Ҷумъа 18 август 2017 мелодӣ баробар бо 26 зулқаъда 1438 ҳиҷрӣ қамарӣ فارسی

Мансури Ҳошимии Хуросони

* Бахши «Номаҳо» ҳовии номаҳое аз ҳазрати аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ ҳафизаҳуллоҳ таъолло роҳандозӣ шуд. * Дарсҳои шайх Солеҳи Сабзаворӣ бо мавзӯъи шарҳи китоби «Бозгашт ба Ислом» дар бахши «Шарҳҳо» қобили дастрасӣ аст. * Китоби шарифи <<Бозгашт ба Ислом>> навиштаи ҳазрати Мансури Ҳошимии Хуросонӣ бо хазинаи ҷамъе аз мӯъминони некукор ва ба сурати вақф мунташир шуд. * Саҳифаи расмӣ дафтари ҳифз ва нашри осори Мансури Ҳошимии Хуросонӣ дар шабакаи иҷтимоъии фесбук роҳандозӣ шуд.
loading

Хондани гуфтор

Шумора: 2 Код: 7
Мавзӯъ:

Чаҳор гуфтор аз он ҳазрат дар бораи зарурати шинохти халифаи Худованд дар замин

   1. أَخْبَرَنا عیسَی بْنُ عَبْدِ الْحَمیدِ الْجُوزَجانيُّ، قالَ: سَمِعْتُ الْمَنْصُورَ الْهاشِميَّ الْخُراسانيَّ یَقُولُ: لا بُدَّ لِلنّاسِ مِنْ إمامٍ عادِلٍ مِنْ ذُرِّیَّةِ إبراهیمَ علیهِ السَّلامُ جَعَلَهُ اللّهُ لَهُمْ و ذٰلِكَ عَهْدٌ عَهِدَهُ اللّهُ إِلَیْهِ إِذِ ابْتَلاهُ بِكَلِمٰاتٍ فَأَتَمَّهُنَّ: «قَالَ إِنِّي جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِمَامًا ۖ قَالَ وَمِنْ ذُرِّيَّتِي ۖ قَالَ لَا يَنَالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ»، فَمَنْ ماتَ وَ لا یَعْرِفُ هٰذَا الْإمامَ فَقَدْ ماتَ مِیتَةً جاهِلیَّةً! أَلا إِنَّهُ لَیْسَ أبا بَكْرٍ الْبَغدادِيَّ و لا مُحمَّد عمرَ الْقَندَهاريَّ و لا فُلاناً و لا فُلاناً -فَما أَبْقیٰ رَجُلاً مِنْ أَئِمَّةِ الْقَومِ إلّا سَمّاهُ- وَ لٰكِنَّهُ الْمَهْدِيُّ! ثُمَّ تَمَثَّلَ بِقَولِ دِعْبِلِ بْنِ عَليٍّ الْخُزاعِيِّ فَقالَ: خُروجُ إِمامٍ لا مَحالَةَ خارِجٌ/ یَقُومُ عَلَی اسْمِ اللّهِ وَ الْبَرَكاتِ/ یَمِیزُ فِینا كُلَّ حَقٍّ و باطِلٍ/ وَ یَجْزِي عَلَی النَّعْمٰاءِ وَ النَّقَمٰاتِ/ فَیا نَفْسُ طَیِّبِي ثُمَّ یا نَفْسُ أَبْشِرِي/ فَغَیْرُ بَعیدٍ ما هُوَ آتٍ!

Тарҷумаи гуфтор:

Исо ибни Абдулҳамиди Ҷавузҷонӣ моро хабар дод, гуфт: Шунидам Мансури Ҳошимии Хуросонӣ мефармояд: Мардумро аз имомӣ одил аз зуррияи Иброҳим алайҳи салом ки Худованд ӯро қарор додааст, чорае нест ва ин аҳде аст ки Худованд бо ӯ бастааст ҳангоме ки ӯро бо калимоте озмуд, пас онҳоро ба поён расонд: <<Фармуд: Ҳароина Ман туро имоме барои мардум қарор диҳандаам, гуфт: Ва аз зуррияам низ, фармуд: Аҳди Ман ба ситамкорон намерасад>> (Бақара/ 124), пас ҳар кас бимирад дар ҳоле ки ин имомро намешиносад, ба марги ҷоҳилият мурдааст! Огоҳ бошед ки ӯ Абубакри Бағдодӣ ё Муҳаммад Умари Қандаҳорӣ ё фалонӣ ё фалонӣ –пас ҳеҷ як аз имомони қавмро боқӣ нагузошт магар инки ном бурд– нест, балки ӯ Маҳдӣ аст! Сипас ба сурудаи Деъбил ибни Алии Хазоъӣ тамассул ҷуст ва фармуд: Хуруҷи имоме ки ночор хориҷ хоҳад шуд/ бо номи Худо ва баракоти Ӯ қиём хоҳад кард/ дар миёни мо ҳар ҳаққу ботилеро аз ҳам ҷудо хоҳад сохт/ ва хубиҳо ва бадиҳоро ҷазо хоҳад дод/ пас эй нафс! Дилором ва шодмон бош/ зеро ҳар чизе ки омаданӣ аст дур нест!

   2. أَخْبَرَنا عَبْدُ اللّهِ بْنُ حَبیبٍ الطَّبَرِيُّ، قالَ: كانَ فِي الْمَحَلَّةِ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ وَ كانَ لَهُ حُسْنُ خُلْقٍ وَ حُسْنُ عِبادَةٍ، فَنَظَرَ إِلَیْهِ الْمَنْصُورُ یَوماً فَرَقَّ لَهُ فَكَتَبَ إِلَیْهِ: یا محمّدُ! إِنَّ الَّذِي أَنْتَ عَلَیْهِ حَسَنٌ وَ هُوَ یُعْجِبُني إلّا أَنَّهُ لَیْسَ لَكَ مَعْرِفَةٌ فَاذْهَبْ وَ اطْلُبِ الْمَعْرِفَةَ! أَفَلا یَسْتَحْیِي أَحَدُكُمْ أَن یَعِیشَ أَرْبَعِینَ سَنَةً لا یَعْرِفُ إمامَ زَمانِهِ حَتّیٰ یَمُوتَ مِیتَةً جاهِلیَّة؟!

Тарҷумаи гуфтор:

Абдуллоҳ ибни Ҳабиби Табарӣ моро хабар дод, гуфт: Дар маҳалла марде аз аҳли илм сокин буд ки ҳусни хулқ ва ҳусни ибодате дошт, пас рӯзе ҳазрати Мансур ба ӯ назаре афканд, пас бар ӯ риққат кард, пас барои ӯ навишт: Эй Муҳаммад! Ҳароина чизе ки ту бар он ҳастӣ хуб аст ва манро хуш меояд, ҷуз онки барои ту маърифате нест, пас буро ва маърифат талаб кун! Оё яке аз шумо шарм намекунад ки чиҳл сол зиндагӣ мекунад дар ҳоле ки имоми замони худро намешиносад то инки ба марги ҷоҳилӣ мемирад?!

   3. أَخْبَرَنا جُبَیْرُ بْنُ عَطاءٍ الْخُجَنْدِيُّ، قالَ: سَمِعْتُ الْمَنْصُورَ یَقُولُ: مَنْ دانَ اللّهَ و لا یَعْرِفُ إماماً مِنَ اللّهِ یُعَلِّمُ كِتابَهُ وَ یُقِیمُ حُدُودَهُ فَدِیانَتُهُ غَیْرُ مَقْبُولَةٍ وَ هُوَ ضالٌّ یَتِیهُ فِي الْأرضِ كَمَثَلِ شاةٍ ضَلَّتْ عَنْ راعِيها وَ قَطِيعِها فَتاهَتْ فِي الْجِبالِ یَومَها، فَلَمّا أَنْ جٰاءَها اللَّيْلُ بَصُرَتْ بِقَطيعِ غَنَمٍ أُخْریٰ فَظَنَّتْ أَنَّها قَطِیعُها فَجاءَتْ إِلَيْها فَباتَتْ مَعَها فِي مَرْبَضِها حَتّیٰ إذا أَصْبَحَتْ أَنْكَرَتْها فَفارَقَتْها مُتَحَیِّرَةً تَطْلُبُ راعِيَها وَ قَطِيعَها، فَبَصُرَتْ بِقَطیعِ غَنَمٍ أُخْریٰ فَعَمَدَتْ نَحْوَها وَ حَنَتْ عَلَیْها فَرَءآهَا الرّاعِيُ فَأَنْكَرَها فَصٰاحَ بِها: إلْحَقِي بِقَطِيعِكِ أَیَّتُهَا الشّاةُ الضّالَّةُ الْمُتَحَیِّرةُ! فَهُجِمَتْ ذَعِرَةً مُتَحَيِّرَةً لا راعِيَ لَها يُرْشِدَها إلىٰ مَرْعٰاها أو يَرُدَّها إلیٰ مَرْبَضِها، فَبَيْنا هِيَ كَذٰلِكَ إِذَا اغْتَنَمَ ذِئْبٌ ضَيْعَتَها فَأَكَلَها وَ كَذٰلِكَ مَنْ لا یَعْرِفُ إِمامَهُ مِنَ اللّهِ فَیَلْتَحِقُ یَوماً بِرَجُلٍ وَ یَوماً بِرَجُلٍ حَتّیٰ إذا أَدْرَكَتْهُ شِقاوَتُهُ یَوماً مِنْ هٰذِهِ الْأیّامِ فَأَهْلَكَتْهُ!

Тарҷумаи гуфтор:

Ҷубайр ибни Атоъи Хуҷандӣ моро хабар дод, гуфт: Шунидам Мансур мефармояд: Ҳар кас Худоро диндорӣ кунад дар ҳоле ки имомӣ аз ҷониби Худо ки китобашро таълим диҳад ва ҳудудашро бар по дорад намешиносад, пас диндории ӯ пазируфта нест ва ӯ гумроҳе аст ки дар замин саргардон аст, монанди гӯсфанде ки чӯпон ва галлаи худро гум кардааст, пас рӯзи худро дар кӯҳҳо ба саргардонӣ мегузаронад, пас чун шаб ӯро фаро мерасад чашмаш ба галлаи дигаре аз гӯсфандон меафтад ва мепиндорад ки он галлаи ӯст, пас ба сӯӣ он меояд ва ҳамроҳи он дар оғулаш бетута мекунад, то он гоҳ ки субҳ мешавад ва онро ношинос меёбад, пас дар ҳоле ки саргардон аст аз он ҷудо мешавад ва чӯпон ва галлаи худро меҷӯяд, пас чашмаш ба галлаи дигар аз гӯсфандон меафтад, пас ба сӯӣ он ҳаракат мекунад ва ба он наздик мешавад, вале чӯпон ӯро мебинад ва ношинос меёбад, пас бар ӯ фарёд мезанад: Буро ба сӯӣ галлаи худат эй гӯсфанди гумроҳи саргардон! Пас ӯ бо ваҳшат ва ҳайрат гурезон мешавад, дар ҳоле ки чӯпоне барои ӯ нест то ӯро ба чарогоҳаш роҳнамоӣ кунад ё ба оғулаш боз гардонад, пас дар ҳайни онки ӯ дар ин ҳол аст ногоҳ гурге танҳойии ӯро муғтанам мешуморад ва ӯро медарад ва ҳамин гуна аст касе ки имоми худ аз ҷониби Худоро намешиносад, пас рӯзе ба касе мулҳақ мешавад ва рӯзӣ дигар ба касӣ дигар, то он гоҳ ки бадбахтиаш дар рӯзе аз рӯзҳо ба ӯ мерасад ва ӯро ҳалок мекунад!

   4. أَخْبَرَنا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمٰنِ الطّالِقانِيُّ، قالَ: قالَ لِي سَیِّدِي الْمَنْصُورُ: یا أَحْمَدُ! أَتَعْرِفُ إِمامَ زَمانِكَ؟ قُلْتُ: نَعَمْ كَما أَعْرِفُ اللَّیْلَ وَ النَّهارَ! قالَ: إعْرَفْهُ! فَإِنَّ الْحَيْرَةَ وَ الذِّلَّةَ وَ الْمَسْكَنَةَ وَ الْخِزْيَ وَ الضَّلالَةَ وَ الْهَلاكَ لِمَن لا يَعْرِفُ إِمامَ زَمانِهِ! ثُمَّ قالَ: يا أَحْمَدُ! أَتُطِیعُ إِمامَ زَمانِكَ؟ قُلْتُ: رُبَّما وَ لَعَلَّ! قالَ: أَطِعْهُ! فَإِنَّ مَنْ يَعْرِفُ الْإمامَ وَ لا يُطِيعُهُ كَمَنْ يَعْرِفُ السَّبِيلَ وَ لا يَسْلُكُهُ، فَمٰا أَحْریٰ بِهِ أَن یَكُونَ هالِكاً! ثُمَّ قالَ: يا أَحْمَدُ! إِنَّ النّاسَ أَمْواتٌ وَ ما حَياتُهُمْ إِلّا الْمَعْرِفَةُ وَ الطّاعَةُ ميزانُ الْمَعْرِفَةِ! يا أَحْمَدُ! أَلَمْ تَعْلَمْ أَنَّ مَنْ لَمْ يَعْرِفْ إمامَ زَمانِهِ كُتِبَ فِي قَلْبِهِ: آيِسٌ مِنْ رَحْمَةِ اللّهِ وَ أَنَّ مَنْ عَرَفَهُ وَ لَمْ یُطِعْهُ كانَ مِنَ الْخاسِرینَ؟! يا أَحْمَدُ! إِنَّ مَنْ رَغِبَ عَنْ إمامِ زَمانِهِ وَكَلَهُ اللّهُ إلیٰ مَنْ رَغِبَ إِليهِ، ثُمَّ لا يُبالِي فِي أَيِّ وادٍ هَلَكَ! يا أَحمَدُ! إِنَّ مَنْ یَنْتَظِرُ إِمامَ زَمانِهِ فِي غَيْبَتِهِ كَمَنْ یُجاهِدُ بَيْنَ يَدَيْهِ عِنْدَ ظُهُورِهِ، بَلْ هُوَ خَيْرٌ مِنْهُ! يا أحْمَدُ! أَتَدْرِي كَیْفَ انْتِظارُهُ؟! قُلْتُ: ذِكْرُهُ كَثِیراً وَ الدُّعاءُ لَهُ! قالَ: إِنَّ هٰذا لَصٰالِحٌ وَ لٰكِنَّ انْتِظارَهُ الدَّعْوَةُ إِلَیْهِ وَ التَّمْكِینُ لَهُ فِي غَیْبَتِهِ! إِنَّ اللّهَ تَعٰالیٰ یَقُولُ: «وَلِيَعْلَمَ اللَّهُ مَنْ يَنْصُرُهُ وَرُسُلَهُ بِالْغَيْبِ ۚ»، أَيْ فِي غَيْبَتِهِمْ؛ كَما قالَتِ امْرأةُ الْعَزیزِ إذا حَصْحَصَ الْحَقُّ و یُوسُفُ غائِبٌ: «ذَٰلِكَ لِيَعْلَمَ أَنِّي لَمْ أَخُنْهُ بِالْغَيْبِ» أيْ فِي غَیْبَةِ یوسُفَ علیهِ السَّلام.

Тарҷумаи гуфтор:

Аҳмад ибни Абдулраҳими Толиқонӣ моро хабар дод, гуфт: Саййидам Мансур ба ман фармуд: Эй Аҳмад! Оё имоми замонатро мешиносӣ? Арз кардам: Оре, ҳамон таври ки шаб ва рӯзро мешиносам! Фармуд: Ӯро бишнос: Чароки ҳайрату зиллат ва масканату хорӣ ва гумроҳиву ҳалокат барои касе аст ки имоми замонашро намешиносад! Сипас фармуд: Эй Аҳмад! Оё аз имоми замонат итоъат мекунӣ? Гуфтам : Чи басо ва шояд! Фармуд: Аз ӯ итоъат кун; Зеро касе ки имомро мешиносад ва аз ӯ итоъат намекунад монанди касе аст ки роҳро мешиносад ва онро намепаймояд, пас чи бисёр шойиста аст ки ҳалок шавад! Сипас фармуд: Эй Аҳмад! Ҳароина мардум мурдагонанд ва ҳаёти онон ҷуз маърифат нест ва итоъат мизони (санҷиш) маърифат аст! Эй Аҳмад! Оё намедонӣ касе ки имоми замонашро намешиносад дар дилаш навишта мешавад: <<Ноумед аз раҳмати Худованд>> ва касе ки ӯро мешиносад ва итоъат намекунад аз зиёнкорон аст?! Эй Аҳмад! Ҳароина касе ки аз имоми замони худ рӯй мегардонад Худованд ӯро ба касе во мегузорад ки ба сӯӣ ӯ рӯй гардондааст, сипас аҳмияте намедиҳад ки дар кадомин дарра нобуд мешавад! Эй Аҳмад! Ҳароина касе ки имоми замонашро дар ғаиёби ӯ интизор мебарад монанди касе аст ки дар зуҳури ӯ пеши ряш ҷиҳод мекунад, балки аз ӯ беҳтар аст! Эй Аҳмад! Оё медонӣ ки интизор будани ӯ чигуна аст? Арз кардам: Бисёр ёд кардани ӯ ва дуъо кардан барояш! Фармуд: Ҳароина ин кори шойистае аст, вале интизор бурдани ӯ даъват ба сӯӣ ӯ ва заминасозӣ барои ӯ дар ғиёбаш аст! Ҳароина Худованди баландмартаба мефармояд: <<Ва то Худованд бидонад чи касе Ӯ ва Паёмбарашро дар ғиёб ёриӣ медиҳад>> (Ҳадид/ 25) Яъне дар ғиёби онон; Чунонки зани азизи Миср ҳангоме ки ҳақ дар ғиёби Юсуф ошкор шуд, гуфт: <<Ин (корро кардам) то ӯ бидонад ки ман дар ғиёб ба ӯ хиёнат накардам>> (Юсуф/ 52) Яъне дар ғиёби Юсуф алайҳи салом.

Фарозҳое аз гуфторҳои ҳазарти аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ ҳафизаҳуллоҳ таъолло
Хондани номаҳо; Бозгашт ба Ислом; Мансури Ҳошимии Хуросони
Ҳар гуна истифода ва бардошт аз матолиби ин пойгоҳ бо зикри манбаъ биломонеъ аст.