Сешанбе 17 январ 2017 мелодӣ баробар бо 19 рабеъ-ул-сони 1438 ҳиҷрӣ қамарӣ فارسی

Мансури Ҳошимии Хуросони

* Бахши «Номаҳо» ҳовии номаҳое аз ҳазрати аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ ҳафизаҳуллоҳ таъолло роҳандозӣ шуд. * Дарсҳои шайх Солеҳи Сабзаворӣ бо мавзӯъи шарҳи китоби «Бозгашт ба Ислом» дар бахши «Шарҳҳо» қобили дастрасӣ аст. * Китоби шарифи <<Бозгашт ба Ислом>> навиштаи ҳазрати Мансури Ҳошимии Хуросонӣ бо хазинаи ҷамъе аз мӯъминони некукор ва ба сурати вақф мунташир шуд. * Саҳифаи расмӣ дафтари ҳифз ва нашри осори Мансури Ҳошимии Хуросонӣ дар шабакаи иҷтимоъии фесбук роҳандозӣ шуд.

Хондани пурсишҳо ва посухҳо

Мавзӯъи аслӣ:

Аҳком

Шумораи пурсиш: 1 Коди пурсиш: 21
Мавзӯъи фаръӣ:

Аҳкоми ҷиҳод, дифоъ ва ҳиҷрат

Нависандаи пурсиш: Саййид Ҷавод Тарихи пурсиш: 2015/04/01

Ҳаққонияти ҷаноби Мансур аз офтоб рӯшантар аст. Лутфан манро роҳнамоӣ кунед ки чигуна метавонам ба эшон мулҳақ шавам? Ба куҷо бояд муроҷиъа кунам? Оё бояд ба Афғонистон биёям ё Тоҷикистон? Чи чизҳое бояд ба ҳамрои худам биёрам? Оё дар онҷо хонае ҳаст ки ман сокин шавам? Оё метавонам ҳамсар ва фарзандонамро ба ҳамроҳи худ биёварам бо таваҷҷуҳ ба инки онҳо ҳам ба ҳамди Аллоҳ ҳамагӣ бо ман ҳамақида ҳастанд ва ходимони ҷаноби Мансуранд? Ман мехоҳам аз касоне бошам ки бо сардори хуросон барои ёрии Маҳдӣ ҳамроҳӣ мекунанд. Лутфан манро дарёбед!

Посух ба Пурсиши шумораи: 1 Тарихи посух ба пурсиш:

Бародари мӯъмин!

Ҳаққонияти ҷаноби Мансур барои касоне аз офтоб рӯшантар аст ки монанди шумо ба меъёри шинохт мултазиманд ва аз мавонеъи шинохт раҳоӣ ёфтаанд ва таъаллуқе ба дунё надоранд; Вагарна касоне ки сар дар охури қудрат ё сарват ё шӯҳрат фурӯ бурдаанд ва ба ҳазор ҷаҳл ва таъассуб ва такаббур мубталоянд, ҳаққонияти ин бузургворро бо ҳамаи рӯшаниаш намебинанд, бал намехоҳанд ки бубинанд. Онон касоне ҳастанд ки авлиёъе ҷуз Худовнад гирифтаанд ва аз авлиёъӣ худ розӣ шудаанд; Пас авлиёъашон ононро аз нур ба зулумот берун овардаанд ва аз онон шаётине дар ҷомеаи инсони сохтаанд. Пас онон барои хушнудии авлиёъашон, тавҳин мекунанд ва тӯҳмат мезананд ва дурӯғ мегӯянд ва мардумро аз роҳи Худованд боз медоранд ва бо ин табаҳкорӣ, худро некукор мепиндоранд! Ногузир оқибати онон, оқибати касоне хоҳад буд ки пеш аз онон бо дӯстони Худо ҷангиданд ва бар зиддашон бо ҳокимони замонашон ҳампаймон шуданд ва оқибати онон ҷуз нафрини абадӣ дар дунё ва азоби абадӣ дар охират набуд. Бегумон агар онон набуданд ки дар баробари даъвати Паёмбарон ва фарзандони Паёмбарон истоданд ва мардумро аз иҷобати он боз доштанд, замин то ин андоза аз зулм пур намешуд, балки чи басо бештар ва осонтар, аз адолат лабрез мешуд, вале дариғо ки ин ашқиё дар баробари ҳақ қад алам карданд ва бо ҳамаи қуво ба душманӣ бо он пардохтанд. Ҳар чанд кӯтоҳии мӯъминон дар посдорӣ аз ҳақ низ нақши барҷастае дар истелоъи ботил дошт; Чароки бисёрӣ аз мӯъминон, посдорӣ аз ҳақро вазифаи худ надонистанд ва барои ин кори зарурӣ вориди майдон нашуданд ва бо ин шева, арсаро барои ҷавлони ашқиё холӣ гузоштанд ва заминаи яккатозиҳои ононро беш аз пеш фароҳам сохтанд, дар ҳоле ки агар масъулияти худ дар қиболи ҳақро эҳсос мекарданд ва барои дифоъ аз он дар бароабри ботил иқдом менамуданд, мусалламан мувозина ба суди он тағйир мекард ва замина барои таҳаққуқи  ормони Паёмбарон ва фарзандони Паёмбарон фароҳам мешуд. Ҳамчунонки изҳори омодагии шумо барои ҳиҷрат ба сӯӣ ҷаноби Мансур, дар ҳамин чаҳорчӯб таъриф мешавад. Аз ин рӯ, дар посух ба пурсишҳои шумо элом мекунем ки шумо ва ҳар каси дигаре монанди шумо ки моил ба ҳамроҳӣ бо ҷаноби Мансур аст, метавонанд ба сӯӣ ин бузургвор ҳиҷрат кунанд; Чароки иҷтимо назди ин бузургвор, барои ёрии имом Маҳдӣ алайҳи салом зарурӣ аст ва ба хостаи Худованд, заминаи зуҳури он ҳазратро фароҳам месозад. Барои ин манзур, шумо метавонед ба содагӣ бо муроҷиъа ба бахши <<Узвият дар пойгоҳ>>, ба узвияти фаъол дар пойгоҳи иттилорасонии дафтари ҳифз ва нашри осори эшон даройед, то роҳнамоиҳои лозим дар ин бора ба шумо ироъа шавад. Пас аз таъйиди узвияти фаъол шумо дар ин пойгоҳ, мумкин аст ба шумо кӯмак шавад то ба танҳоӣ ё ба ҳамроҳи хонаводаи худ ба назди эшон ҳиҷрат кунед, ё аз шумо хоста шавад ки пеш аз ҳиҷрат ба назди эшон, шумори дигаре аз мусалмононро бо худ ҳамроҳ созед, ё кори дигареро баста ба шароити худ анҷом диҳед. Рӯшан аст ки дар сурати таъйин ёфтани ҳиҷрати шумо, ҳамаи иттилоъоти ҷузъии зарурӣ барои ин манзур дар ихтиёри шумо қарор дода мешавад ин шоъАллоҳ.

Худованд шумо бародари мӯъминро дар имонатон собит қадам бидорад ва тавфиқи ҳиҷрат ва ҷиҳод дар роҳи хешро ба шумо арзонӣ дорад; Чароки Ӯ ҳиҷрат кунандагон дар роҳи хешро дӯст медорад ва ҷиҳодгарон дар роҳи хешро бар қоъидин фазилат медиҳад; Чунонки фармудааст: «الَّذِينَ آمَنُوا وَهَاجَرُوا وَجَاهَدُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ أَعْظَمُ دَرَجَةً عِنْدَ اللَّهِ ۚ وَأُولَٰئِكَ هُمُ الْفَائِزُونَ» (Тавба/20); <<Касоне ки имон оварданд ва дар роҳи Худованд ҳиҷрат карданд ва бо молҳо ва ҷонҳошон ҷиҳод намуданд, назди Худованд дараҷаӣ бузургтар доранд ва онон ҳамоно растгоронанд>>. Хушо ба ҳоли касоне ки барои ёрии Маҳдӣ аз хонаҳои худ берӯн меоянд; Чароки онон шармсор ба хонаҳои худ боз нахоҳанд гашт ва бадо ба ҳоли касоне ки барои ёрии дигарон дар хонаҳои худ мемонанд; Чароки онон бо шармсорӣ аз хонаҳои худ берун хоҳанд шуд ва замин мероси солеҳон аст.

Дафтари ҳифз ва нашри осори Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Бахши посухгӯӣ ба пурсишҳо
Навиштани пурсиш

Корбари гиромӣ! Шумо метавонед пурсишҳои худро дарбораи осор ва андешаҳои аллома Мансури Ҳошимии Хуросониро дар форми зер бинависед ва барои мо ирсол кунед то дар ин бахш посух дода шавад.

Таваҷҷуҳ: Аз онҷо ки посухи мо ба эмейли шумо ирсол мешавад ва лузуман бар рӯи пойгоҳ қарор намегирад, лозим аст ки одраси худро ба дурусти ворид кунед.

Лутфан коди амниятиро ворид кунед.
Reload Captcha captcha loading
Ҳар гуна истифода ва бардошт аз матолиби ин пойгоҳ бо зикри манбаъ биломонеъ аст.