Ҷумъа 18 август 2017 мелодӣ баробар бо 26 зулқаъда 1438 ҳиҷрӣ қамарӣ فارسی

Мансури Ҳошимии Хуросони

* Бахши «Номаҳо» ҳовии номаҳое аз ҳазрати аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ ҳафизаҳуллоҳ таъолло роҳандозӣ шуд. * Дарсҳои шайх Солеҳи Сабзаворӣ бо мавзӯъи шарҳи китоби «Бозгашт ба Ислом» дар бахши «Шарҳҳо» қобили дастрасӣ аст. * Китоби шарифи <<Бозгашт ба Ислом>> навиштаи ҳазрати Мансури Ҳошимии Хуросонӣ бо хазинаи ҷамъе аз мӯъминони некукор ва ба сурати вақф мунташир шуд. * Саҳифаи расмӣ дафтари ҳифз ва нашри осори Мансури Ҳошимии Хуросонӣ дар шабакаи иҷтимоъии фесбук роҳандозӣ шуд.
loading

Хондани гуфтор

Шумора: 1 Код: 8
Мавзӯъ:

Дувоздаҳ гуфтор аз он ҳазрат дар бораи инки ҳуҷҷат, китоби Худованд ва халифаи Ӯ дар замин аст; На раъй ва на ривоят.

   1. أَخْبَرَنا وَلیدُ بْنُ مَحْمودٍ السَّجِسْتانيُّ، قال: سَمِعْتُ الْمَنْصُورَ الْهاشِميَّ الْخُراسانِيَّ یَقُولُ: فَریقانِ أَفْسَدا عَلَی النَّاسِ دِینَهُمْ: أَهْلُ الرَّأيِ وَ أَهْلُ الْحَدِیث! قُلْتُ: أَمّا أَهْلُ الرَّأيِ فَقَدْ عَلِمْتُ فَما بالُ أَهْلِ الْحَدِیثِ؟! قالَ: إِنَّهُم حَدَّثُوا بِأَحادِیثَ مَكْذُوبَةٍ زَعَمُوا أَنَّها صَحِیحةٌ وَ جَعَلُوها مِنَ الدِّینِ وَ مَا افْتَریٰ عَلَی اللّهِ وَ رَسُولِهِ فَرِیقٌ مِثْلَ مَا افْتَری أَهْلُ الْحَدِیثِ یَقُولونَ: «قالَ اللّهُ وَ رَسُولُهُ» و ما قالَ اللّهُ وَ رَسُولُهُ إنْ یَقُولُونَ إلّا كَذِباً و لَئِنْ قالَ رجلٌ هٰذا رَأيٌ رَأیْتُهُ خَیْرٌ لَهُ مِنْ أن یَقولَ هٰذا قَوْلُ اللّهِ وَ رَسُولِهِ وَ هُوَ كاذِبٌ!

Тарҷумаи гуфтор:

Валид ибни Маҳмуди Саҷистонӣ моро хабар дод, гуфт: Шунидам Мансури Ҳошимии Хуросонӣ мефармояд: Ду гурӯҳ дини мардумро бар онон табоҳ карданд: Аҳли раъй ва аҳли ҳадис! Гуфтам: Аҳли раъйро донистаам, вале аҳли ҳадис читавр?! Фармуд: Онон аҳодисӣ дурӯғинро ривоят карданд, пиндоштанд ки саҳиҳ аст ва онро ҷузъе аз дин барсохтанд ва ҳеҷ гурӯҳе бар Худованд ва Паёмбараш чунонки аҳли ҳадис дурӯғ бастаанд дурӯғ набастааст, мегӯянд: <<Худованд ва Паёмбараш чунин гуфтанд>>, дар ҳоле ки Худованд ва Паёмбараш чунин нагуфтанд ва онон танҳо дурӯғ мегӯянд ва агар касе бигӯяд ин раъйе аст ки ба назари ман омада барои ӯ беҳтар аст аз онки бигӯяд ин сухани Худованд ва Паёмбари Ӯст, дар ҳоле ки дурӯғгӯст!

   2. أخبرنا هاشمُ بنُ عُبَیْدٍ الخُجَنْديُّ قال: دَخَلَ علی المنصورِ رجلٌ مِنْ أهلِ الحدیثِ و قالَ لَهُ: إنّي أَدِینُ اللّهَ بِالحدیثِ و إنَّ أخي یَدِینُ بِالرّأي! قال: لا دینَ لَكُما! فَجَعَلَ الرّجلُ یَرْتَعِدُ، فقال: مَنْ دانَ اللّهَ بِرأیِهِ فلا دِینَ لَهُ و مَنْ دانَهُ بِروایةٍ تُرْویٰ لَهُ فلا دِینَ لَهُ و مَنْ دانَهُ بِسَماعٍ مِنْ خَلِیفتِهِ فِي الْأَرْضِ فَقَدْ هُدِيَ إِلیٰ صِراطٍ مُسْتَقِیمٍ! ثُمَّ قالَ: إِنَّ لِلّهِ خَلِیفةً فِي الْأَرْضِ فَاعْرِفْهُ وَ اسْتَمْسِكْ بِحُجْزَتِهِ فَإِنَّهُ یَكْفِیكَ مِنْ رأیِكَ وَ رِوایَتِكَ وَ إِنَّما تَعْرِفُهُ بِآیةٍ مِنَ اللّهِ عزَّوجلَّ كَما عَرَفْتَ محمّداً صلَّی اللّهُ علیهِ و آلِهِ و سَلَّمَ وَ قَدْ خابَ مَنِ افْتریٰ!

Тарҷумаи гуфтор:

Ҳошим бини Убайди Хуҷандӣ моро хабар дод, гуфт: Марде аз аҳли ҳадис ба хидмати Мансур расид ва арз кард: Ман Худоро бар пояи ҳадис диндорӣ мекунам ва бародарам бар пояи раъй диндорӣ мекунад! Он ҳазрат фармуд: Дине барои шумо ду тан нест! Пас он мард шурӯъ ба ларзидан кард, он ҳазрат (ки чунин дид) фармуд: Ҳар кас Худоро бо раъйи худ диндорӣ кунад, дине барои ӯ нест ва ҳар кас Ӯро бо ривояте ки барояш нақл мешавад диндорӣ кунад, дине барои ӯ нест ва ҳар кас Ӯро бо шунидане аз халифаи Ӯ дар замин диндорӣ кунад, ҳароина ба роҳӣ рост раҳнамун шудааст! Ситпас фармуд: Бегумон Худовандро дар замин халифае ҳаст, пас ӯро бишинос ва доманашро бигир; Чароки ӯ туро аз раъй ва ривоятат бениёз мекунад ва ҷуз ин нест ки ӯро бо ояте аз ҷониби Худованди баландмартаба мешиносӣ ҳамон гуна ки Муҳаммад салаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва салламро шинохтӣ ва ноком шуд ҳар кас ки дурӯғ баст!

   3. أخبرنا ذاكرُ بنُ معروفٍ الخراسانيّ قال: سمعتُ المنصورَ یَقُولُ لِجَماعَةٍ مِنْ أَهْلِ الْحَدِیثِ: إِنَّ مَوالِيَ بَني أُمَیَّةَ قَدْ أَفْسَدُوا عَلَیْكُمُ الْحَدِیثَ فَدَعُوهُ وَ أَقْبِلُوا عَلیٰ كِتابِ اللّهِ وَ خَلِیفَتِهِ فِیكُمْ فَإِنَّهُما یَهْدِیانِكُمْ إلیٰ صِراطٍ مُسْتَقیم! أَلا إِنِّي لا أَقُولُ لَكُمْ حَسْبُكُمْ كِتابُ اللّهِ و لكنْ أقولُ لَكُمْ حَسْبُكُمْ كتابُ اللّهِ و خَلیفَتُهُ فِیكُمْ! قالُوا: و مَنْ خَلِیفَتُهُ فِینا؟! قالَ: المَهْدِيُّ!

Тарҷумаи гуфтор:

Зокир ибни Маъруфи Хуросонӣ моро хабар дод, гуфт: Шунидам Мансур хитоб ба гурӯҳе аз аҳли ҳадис мефармояд: Ҳамоно дӯстдорони бани Умая ҳадисро бар шумо хароб кардаанд, пас онро вогузоред ва ба китоби Худованд ва халифааш дар миёнатон рӯй оваред; Чароки он ду шуморо ба роҳи рост раҳнамун хоҳанд шуд! Огоҳ бошед ки ман ба шумо намегӯям: Китоби Худованд шуморо бас аст, балки ба шумо мегӯям: Китоби Худованд ва халифааш дар миёнатон шуморо бас аст! Гуфтанд: Халифаи Ӯ дар миёни мо кист? Фармуд: Маҳдӣ!

   4. أخبرنا أبو إبراهیمَ السَّمَرْقَنْديُّ قال: قلتُ لِلْمنصورِ: إنَّكَ تَنْهیٰ عَنِ الْحَدِیثِ وَ قَدْ قالَ اللّهُ: «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ» قال: أَتِمَّ الآیةَ! قُلْتُ: «وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ ۖ»، قال: مَن یُطِعْ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ فَقَدْ أَطاعَ الرَّسُولَ و مَن یُطِعِ الرَّسولَ فَقَدْ أَطاعَ اللّهَ فما لِهٰؤلآءِ القَومِ لا یَكادُونَ یَفْقَهُونَ حَدِیثاً؟! قُلْتُ: وَ مَنْ أولوا الْأَمْرِ مِنّا؟ قالَ: رِجالٌ وَلّاهُمُ اللّهُ أمرَ هٰذِهِ الأمّةَ بَعْدَ الرَّسُولِ یُطِیعُونَ اللّهَ و الرَّسُولَ! قُلْتُ: مَنْ هُم؟ قال: لا تَسْأَلوني عَمَّنْ مَضیٰ مِنْهُمْ ولكنْ سَلُونِي عَمَّنْ بَقِيَ فَإِنَّ بَقِیّةَ اللّهِ خَیْرٌ لَكُمْ إنْ كنتُمْ مُؤمنین! قُلْتُ: و مَنْ بَقیّةُ اللّه؟ قال: الْمَهْدِيُّ فَإِذا لَقِیتُمُوهُ فَقُولوا: السَّلامُ علیكَ یا بقیّةَ اللّه!

Тарҷумаи гуфтор:

Абу Иброҳими Самарқандӣ моро хабар дод, гуфт: Ба Мансур арз кардам: Ту аз ҳадис боз медорӣ, дар ҳоле ки Худованд фармудааст: <<Эй касоне ки имон овардед! Худованд ва Паёмбарро итоъат кунед>> (Нисоъ/ 59)! Он ҳазрат фармуд: Оёро комил кун! Арз кардам: <<Ва волиёни амри аз шуморо>> (Нисоъ/ 59)! Фармуд: Ҳар кас волиёни арми аз шуморо итоъат кунад, Памёмбарро итоъат карда ва ҳар кас Паёмбарро итоъат кунад, Худовандро итоъат кардааст; Пас ин қавмро чи мешавад ки наздик нест суханеро дарёбанд?! Арз кардам: Волиёни амр аз мо киёнанд? Фармуд: Мардоне ҳастанд ки Худованд амри ин умматро пас аз Паёмбар ба онон супурдааст, аз Худованд ва Паёмбар итоъат мекунанд! Гуфтам: Онон чи касоне ҳастанд? Фармуд: Аз ман дар бораи касоне аз онон ки даргузаштанд напурсед, вале дар бораи касе бипурсед ки боқӣ мондааст; Чароки боқӣ мондаи Худованд барои шумо беҳтар аст агар имон дошта бошед! Арз кардам: Боқӣ мондаи Худованд кист? Фармуд: Маҳдӣ, пас чун ӯро мулоқот кардед бигӯйед: Салом бар ту эй боқӣ мондаи Худованд!

   5. أخبرنا أتابكُ بنُ جَمْشیدَ السُّغْديُّ قال: قالَ لِي رَجُلٌ مِنَ السَّلَفیّةِ: ما أَشْجَعَ صاحِبَكُمْ یا أَتابك! كَأَنَّ قلبَهُ قَطْعَةٌ مِنْ حَدیدٍ! قلتُ: و ما عِلْمُكَ بِذٰلكَ؟! قال: سَمِعْتُهُ یَقُولُ قَوْلاً لا یَتَجَرَّأُ أنْ یَقُولَهُ أَحَدٌ غَیْرُهُ سَمِعْتُهُ یَقُولُ: لا رَأيٌ و لا رِوایةٌ ولكنْ طاعَةٌ لِأولي الْأَمْرِ وَ المَهديُّ مِنْ أولي الأمر! قُلْتُ: فَهَلّا رَدَدْتَ علیهِ؟! قال: و مَن یَسْتطیعُ أن یَرُدَّ علیه؟! إنَّهُ الْمَنْصُورُ!

Тарҷумаи гуфтор:

Атобак ибни Ҷамшеди Суғдӣ моро хабар дод, гуфт: Марде аз салафиён ба ман гуфт: Чи андоза рафиқонат шуҷоъ аст эй Атобак! Гӯё қалби ӯ порае аз оҳан аст! Гуфтам: Ту инро аз куҷо донистӣ?! Гуфт: Аз ӯ шунидам чизе мегӯяд ки аҳаде ғайр аз ӯ ҷуръати гуфтанашро надорад, шунидам ки мегӯяд: На раъйе аст ва на ривояте, балки итоъате аз улиламр аст ва Маҳдӣ аз улиламр аст! Гуфтам: Оё бар ӯ рад накардӣ?! Гуфта: Чи касе метавонад бар ӯ рад кунад?! Ӯ Мансур аст!

   6. أخبرنا هاشمُ بنُ عُبَیْدٍ قال: سَمِعْتُ عَبْداً صالِحاً یقول: لا یَصْلُحُ بالُ النّاسِ حتّی یُعْرِضُوا عَنْ آراءِهِم و روایاتِهِم مُقْبِلینَ علی كتابِ اللّهِ و خلیفتِهِ فیهم و إنَّ أَقْبَحَ ما یَكونُ أنْ أقولَ لِأَحَدِكُمُ الحَقَّ فَیقولَ: هذا خِلافُ رأيِ زَیْدٍ أو خِلافُ روایةِ عَمْرو! ثُمَّ قَلَّبَ كَفَّیْهِ علی ما قال و قال: هذا سَبیلُ الرَّشادِ ولكنْ مَن یَقْبَلُ هذا؟!

Тарҷумаи гуфтор:

Ҳошим ибни Убайд моро хабар дод, гуфт: Шунидам абдӣ солеҳ (яъне Мансур) мефармояд: Вазъи мардум сомон намеёбад то он гоҳ ки аз ороъ ва ривоёти худ рӯй бигиранд ва ба китоби Худованд ва халифаи Ӯ дар миёнашон рӯй оваранд ва ҳароина зишттарин чизе ки воқеъ мешавад он аст ки ба яке аз шумо ҳаққро бигӯям пас бигӯяд: Ин бар хилофи раъйи Зайд ё бар хилофи ривояти Амр аст! Сипас он ҳазрат дасти худро бар рӯйи гуфтори худ баргардонд (яъне аз рӯйи ноумедӣ ё истибъод онро ба ҳаракат даровард) ва фармуд: Ин роҳи рушд аст, вале чи касе инро мепазирад?!

   7. أخبرنا ذاكرُ بنُ معروفٍ قال: دَخَلْتُ علی المنصورِ في بیتِهِ فَوَجَدْتُهُ یَضْحَكُ! فقلتُ: أَضْحَكَ اللّهُ سِنَّكَ و ما أَضْحَكَك؟ قال: نَظَرْتُ في كتابٍ في رجالِ الْحَدِیثِ فأَضْحَكَني! فلانٌ قالَ: فلانٌ صَدُوقٌ و فلانٌ قالَ: فلانٌ كَذّابٌ! هَلْ یَدِینُ بهٰذا إلّا قومٌ لا یَعْقِلون؟! ثُمَّ قامَ إلی الصَّحْنِ و قال: ما بَنَی اللّهُ دینَهُ علیٰ ظَنِّ بعضِكُمْ بِبَعْضٍ و إنَّما بَناهُ عَلَی الْیَقینِ و هو كتابٌ أَنْزَلَهُ مِنَ السَّماءِ و خلیفةٌ جَعَلَهُ في الأرضِ فَمَنْ تَمَسَّكَ بِهٰذَیْنِ الثَّقَلَیْنِ فإنّما تَمَسَّكَ بِحَبْلٍ مَتینٍ و مَنْ تَرَكَهُما و تَمَسَّكَ بِشَيْءٍ مِنْ هٰذِهِ الأحادیثِ فإنَّما تَمَسَّكَ بِحَبْلٍ كَحَبْلِ العَنْكبوت! قلتُ: إنَّ أهلَ الْحدیثِ یَزْعُمُونَ أنَّهُ إذا صَحَّ إسْنادُهُ عندَهُمْ فهُوَ یَقِینٌ! قال: إنَّ أهلَ الْحَدِیثِ لا یَعْقِلُون!

Тарҷумаи гуфтор:

Зокир ибни Маъруф моро хабар дод, гуфт: Ба хидмати Мансур дар хонаи он ҳазрат расидам, пас ӯро дар ҳоле ёфтам ки хандае бар лаб дорад! Арз кардам: Худованд лабатонро ҳамеша хандон гардонад, чи чизе шумморо ба ханда андохтааст? Фармуд: Ба китобе дар бораи риҷоли ҳадис назар мекардам, пас манро ба ханда андохт! Фалонӣ гуфи ки фалонӣ садуқ аст ва фалонӣ гуфт ки фалонӣ каззоб! Оё бар пояи ин ҷуз гурӯҳе ки таъаққул намекунанд диндорӣ мекунанд?! Сипас ба сӯӣ ҳаёт бархост ва фармуд: Худованд дини худро бар занни бархӣ аз шумо дар бораи бархӣ дигар бино накарда, балки танҳо бар яқин бино карда ва он ҳамоно китобе аст ки аз осмон фуру фиристода ва халифае аст ки дар замин қарор додааст: Пас ҳар кас ба ин ду сақалайн чанг дар занад, ҳароина ба ресмонӣ устувор чанг дар зада ва ҳар кас он дуро вогузорад ва ба чизе аз ин аҳодис чанг дар занад, ҳароина ба ресмоне чун ресмони анкабут чанг дар задааст! Арз кардам: Аҳли ҳадис гумон мекунанд ки он, ҳаргоҳ санадаш назди онон саҳиҳ бошад, муҷиби яқин аст! Фармуд: Аҳли ҳадис таъаққул намекунанд!

   8. أخبرنا أحمدُ بنُ عبدِ الرّحمٰنِ الطّالقانيُّ قال: كنتُ جالِساً عندَ العالِمِ فَأَقْبَلَ عليَّ بِوَجْهِهِ و قال: یا أبا زكریّا! مَنْ تَمَسَّكَ بِروایةٍ فَكَأنَّما سَقَطَ مِنْ شاهِقٍ عاشَ أو هَلَكَ! فَتَغَیَّرَ لَونِي فلمّا رأیٰ ذلكَ مِنِّي قالَ: لَعَلَّكَ تَظُنُّ أنِّي أُریدُ أنْ أُعَطِّلَ سنّةَ رسولِ اللّهِ صلَّی اللّهُ علیهِ و آلِهِ و سلَّم! لا واللّهِ ولكنَّ النّاسَ مُتِّعُوا بها -یعني الرّوایةَ- حتّیٰ طالَ علیهِمُ الأمَدُ فَزادُوا فیها و نَقَصُوا و خَلَطُوها بِالكِذْبِ و بَدَّلُوها تَبْدیلاً حتّی اخْتَلَفَتْ أَلفاظُها و انْقَلَبَتْ معانِیها و اشْتَبَهَ حقُّها و باطلُها و ناسِخُها و مَنْسوخُها و مُحْكَمُها و مُتَشابِهُها و تَعَذَّرَ التَّمییزُ بینَهُما كَما یَتَعَذَّرُ بینَ الماءِ و اللَّبَنِ المَغْشوش! فَتَرَی الرّجلَ مِنْهُمْ یَتَشَبَّثُ بِروایةٍ یَحْسَبُها صحیحةً لِیَكْفُرَ بِاللّهِ و یَصِفَهُ بما لا یَلِیقُ بِذاتِهِ و تَرَی الرّجلَ مِنْهُم یَتَشَبَّثُ بِروایةٍ یَحْسَبُها صحیحةً لِیَتَحاكَمَ إلی الطّاغوتِ و یَتَّبِعَ كُلَّ جبّارٍ عَنیدٍ و تَرَی الرّجلَ مِنْهُم یَتَشَبَّثُ بِروایةٍ یَحْسَبُها صحیحةً لِیُفْسِدَ في الأرضِ و یَسْفِكَ الدِّماءَ و تَرَی الرّجلَ مِنْهُم یَتَشَبَّثُ بِروایةٍ یَحْسَبُها صحیحةً لِیَرْفَعَ رجالاً و یَضَعَ آخَرینَ و تَرَی الرّجلَ مِنْهُم یَتَشَبَّثُ بِروایةٍ یَحْسَبُها صحیحةً لِیُحِلَّ حرامَ اللّهِ و یُحَرِّمَ حلالَهُ و هُمْ یَحْسَبُونَ في كلّ ذلكَ أنَّهُم علی شَيْءٍ و الّذینَ مِنْ دُونِهِم لَیْسوا علی شَيءٍ فَیُصْبِحُونَ مِنَ الْأَخسَرِین! فَأَرَدْتُ أَنْ أَصْرِفَهُمْ عَمّا ضَرُّهُ أكثرُ مِنْ نَفْعِهِ إلیٰ ما یَنْفَعُهُمْ و لا یَضُرُّهُمْ و أُخْلِصَ لَهُمْ دِینَهُمُ الّذي أَكْمَلَ اللّهُ لَهُمْ و إنَّهُمْ إن یَتَّبِعُوني أَسْلُكُ بِهِمْ مَناهِجَ الرَّسُولِ و أَهْدِیهِمْ سُنَنَهُ بِالحَقِّ ثُمَّ لا یَجِدُونِي كاذِباً و لا كَتُوماً!

Тарҷумаи гуфтор:

Аҳмад ибни Абдурраҳмони Толиқонӣ моро хабар дод, гуфт: Назди олим (яъне Мансур) нишаста будам, пас рӯйи худро ба тарафи ман баргардонд ва фармуд: Эй Або Закариё! Ҳар кас ба ривоёте тамассук ҷӯяд чунон аст ки аз баландӣ партоб шавад, зинда бимонад ё бимирад! Пас ранги ман дигаргун шуд, пас чун ин ҳолро дар ман мушоҳида кард фармуд: Шояд ту мепиндорӣ ки ман мехоҳам суннати Расули Худо салаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва салломаро таътил кунам! На ба Худо савганд, вале мардум аз он –яъне ривоят– бархурдор шуданд то он гоҳ ки муддат бар онон тӯлонӣ шуд, пас бар он афзуданд ва аз он костанд ва онро ба дурӯғ омехтанд ва бисёр дигаргун сохтанд, то ҷойе ки алфози он мухталиф ва маъонии он мунқалиб ва ҳаққу ботил ва носиху мансух ва муҳкаму муташобаҳи он муштаба шуда ва ҷудо кардани он ду аз ҳам мутаъаззир гардид ҳамон гуна ки ҷудо кардари он аз шире ки ба он мамзуҷ шуда бошад мутаъаззир аст! Пас марде аз ононро мебинӣ ки ривоятреро дастовез қарор медиҳад дар ҳоле ки онро саҳиҳ мепиндорад то ба Худованд куфр варзад ва Ӯро гунае тавсиф кунад ки лойиқи зоти Ӯ нест ва марде аз ононро мебинӣ ки ривоятеро дастовез қарор медиҳад дар ҳоле ки онро саҳиҳ мепиндорад то ба тоғут ҳукумат барад ва аз ҳар ҷаббори саркаше пайравӣ намояд ва марде аз ононро мебинӣ ки ривоятеро дастовез қарор медиҳад дар ҳоле ки онро саҳиҳ мепиндорад то дар замин фасод ангезад ва хунҳо бирезад ва марде аз ононро мебинӣ ки ривоятеро дастовез қарор медиҳад дар ҳоле ки онро саҳиҳ мепиндорад то касонеро боло барад ва касонӣ дигарро поён оварад ва марде аз ононро мебинӣ ки ривоятеро дастовез қарор медиҳад дар ҳоле ки онро саҳиҳ мепиндорад то ҳароми Худоро ҳалол ва ҳалоли Ӯро ҳаром гардонад, дар ҳоле ки онон дар ҳамаи ин маворид гумном мебароянд ки бар чизе ҳастанд ва касоне ҷуз онон бар чизе нестанд, пас аз зиёнкортаринҳо мегарданд! Пас хостам ононро аз чизе ки зиёнаш аз судаш бештар аст ба чизе баргардонам ки ба онон суд мерасонад ва зиён намерасонад ва динашон ки Худованд барояшон комил сохтаастро барояшон холис гардонам ва агар онон аз ман пайравӣ кунанд, ононро ба рӯшаниҳои Паёмбар раҳсипор месозам ва ба суннатҳои ӯ раҳнамун мешавам, он гоҳ манро на дурӯғгӯ хоҳанд ёфт ва на пинҳон кунанда!

   9. أخبرنا عبدُ اللّهِ بنُ محمّدٍ البلخيُّ قال: قال رجلٌ لِلمنصورِ: ما أرانِي إلّا ناجیاً و ما أریٰ فُلاناً إلّا مِنَ الهالِكین! قال: هذا رجلٌ مَغرورٌ و ما أَدْراكَ بِه؟! قال: لِأنّي آخُذُ بِالرّوایةِ و إنَّ فُلاناً یَأخُذُ بِالرّأي! قال: دَعْ روایتَكَ كَما وَدَعْتَ رأیَكَ فإنَّهُما ظُلماتٌ بعضُها فَوقَ بعضٍ لا تَدْرِي أَیُّهُما أَشَدُّ ظُلْمَةً و مَنْ لَمْ یَجْعَلِ اللّهُ لَهُ نوراً فما لَهُ مِنْ نور! فَبَكَی الرّجلُ لَمّا سَمِعَ هذا حتّی ابْتَلَّتْ لِحْیَتُهُ ثُمَّ قال: ماذا أَفْعَلُ إذَنْ؟! قال: أَتَعْرِفُ خلیفةَ اللّهِ في الأرض؟ قال الرّجلُ: لا! قال: فَاعْرِفْهُ و اسْتَمْسِكْ بِما سَمِعْتَهُ مِنهُ بِهٰذَینِ الأذُنَیْنِ -وَ أَخَذَ بِأذُنِهِ- أو حَدَّثَكَ عَنْهُ أحدٌ مِنْ أصحابِهِ و هُوَ حَيٌّ فإنَّ الحَيَّ یَكادُ أن لا یُكْذَبَ علیهِ و لو كُذِبَ علیهِ لَرَدَّهُ و هو یُبَیِّنُ لِأهلِ زَمانِهِ الشّاهِدِ مِنْهُمْ و الْغائِبِ حتّی إذا هَلَكَ یَرْجِعُ الّذینَ مِن بَعْدِهِ إلیٰ خلیفتِهِ فیهِم فَیَسْمَعُونَ مِنْهُ و یَرْوُونَ عنْهُ و لا یَقِفُونَ علیٰ هالِكٍ و لا یَنْقَلِبُونَ إلیهِ و لا یَقُولونَ إنّا وَجَدْنا آباءَنا علیٰ أمّةٍ و إنّا علیٰ آثارِهِم مُقْتَدُونَ فإنَّ اللّهَ قَدْ جَعَلَ لَهُمْ مِثْلَ ما جَعَلَ لِآباءِهِمْ كتاباً مُبیِناً و خلیفةً راشِداً و أَمَرَهُمْ بِمِثْلِ ما كانوا یُؤْمَرُونَ! فَمَنْ أَخَذَ عَنْ خَلیفةِ اللّهِ و رسولِهِ فَقَدْ أَخَذَ عَنِ اللّهِ و رسولِهِ و مَنْ أَخَذَ عَنْ هٰؤلآءِ الرُّواةِ وُكِلَ إلَیهِمْ و أنّیٰ لَهُمُ التَّناوُشُ مِن مكانٍ بَعید!

Тарҷумаи гуфтор:

Абдуллоҳ ибни Муҳаммади Балхӣ моро хабар дод, гуфт: Марде ба Мансур гуфт: Худро ҷуз наҷот ёфта ва фалониро ҷуз аз ҳалокат шавандагон намебинам! Он ҳазрат фармуд: Ин мардӣ мағрур аст! Чи чизе туро аз он огоҳ кард?! Гуфт: Барои инки ман ба ривоят ахз мекунам ва фалонӣ ба раъй ахз мекунад! Он ҳазрат фармуд: ривоятро вогузор ҳамон тавр ки раъйатро вогузоштӣ; Зеро он ду торикиҳое ҳастанд ки бархӣ бар рӯӣ бархӣ дигаранд ва намедонӣ кадом як аз дигарӣ ториктар аст ва ҳар кас ки Худованд барои ӯ нуре қарор надиҳад барои ӯ нуре нест! Пас он мард чун ин суханро шунид ба гиря офтод то ҷойе ки риши ӯ тар шуд, сипас арз кард: Бо ин ҳисоб чи кунам?! Он ҳазрат фармуд: Оё халифаи Худованд дар заминро мешиносӣ? Мард гуфт: На! Он ҳазрат фармуд: Пас ӯро бишинос ва ба чизе чанг бизан ки бо ин ду гӯш –ва гӯши ӯро гирифт– аз ӯ шунидӣ ё яке аз ёронаш дар ҳоле ки ӯ зинда аст аз ӯ бароят ҳадис кард; Зеро бар зинда наздик аст ки дурӯғ баста нашавад ва агар барои ӯ дурӯғ баста шавад онро рад менамояд ва ӯ барои аҳли замони худ чи шоҳидони онҳо ва чи ғойибонашон табйин мекунад, то ҳангоме ки аз дунё биравад, пас касоне ки пас аз ӯ ҳастанд ба халифаи Ӯ дар миёнашон руҷуъ мекунанд, пас аз ӯ мешунаванд ва аз ӯ ривоят мекунанд ва бар касе ки аз дунё рафт таваққуф намекунанд ва ба сӯӣ ӯ боз намегарданд ва намегӯянд ки мо падарони худро бар ойине ёфтем ва мо дар пайи онон равонем; Зеро Худованд барои онон монанди чизеро қарор додааст ки барои падаронашон қарор дод; Китобӣ рӯшанга ва халифаи раҳёфта ва ононро ба ҳамон чизе амр кардааст ки онҳо бадон маъмур буданд! Пас ҳар кас аз халифаи Худованд ва Паёмбараш ахз кунад, аз Худованд ва Паёмбараш ахз карда ва ҳар кас аз ин ровиён ахз кунад, ба онон вогузошта мешавад ва чигуна аз ҷойи дур метавонанд (ба ҳақ) дастрасӣ пайдо кунанд?!

   10. أخبرنا صالحُ بنُ محمّدٍ السَّبزواريُّ قال: كنّا عندَ العبدِ الصّالِحِ في مسجدٍ و كان مَعَنا رجالٌ مِنَ السَّلفیّةِ فَأَقْبَلَ علیهِمْ و قال: إنَّ اللّهَ قَدْ أَحْدَثَ لَكُمْ ذِكْراً فَاتَّبِعُوهُ و لا تَتَّبِعُوا السَّلَفَ فإنَّ السَّلَفَ لَمْ یَتَّبِعُوا السَّلَفَ ولكنِ اتَّبَعُوا ذِكْرَهُمْ و إنَّ مَنْ وَقَفَ علیٰ سَلَفٍ و لَمْ یَتَّبِعْ ما أَحْدَثَ اللّهُ لَهُ مِنْ ذِكْرٍ فَقَدْ قَطَعَ ما أَمَرَ اللّهُ بِهِ أن یُوصَلَ و ضَلَّ عَنْ سَبیلِهِ أولئكَ یُنادَونَ مِن مَكانٍ بَعید! قالَ رَجُلٌ مِنَ السَّلَفیّةِ: أ لَیسَ كُلُّ مُحْدَثٍ بدعةً؟! فَالْتَفَتَ إلیهِ و قال: البدعةُ ما أَحْدَثَ النّاسُ في الدّینِ و الذِّكرُ ما أَحْدَثَ اللّهُ ثُمَّ قَرَأَ: «مَا يَأْتِيهِمْ مِنْ ذِكْرٍ مِنْ رَبِّهِمْ مُحْدَثٍ إِلَّا اسْتَمَعُوهُ وَهُمْ يَلْعَبُونَ»! قال الرّجلُ: و ما ذِكْرٌ مُحْدَثٌ؟! قال: إمامٌ یُحْدِثُهُ اللّهُ في كُلِّ قَرْنٍ یَهْدِي بِأمْرِهِ لِیُنْذِرَ مَنْ كانَ حیّاً و یُحِقَّ القَولَ عَلَی الْكافِرین! قال الرّجلُ: ما سَمِعْنا بِهٰذا في القُرونِ الثَّلاثةِ إنْ هٰذا إلّا بدعةٌ! قال: وَیْحَكَ أتَأبیٰ إلّا أنْ تُضاهِئَ قَولَ الّذینَ كَفَرُوا؟! قالوا: «مَا سَمِعْنَا بِهَٰذَا فِي الْمِلَّةِ الْآخِرَةِ إِنْ هَٰذَا إِلَّا اخْتِلَاقٌ»! واللّهِ ما كُنْتُ أظُنُّ أنَّ مسلماً یَقولُ بِهٰذا حتّی سَمِعْتُكُمْ تَقُولونَ بِهِ یا مَعْشَرَ السَّلفیّة!

Тарҷумаи гуфтор:

Солеҳ ибни Муҳаммади Сабзаворӣ моро хубар до, гуфт: Назди абди солеҳ дар масҷиде будим ва ба ҳамроҳи мо мардоне аз салафия буданд, пас он ҳазрат ба онон рӯй намуд ва фармуд: Ҳароина Худованд барои шумо зикрӣ тоза кардааст; Пас аз он табаъият кунед ва аз салаф табаъият накунед; Чароки салаф аз салаф табаъият накарданд, балки аз зикрашон табаъият карданд ва ҳароина касе ки бар салаф таваққуф кунад ва аз зикре ки Худованд барои ӯ тоза кардааст табаъият накунад, чизе ки Худованд ба он амр кардааст то пайваста нигоҳ дошта шавадро бурида ва аз Ӯ гумроҳ шудааст; Онон касоне ҳастанд ки аз ҷойи дур нидо дода мешаванд! Марде аз салафия гуфт: Оё на ин аст ки ҳар чи тоза шуда бидъат аст?! Пас он ҳазрат ба ӯ таваҷҷуҳ кард ва фармуд: Бидъат чизе аст ки мардум дар дин тоза кардаанд ва зикр чизе аст ки Худованд тоза кардааст; Сипас ин ояро хонд ки мефармояд: <<Ононро ҳеҷ зикрӣ тоза шуда аз ҷониби Парвардигорашон намеояд магар инки онро мешунаванд ва ба бозӣ мегиранд>> (Анбиёъ/ 2)! Он мард гуфт: Зикри тоза шуда кадом аст?! Фармуд: Имоме ки Худованд дар ҳар қарне тоза мекунад ки ба амри Ӯ роҳ менамояд то ҳар кас ки зиндаастро бим диҳад ва суханро бар кофирон рост гардонад! Он мард гуфт: Инро дар қуруни нахустин нашунидем, ин чизе ҷуз бидъат нест! Он ҳазрат фармуд: Вой бар ту! Оё ибо дорӣ ҷуз аз инки монанди касоне сухан бигӯйи ки кофир шудаанд?! Гуфтанд: <<Инро дар киши гузаштагон нашунидем, ин чизе ҷуз сохтагӣ нест>> (Сод/ 7)! Ба Худо савганд гумон намекардам ки мусалмоне ин суханро бигӯяд то он гоҳ ки шунидам шумо онро мегӯйед эй гурӯҳи салафия!

   11. أخبرنا عبدُ اللّهِ بنُ حَبیبٍ الطَّبريُّ قال: سَمِعْتُ المنصورَ یقول: إنَّ الَّذینَ یَتَّبِعُونَ الرّأيَ إنّما یَتَّبِعُونَ أهواءَهُمْ و إنَّ المُحَدِّثینَ یَقْذِفُونَ بِالْغَیْبِ مِن مَكانٍ بعیدٍ و إنَّ الهُدیٰ هُدَی اللّه! قلتُ: و ما هُدَی اللّه؟! قالَ: إمامٌ یَهْدِي بِأمْرِ اللّهِ إلیٰ كتابِ اللّهِ و سُنَّةِ نبیِّهِ و یَحْكُمُ بینَ النّاسِ فیما هُمْ فیهِ یَخْتَلِفُون! قلتُ: لا یَقْبَلُ النّاسُ مِنْكَ هذا جُعِلْتُ فِداكَ و لو قَبِلُوا مِنْكَ لَأَكَلُوا مِنْ فَوقِهِم و مِنْ تَحتِ أرجُلِهِمْ و لكنْ لا یَفْعَلُون! قال: دَعْهُمْ یَابنَ حَبیبٍ! فإنَّهُم سَوفَ یَأتِیهِمْ رجلٌ مِنِّي و أنا مِنْهُ فَیَعْرِضُهُمْ عَلَی السَّیْفِ حتّی یَقْبَلُوهُ! ألا إنَّهُ لا یُعْطِیهِمْ إلّا السَّیْفَ و لا یَأخُذُ مِنْهُمْ إلّا السَّیْفَ و المَوتُ تَحْتَ ظِلِّ السَّیْف!

Тарҷумаи гуфтор:

Абдуллоҳ ибни Ҳабиби Табарӣ моро хабар дод, гуфт: Шунидам Мансур мефармояд: Ҳароина касоне ки аз раъй табаъият мекунанд ҷуз ин нест ки аз аҳвоъи худ табаъият мекунанд ва ҳароина муҳаддисон дар ғиёб аз ҷойи дур нисбат медиҳанд ва ҳароина ҳидоят ҳидояти Худованд аст! Арз кардам: Ҳидояти Худованд кадом аст?! Фармуд: Имоме ки ба амри Худованд ба сӯӣ китоби Худованд ва суннати Паёбараш ҳидоят мекунад ва миёни мардум дар бораи чизе ки дар бораи он ихтилоф доранд ҳукм мефармояд! Арз крадам: Мардум инро аз ту намепазиранд фидоят шавам, дар ҳоле ки агар аз ту мепазируфтанд аз болои худ ва аз зери поҳошон мехӯрданд, вале ин корро намекунанд! Фармуд: Ононро вогузор эй писари Ҳабиб; Зеро ба зудӣ марде ба суроғашон меояд ки аз ман аст ва ман аз ӯ ҳастам, пас ононро бар шамшер ҳавола мекунад то инки онро бипазиранд! Огоҳ бош ки ӯ ба онон ҷуз шамшер намедиҳад ва аз онон ҷуз шамшер намегирад, дар ҳоле ки марг зери сояи шамшер аст!

   12. أخبرنا یونسُ بنُ عبدِ اللّهِ الخَتْلانيُّ قال: سَمِعْتُ المنصورَ یقول: رَحِمَ اللّهُ أصحابَ محمّدٍ صلَّی اللّهُ علیهِ و آلِهِ و سَلَّم: كانوا یَمْنَعُونَ مِنْ كتابةِ الحدیثِ و كان أَحَدُهُمْ یَعْمِدُ إلیٰ أحادیثَ مَكْتُوبةٍ فَیَأخُذُها و یَقْذِفُها في التَّنُّورِ و لو كانَ لي أمرٌ لَسِرْتُ بِسیرَتِهِم! قلتُ: جعلتُ فداكَ، هَلْ أَكْتُمُ هذا؟ قال: لا، بل نادِ بِهِ بَیْنَ ظَهْرانَیْهِمْ لَعَلَّهُمْ یَتَذَكَّرون!

Тарҷумаи гфтор:

Юнус ибни Абдуллоҳи Хатлонӣ моро хабар дод, гуфт: Шунидам Мансур мефармояд: Худованд асҳоби Муҳаммад салаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва салламро раҳмат кунад! Аз навиштани ҳадис боз медоштанд ва ҳар як аз онон ба суроғи аҳодиси навишта шуда мерафт, пас онҳоро мегирифт ва ба даруни танӯр меандохт ва агар барои ман тавоне пайдо шавад ба сираи онон амал мекунам! Арз кардам: Фидоят шавам, оё инро (аз мардум) пинҳон нигоҳ дорам? Фармуд: На, балки миёни онон нидо бидеҳ, бошад ки мутазаккир шаванд!

Фарозҳое аз гуфторҳои ҳазарти аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ ҳафизаҳуллоҳ таъолло
Хондани номаҳо; Бозгашт ба Ислом; Мансури Ҳошимии Хуросони
Ҳар гуна истифода ва бардошт аз матолиби ин пойгоҳ бо зикри манбаъ биломонеъ аст.