یک شنبه 1 اردیبهشت (ثور) 1398 هجری شمسی برابر با 15 شعبان 1440 هجری قمری
     
منصور هاشمی خراسانی
* کتاب شریف «هندسه‌ی عدالت» اثری ارزشمند از علامه منصور هاشمی خراسانی حفظه الله تعالی منتشر شد. * پایگاه اطلاع‌رسانی دفتر حفظ و نشر آثار علامه منصور هاشمی خراسانی حفظه الله تعالی به زبان عربی راه‌اندازی شد. * نرم‌افزار «نسیم رحمت» حاوی نسخه‌ی آفلاین پایگاه اطّلاع‌رسانی دفتر حفظ و نشر آثار علامه منصور هاشمی خراسانی حفظه الله تعالی منتشر شد. * کتاب شریف «مناهج الرّسول صلّی الله علیه و آله و سلّم» حاوی مجموعه‌ی گفتارهای نورانی علامه منصور هاشمی خراسانی حفظه الله تعالی در ابواب «مقدّمات»، «عقاید»، «اخلاق» و «احکام» منتشر شد. * کتاب شریف «الکلم الطّیّب» حاوی نامه‌های حکمت‌آموز حضرت علامه منصور هاشمی خراسانی منتشر شد.
loading

خواندن پرسش و پاسخ

     
موضوع اصلی:

اخلاق

شماره‌ی پرسش: 13 کد پرسش: 398
موضوع فرعی:

اخلاق فردی

نویسنده‌ی پرسش: محمود صادقی تاریخ پرسش: 1397/5/17

عرض خدا قوت خدمت یاران زمینه‌ساز ظهور امام مهدی علیه السلام، حضرت منصور هاشمی خراسانی حفظه الله تعالی

در تعلیق شماره 2 پرسش 157 بیان شد که «تنها کسی بعد از مرگ وارد بهشت می‌شود که اهل عقاید باطل یا گناهان کبیره نباشد؛ زیرا کسی که اهل گناهان کبیره است مانند کسی که اهل عقاید باطل است، <مؤمن> محسوب نمی‌شود و شایسته‌ی دوزخ است».

با توجه به متن فوق، اگر ممکن است گناهان کبیره را نام برده و عقاید باطل را بیشتر توضیح بفرمایید.

سپاسگزارم

پاسخ به پرسش شماره: 13 تاریخ پاسخ به پرسش: 1397/5/22

به عقاید مخالف با عقل و شرع «عقاید باطل» گفته می‌شود. عقاید مخالف با عقل، عقایدی هستند که با اوّلیّات، فطریّات، محسوسات، مجرّبات و متواترات ناسازگارند؛ مانند عقیده به الوهیّت بت‌های سنگی که مخلوق بودن و عاجز بودنشان محسوس است و عقیده به تقلید از غیر معصوم که کذب، خطا و نسیانش مجرّب است و عقاید مخالف با شرع، عقایدی هستند که با صریح کتاب خداوند و سنّت متواتر پیامبر ناسازگارند؛ مانند عقیده به وجود پیامبری پس از محمّد صلّی الله علیه و آله و سلّم که با صریح آیه‌ی 40 سوره‌ی احزاب تعارض دارد و عقیده به وجود امام سیزدهم که با خبر متواتر پیامبر از دوازده امام تعارض دارد. این قبیل عقاید نامعقول و نامشروع که بر پایه‌ی جهل، تقلید، اهواء نفسانی، تعصّب و خرافه‌گرایی شکل می‌گیرند، مصداق «ضلالت» هستند و از رستگاری در آخرت باز می‌دارند و مهم‌ترین آن‌ها که به نوعی خاستگاه آن‌ها محسوب می‌شود، «شرک» است؛ چراکه خداوند فرموده است: «إِنَّ اللَّهَ لَا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَيَغْفِرُ مَا دُونَ ذَٰلِكَ لِمَنْ يَشَاءُ ۚ وَمَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلَالًا بَعِيدًا» (نساء/ 116)؛ «هرآینه خداوند نمی‌بخشاید که برای او شریک گرفته شود و غیر از آن را برای هر کس که بخواهد می‌بخشاید و هر کس برای خداوند شریک گیرد به گمراهی دوری دچار شده است» و شریک گرفتن برای خداوند، گاه در تکوین است؛ بدین سان که به آفریننده یا روزی دهنده یا تدبیر کننده‌ای جز او باور بسته شود و گاه در تشریع است؛ بدین سان که به قانون‌گذاری جز او و قانونی جز قانون او باور بسته شود و گاه در تحکیم است؛ بدین سان که به حاکمی جز او و جز کسی که او اختیار کرده است باور بسته شود. بنابراین، اهل عقاید باطل کسانی هستند که به آفریننده یا روزی دهنده یا تدبیر کننده‌ای جز خداوند باور دارند؛ مانند بت‌پرستان، اهل تثلیث و غالیان شیعه، یا قوانینی را به رسمیّت می‌شناسند که خداوند وضع نکرده است؛ مانند انسان‌محوران، سکولارها و مدافعان قوانین غیر اسلامی، یا امام، خلیفه، ولیّ امر و حاکمی را می‌پذیرند که خداوند منصوب نکرده است؛ مانند طرفداران دموکراسی و ولایت مطلقه‌ی فقیه و مدّعیان دروغین امامت. اینان کسانی هستند که برای خداوند شریک گرفته‌اند و اینان کسانی هستند که قابل بخشایش نیستند، مگر اینکه پیش از مرگ توبه کنند.

اما «گناهان کبیره» گناهانی هستند که خداوند در کتاب خود، انجام دهنده‌ی آن‌ها را وعده‌ی آتش داده است؛ مانند کتمان حقایق دین به خاطر دنیا که درباره‌ی آن فرموده است: «إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ مَا أَنْزَلَ اللَّهُ مِنَ الْكِتَابِ وَيَشْتَرُونَ بِهِ ثَمَنًا قَلِيلًا ۙ أُولَٰئِكَ مَا يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ إِلَّا النَّارَ وَلَا يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ» (بقره/ 174)؛ «هرآینه کسانی که آنچه خداوند از کتاب نازل کرده است را کتمان می‌کنند و به بهایی اندک می‌فروشند، آنان در شکم‌هاشان جز آتش را نمی‌خورند و خداوند در روز قیامت با آنان سخن نمی‌گوید و آنان را پاکیزه نمی‌کند و برایشان عذابی دردناک است» و دروغ بستن بر خداوند که درباره‌ی آن فرموده است: «قُلْ إِنَّ الَّذِينَ يَفْتَرُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ لَا يُفْلِحُونَ» (یونس/ 69)؛ «بگو کسانی که بر خداوند دروغ می‌بندند رستگار نمی‌شوند» و گرایش به ستمکاران که درباره‌ی آن فرموده است: «وَلَا تَرْكَنُوا إِلَى الَّذِينَ ظَلَمُوا فَتَمَسَّكُمُ النَّارُ وَمَا لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ أَوْلِيَاءَ ثُمَّ لَا تُنْصَرُونَ» (هود/ 113)؛ «و به کسانی که ستم کردند نگرایید که شما را آتش می‌گیرد و برای شما جز خداوند سرپرستی نیست، آن گاه یاری نخواهید شد» و قتل عمد که درباره‌ی آن فرموده است: «وَمَنْ يَقْتُلْ مُؤْمِنًا مُتَعَمِّدًا فَجَزَاؤُهُ جَهَنَّمُ خَالِدًا فِيهَا وَغَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِ وَلَعَنَهُ وَأَعَدَّ لَهُ عَذَابًا عَظِيمًا» (نساء/ 93)؛ «و هر کس مؤمنی را از روی عمد بکشد سزای او جهنّم است که در آن جاودان بماند و خداوند بر او خشم گیرد و لعنتش کند و برایش عذابی عظیم فراهم سازد» و خوردن مال یتیم از روی ظلم که درباره‌ی آن فرموده است: «إِنَّ الَّذِينَ يَأْكُلُونَ أَمْوَالَ الْيَتَامَىٰ ظُلْمًا إِنَّمَا يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ نَارًا ۖ وَسَيَصْلَوْنَ سَعِيرًا» (نساء/ 10)؛ «هرآینه کسانی که اموال یتیمان را از روی ظلم می‌خورند جز این نیست که در شکم‌هاشان آتش را می‌خورند و به دوزخ خواهند رسید» و خوردن ربا با آگاهی که درباره‌ی آن فرموده است: «فَمَنْ جَاءَهُ مَوْعِظَةٌ مِنْ رَبِّهِ فَانْتَهَىٰ فَلَهُ مَا سَلَفَ وَأَمْرُهُ إِلَى اللَّهِ ۖ وَمَنْ عَادَ فَأُولَٰئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ ۖ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ» (بقره/ 275)؛ «پس هر کس اندرزی از پروردگارش به او رسید و دست برداشت، آنچه گذشته برای اوست و کار او با خداوند است و هر کس ادامه دهد آن‌ها از اهل آتشند و در آن جاودان خواهند بود» و زنا که درباره‌ی آن فرموده است: «وَمَنْ يَفْعَلْ ذَٰلِكَ يَلْقَ أَثَامًا ۝ يُضَاعَفْ لَهُ الْعَذَابُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَيَخْلُدْ فِيهِ مُهَانًا» (فرقان/ 68 و 69)؛ «و هر کس آن را انجام دهد کیفرش را خواهد دید؛ عذاب برای او در روز قیامت دوچندان خواهد شد و در آن تا ابد با خواری خواهد ماند» و تهمت زدن به زنان پاکدامن که درباره‌ی آن فرموده است: «إِنَّ الَّذِينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَنَاتِ الْغَافِلَاتِ الْمُؤْمِنَاتِ لُعِنُوا فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ» (نور/ 23)؛ «هرآینه کسانی که به زنان پاکدامن بی‌خبر مؤمن تهمت می‌زنند در دنیا و آخرت لعنت شوند و برایشان عذابی عظیم است» و فرار از برابر دشمن در میدان جهاد که درباره‌ی آن فرموده است: «وَمَنْ يُوَلِّهِمْ يَوْمَئِذٍ دُبُرَهُ إِلَّا مُتَحَرِّفًا لِقِتَالٍ أَوْ مُتَحَيِّزًا إِلَىٰ فِئَةٍ فَقَدْ بَاءَ بِغَضَبٍ مِنَ اللَّهِ وَمَأْوَاهُ جَهَنَّمُ ۖ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ» (أنفال/ 16)؛ «و هر کس در آن روز پشت خود را به آنان کند مگر به منظور رفتن به کناری برای جنگ یا پیوستن به گروهی، هرآینه به خشمی از خداوند دچار شده و جایگاهش جهنّم است که بد بازگشت‌گاهی است» و گناهانی دیگر از این دست که «فسق» محسوب می‌شوند و بزرگ‌ترین‌شان نزد علامه منصور هاشمی خراسانی حفظه الله تعالی 8 چیز است؛ چنانکه یکی از یارانمان ما را خبر داد، گفت:

«سَأَلْتُ الْمَنْصُورَ عَنْ أَعْظَمِ الذُّنُوبِ، فَارْتَعَدَتْ مَفاصِلُهُ ثُمَّ قالَ: أَعْظَمُ الذُّنُوبِ ثَمانِیَةٌ: الشِّرْكُ بِاللّهِ وَ الْکِذْبُ عَلَیْهِ وَ الْرُّشیٰ فِي الْحُکْمِ وَ قَتْلُ الْمُؤْمِنِ مُتَعَمِّداً وَ اللِّواطَةُ وَ الزِّنا بِذاتِ الْمَحْرَمِ و أَکْلُ مالِ الْیَتِیمِ ظُلْماً وَ الرِّبا بَعْدَ الْمَوْعِظَةِ! قُلْتُ: أَلَیْسَتِ الْبَیْعَةُ مَعَ إِمامٍ جائِرٍ طَوْعاً؟ فَإِنِّي سَمِعْتُكَ تَسْتَعْظِمُها، قالَ: وَ هَلْ هِيَ إِلَّا الشِّرْكُ بِاللّهِ؟!»؛ «از منصور درباره‌ی بزرگ‌ترین گناهان پرسیدم، پس لرزه بر اندامش افتاد، سپس فرمود: بزرگ‌ترین گناهان هشت چیزند: شریک گرفتن برای خداوند و دروغ بستن بر او و رشوه ستاندن در قضاوت و کشتن مؤمن از روی عمد و لواط کردن و زنا کردن با محرم و خوردن مال یتیم از روی ستم و ربا بعد از موعظه! گفتم: آیا بیعت کردن به میل خود با امامی جائر (از بزرگ‌ترین گناهان) نیست؟ چون شنیدم که آن را بزرگ می‌شماری، فرمود: آیا آن چیزی جز شریک گرفتن برای خداوند است؟!» (گفتار 144، فقره‌ی 4)

دفتر حفظ و نشر آثار منصور هاشمی خراسانی؛ بخش پاسخگویی به پرسش‌ها
تعلیق شماره: 1
نویسنده‌ی تعلیق: داریوش ناصری
تاریخ تعلیق: 1397/11/20

با توجه به مطالب سایت در قسمت پرسش و پاسخ، من به این نتیجه رسیدم که گناهان کبیره‌ای که ما قبلاً انجام داده‌ایم به احتمال زیاد بخشیده نمی‌شود و این موضوع با اصل توبه که یکی از درهای رحمت خداوند و امید انسان‌ها است تعارض دارد. لطفاً مرا راهنمایی بفرمایید؛ چون موجب یأس و ناامیدی نسبت به آینده و جایگاه انسان بعد از مرگ می‌گردد و بفرمایید چه راهی وجود دارد که ما با امید بیشتر بتوانیم بقیه‌ی عمرمان را بهتر سپری کنیم تا مورد عفو و رحمت خداوند قرار بگیریم. سوال من این است که با توجه به اعمال گذشته و گناهان کبیره‌ای که داشته‌ایم و با توجه به مطالب سایت، برداشت من این است که این گناهان هرگز بخشیده نمی‌شوند. پس تکلیف ما چیست؟ آیا راهی برای عفو و بخشش وجود ندارد؟

پاسخ به تعلیق: 1 تاریخ پاسخ به تعلیق: 1397/11/24

هیچ مطلبی در سایت دالّ بر این وجود ندارد که گناهان کبیره بخشیده نمی‌شوند. مطالب سایت دالّ بر آن هستند که همه‌ی گناهان با توبه بخشیده می‌شوند هر چند بسیار بزرگ باشند؛ چنانکه خداوند فرموده است: «فَمَنْ تَابَ مِنْ بَعْدِ ظُلْمِهِ وَأَصْلَحَ فَإِنَّ اللَّهَ يَتُوبُ عَلَيْهِ ۗ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ» (مائده/ 39)؛ «پس هر کس پس از ظلمش توبه و اصلاح کند، هرآینه خداوند توبه‌ی او را می‌پذیرد، هرآینه خداوند بسیار آمرزنده و مهربان است» و فرموده است: «وَإِنِّي لَغَفَّارٌ لِمَنْ تَابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا ثُمَّ اهْتَدَىٰ» (طه/ 82)؛ «و من بسیار آمرزنده‌ام برای کسی که توبه کند و ایمان آورد و عمل صالح انجام دهد و سپس هدایت یابد»، بلکه سخاوتمندانه فرموده است: «إِلَّا مَنْ تَابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ عَمَلًا صَالِحًا فَأُولَٰئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئَاتِهِمْ حَسَنَاتٍ ۗ وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَحِيمًا» (فرقان/ 70)؛ «مگر کسی که توبه کند و ایمان آورد و عمل صالح انجام دهد، پس خداوند گناهانشان را به نیکی‌ها تبدیل می‌کند و خداوند بسیار آمرزنده و مهربان است». بنابراین، کسی که گناه کبیره‌ای مرتکب شده است، نباید از رحمت خداوند ناامید شود؛ چراکه ناامیدی از رحمت خداوند، خود گناهی کبیره است؛ چنانکه فرموده است: «إِنَّهُ لَا يَيْأَسُ مِنْ رَوْحِ اللَّهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْكَافِرُونَ» (یوسف/ 87)؛ «هرآینه از رحمت خداوند ناامید نمی‌شوند مگر گروه کافران»، بلکه باید به توبه روی آورد و آن گاه امیدوار باشد که خداوند گناه او را می‌بخشاید. آری، اگر قصد توبه ندارد و می‌خواهد بدون توبه آمرزیده شود، خیال خام در سر می‌پروراند.

اما توبه با چهار چیز حاصل می‌شود:

1 . تأسف و پشیمانی از گناه

2 . ترک گناه و عدم تکرار آن

3 . جبران آن در صورت امکان ولو با اعمال صالح

4 . استغفار از آن به درگاه خداوند با حالت بیم و امید

دفتر حفظ و نشر آثار منصور هاشمی خراسانی؛ بخش پاسخگویی به پرسش‌ها
هم‌رسانی
این مطلب را با دوستان خود به اشتراک گذارید.
رایانامه
تلگرام
فیسبوک
توییتر
نوشتن پرسش
کاربر گرامی! شما می‌توانید پرسش‌های خود درباره‌ی آثار و اندیشه‌های علامه منصور هاشمی خراسانی را در فرم زیر بنویسید و برای ما ارسال کنید تا در این بخش پاسخ داده شود.
توجّه: ممکن است نام شما به عنوان نویسنده‌ی پرسش در پایگاه نمایش داده شود.
توجّه: از آنجا که پاسخ ما به پست الکترونیک شما ارسال می‌شود و لزوماً بر روی پایگاه قرار نمی‌گیرد، لازم است که آدرس خود را به درستی وارد کنید.
توجّه: لطفاً به نکات زیر توجّه فرمایید:
1 . ممکن است به پرسش شما در پایگاه پاسخ داده شده باشد. از این رو، بهتر است پیش از نوشتن پرسش خود، پرسش‌های مرتبط را مرور یا از امکان جستجو در پایگاه استفاده کنید.
2 . مدّت معمول برای پاسخگویی به هر پرسش، 3 تا 10 روز است.
3 . بهتر است از نوشتن پرسش‌های متعدّد و غیر مرتبط با هم در هر نوبت خودداری کنید؛ چراکه چنین پرسش‌هایی در پایگاه به تفکیک و أحیاناً در مدّتی بیش از مدّت معمول پاسخ داده می‌شوند.
* لطفاً کد امنیتی را وارد کنید. Captcha loading
دانلود مجموعه‌ی پرسش‌ها و پاسخ‌ها
نام کتاب: مجموعه‌ی پرسش‌ها و پاسخ‌ها منتشر شده در پایگاه اطلاع‌رسانی دفتر حفظ و نشر آثار منصور هاشمی خراسانی حفظه الله تعالی
جلد: یکم؛ مقدّمات/ دوم؛ عقاید/ سوم؛ اخلاق
ناشر: دفتر حفظ و نشر آثار منصور هاشمی خراسانی حفظه الله تعالی
نسخه: یکم
زمان انتشار: دی (جدی) 1397 هجری شمسی/ اسفند (حوت) 1397 هجری شمسی/ فروردین (حمل) 1398 هجری شمسی
مکان انتشار: بلخ؛ افغانستان
هرگونه استفاده و برداشت از مطالب این پایگاه با ذکر منبع بلامانع است.
×
آیا مایلید در خبرنامه‌ی پایگاه عضو شوید؟