Душанбе 27 март 2017 мелодӣ баробар бо 29 ҷимоди-юл-сони 1438 ҳиҷрӣ қамарӣ فارسی

Мансури Ҳошимии Хуросони

* Бахши «Номаҳо» ҳовии номаҳое аз ҳазрати аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ ҳафизаҳуллоҳ таъолло роҳандозӣ шуд. * Дарсҳои шайх Солеҳи Сабзаворӣ бо мавзӯъи шарҳи китоби «Бозгашт ба Ислом» дар бахши «Шарҳҳо» қобили дастрасӣ аст. * Китоби шарифи <<Бозгашт ба Ислом>> навиштаи ҳазрати Мансури Ҳошимии Хуросонӣ бо хазинаи ҷамъе аз мӯъминони некукор ва ба сурати вақф мунташир шуд. * Саҳифаи расмӣ дафтари ҳифз ва нашри осори Мансури Ҳошимии Хуросонӣ дар шабакаи иҷтимоъии фесбук роҳандозӣ шуд.

Хондани пурсишҳо ва посухҳо

Мавзӯъи аслӣ:

Муқаддамот

Шумораи пурсиш: 1 Коди пурсиш: 18
Мавзӯъи фаръӣ:

Илм ва ҷаҳл; Вуҷуби таҳсили илм (иҷтиҳод)

Нависандаи пурсиш: Алӣ Порсо Тарихи пурсиш: 2015/02/21

Дар китоби Бозгашт ба Ислом омада ки иҷтиҳод бар ҳар мусалмоне воҷиб аст. Суъол инҷост аз онҷойе ки ҳар инсоне дорои истеъдоди махсус ба худ мебошад ба унвони намуна баъзе дар пизишкӣ баъзе дар муҳандисӣ ва риштаҳои дигари илмӣ дорои истеъдод мебошанд ва дар натиҷа мувафақият барои ҳама дар як замина мумкин нест касоне ки тавоноӣ муҷтаҳид шуданро надорад чи бояд бикунанд? Оё набояд ба як муҷтаҳид яъне мутахасиси дар дин руҷӯъ кунанд?

Посух ба Пурсиши шумораи: 1 Тарихи посух ба пурсиш:

Бародари арҷманд!

Иҷтиҳод ба маънои таҳсили илм ба аҳкоми шаръ, як шуғл ё риштаи илмӣ аз қабили муҳандисӣ ва пизишкӣ нест ки ҳар кас дӯст дошт онро ихтиёр кунад ва ҳар кас дӯст надошт онро вогузорад, бал як таколифи шаръӣ монанди намоз ва рӯза аст ки бар ҳар мусалмоне фариза аст; Чароки инсон барои хӯрдан ва хобидан офарида нашуда, балки барои бандагии Худованд офарида шуда; Чунонки дар китоби Худованд омадааст: «وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ» (Зориёт/56); <<Ва инс ва ҷинро наёфаридем магар барои инки Манро бандагӣ кунанд>> Ва бандагии Худованд ба маънои фармонбардорӣ аз Ӯст, ҳар чанд мусталзими машаққат бошад ва яке аз фармонҳои Ӯ, таҳсили илм ва адами иктифо ба занн аст; Чунонки фармудааст: «وَلَا تَقْفُ مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ ۚ» (Исроъ/36); <<Ва аз чизе ки ба он илме надорӣ пайравӣ накун>> Ва фармудааст: «وَمَا لَهُمْ بِهِ مِنْ عِلْمٍ ۖ إِنْ يَتَّبِعُونَ إِلَّا الظَّنَّ ۖ وَإِنَّ الظَّنَّ لَا يُغْنِي مِنَ الْحَقِّ شَيْئًا» (Наҷм/28); <<Ва ононро ба он илме нест, онон ҷуз аз занн пайравӣ намекунанд, дар ҳоле ки занн чизеро аз ҳақ кифоят намекунад>>! Бо ин васф, бар ҳар мусалмоне воҷиб аст ки илм ба аҳкоми шаръро таҳсил кунад ва ба занн дар бораи онҳо иктифо накунад ва ин бо муроҷиъаи мустақими ӯ ба китоби Худованд ва суннати Паёмбараш мумкин аст; Чароки муроҷиъаи ғайри мустақимми ӯ ба маънои тақлидаш аз муҷтаҳидон, муҷиби илми ӯ ба аҳкоми шаръ намешавад ва танҳо барои ӯ занн падид меоварад; Бо таваҷҷуҳ ба инки мутобиқати фатвои муҷтаҳидон бо аҳкоми шаръ, қатъӣ нест, балки заннӣ аст ва бо ин васф, чорае ҷуз муроҷиъаи мустақимми ӯ ба китоби Худованд ва суннати Паёмбараш вуҷуд надорад, агарчи аз он кароҳат дошта бошад; Зеро чи бисёр чизе ки касе аз он кароҳат дорад, вале барои ӯ зарурӣ аст; Монанди дору ки бемор онро дӯст намедорад, вале аз истеъмоли он ногузир аст; Чунонки Худованд фармудааст: «وَعَسَىٰ أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئًا وَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ ۖ» (Бақара/216); <<Ва чи басо чизеро дӯст надоред, дар ҳоле ки он хайре барои шумост>> Ва фармудааст: «فَعَسَىٰ أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئًا وَيَجْعَلَ اللَّهُ فِيهِ خَيْرًا كَثِيرًا» (Нисоъ/19); <<Пас шояд чизеро дӯст надошта бошед ва Худованд дар он хайри бисёре қарор дода бошад>>! Албатта бояд таваҷҷуҳ дошт ки бар хилофи тафоҳуми ройиҷ, муроҷиъаи мустақим ба китоби Худованд ва суннати Паёмбари Ӯ агарчи ба маънои ривоёти воҳид, кори шоққе нест, балки корӣ мақдур ва майсур аст; Хусусан бо таваҷҷуҳ ба инки аз як сӯ бисёрӣ аз мутолиъоти маъмули таҳти унвони муқаддамоти иҷтиҳоди монанди мабоҳиси фаровоне аз мантиқ ва усули фиқҳ, зоъид ва ғайри зарурӣ аст ва аз сӯӣ дигар замони феълӣ, марокизи илмӣ ва имконоти таҳақиқотӣ фаровоне барои ошноии мусалмонон бо улуми Исломӣ эҷод шуда ки муроҷиъаи мустақим ба манобеъи Исломиро бисёр осонтар кардааст.

Аммо чизе ки низоъро хотима медиҳад он аст ки бар хилофи бардошти шумо, файсалаи ҳазрати аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ, вуҷуби иҷтиҳоди мусталаҳ бар ҳар мусалмоне нест, бал вуҷуби ҳар коре аст ки барои шинохти яқинӣ аз аҳкоми шаръи лозим аст. Эшон дар мабҳаси <<Тақлид аз олимон>> аз китоби шарифи <<Бозгашт ба Ислом>> (с/53), пас аз таъкид бар заннӣ будани тақлид ва кофӣ набудани занн дар Ислом, фармудааст:

<<Аз инҷо дониста мешавад ки тақлид аз олимон, ба ҳеҷ рӯй муҷзӣ нест ва иҷтиҳод бар умуми мусалмонон воҷиб аст; Албатта дар сурате ки мурод аз иҷтиҳод, шинохти яқинӣ аз ақойид ва аҳкоми Ислом бошад; Чароки агар мурод аз он, шинохти заннӣ аз онҳо ҳарчанд бо итикоъ ба ахбори оҳод ва мавҳумотӣ назири иҷмоъ бошад, тафовути чандоне бо тақлид надорад ва ба табаъи он муҷзӣ нест; Чароки иллати муҷзӣ набудани тақлид, муҷзӣ набудани итикоъ ба ғайри яқиниёт дар ақойид ва аҳкоми шаръӣ аст ва ин иллат миёни тақлид ва иҷтиҳод муттакӣ бар ғайри яқиниёт, муштарак аст ва бо ин васф, иҷтиҳоди муттакӣ бар ғайри яқиниёт, муҷзӣ нест, ҳарчанд аз тақлид беҳтар бошад; Бал ҳар коре ки барои шинохти яқинӣ аз ақойид ва аҳкоми шаръӣ лозим аст, ҳамон бар умуми мусалмонон воҷиб аст>>.

Аз инҷо дониста мешавад ки дар назари ин бузургвор, <<Иҷтиҳод>> ба маънои <<Шинохти яқинӣ аз ақойид ва аҳкоми Ислом>> бар ҳар мусалмоне воҷиб аст, на ба маънои <<Шинохти заннӣ аз онҳо гарчи бо иттикоъ ба ахбори оҳод ва мавҳумоте назири иҷмоъ>> ва рӯшан аст ки <<Шинохти яқинӣ аз ақойид ва аҳкоми Ислом>> танҳо бо муроҷиъаи мустақим ба манобеъӣ ҳосил мешавад ки таъаллуқи онҳо ба Исломи яқинӣ аст ва онҳо китоби Худованд, ривоёти мутавотири Паёмбари Ӯ ва халифаи зиндаи Ӯ дар замин ҳастанд ки муроҷиъаи мустақим ба онҳо аз муроҷиъаи мустақим ба ривоёти воҳид ва мутаноқиз дар китобҳои пароканда, осонтар аст; Чароки китоби Худованд дар дастраси ҳамагон қарор дорад ва ривоёти мутавотири Пёмбари Ӯ маъдуд ва машҳуранд ва халифаи зиндаи Ӯ дар замин, инсоне монанди сойири инсонҳост ки қоъидатан метавон ба назди ӯ рафт ва аз ӯ аҳкоми шаръиро ахз кард, ҳар чанд ин кор ба сабаби тақсири мардум дар муҳофизати ӯ, дар ҳоли ҳозир амалӣ нест ва ниёз ба таъмини амнияти ӯ тавассути онон дорад. Ҳосил онки муроҷиъа ба китоби Худованд, ривоёти мутавотири Пёмбар ва халифаи Ӯ дар замин, бар мусалмонон воҷиб аст ва тақлид аз муҷтаҳидон барои онҳо кофӣ нест.

Дафтари ҳифз ва нашри осори Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Бахши посухгӯӣ ба пурсишҳо
Навиштани пурсиш

Корбари гиромӣ! Шумо метавонед пурсишҳои худро дарбораи осор ва андешаҳои аллома Мансури Ҳошимии Хуросониро дар форми зер бинависед ва барои мо ирсол кунед то дар ин бахш посух дода шавад.

Таваҷҷуҳ: Аз онҷо ки посухи мо ба эмейли шумо ирсол мешавад ва лузуман бар рӯи пойгоҳ қарор намегирад, лозим аст ки одраси худро ба дурусти ворид кунед.

Лутфан коди амниятиро ворид кунед.
Reload Captcha captcha loading
Ҳар гуна истифода ва бардошт аз матолиби ин пойгоҳ бо зикри манбаъ биломонеъ аст.