نویسنده: علی تاریخ انتشار: ۱۴۰۵/۶/۲۵

بنده نذری کردم با این مضمون که اگر خداوند حاجت من را برآورده کرد، ماهانه مبلغ معیّنی را به تولیت حرم امام رضا علیه السلام پرداخت کنم. از آنجا که با نهضت شریف «بازگشت به اسلام» آشنا شدم و دریافتم که این وجه چه بسا در جهت تقویت حکومت ظلم‌ یا ثروت‌اندوزی عناصر و حامیان آن یا از این قبیل موارد صرف می‌شود، حکم نذر مذکور چیست و آیا می‌توانم همان مبلغ را در جهت حمایت مالی از نهضت پرداخت کنم؟ پیشاپیش از پاسخگویی شما بسیار سپاسگزارم.

پاسخ

در حال حاضر، تولیت حرم امام رضا علیه السلام در دست ظالمان است و پرداخت نذورات به آنان، همکاری در ظلم و معصیت آنان شمرده می‌شود که خداوند از آن نهی کرده و فرموده است: ﴿وَلَا تَعَاوَنُوا عَلَى الْإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ[۱]؛ «و در معصیت و تعدّی همکاری نکنید» و از رسول خدا صلّی الله علیه و آله و سلّم روایت شده است که فرمود: «لَا نَذْرَ فِي مَعْصِيَةِ اللَّهِ»[۲]؛ «نذر در معصیت خدا جایز نیست» و فرمود: «مَنْ نَذَرَ أَنْ يَعْصِيَ اللَّهَ فَلَا يَعْصِهِ»[۳]؛ «هر کس نذر کرد که خدا را معصیت کند، خدا را معصیت نکند»؛ یعنی به نذر خود عمل نکند. بنابراین، جایز نیست که نذورات خود را در زمان حاضر به تولیت حرم امام رضا علیه السلام بپردازید، بلکه سزاوار است آن‌ها را در کار خیر مصرف کنید؛ چنانکه از اهل بیت روایت شده است: «لَيْسَ مِنْ رَجُلٍ جَعَلَ لِلَّهِ عَلَيْهِ شَيْئًا فِي مَعْصِيَةِ اللَّهِ إِلَّا أَنَّهُ يَنْبَغِي لَهُ أَنْ يَتْرُكَهَ إِلَى طَاعَةِ اللَّهِ»[۴]؛ «هیچ کس نیست که برای خدا کاری را بر عهده‌ی خود قرار دهد که معصیت خداست، مگر اینکه سزاوار است آن را به سوی طاعت خدا واگذارد» و شکّی نیست که بزرگ‌ترین کار خیر در زمان حاضر، کمک به نهضت زمینه‌سازی برای ظهور امام مهدی علیه السلام است.

↑[۱] . المائدة/ ۲
↑[۲] . مسند عبد اللّه بن المبارك، ص۱۰۵؛ مسند أبي داود الطيالسي، ج۳، ص۸۷؛ مسند الشافعي، ص۳۳۹؛ مصنف عبد الرزاق، ج۸، ص۴۳۳؛ مصنف ابن أبي شيبة، ج۳، ص۶۷؛ مسند أحمد، ج۱۱، ص۵۲۵؛ النوادر لأحمد بن محمّد بن عيسى الأشعريّ، ص۳۲؛ مسند الدارمي، ج۳، ص۱۵۰۸؛ صحيح مسلم، ج۵، ص۷۹؛ سنن ابن ماجه، ج۱، ص۶۸۶؛ سنن أبي داود، ج۳، ص۲۲۷؛ سنن الترمذي، ج۴، ص۱۰۳؛ سنن النسائي، ج۷، ص۱۹؛ الكافي للكليني، ج۷، ص۴۴۰؛ من لا يحضره الفقيه لابن بابويه، ج۳، ص۳۶۰؛ تهذيب الأحكام للطوسي، ج۸، ص۲۸۵
↑[۳] . موطأ مالك (رواية يحيى)، ج۲، ص۴۷۶؛ مسند الشافعي، ص۳۳۹؛ مصنف ابن أبي شيبة، ج۳، ص۶۶؛ مسند أحمد، ج۴۰، ص۸۶؛ مسند الدارمي، ج۳، ص۱۵۰۸؛ سنن ابن ماجه، ج۱، ص۶۸۷؛ سنن أبي داود، ج۳، ص۲۳۲؛ سنن الترمذي، ج۴، ص۱۰۴؛ سنن النسائي، ج۷، ص۱۷
↑[۴] . تهذيب الأحكام للطوسي، ج۸، ص۳۱۲