Сешанбе 19 сентябр 2017 мелодӣ баробар бо 28 зулҳиҷҷа 1438 ҳиҷрӣ қамарӣ فارسی English

Мансури Ҳошимии Хуросони

* Бахши «Номаҳо» ҳовии номаҳое аз ҳазрати аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ ҳафизаҳуллоҳ таъолло роҳандозӣ шуд. * Дарсҳои шайх Солеҳи Сабзаворӣ бо мавзӯъи шарҳи китоби «Бозгашт ба Ислом» дар бахши «Шарҳҳо» қобили дастрасӣ аст. * Китоби шарифи <<Бозгашт ба Ислом>> навиштаи ҳазрати Мансури Ҳошимии Хуросонӣ бо хазинаи ҷамъе аз мӯъминони некукор ва ба сурати вақф мунташир шуд. * Саҳифаи расмӣ дафтари ҳифз ва нашри осори Мансури Ҳошимии Хуросонӣ дар шабакаи иҷтимоъии фесбук роҳандозӣ шуд.
loading

Хондани нақдҳо ва баррасиҳо

Шумораи нақд: 2 Коди нақд: 14
Мавзӯъи нақд:

Мавонеъи бозгашт ба Ислом; Ҳокимияти ғайри Худованд

Нависандаи нақд: Ҳасан Алӣ Тарихи нақд: 26/06/2015

Чанд суъол:

1. Дар саҳифаи 206 китоб, калимаи <<Изни Худо>> дақиқан манзур чист ва аз куҷо маълум шуда ки ҳазрати Мансур ва ҳамроҳонаш чунин изне доранд ва дигароне мисли фалон шахс [яке аз ҳокимони Эрон] чунин изне надоштаанд? Лутфан сариҳу қотеъ ва бидуни мусомиҳа бифармойед.

2. [Дар робита бо] саҳифаи 296 китоб [ки гуфтаанд ҳар чи бештар дар пайи мардумони шойиста гаштаам камтар ёфтаам], то кунун ба куҷоҳо сафар намуда ва бо чи ё беҳтар бигӯям чигуна шахсиятҳое мулоқот намудаанд ки ба ин натиҷа расидаанд ки гӯё замин аз мардумони шойиста холӣ аст?!!

3. Дар саҳифаи 313 ва 314 бо истифода аз оёти Қуръон истинбот кардайед ки ҳокимони феълӣ ҳамагӣ! Тоғут ҳастанд ва аз ҷумла фалонӣ! Лутфан бо суғро ва куброи комил ва рӯшан ва бо истедлоли саҳиҳ ва баййинаи рӯшан бифармойед чигуна эшон ҳамагӣ тоғут ҳастанд ва шумо ба Маҳдӣ даъват мекунед?

4. Дар саҳифаи 337 калимаи <<Оётӣ қатъӣ>> истифода шудааст! Оё метавонам суъол кунам ояти қатъии ҳазрати Мансур аз тарафи ҳазрати Маҳдӣ чист?

Бо ташаккур ва имтино; Банда қасд дорам агар тағйири масире додам ҳамон ҳиҷрати Илаллоҳ бошад ва намехоҳам ки тағйири масир бидуни шинохти кофӣ бошад. Лизо узри банда дар пурсиши ин гуна суъолотро бипазиред ва иддаъое ҳам надорам бо бизоъат музҷоти дониши худам суъолотам бархоста аз дарки болоям буда бошад, балки изъони комил дорам фаҳми худам қосир аст вагарна ҳам ҷумалоти [китоб] гӯё ва ҷомеъ ва ҳам гӯяндаи тавоност.

Посух ба нақди шумораи: 2 Тарихи посух ба нақд:

Лутфан ба нукоти зер таваҷҷуҳ фармойед:

1. Мурод аз <<Изни Худованд>> насби Ӯст ки аз тариқи насси Паёмбар ё оятӣ баййина маълум скшавад ва мабнои машрӯъияти ҳукумат дар Ислом аст ва бо ин васф, барои касоне зарурат дорад ки ҳукумат мекунанд ё ба сӯӣ ҳукумати худ фаро мехонанд, монанди ҳокимони Эрон, на барои ҳазрати аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ ки на ҳукумат мекунад ва на ба сӯӣ ҳукумати худ фаро мехонад, балки даъват кунандае ба сӯӣ ҳукумати Маҳдӣ аст. Рӯшан аст ки даъват ба сӯӣ ҳукумати Маҳдӣ, аз масодиқи ҳукумат нест то ба изни Худованд ниёзе дошта бошад, бал аз масодиқи амри ба маъруф ва наҳй аз мункар аст ки монанди намозу рӯза ва ҳаҷ, бо изни омми Худованд анҷом мешавад ва халти он ду бо якдигар, аз бузургтарин муғолитот аст.

Аммо пурсиши шумо дар бораи инки аз куҷо маълум фалон ҳокими Эрон чунин изне надошта, аҷиб аст; Зеро возеҳ аст ки асл бар адами вуҷуди чунин изне аст магар инки вуҷуди он собит шуда ва бо ин васф, адами субути вуҷуди он, ба маънои адами он аст; Ҳамчунонки ҳокими мазкур, худ низ муддаъии вуҷуди он нбудааст.

2. Албатта эшон ба ҷоҳои бисёре сафар карда ва бо шахсиятҳои бисёре гуфтугӯ фармудааст ва ҳамчунон ба ин кор идома хоҳад дод, вале барои дарки кам будани мардумони шойиста дар ҷаҳон, ба истиқроъи томми ҷоҳо ва шахсиятҳо ниёзе нест; Чароки Худованд аз ин воқеъияти талх хабар дода ва осору табаъоти он машҳуд аст. Оё шумо мӯътақидед ки ҷаҳон аз мардумони шойиста окандааст?! Чигуна?! Дар ҳоле ки Худованд ба рӯшанӣ фармудааст: «فَقَلِيلًا مَا يُؤْمِنُونَ» (Бақара/88); <<Пас андаке аз онон имон меоваранд>> Ва фармудааст: «فَلَا يُؤْمِنُونَ إِلَّا قَلِيلًا» (Нисоъ/155); <<Пас ҷуз андаке аз онон имон намеоваранд>> Ва фармудааст: «تَوَلَّوْا إِلَّا قَلِيلًا مِنْهُمْ ۗ» (Бақара/246); <<Рӯй гирифтанд магар андаке аз онон>> Ва фармудааст: «وَمَا آمَنَ مَعَهُ إِلَّا قَلِيلٌ» (Ҳуд/40); <<Ва бо ӯ имон наёварданд магар андаке>> Ва фармудааст: «وَقَلِيلٌ مِنَ الْآخِرِينَ» (Воқеъа/14); <<Ва андаке аз ояндагон>> Ва фармудааст: «وَقَلِيلٌ مِنْ عِبَادِيَ الشَّكُورُ» (Сабоъ/13); <<Ва андаке аз бандагонам шукр гузоранд>>; Чунонки шарқ ва ғарб аз зулм оканда шуда ва ҷаҳлу куфр ва фасод бар ҷаҳон ҳоким аст. Вонгаҳе агар шуморӣ кофӣ аз мусалмонон буданд ки аз Маҳдӣ дар сурати зуҳураш ҳимоят кунанд, бидуни шак он ҳазрат зуҳур мекунад, вале воқеъ он аст ки шуморӣ кофӣ аз онон вуҷуд надоранд ва ҳазрати Мансур дар садади эҷоди онҳост ва ин корро бо гирдоварӣ ва тарбияти истеъдодҳо анҷом медиҳад ки умед меравад шумо яке аз онҳо бошед.

3. Чунонки борҳо <<Бо суғро ва куброи комилу рӯшан ва бо истедлоли саҳиҳ ва баййинаи рӯшан>> тавзиҳ дода шудааст, ҳокимони феълӣ ҳеҷ як бо изни Худованд ҳукумат намекунанд ва зар ҳокиме ки бо изни Худованд ҳукумат намекунад тоғут аст ва бо ин васф, ҳокимони феълӣ ҳамагӣ тоғутанд. Далили муқаддамаи нахуст машҳуд ва виҷдонӣ аст; Чароки ҳеҷ як аз ҳокимони феълӣ дорои нассӣ хос аз ҷониби Паёмбар ва оётӣ баййина аз ҷониби Худованд нестанд ва бо ин васф, мансуб аз ҷониби Худованд шумурда намешаванд ва худ низ чунин иддаъое дар бораи худ надоранд ва асл низ бар адами интисоби онон аз ҷониби Худованд аст; Хусусан ҳокими мавриди ишораи шумо ки ало рағм надоштани нассе аз ҷониби Паёмбар ва оётӣ баййина аз ҷониби Худованд, муддаъии вилояти мутлақа буда ва итоъат аз худро монанди итоъат аз хулафоъи Худованд воҷиб мешумурда, балки ошкоро ҳифзи ҳукумати худро аз ҳифзи Маҳдӣ муҳимтар медониста; Чунонки бидуни таъоруф ва мулоҳиза мегуфтааст: <<Ҳифзи ҷумҳурии Исломӣ аз ҳифзи як нафар агарчи имоми аср бошад аҳмияташ бештар аст>> (Саҳифаи нур, ҷ15, с365) ва ин мусталзими ҷавози қатли он ҳазрат барои ҳифзи ҷумҳурии Исломӣ аст ки аз таъорузи он ду бо якдигар бар мехезад; Ҳамчунонки умуми тоғутҳои гузашта, ҳамин назарро медоштанд ва ҳифзи ҳукумати худро аз ҳифзи аъиммаи аҳли байт муҳимтар медонистанд ва барои таҳсили он, ба қатли онон иқдом мекарданд ва далили муқаддамаи дувум дар мабҳаси <<Ихтилофи мусалмонон>>, <<Ҳокимияти ғайри Худованд>> ва <<Тавҳиди Худованд дар таҳким>> бо такя ба манобеъи яқинии Исломи табйин шудааст.

Аммо даъвати ҳазрати Мансур ба сӯӣ Маҳдӣ воқеъияти айнӣ бар рӯӣ замин аст ки дар гуфторҳо ва навишторҳои эшон машҳуд аст ва маҳвури иқдомоти фарҳангии эшон дар Хуросон шумурда мешавад. Бо ин васф, бифармойед ки агар даъвати ин бузургвор ба иҷтимоъи шуморӣ кофӣ аз мусалмонон барои ҳимоят аз Маҳдӣ ва гирифтани байъат аз онон барои ӯ, даъват ба сӯӣ ӯ шумурда намешавад, пас даъват ба сӯӣ ӯ чигуна аст?! Балки ба иборати дақиқтар бифармойед; Агар даъват ба сӯӣ Маҳдӣ даъват ба сӯӣ Маҳдӣ нест, пас даъват ба сӯӣ Маҳдӣ чист?! Бегумон адами илтизом ба меъёри шинохт ва ибтило ба мавонеъи он хусусан таъассуб, инсонро ба беинсофӣ ва инкори маҳсусот савқ медиҳад.

4. Дар хутути мавриди ишораи шумо омадааст ки Маҳдӣ ё худ барои ҷиҳоди мусаллаҳона ба ҳамроҳи мардум иқдом мефармояд ва ё <<Фиристодае аз ҷониби худро бо оётӣ қатъӣ ба назди онон мефиристад>>. Оё ҳазрати Мансури Ҳошимии Хуросонӣ муддаӣ шуда фиристодае аз ҷониби Маҳдӣ барои ҷиҳоди мусаллаҳона ба ҳамроҳи мардум аст ки шумо мепиндоред: <<Ояти қатъии эшон аз тарафи Маҳдӣ чист>>?! Аз шумо ки алоқаи фаровоне ба суғро ва кубро доред баъид аст ки ин гуна ба муғолитаи фоҳиш даст биёлонед! Албатта агар замоне мавлоямон Маҳдӣ маслиҳат дид ва ҳазрати Мансурро барои ҷиҳоди мусаллаҳона ба ҳамроҳи мардум барангехт, бегумон барои ӯ оётӣ қатъӣ қарор хоҳад дод; Чароки ӯ аз ҳар гуна риҷс покиза аст ва табъан кори воҷибро тарк намекунад ва бо ин васф, нигаронӣ аз ин бобат беҳуда аст.

Аммо фармоиши поёнӣ шумо, нишон аз ҳусни нияти шумо ва тавозуъатон дар баробари ҳақ аст ва ин тавфиқи бузурге аст ки Худованд ба шумо арзонӣ доштааст ва умед меравад ки шуморо бо он ҳидоят кунад; Зеро ӯ касонеро ба ҳақ ҳидоят мекунад ки ҳусни ният ва тавозуъ доранд ва мутакаббиронро дар гумроҳӣ во мегузорад; Чунонки фармудааст: «سَأَصْرِفُ عَنْ آيَاتِيَ الَّذِينَ يَتَكَبَّرُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَإِنْ يَرَوْا كُلَّ آيَةٍ لَا يُؤْمِنُوا بِهَا وَإِنْ يَرَوْا سَبِيلَ الرُّشْدِ لَا يَتَّخِذُوهُ سَبِيلًا وَإِنْ يَرَوْا سَبِيلَ الْغَيِّ يَتَّخِذُوهُ سَبِيلًا ۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَكَانُوا عَنْهَا غَافِلِينَ» (Аъроф/146); <<Оёти худро аз касоне ки дар замин ба ғайри ҳақ такаббур меварзанд боз хоҳем дошт ва агар ҳар ояте бибинанд ба он имон наёваранд ва агар роҳи рушдро бибинанд онро роҳи худ нагиранд ва агар тариқи гумроҳиро бибинанд онро тариқи худ бигиранд, он ба ин сабаб аст ки оёти Моро такзиб карданд ва аз он ғофил буданд>>!

Борӣ тавозуъи шумо дар баробари ҳақ, тавфиқе аст ки Худованд ба шумо додааст ва агар бихоҳад шуморо бо он ҳидоят мекунад ва хушо ба ҳоли онон ки ба ҳақ ҳидоят пайдо мекунанд.

Дафтари ҳифз ва нашри осори Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Бахши баррасии нақдҳо
Таълиқи
шумораи:
1
Нависандаи
таълиқ:
Ҳасан Алӣ
Тарихи
таълиқ:
10/07/2015

Бо арзи Худо қувват, ба арз мерасонам ки банда аз посухҳои шумо қонеъ шудам, вале ин бадон маънӣ намедошад ки суъоли дигаре надошта бошам ё дар мавриди мавзӯъоти матраҳ шуда ҳеҷ суъоли дигаре нанамоям. Фализо ҳар чанд медонам муҷиботи заҳмоти шуморо фароҳам менамоям, вале қабул бифармойед барои бартараф шудаи ҳар гуна шубҳа ва шакке бояд суъолтамро бипурсам. Зимнан барои банда бештар аз посух, ҳамин тавҷиҳ ба суъол аст ва дар бештари маворид доштани рӯҳияи посух ба суъол ва таъаҳҳуд ба посухгӯӣ барои иқноъи тарафи муқобил кофӣ аст, ҳар чанд рафъи шубҳа низ бояд анҷом гирад. Тавфиқи хидматгузорони динро аз Худованд масъалт дорам.

Посух ба таълиқи: 1 Тарихи посух ба таълиқ: 11/07/2015

Аз тавфиқоти Худованди меҳрубон ба ин пойгоҳи илмӣ ва Исломӣ он аст ки то кунун ҳеҷ пурсише барояш ирсол нашуда магар инки дар кӯтоҳтарин замони мумкин ва бо истинод ба маҳкумтарин адиллаи ақлӣ ва шаръӣ ба он посух дода ва ин рӯҳияи мубораке аст ки таҳти инояти олими комил ҳазрати Мансури Ҳошимии Хуросонӣ ва бо ҳиммати асотиди барҷаста ва мухлис дар бахши посухгӯӣ ба пурсишҳо идома хоҳад ёфт ин шоъ Аллоҳ. Бо ин васф, шумо метавонед озодона ва бидуни нигаронӣ, пурсишҳои худро бо мо дар миён бигзоред; Чароки пурсидан калиди доноӣ аст, ҳаргоҳ бо ҳадафи донистан бошад, на бо муҷодила ва муморот; Бо таваҷҷуҳ ба инки пурсидан бо ҳадафи муҷодила ва муморот, вақтро зойеъ мекунад ва неруро ҳадар медиҳад ва фоидае дар пай надорад; Ҳамчунонки кунҷковӣ дар бораи чизҳое ки ниёзе ба огоҳӣ аз онҳо нест ё зарфияте барои дарки онҳо вуҷуд надорад, писандида нест ва мавриди наҳйи Худованд аст; Онҷо ки фармудааст: «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَسْأَلُوا عَنْ أَشْيَاءَ إِنْ تُبْدَ لَكُمْ تَسُؤْكُمْ ... قَدْ سَأَلَهَا قَوْمٌ مِنْ قَبْلِكُمْ ثُمَّ أَصْبَحُوا بِهَا كَافِرِينَ» (Моъида/101 ва 102); <<Эй касоне ки имон овардед! Аз чизҳое напурсед ки агар бароятон ошкор шавад шуморо бад меояд ... пеш аз шумо қавме онро пурсиданд ва сипас ба он кофир гардиданд>>!

Худованд ҳамаи мусалмононро аз ҷаҳл раҳоӣ диҳад ва ба илм бирасонад; Чароки фақирӣ домангиртар аз ҷаҳл ва сарватӣ гаронбаҳотар аз илм нест.

Дафтари ҳифз ва нашри осори Мансури Ҳошимии Хуросонӣ
Бахши баррасии нақдҳо
Навиштани нақд

Корбари гиромӣ! Шумо метавонед нақдҳои илмии худ бар осори аллома Мансури Ҳошимии Хуросониро дар форми зер бинависед ва барои мо ирсол кунед то дар ин бахш ба баррасии илмӣ гирифта шавад.

Таваҷҷуҳ: Аз онҷо ки посухи мо ба эмейли шумо ирсол мешавад ва лузуман бар рӯи пойгоҳ қарор намегирад, лозим аст ки одраси худро ба дурусти ворид кунед.

Лутфан коди амниятиро ворид кунед.
Reload Captcha captcha loading
Ҳар гуна истифода ва бардошт аз матолиби ин пойгоҳ бо зикри манбаъ биломонеъ аст.