Ҷумъа 26 май 2017 мелодӣ баробар бо 30 шаъбон 1438 ҳиҷрӣ қамарӣ فارسی

Мансури Ҳошимии Хуросони

* Бахши «Номаҳо» ҳовии номаҳое аз ҳазрати аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ ҳафизаҳуллоҳ таъолло роҳандозӣ шуд. * Дарсҳои шайх Солеҳи Сабзаворӣ бо мавзӯъи шарҳи китоби «Бозгашт ба Ислом» дар бахши «Шарҳҳо» қобили дастрасӣ аст. * Китоби шарифи <<Бозгашт ба Ислом>> навиштаи ҳазрати Мансури Ҳошимии Хуросонӣ бо хазинаи ҷамъе аз мӯъминони некукор ва ба сурати вақф мунташир шуд. * Саҳифаи расмӣ дафтари ҳифз ва нашри осори Мансури Ҳошимии Хуросонӣ дар шабакаи иҷтимоъии фесбук роҳандозӣ шуд.

Хондани пурсишҳо ва посухҳо

Мавзӯъи аслӣ:

Аҳком

Шумораи пурсиш: 1 Коди пурсиш: 33
Мавзӯъи фаръӣ:

Аҳкоми ҳудуд ва таъзирот

Нависандаи пурсиш: Маҳдавӣ Тарихи пурсиш: 23/06/2015

Лутфан роҳнамоӣ бифармойед равиши саҳиҳи таъолим бо мусалмонзодаҳое ки заруриёти дини Исломро қабул надоранд ва баъзан ба тамасхур мегиранд чист? Оё мо муваззаф ҳастем то иршодашон намойем ва ё бо таваҷҷуҳ ба инки эҳтимол асар дар онҳо хеле кам аст мебойист аз онҳо дурӣ гузинем? Бо ташаккур

Посух ба Пурсиши шумораи: 1 Тарихи посух ба пурсиш:

Дар ин бора таваҷҷуҳ ба чанд нукта зарурӣ аст:

1. Бино бар мабнои аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ дар китоби шарифи <<Бозгашт ба Ислом>> (с45), заруриёти Ислом, ақойид ва аҳкоме ҳастанд ки бидуни онҳо аз Ислом ба далолати сариҳи Қуръон собит аст, монанди мӯътабар будани ақл ва ягона будани Худованд ва ҷисмонӣ будани маъод ва вуҷуди неъматҳо дар биҳиш ва азобҳо дар ҷаҳаннам ва хотамияти Муҳаммад салаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам дар набувват ва каломи Худованд будани Қуръон ва қибла будан Масҷидул Ҳаром ва вуҷуди ҷинну малоика ва Ҷабраъилу Микоъил ва таҳорати Марям алайҳо салом аз чизе ки ба ӯ нисбат дода шудааст ва уруҷи Масеҳ алайҳи салом ва маслуб нашудани ӯ ва вуҷуби намозу закот ва ҳаҷҷу ҷиҳод ва рӯзаи моҳи рамазон ва амри ба маъруф ва наҳй аз мункар ва маваддати аҳли байти Паёмбар ва вилояти мӯъминин ва бароъат аз мушрикон ва машруъияти қасос ва ҳурмати зинову лувот ва қимору шароб ва никоҳи бо маҳорим ва қатли нафс магар ба ҳақ ва рукн ба золимон магар аз рӯӣ тақия ва хӯрдани хуну мурдор ва гӯшти хуку ҳайвоноте ки бо номи Худованд забҳ нашудааст ва монанди он, бо таваҷҷуҳ ба инки ҳамаи онҳо бо сароҳат дар Қуръон омадааст ва мункари яке аз онҳоро мункири зарурии Ислом донист.

2. Бино бар мабнои аллома дар китоби шарифи <<Бозгашт ба Ислом>> (с223), мункири яке аз заруриёти Ислом, ҳаргоҳ ба хуруҷи худ аз Ислом илтифот ва иқрор дошта бошад, <<Муртад>> шумурда мешавад ва аҳкоми иртидод бар ӯ қобили татбиқ аст ва ҳаргоҳ ба хуруҷи худ аз Ислом илтифот ё иқрор надошта бошад, ба ин маъон ки худро бо вуҷуди инки яке аз заруриёти Ислом мусалмон бишуморад, муртад шумурда намешавад, балки <<Мунофиқ>> шумурда мешавад ва аҳкоми иртидод бар ӯ қобили татбиқ нест, магар онки дар замин фасод биангезад, ба ин маъно ки соири мусалмононро ба инкори яке аз заруриёти Ислом таҳриз кунад; Чароки дар ин сурат, муҷозоти ӯ аз боби дафъи фитна ё иҷрои ҳадди ифсод дар замин ҷойиз аст.

3. Бино бар мабнои аллома дар китоби шарифи <<Бозгашт ба Ислом>> (с122) ва бархӣ дигар аз гуфторҳои нуронии эшон, муҷозоти муртад дар замоне ки халифаи Худованд бар замин ҳукм меронад, эъдом аст ва он баста ба салоҳдиди он ҳазрат пас аз иститоба (талаби тавба) ё пеш аз он анҷом мешавад, вале дар замоне ки халифаи Худованд бар замин ҳук намеронад, маҳалли ишкол аст; Чароки эъдоми ӯ барои чунин замоне ташриъ нашудааст ва дар чунин замоне муносиб ва одилона нест; Бале, ҳабс ё табъиди ӯ дар ин замон, ҳаргоҳ дар замин фитна биянгезад, ба ин маъно ки мусалмононро ба сӯӣ иртидод таҳриз кунад, ҷойиз аст; Чароки ин аз масодиқи дафъи зулм маҳсуб мешавад ки машрут ба ҳокимияти халифаи Худованд дар замин нест; Балки агар ҳабс ё табъиди ӯ мумкин ё кофӣ набошад, ҷавози эъдоми ӯ хусусан пас аз иститоба баъид нест.

4. Дар ин замон ки халифаи Худованд дар замин ҳоким нест ва золимон бар он ҳукм меронанд, вазифаи шумо иршоди касоне аст ки дучори иртидод ё нифоқ шудаанд; Чароки бештари онон ба сабаби адами дастрасӣ ба халифаи Худованд дар замин ва ибтило ба шубаҳоти ношӣ аз ҳокимияти золимион, дар бораи ақойид ва аҳкоми Ислом ба шак афтодаанд ва ҳаргоҳ бо Исломи холис ва комил ошно шаванд, ба сӯӣ он боз мегарданд; Чунонки бархӣ аз онон пас аз мутолиъаи китоби шарифи <<Бозгашт ба Ислом>> ва ошноӣ бо ҳақиқати Ислом, ба сӯӣ он бозгаштанд ва моро аз бозгашти худ ба он мутталъе сохтанд ва ба унвони намуна гуфтанд ки пеш аз мутолиъаи ин китоб, Исломро динӣ номаъқул ва мутаноқиз мепиндоштанд, вале пас аз он дарёфтанд ки дине дар ниҳоят ақлоният ва таносуб аст. Онон аз инки ҳамаи аҷзоъӣ ин дин то ин андоза мунсаҷам ва ҳамоҳанг аст, шигифтзада шудаанд ва ҳазрати алломаро намоёнгари чеҳраи ҳақиқии Ислом мешинохтанд. Аз инҷо дониста мешавад ки агар Ислом ба дурустӣ муъаррифӣ шавад, касе онро инкор намекунад, магар касе ки дилӣ палид ва дар пайи шарорат аст ва ҷазои чунин касе аст ки марг аст.

Алғараз бикушед бо бурдборӣ ва қавли лаййин ва эҳтироз аз муҷодилоти тӯлонӣ, ин гурӯҳро бо Исломи ноб ва ақойид ва аҳкоми ҳақиқии он ки ғолибан мутафовит бо тасвири ироъаи шуда аз он тавассути золимон аст, ошно кунед то аз каҷфаҳмиҳо ва суъи бардошҳои худ дар бораи он ки аз таблиғоти суъи кофирон бархостааст раҳоӣ ёбанд ва ба сӯӣ дини ҳақ ва сироти мустақим боз гарданд ва агар худ қодир ба ин кор нестед, ононро ба касоне аз аҳли илм ки бо Исломи ноб ва ақойид ва аҳкоми ҳақиқии он ошноӣ доранд муъаррифӣ кунед то ба пурсишҳошон посух диҳанд ва шубаҳоташонро бартараф кунанд ва пас аз ин кор, агар дар онон лаҷоҷате ёфтед, ононро ба худашон вогузоред то ҳангоме ки халифаи Худованд дар замин зоҳир шавад ва дар бораи онон ҳукм фармояд; Чароки ҳидояти мардум бар ӯҳдаи Худованд аст ва Ӯ ин корро аз тариқи халифааш анҷом медиҳад ва вазифаи аслии шумо заминасозӣ барои зуҳури ӯст; Бо таваҷҷуҳ ба инки агар заминаи зуҳури ӯро фароҳам созед, дар воқеъ заминаи ҳидояти мардумро фароҳам сохтаед; Чароки он ҳазрат бо аз байн бурдани кофирон ва золимон ва поён додан ба таблиғоташон бар зидди Ислом аз як сӯ ва муъаррифии Исломи ҳақиқӣ аз сӯӣ дигар, бистари иртидод ва нифоқро бар мечинад ва пас аз он, бо муртаддин ва мунофиқин мутобиқ бо адолат рафтор меунад; Чароки ҳар кас пас аз он муртад ё мунофиқ шавад, ба ростӣ ки аз золимон аст; Чунонки Худованд фармудааст: «وَلَا تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ بَعْدَ إِصْلَاحِهَا» (Аъроф/56); <<Ва дар замин пас аз ислоҳ шуданаш фасод накунад>>; Балки сароҳатан бо ишора ба ҳокимияти халифаи худ дар охирул замон фармудааст: «وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَىٰ لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْنًا ۚ يَعْبُدُونَنِي لَا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئًا ۚ وَمَنْ كَفَرَ بَعْدَ ذَٰلِكَ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ» (Нур/55); <<Худованд ба касоне аз шумо ки имон оварданд ва корҳои шоиста карданд ваъда дод ки ҳатман ононро дар замин халифа гардонад ҳамон тавр ки гузаштагони ононро халифа сохт ва ҳатман динашонро ки барояшон писандид, барояшон ба мекнат расонд ва ҳатман пас аз тарсашон ононро амният бахшад то Манро бипарастанд ва чизеро бо Ман шарик насозанд ва ҳар кас пас аз он куфр варзад онон ҳамоно фосиқон хоҳанд буд>>!

Дафтари ҳифз ва нашри осори Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Бахши посухгӯӣ ба пурсишҳо
Навиштани пурсиш

Корбари гиромӣ! Шумо метавонед пурсишҳои худро дарбораи осор ва андешаҳои аллома Мансури Ҳошимии Хуросониро дар форми зер бинависед ва барои мо ирсол кунед то дар ин бахш посух дода шавад.

Таваҷҷуҳ: Аз онҷо ки посухи мо ба эмейли шумо ирсол мешавад ва лузуман бар рӯи пойгоҳ қарор намегирад, лозим аст ки одраси худро ба дурусти ворид кунед.

Лутфан коди амниятиро ворид кунед.
Reload Captcha captcha loading
Ҳар гуна истифода ва бардошт аз матолиби ин пойгоҳ бо зикри манбаъ биломонеъ аст.