Чоршанбе 22 ноябр 2017 мелодӣ баробар бо 4 рабеъ-ул-аввал 1439 ҳиҷрӣ қамарӣ فارسی English

Мансури Ҳошимии Хуросони

* Бахши «Номаҳо» ҳовии номаҳое аз ҳазрати аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ ҳафизаҳуллоҳ таъолло роҳандозӣ шуд. * Дарсҳои шайх Солеҳи Сабзаворӣ бо мавзӯъи шарҳи китоби «Бозгашт ба Ислом» дар бахши «Шарҳҳо» қобили дастрасӣ аст. * Китоби шарифи <<Бозгашт ба Ислом>> навиштаи ҳазрати Мансури Ҳошимии Хуросонӣ бо хазинаи ҷамъе аз мӯъминони некукор ва ба сурати вақф мунташир шуд. * Саҳифаи расмӣ дафтари ҳифз ва нашри осори Мансури Ҳошимии Хуросонӣ дар шабакаи иҷтимоъии фесбук роҳандозӣ шуд.
loading

Хондани пурсишҳо ва посухҳо

Мавзӯъи аслӣ:

Муқаддамот

Шумораи пурсиш: 2 Коди пурсиш: 50
Мавзӯъи фаръӣ:

Яқин ва занн; Зарурати яқин ва адами кифояти занн

Нависандаи пурсиш: Алӣ Розӣ Тарихи пурсиш: 01/11/2015

1- Назари аллома Хуросонӣ дар мавриди қиёс чист?

2- Назари эшон дар мавриди истеҳсон чист?

Посух ба Пурсиши шумораи: 2 Тарихи посух ба пурсиш:

Лутфан ба нукоти зер таваҷҷуҳ фармойед:

1. Аҳкоми шаръ, чизе ҷуз эътибороти шаръи нестанд ва эътибороти шаръи, ҷуз бо талаққӣ аз ӯ шинохта намешавад ва бо ин васф, қиёси бархӣ аз онҳо бо бархӣ дигар оқилона нест; Хусусан бо таваҷҷуҳ ба инки аз як сӯ ҳукми ҳар мавзӯъе дар китоби Худо ва суннати Паёмбараш табйин шуда ва дар назди халифааш маҳфуз аст ва бо ин васф, ниёзе ба қиёси як мавзӯъ бо мавзӯъи дигар нест, балки танҳо ниёз ба истеълом аз халифаи Худо дар замин аст ва агар истеълом аз ӯ дар замоне меяссар нест ба сабаби тақсири аҳли он замон дар таъмини муқаддамоти ин кор аст ки узре барои онон дар рӯй овардан ба қиёс шумурда намешавад ва аз сӯӣ дигар ақл бидуни талаққӣ аз Худованд қодир ба эҳсоъи милокҳои эътибороти ӯ нест; Чароки ба унвони мисол, агар бо истинод ба ояи «يَسْأَلُونَكَ مَاذَا أُحِلَّ لَهُمْ ۖ قُلْ أُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّبَاتُ» (Моъида/ 4); <<Аз ту мепурсанд ки чи чизе барояшон ҳалол шуда, бигӯ чизҳои таййиб барои шумо ҳалол шудааст>>, таййиб будани чизеро милоки ҳалол будани он бишиносад, мумкин аст ки Худованд бо милокӣ дигар монанди уқубат ё озмойш, бархӣ чизҳои таййибро ҳаром карда бошад; Чунонки ба унвони намуна фармудааст: «فَبِظُلْمٍ مِنَ الَّذِينَ هَادُوا حَرَّمْنَا عَلَيْهِمْ طَيِّبَاتٍ أُحِلَّتْ لَهُمْ وَبِصَدِّهِمْ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ كَثِيرً» (Нисоъ/ 160); <<Пас ба хотири зулме аз касоне ки яҳудӣ шуданд, бархӣ таййибаҳо ки барояшон ҳалол будро бар онон ҳаром кардем ва ба хотири боздоштани бисёрашон аз роҳи Худованд>> Ва фармудааст: «فَلَمَّا فَصَلَ طَالُوتُ بِالْجُنُودِ قَالَ إِنَّ اللَّهَ مُبْتَلِيكُمْ بِنَهَرٍ فَمَنْ شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّي وَمَنْ لَمْ يَطْعَمْهُ فَإِنَّهُ مِنِّي إِلَّا مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةً بِيَدِهِ ۚ» (Бақара/ 249); <<Пас чун Толут ба ҳамроҳи лашкариён равона шуд гуфт: Ҳароина Худованд шуморо бо наҳре меозмояд, пас ҳар кас аз он биёшомад аз ман нест ва ҳар кас аз он нахурад ӯ аз ман аст магар касе ки бо дасти худ як мушт баргирад>> Ва агар бо истинод ба ояи «وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبَائِثَ» (Аъроф/ 157); <<Ва чизҳои хабисро бар онон ҳаром мекунад>>, хабис будани кореро милоки ҳаром будани он бишносад, мумкин аст ки Худованд бо милокӣ дигар монанди уқубат ё озмойиш, бархӣ корҳои хабисро воҷиб карда бошад; Чунонки ба унвони намуна фармудааст: «وَإِذْ قَالَ مُوسَىٰ لِقَوْمِهِ يَا قَوْمِ إِنَّكُمْ ظَلَمْتُمْ أَنْفُسَكُمْ بِاتِّخَاذِكُمُ الْعِجْلَ فَتُوبُوا إِلَىٰ بَارِئِكُمْ فَاقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ» (Бақра/ 54); <<Ва чун Мӯсо ба қавми худ гуфт эй қавми ман! Бегумон шумо бо гирифтани гӯсола ба худатон зулм кардед, пас ба сӯӣ офаринандаятон боз гардед ва худатонро бикушед>> Ва фармудааст: «فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يَا بُنَيَّ إِنِّي أَرَىٰ فِي الْمَنَامِ أَنِّي أَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرَىٰ ۚ قَالَ يَا أَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُ ۖ سَتَجِدُنِي إِنْ شَاءَ اللَّهُ مِنَ الصَّابِرِينَ» (Соффот/ 102); <<Пас чун (Иброҳим) ба ҳамроҳи ӯ ба кӯшиш шуд гуфт: Писаракам! Ман дар хоб мебинам ки туро забҳ мекунам, пас бингар ки назарат чист! Гуфт: Эй падар! Коре ки ба он амр мешавӣ анҷом бидеҳ, ин шоъ Аллоҳ манро аз собирон хоҳӣ ёфт>>! Рӯшан аст ки ҳурмати чизҳои таййибе монанди оби ҷорӣ ва вуҷуби корҳои хабисе монанди худкушӣ ва забҳи фарзанд, бар хилофи милокҳои қобили дарк барои ақл аст ва бо ин васф, чорае ҷуз руҷуъ ба Худованд барои шинохти аҳкомаш бидуни қиёси бархӣ аз онҳо бо бархӣ дигар нест.

2. Истеҳсон дар шинохти аҳкоми шаръ, ба тариқи авло ҷойиз нест; Чунонки Худованд фармудааст: «وَعَسَىٰ أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئًا وَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ ۖ وَعَسَىٰ أَنْ تُحِبُّوا شَيْئًا وَهُوَ شَرٌّ لَكُمْ ۗ وَاللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ» (Бақара/ 216); <<Ва шояд чизеро макруҳ доред дар ҳоле ки он хайре барои шумост ва шояд чизеро маҳбуб доред дар ҳоле ки он шарре барои шумост ва Худованд медонад ва шумо намедонед>> Ва фармудааст: «وَتَحْسَبُونَهُ هَيِّنًا وَهُوَ عِنْدَ اللَّهِ عَظِيمٌ» (Нур/ 15); <<Ва шумо онро ночиз мепиндоред, дар ҳоле ки он назди Худо азим аст>>!

Дафтари ҳифз ва нашри осори Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Бахши посухгӯӣ ба пурсишҳо
Навиштани пурсиш

Корбари гиромӣ! Шумо метавонед пурсишҳои худро дарбораи осор ва андешаҳои аллома Мансури Ҳошимии Хуросониро дар форми зер бинависед ва барои мо ирсол кунед то дар ин бахш посух дода шавад.

Таваҷҷуҳ: Аз онҷо ки посухи мо ба эмейли шумо ирсол мешавад ва лузуман бар рӯи пойгоҳ қарор намегирад, лозим аст ки одраси худро ба дурусти ворид кунед.

Лутфан коди амниятиро ворид кунед.
Reload Captcha captcha loading
Ҳар гуна истифода ва бардошт аз матолиби ин пойгоҳ бо зикри манбаъ биломонеъ аст.