Ҷумъа 18 август 2017 мелодӣ баробар бо 26 зулқаъда 1438 ҳиҷрӣ қамарӣ فارسی

Мансури Ҳошимии Хуросони

* Бахши «Номаҳо» ҳовии номаҳое аз ҳазрати аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ ҳафизаҳуллоҳ таъолло роҳандозӣ шуд. * Дарсҳои шайх Солеҳи Сабзаворӣ бо мавзӯъи шарҳи китоби «Бозгашт ба Ислом» дар бахши «Шарҳҳо» қобили дастрасӣ аст. * Китоби шарифи <<Бозгашт ба Ислом>> навиштаи ҳазрати Мансури Ҳошимии Хуросонӣ бо хазинаи ҷамъе аз мӯъминони некукор ва ба сурати вақф мунташир шуд. * Саҳифаи расмӣ дафтари ҳифз ва нашри осори Мансури Ҳошимии Хуросонӣ дар шабакаи иҷтимоъии фесбук роҳандозӣ шуд.
loading

Хондани гуфтор

Шумора: 4 Код: 13
Мавзӯъ:

Гуфторе аз он ҳазрат дар бораи ривояти мутавотир ва ҳуҷҷияти он

   أخبرنا عبدُ السّلامِ بْنُ عبدِ القَیُّوم قال: سألتُ المنصورَ الهاشِميَّ الخُراسانيَّ عَنِ الأخْذِ بِالرِّوایةِ فَكَرِهَهُ و قال: ما أنْزَلَ اللّهُ مِنْ رِوایةٍ إلّا ما تَواتَرَ عَلَیْهَا الألْسُنُ و ذلِكَ لِأنَّ اللّهَ لا یُعْبَدُ بِالظَّنِّ و إنَّما یُعْبَدُ بِالیَقین! قلتُ: و ما حَدُّ التَّواتُر؟ قال: ما یَسْتَیْقِنُ بِهِ عُقَلاءُ النّاس! قلتُ: و كَمْ ذا؟ قال: أَرْبَعَةُ رِجالٍ ذَوي عَدْلٍ إذا لَمْ یَخْتَلِفُوا، كَما قالَ اللّهُ عَزَّوَجَلَّ: «لَوْلَا جَاءُوا عَلَيْهِ بِأَرْبَعَةِ شُهَدَاءَ ۚ فَإِذْ لَمْ يَأْتُوا بِالشُّهَدَاءِ فَأُولَٰئِكَ عِنْدَ اللَّهِ هُمُ الْكَاذِبُونَ»! قُلْتُ: رُبَّما یَخْتَلِفُونَ في أَلْفاظِهِمْ و المَعْنِيُّ واحِدٌ! قالَ: لا بَأسَ بِهِ و لا یَكُونَ بَعْضُهُمْ قُرَناءَ بَعْضٍ فَیُتَّهَمُوا في رِوایَتِهِمْ! ثُمَّ مَكَثَ هُنَیْئَةً ثُمَّ قالَ: إنَّ السَّلَفیَّةَ تَرَكُوا العَقْلَ فَشاهَتْ وُجُوهُهُمْ!

Тарҷумаи гуфтор:

Абдуссалом ибни Абдулқайюми Балхӣ моро хабар дод, гуфт: Аз Мансури Ҳошимии Хурсонӣ дар бораи ахз кардан ба ривоят пурсидам, пас онро нописанд шумурд ва фармуд: Худованд ривоятеро нозил накарда, магар чизе ки забонҳо бар он тавотур ёфтааст ва ин аз он рӯст ки Худованд бо занн парастиш намешавад, балки танҳо бо яқин парстиш мешавад! Арз кардам: Ҳадди тавотур чист? Фармуд: Чизе ки уқалои мардум бо он яқин пайдо мекунанд! Арз кардам: Он чанд нафар аст? Фармуд: Чаҳор марди одил ҳангоме ки бо якдигар ихтилоф накарда бошанд; Чунонки Худованди баландмартаба фармудааст: <<Чаро чаҳор шоҳид бар он наёварданд?! Пас чун чаҳор шоҳид бар он наёварданд, онон назди Худованд дурӯғгӯён ҳастанд>> (Нур/ 13)! Арз кардам: Чи басо онон дар алфози худ ихтилоф кардаанд, вале манъо яке аст! Фармуд: Ишколе надорад ва бирхишон ҳамнишини бархӣ дигар набошанд то дар ривояташон (ба ахз аз якдигар ё табонӣ бо ҳам) муттаҳам шаванд! Дар ин ҳангом мудатте сукут намуд ва сипас фармуд: Ҳароина салафиён ақлро во ниҳоданд, пас рӯйҳошон зишт шуд!

Шарҳи гуфтор:

Бино бар ин гуфтори нуронӣ, ривояте мутавотир шумурда мешавад ки барои наъи уқало яқиновар бошад ва он ривояте аст ки дасти кам чаҳор марди одил дар ҳар табақа онро ривоят карда бошанд, машрут ба инки аввалан дар мазмуни он ихтилоф накарда бошанд агарчи дар алфози он ихтилоф карда бошанд ва сониян бо якдигар ба наҳве ҳамнишин набуда бошанд ки ба ахз аз якдигар ё табонӣ бо ҳам муттаҳам бошанд. Нуктаи зарифи дигар он аст ки ҳазрати Мансур, ақлгурезии салафиёнро омили зиштрӯйии онон шумурда ва ин чизе аст ки истиқроъан қоили мушоҳида аст; Чароки бештари онон, ҳам ба сабаби баланд кардани номутаъорафи ришҳо ва кӯтоҳ кардани номутаъорафи шорибҳо ва ҳам ба сабаби таъсирпазирии ғайри моддӣ чеҳраҳояшон аз ақойид ва аъмолашон, кареҳул манзар шудаанд; Чароки Худованди мутаъол дар китоби худ фармудааст: «يُعْرَفُ الْمُجْرِمُونَ بِسِيمَاهُمْ» (Раҳмон/ 41); <<Гуноҳкорон (дар қиёмат) бо чеҳраҳои худ шинохта мешаванд>> Ва фармудааст: «وَلَوْ نَشَاءُ لَأَرَيْنَاكَهُمْ فَلَعَرَفْتَهُمْ بِسِيمَاهُمْ ۚ» (Муҳаммад/ 30); <<Ва агар бихоҳем онҳоро ба ту нишон медиҳем, пас онҳоро бо чеҳраҳояшон мешиносӣ>> ба Худованд паноҳ мебарем аз тарки ақл ки рӯйро дар дунё зишт ва дар охират сиёҳ мекунад.

Фарозҳое аз гуфторҳои ҳазарти аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ ҳафизаҳуллоҳ таъолло
Хондани номаҳо; Бозгашт ба Ислом; Мансури Ҳошимии Хуросони
Ҳар гуна истифода ва бардошт аз матолиби ин пойгоҳ бо зикри манбаъ биломонеъ аст.