ӯ ҷойиз нест ки чизеро шарт кунад ки бо китоби Худованди аззаваҷал мухолифат дорад! Гуфтам: Пас баъди ин чи касе дар навиштан рағбат мекунад?! Фармуд: Танҳо касе дар он рағбат мекунад ки фазл ва рӯзанае аз ҷониби Худовандро меҷӯяд ва ӯ сазовортар ба он аст ва аҳли он аст ва чизе ки назди Худованд аст беҳтар ва мондагортар аст! Он гоҳ каме даранг кард ва сипас фармуд: Бар имом аст ки аз байтул мол ба ӯ бипардозад ё барои ӯ ҷойиза қарор диҳад агар китоби ӯ аз чизҳое аст ки ба мардум суд мерасонад; Чароки Худованд музди некукоронро зойеъ намекунад>>.

Ин ҳукми Ислом дар бораи таксир аст ки дар ростои ҳимоят аз маҳрумон, мустазъафон ва ниёзмандон ташриъ шудааст, ҳар чанд касоне ки аз судҷӯён, сармоядорон ва молиётдиҳандагон ҳимоят мекунанд ва мутақобилан аз сӯӣ онон ҳимоят мешаванд, онро намеписанданд ва бар хилофи манофеъи худ ва манофеъи ҳомиёнашон мепиндоранд ва Худованд ба коре ки анҷом медиҳанд огоҳ аст.

Дафтари ҳифз ва нашри осори Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Бахши посухгӯӣ ба пурсишҳо
Ҳамрасонӣ
Ин матлабро бо дӯстони худ ба иштирок бигзоред.
Email
Telegram
Facebook
Одноклассники
ВКонтакте
Навиштани пурсиш
Корбари гиромӣ! Шумо метавонед пурсишҳои худро дар бораи осор ва андешаҳои аллома Мансури Ҳошимии Хуросониро дар форми зер бинависед ва барои мо ирсол кунед то дар ин бахш посух дода шавад.
Таваҷҷуҳ: Мумкин аст номи шумо ба унвони нависандаи пурсиш дар пойгоҳ намоиш дода шавад.
Таваҷҷуҳ: Аз онҷо ки посухи мо ба эмейли шумо ирсол мешавад ва лузуман бар рӯи пойгоҳ қарор намегирад, лозим аст ки одраси худро ба дурусти ворид кунед.
Таваҷҷуҳ: Лутфан ба нукоти зер таваҷҷуҳ фармойед:
1 . Мумкин аст ба пурсиши шумо дар пойгоҳ посух дода шуда бошад. Аз ин рӯ, беҳтар аст пеш аз навиштани пурсиши худ, пурсишҳои муртабитро мурур ё аз имкони ҷустуҷӯ дар пойгоҳ истифода кунед.
2 . Муддати маъмул барои посухгӯӣ бар ҳар пурсиш, 3 то 10 рӯз аст.
3 . Беҳтар аст аз навиштани пурсишҳои мутаъаддид ва ғайри муртабит бо ҳам дар ҳар навбат худдорӣ кунед; Чароки чунин пурсишҳое дар пойгоҳ ба тафкик ва эҳёнан дар муддатӣ бештар аз муддати маъмули посух дода мешаванд.
* Лутфан коди амниятиро ворид кунед. Captcha loading
Ҳар гуна истифода ва бардошт аз матолиби ин пойгоҳ бо зикри манбаъ биломонеъ аст.
×
Оё моилед дар хабарномаи пойгоҳ узв шавед?